ตอนที่ 71 : บทที่ ๗๐ ออกจากแคว้นฉิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31404
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2295 ครั้ง
    13 มิ.ย. 62


ลู่หนิงเหมยไม่รู้ว่าจะเอ่ยสิ่งใดออกมาดี เพื่อนางแล้วหยางเจินมักจะทำอะไรที่ไม่คาดคิดเสมอ

เรียกว่าเป็นสามีแห่งชาติได้หรือไม่ ดีงามจนนางไม่อาจเมินเฉยต่อเขาได้เลยจริงๆ

เสียงถอนหายใจดังขึ้น ลู่หนิงเหมยจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม โผเข้าหาร่างสูงสุดตัว กอดสามีอย่างแนบแน่น ก่อนจะเขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มเรียบรื่นของหยางเจินเป็นการตบรางวัล “ขอบคุณท่านมาก”

การกระทำของนางทำให้หยางเจินเผลอยกมุมปากโค้งขึ้น นัยน์ตามีประกายวาววับ แขนแกร่งสวมกอดร่างอ้อนแอ้นของลู่หนิงเหมยแล้วก้มลงจูบริมฝีปากสีแดงฉ่ำอย่างแผ่วเบา

“เจ้าหิวหรือยังอาเหมย?” เขาถามเสียงไม่ดังไม่เบา ปล่อยกอดออกแล้วเปลี่ยนมาจับมือเล็กๆ ของนางแทน

ลู่หนิงเหมยยิ้มน้อยๆ “ข้าอิ่มแล้ว...”

หยางเจินได้ยินก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน ในขณะที่เดินเคียงลู่หนิงเหมย ลัดเลาะไปตามซอกซอย พลันกล่าวถาม “เจ้ารับสำรับเย็นแล้วหรือ?”

“เปล่า ข้ายังมิได้กินอะไร”

“เจ้าบอกว่าเจ้าอิ่ม?”

“ข้าอิ่มอกอิ่มใจมิได้หรือไร มีสุดหล่อเป็นสามี ปรนนิบัติข้าดีถึงเพียงนี้ สวรรค์คงสงสารที่ชาติเก่าข้าตายอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายไร้คู่ครองเคียงกาย ชาตินี้ข้าถึงได้มาพบกับท่านอย่างไรเล่า“

แม้แต่ตอนที่นางลืมตาตื่นขึ้นมาในร่างนี้ ใบหน้าแรกที่นางเห็นก็ยังเป็นเขา

หยางเจินคือบุรุษเพียงผู้เดียวที่นั่งอยู่ข้างกายของนางในวันนั้น ถึงแม้นัยน์ตาของเขาจะเย็นชาไปบ้าง แต่เขาก็ปกป้องนางมาโดยตลอด

เป็นคนที่ชอบกระทำมากกว่าพูดโดยแท้จริง

“ชาติเก่าของเจ้าก็ไม่ได้รักผู้ใด?” หยางเจินกล่าวถามอย่างสนใจ

“ท่านคงยังไม่รู้ว่าโลกในอนาคตที่ข้าจากมา ผู้คนส่วนใหญ่แต่งงานกันตอนอายุ 22-32 ปี ชายหญิงมีความเท่าเทียมกัน ไม่ใช่บุรุษเป็นใหญ่เหมือนยุคนี้ ก่อนแต่งงานต้องคบหาศึกษาดูใจกันช่วงหนึ่ง หากคิดว่าไปไม่รอด ก็ยุติความสัมพันธ์ลงแล้วเริ่มดูใจกับคนอื่นใหม่จนกว่าจะตัดสินใจแต่งงาน ตัวข้าตอนที่ตายอายุ 25 ปี แต่ยังไม่มีคนรัก ยังไม่ได้แต่งงานก็ไม่ถือว่าเป็นเรื่องแปลกอันใด แต่ในยุคของท่าน สตรีเลยวันปักปิ่นก็ต้องรีบออกเรือนเสียแล้ว ข้ายังคิดว่ามันเร็วไปเสียด้วยซ้ำ”

“อนาคตแตกต่างเช่นนั้นเลยหรือ” หยางเจินขมวดคิ้วเล็กน้อย

หากสตรีกับบุรุษเท่าเทียมกัน ก็มิแปลกอันใดที่ภรรยาของเขาจะมีนิสัยที่แตกต่างจากคนอื่น

ยุคที่นางจากมา นางคงจะเป็นหญิงที่มีความคิดเป็นของตัวเองสูง ไม่ชอบการเปรียบเทียบตนเองกับบุรุษเพศกระมัง

พอมาถึงตรงนี้ เขาก็เหมือนจะนึกออกว่าเคยกล่าววาจาเหยียดเพศนางไปรอบหนึ่ง...

ตอนนั้นก็สงสัยอยู่ว่าเหตุใดนางถึงได้โกรธเคืองเขานัก

แท้จริงแล้วโลกของนางนั้นหล่อหลอมนางให้ออกมาเป็นแบบนี้ ความคิดของนางกับเขาถึงได้ไม่ตรงกัน...

“เจ้าเล่าเรื่องราวของเจ้าในยุคนั้นให้ข้าฟังได้หรือไม่” หยางเจินกล่าวสีหน้ากระตือรือร้น เขาอยากจะรู้จักนางให้มากขึ้น อยากรู้ว่านางในโลกอีกใบนั้นเป็นเช่นไร

ลู่หนิงเหมยยิ้มจางๆ นึกถึงตอนที่ตัวเองยังอยู่ในยุคปัจจุบันแล้วก็เผลอทำหน้ามีความสุขออกมา “ตอนที่ข้าเป็นเด็ก...”

สตรีตัวน้อยเดินไปด้วยพูดไปด้วย ทำท่าทางประกอบ เล่าเรื่องตลกที่นางเคยพบเจอ และเรื่องที่นางต้องทุกข์ใจในยุคนั้น หยางเจินยืนฟังเงียบๆ นัยน์ตาเป็นประกาย...

มีคำที่เข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง แต่ไม่รู้ทำไมเขาถึงได้ไม่รู้สึกเบื่อหน่าย 

เสียงหวานไพเราะยังคงดังกังวานอย่างต่อเนื่องราวกับพิณสวรรค์ที่บรรเลงหยดลึกเข้ามาทำลายกำแพงในใจของเขาจนหมดสิ้น

เรื่องน่าอายที่นางเคยกระทำตอนเป็นเด็กอย่างแกล้งบีบก้นเพื่อน หรือเดินสะดุดรองเท้าตัวเองจนปากแตกนางก็เล่าให้เขาฟังโดยไม่คิดที่จะปกปิดแม้แต่น้อย

ราวกับเป็นความลับของเราสองคนเท่านั้น แค่นี้ก็เรียกรอยยิ้มให้ปรากฎบนใบหน้าหล่อเหลาคมสันได้ง่ายดายนัก

ใต้ต้นหลิวเห็นเป็นภาพหญิงงามกับชายหนุ่มเดินเคียงหยอกล้อกันไปมา งดงามจนผู้คนที่เดินผ่านถึงกับชื่นชมด้วยความตื่นตะลึง

ใบหน้ายิ้มแย้มของลู่หนิงเหมยขับส่งให้ทุกสิ่งทุกอย่างสดใสมีชีวิตชีวาขึ้นอีกหลายส่วน เหมือนโลกทั้งใบตอนนี้มีเพียงเขาสองคนเท่านั้น

หยางเจินเดินไพล่มือไว้ด้านหลัง ก้าวเท้าอย่างมั่นคงและองอาจ ในขณะที่ดอกเหมยงามของเขากระโดดพริ้วกายไปมาราวกับผีเสื้อที่โบยบินท้าสายลมที่พัดผ่าน งามสง่าจนมวลผกาละอายนาง

ดอกไม้กับสตรีคือสิ่งสวยงามที่มีไว้ประดับโลก คำกล่าวนี้ไม่ผิดนัก...

นางทำให้โลกอันมืดมิดของเขามีแสงสว่างขึ้นมาอีกครั้ง แต่งแต้มสีสันลงมาจนเขาได้โลกใบใหม่ที่แตกต่าง

หากวันใดวันหนึ่งเขาสูญเสียนางไป โลกทั้งใบของเขาคงพังทลายลง...



เช้าวันรุ่งขึ้นลู่หนิงเหมยกับหยางเจินก็ออกมาซื้อของเล็กน้อย เตรียมตัวเดินทางต่อไปยังแคว้นฉู่

ระหว่างที่เดินเลือกของอยู่นั้น บนท้องฟ้าก็ปรากฎเห็นฝูงอินทรีบินว่อนอยู่เต็มนภา สร้างความตื่นตระหนกตกใจให้กับผู้คนไม่น้อย

อินทรีตัวใหญ่ขนสีทองสง่างาม สยายปีกท้าลมอย่างไม่หวั่นเกรง มันบินถลาอยู่เหนืออินทรีทุกตัว โดดเด่นจนผู้คนไม่อาจละสายตา

ลู่หนิงเหมยเดินตามไปดูว่ามันบินไปถึงที่ใด จนมาถึงลานประหารที่บัดนี้มีนักโทษถูกจับมัดแขนมัดขา นั่งรอลงอาญานับร้อยคน

ที่ฮ่องเต้บอกว่าจะกวาดล้างคนชั่วออกจากแผ่นดิน พระองค์ก็ไม่ได้กล่าววาจาโดยไร้น้ำหนักไปเสียทีเดียว

มังกรที่ไร้หัว หางก็ตีกันเอง คนพวกนี้หากเดาไม่ผิด หยางเจินคงสังหารเสาหลักของพวกเขาจนหมดไปแล้ว

ฮ่องเต้ที่ไม่มีอะไรให้เล่นสนุกอีก พระองค์จึงได้ตัดสินใจกวาดล้างแบบถอนรากถอนโคนไม่ให้เหลือ

ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้วเล็กน้อย แม้แต่ความตายฮ่องเต้ก็ทรงคิดเผื่อพวกเขาเอาไว้อย่างเสร็จสรรพ

เพราะเหล่าอินทรีที่บินอยู่บนท้องนภา อยู่ๆ ก็พุ่งลงมาจิกกัดนักโทษประหารอย่างไร้ปรานี เลือดเย็นและโหดเหี้ยม

เลือดสีแดงสดไหลทะลัก เสียงกรีดร้องอย่างทนทุกข์ทรมาน บางคนก็ถูกจิกเอาลูกตาออกมาอย่างน่าสยดสยองจนผู้คนที่ยืนมุงดูยังต้องเบือนหน้าหนี

เป็นการส่งพวกเขาเข้าสู่ความตายที่ยาวนานที่สุด เรียกว่าอยู่มิสู้ตาย ตัดหัวพวกเขาทิ้งเสียยังจะดีซะมากกว่า

“โรคจิต...” ลู่หนิงเหมยสบถกับตัวเองแล้วก็แสยะยิ้ม นางไม่ได้หวาดกลัวภาพตรงหน้าแต่อย่างใด

นึกถึงสีพระพักตร์ของฮ่องเต้ตอนนี้ พระองค์คงกำลังอารมณ์เบิกบานบนความทุกข์ยากของเหล่านักโทษ

จะมีใครเล่า ที่สามารถควบคุมอินทรีฝูงนี้ได้อีกนอกจากพระองค์ มีความสุขที่เห็นผู้อื่นค่อยๆ ตายตกอย่างน่าอนาถจะไม่เรียกว่าโรคจิตก็กระไรอยู่...

“เราไปกันเถอะ” ลู่หนิงเหมยหันไปดึงหยางเจินออกมา ก่อนจะกลับไปยังโรงเตี๊ยมเพื่อรวมตัวกับทุกคน

ให้ราชทูตไปกล่าวอำลาฮ่องเต้ สักพักพวกเขาก็เริ่มออกเดินทางต่อ

การเดินทางไปยังแคว้นฉู่นั้นค่อนข้างจะอันตรายพอสมควร เพราะไม่ได้มีเส้นทางสัญจรเหมือนแคว้นอื่นๆ ถนนจึงรกร้าง เต็มไปด้วยท่อนไม้ที่หักลงมากีดขวางเส้นทาง

เหล่าทหารกับองครักษ์ช่วยกันบุกเบิกเส้นทางกันอย่างยาวนาน จนในที่สุดพวกเขาก็มาถึงด้านหน้าปราการภูเขาขนาดใหญ่ภายในเวลาสิบสามวัน




〰️〰️〰️〰️〰️

ประกาศ

นิยายเรื่องนี้ทำสัญญาตีพิมพ์กับเรือนหอมหมื่นลี้ สำนักพิมพ์ในเครือ B2S แล้วนะคะ

ตอนนี้ไรท์ยังเขียนไม่จบ แต่งมาได้แค่ 85% เท่านั้น กำหนดการตีพิมพ์จึงยังไม่แน่นอน 

พล็อตที่วางเอาไว้ทั้งหมดมี 100-110 ตอน 

ไม่รวมตอนพิเศษในเล่มอีกหนึ่งตอน (ประมาณ20-30หน้า)

หากกำหนดการแน่นอนแล้วไรท์จะมาแจ้งอีกทีนะคะ

ขอบคุณนักอ่านที่ติดตามนิยายเรื่องนี้มาตั้งแต่ต้น ไรท์จะลงให้อ่านจนจบเรื่องค่ะ

(มีกิจกรรมแจกหนังสือแน่นอน รอติดตามนะคะ)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.295K ครั้ง

10,062 ความคิดเห็น

  1. #9671 Sayrung923 (@Sayrung923) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 09:45
    ขอบคุณคะ
    #9671
    0
  2. #4519 lex (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 13:47

    “ผิว“ เรียบลื่น (พื้นลื่น)

    “หน้า“ ระรื่น (รื่นเริง)


    ติดตามค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ

    #4519
    0
  3. #3854 NatthakanWilson (@NatthakanWilson) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 19:31
    ชอบมาก จะรอค่ะ
    #3854
    0
  4. #3523 วิสกี้ปาร์ค (@sirilak7040) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 22:56
    เราจารอซื้ออออ
    #3523
    0
  5. #3368 ณัฐวดี (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 12:52

    ขอบคุณมากคะ

    #3368
    0
  6. #3346 Bb_eW (@jerawanjunlapan) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 01:10
    ดีใจด้วยนะคะ จะตามไปซื้อมาอ่านอีกรอบแน่นอน
    #3346
    0
  7. #3231 aern242539 (@aern242539) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 16:32
    หู้ยยยย รอเลยเนี่ยยย
    #3231
    0
  8. #3191 150221 (@150221) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 10:24
    คะไรท์ จะทำอีบุ๊คด้วยมั้ยคะ
    #3191
    0
  9. #3186 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 09:57

    ข่าวดีของวัน ที่ไรท์จะลงให้อ่านจนจบเรื่อง

    ขอบคุณมากถึงมากที่สุด

    #3186
    0
  10. #3169 ParoyBudsaraporn (@ParoyBudsaraporn) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 07:22

    ดีใจด้วยค่ะ รออยู่น่ะะะะะะ
    #3169
    0
  11. #3163 Exoly (@Exoly) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 05:59
    สัญญาจะไปหาซื้อมาเก็บไว้ให้ได้ค่ะ♡ เราอยากซัพพอร์ตไรต์เตอร์มากๆเลย♡
    #3163
    0
  12. วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 02:34

    ขยันลงให้อ่าน

    รับปากว่า ถึงรวมเล่มก็จะลงให้อ่านฟรีจนจบ

    นักเขียนและสำนักพิมพ์น่ารักแบบนี้


    นักอ่าน คนนี้ ก็สัญญาเช่นกันค่ะว่า

    จะไปอุดหนุนเป็นเล่ม มาเก็บไว้ค่ะ

    #3161
    0
  13. #3148 somejai2526 (@somejai2526) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:32
    ดีจัยด้วยนะค๊ะจะรอซื้อตอนหนังสือวางแผงจร้า
    #3148
    0
  14. #3140 chuchutima (@chuchutima) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 21:58
    รอหนังสือนะคะ
    #3140
    0
  15. วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 21:14

    ติดตามๆๆๆๆ
    #3136
    0
  16. #3133 นกยูง-มายา (@Nokyoong) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 20:55

    ดีนะที่เป็นเพื่อนกับแคว้นนี้

    ฝ่าบาทช่างซาดิสม์เหลือเกินนน

    #3133
    0
  17. #3130 Kus (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 20:33

    รออุดหนุนน้าา ❤????????

    #3130
    0
  18. #3127 piamya (@piamya) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 20:17

    รอเล่มค่ะ

    #3127
    0
  19. #3126 Ririn-Kin (@Ririn-Kin) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 20:15

    รอออออ

    เอออออออ
    #3126
    0
  20. #3125 kungkankk (@kungkankk) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 20:01
    ไรท์น่ารักมากกก ขอบคุณนะคะ
    #3125
    0
  21. #3102 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 18:04
    อยากอ่านเรื่องฮ่องเต้อ่ะค่ะ
    #3102
    0
  22. #3091 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 17:23
    สู้ๆค่า
    #3091
    0
  23. #3090 แกลลอรี่ (@smileimagery) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 17:22

    รอเล่มค่ะ

    #3090
    0
  24. #3085 6666099 (@6666099) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 16:59
    รอe-book ด้วยนะคะ
    #3085
    0
  25. #3080 Aom_1204 (@Aom_1204) (จากตอนที่ 71)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 16:50
    หอมหมื่นลี้....
    #3080
    0