ดวงใจพยัคฆ์ (ตีพิมพ์กับB2S)

ตอนที่ 65 : บทที่ ๖๔ ออกเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32870
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2961 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62




 ลู่หนิงเหมยรู้สึกว่าตัวเองผิดพลาดมากที่กล่าววาจาไปแบบนั้น เพราะหลังจากกลับมาจากโรงครัวจินเซียงนางก็แทบไม่ได้นอนทั้งคืน

ไม่รู้ว่านางปรนนิบัติสามีดีเกินไปจนเขาติดอกติดใจ หรือเป็นเพราะว่าหยางเจินหลงใหลในตัวนางเกินเหตุกันแน่ นางก็มิอาจรู้ได้

นางคงต้องให้หลูเฟิงกับฉิงหลี่ไปเคี่ยวยาห้ามครรภ์เอาไปทำเป็นยาลูกกลอนเพิ่มอีกสักหลายๆ เม็ดพกติดตัวไปแคว้นเฉาเว่ยเสียแล้ว

เกิดเป็นสตรีงามล่มบ้านล่มเมืองนี้แสนจะลำบาก ยั่วนิดหยอกหน่อยสามีก็เกือบคลั่งพุ่งมาขย้ำนางโดยไม่ต้องคิด

“เจ้าจะไปไหน” หยางเจินใช้แขนแกร่งรั้งเอวลู่หนิงเหมยให้เข้ามาอยู่ในอ้อมกอด

ใบหน้าหล่อเหลาซุกอยู่ที่ซอกคอระหงส์สูดดมกลิ่นหอมของดอกเหมยเจือจางเข้าลึกๆ หนวดเคราที่เพิ่งขึ้นทิ่มแทงผิวเนียนจนเป็นรอยแดงให้ความรู้สึกยุบยิบวูบวาบ

“สายมากแล้ว ข้าจะลุกไปจัดเตรียมของต่อ”

“รออีกสักครู่เถอะ” หยางเจินกล่าวเสียงต่ำ

“หญิงขี้เกียจกับเตียงที่อบอุ่นย่อมแยกออกจากกันยาก แต่เหตุใดกลายเป็นท่านเสียเล่าที่มิยอมลุกขึ้นจากเตียงเสียที เช่นนี้เรียกบุรุษขี้เกียจได้หรือไม่” ลู่หนิงเหมยเบ้ริมฝีปากงามออก ถึงจะบ่นพึมพำแต่ก็ยอมซุกตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนอบอุ่นของสามี

หยางเจินเห็นกริยาน่ารักของลู่หนิงเหมยเขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ พลางกล่าวว่า “เมื่อคืนข้าเสียพลังงานไปมาก...”

ลู่หนิงเหมยหน้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ มือเล็กหยิกเข้าที่แผ่นอกแกร่งกำยำด้วยความหมั่นเขี้ยว “ท่านมันเจ้าตัวขี้เกียจสันหลังยาว คิดว่าตัวเองเหนื่อยเป็นคนเดียวหรืออย่างไร”

นัยน์ตาพยัคฆ์มีประกายรอยยิ้ม เขาแค่รู้สึกคันยุบยิบเพียงเล็กน้อยเท่านั้น “หากเจ้าเหนื่อยก็นอนพักต่ออีกสักครู่เถอะ ร่างกายเจ้าบอบบางนัก...”

แขนแกร่งกระชับมากยิ่งขึ้น เนื้อตัวนุ่มนิ่มของสตรีตัวน้อยขยับเข้ามาแนบชิด ดูบอบบางน่าทะนุถนอมราวกับถ้วยกระเบื้องที่แตกร้าวได้ง่าย

นัยน์ตาพยัคฆ์ปรายตามองกลีบดอกเหมยสีแดงที่ประดับอยู่บนผิวขาวเนียนราวหิมะ มุมปากหยักได้รูปก็ขยับยิ้มขึ้นมาจางๆ

“ข้าไม่นอนแล้ว พรุ่งนี้เราต้องเดินทางแต่เช้า ข้าจะไปกักตุนเสบียงอาหารของข้า” ลู่หนิงเหมยกลิ้งออกมาจากอ้อมแขนอบอุ่น แต่ก็ถูกเขารั้งเอาไว้อย่างเหนียวแน่น “ท่านปล่อยข้าเถอะ!”

ลู่หนิงเหมยก้มลงไปหอมแก้มเรียบเนียนของหยางเจินสองที เขาถึงได้ยอมปล่อยให้นางเป็นอิสระ ก่อนที่เขาจะลุกขึ้นนั่งหยิบเสื้อคลุมมาสวมแล้วเดินไปล้างหน้าบ้วนปาก

ต่างคนต่างแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตน ลู่หนิงเหมยเพียงแค่ตรวจสอบว่าข้าวของที่เตรียมไว้ไม่ได้หลงลืมอะไรไปบ้างเท่านั้น หลังจากดูหมดครบทุกอย่างแล้ว นางก็กลับไปที่จวนเหวิน

นางให้หยางเจินไปขอราชโองการจากฝ่าบาทอีกหนึ่งฉบับ ให้ท่านราชครูได้ร่วมเดินทางไปกับราชทูตด้วย

บิดาของนางคงอยากพบมารดาของนางอีกสักครั้ง หากทั้งสองคนที่อยู่ไกลกันหมื่นลี้ได้เดินทางมาพบกันอีกครา พวกเขาจะมีความสุขเพียงใด

ลู่หนิงเหมยนึกภาพไม่ออก แต่ยังรู้สึกได้ถึงความรักที่ท่านราชครูมีให้องค์จักรพรรดินีไม่เปลี่ยนแปลง

หลายวันที่ผ่านมานางฝึกเหล่าทหารยามแล้วก็หลูเฟิง ฉิงหลี่อย่างหนักหน่วง จะเรียกว่าโหดร้ายก็ไม่ผิดเท่าใดนัก!

แม้แต่ชาวบ้านธรรมดาของแคว้นเฉาเว่ยยังมีวรยุทธ นับประสาอะไรกับคนใช้ของชนชั้นสูง เพื่อไม่ให้พวกเขามารังแกโดยง่าย นางจึงจำเป็นต้องเข้มงวดขึ้นอีกหลายส่วน

ฉิงหลี่กับหลูเฟิงถูกเลือกให้ติดตามนาง ส่วนทหารยามฝีมือดีนางก็ได้คัดเลือกให้ติดตามท่านราชครูไป หยางเจินไม่ต้องกล่าวถึง เขามีซูเหิงและเหล่าองครักษ์เงาวังไท่จื่อเป็นจำนวนมาก มากพอที่จะปกป้องคนทั้งขบวน

พอถึงวันเดินทางจริงทุกคนก็มายืนรออย่างพร้อมเพรียงกัน ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นองค์ชายหย่งหวงก็มาด้วย แถมยังดูสนิทสนมกับจินหยวนราวกับเป็นสหายมานานนับสิบปี

“ข้ายังไม่เคยไปเยือนแคว้นเฉาเว่ยเลยสักครั้ง จึงถือโอกาสนี้ร่วมเดินทางไปพร้อมกัน รบกวนไท่จื่อกับไท่จื่อเฟยด้วย...” องค์ชายหย่งหวงกล่าวน้ำเสียงนอบน้อม

“คนมากย่อมสนุกสนานครื้นเครงกว่าคนน้อย มีองค์ชายหย่งหวงไปด้วยก็ไม่นับว่าลำบากอะไร อีกทั้งยังช่วยคลายเหงาให้ท่านพี่ของข้า...” ลู่หนิงเหมยเหลือบมองหน้าจินหยวนแวบนึง ไยนางจะไม่รู้ว่าญาติผู้พี่ของตนนั้นขี้เหงามากแค่ไหน

นางที่อยู่กับหยางเจินตลอดเวลาย่อมทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวเดียวดาย มีเพื่อนร่วมเดินทางเพิ่มอีกสักคนก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร

“น้องหญิงช่างเข้าใจพี่ยิ่งนัก...” จินหยวนกล่าวติดตลก แสร้งทำสีหน้าทราบซึ้งกินใจจนผู้คนเห็นเป็นต้องหมั่นไส้อยู่ไม่น้อย

“เราก็ออกเดินทางกันเถอะ” หยางเจินกล่าวสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะดึงมือลู่หนิงเหมยให้เดินขึ้นรถม้าด้วยท่วงท่าสง่างาม

การเดินทางครั้งนี้มีรถม้าสิบคัน ถือว่าไม่มากไม่น้อย คันแรกเป็นขององค์ชายหย่งหวงกับจินหยวนที่นั่งไปด้วยกัน คันที่สองเป็นหยางเจินกับนาง คันที่สามเป็นของท่านราชครูกับราชทูต คันที่สี่กับคันที่ห้าเป็นรถม้าธรรมดาสำหรับสาวใช้ ทหารยามและเหล่าองครักษ์เงา ส่วนอีกห้าคันที่เหลือเป็นสัมพาระทั้งสิ้น

เนื่องจากต้องแวะหลายแคว้น สัมพาระจึงค่อนข้างมาก มีทั้งของขวัญบรรณาการล้ำค่าต่างๆ ที่ต้องเถวยให้ฮ้องเต้ของแต่ละแคว้น ไหนจะเสบียงอาหารระหว่างเดินทางอีก

ตลอดการเดินทางลู่หนิงเหมยก็สอนภาษาไปด้วย เพราะการบุกเบิกเส้นทางสายไหมต้องมีคนต่างถิ่นต่างเชื้อชาติเข้ามามากขึ้นนางจึงได้สอนภาษาอังกฤษให้กับพวกเขา โดยเรียกมันว่าภาษายูโรเซียแทน เพราะในยุคนี้ทางฝั่งยุโรปกับเอเชียยังไม่ได้แยกออกเป็นทวีป แผ่นดินยังติดกันมีเพียงเทือกเขายูราลปิดกั้นเท่านั้น

ลู่หนิงเหมยอดทึ้งกับความสามารถในการเรียนรู้ของคนยุคโบราณมิได้ ไม่รู้ว่าพวกเขาฉลาดปราดเปรื่อง มีปัญญาแหลมคมฝังลึกอยู่ในสายเลือดหรืออย่างไร นางสอนอะไรไปเพียงแวบเดียวก็สามารถจดจำและนำมาปรับใช้ได้ทันที

อีกทั้งยังมีความใฝ่รู้ใฝ่เรียนมากกว่าคนในยุคปัจจุบันมากนัก สงสัยอะไรก็ถามทันทีไม่ปล่อยให้ตัวเองนั่งโง่งมให้เสียเวลา สอนไปสอนมานางก็กลายเป็นอาจารย์ของคนทั้งขบวนไปเสียแล้ว

ท่านราชครูถึงแม้จะอยากถามว่าลู่หนิงเหมยมีความรู้ทางด้านภาษาได้อย่างไร แต่เขาก็เลือกที่จะเก็บเงียบอยู่ในใจไม่ได้เอ่ยออกมา

ขบวนเดินทางมาถึงแคว้นฉินภายในเวลาเพียงสิบวัน พวกเขาจึงเลือกที่จะหยุดพักที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง หลังจากเร่งเดินทางมาอย่างยาวนาน

“น้องหญิงรู้หรือไม่ว่าภาษาที่น้องหญิงสอน  แคว้นเฉาเว่ยกำลังเรียนรู้กันอย่างแพร่หลาย” จินหยวนกล่าวขึ้นมาในขณะที่ยกชาขึ้นจิบ

“เหตุใดถึงได้แพร่หลายอย่างนั้น?”

“มีพ่อค้าชาวยูโรเซียเข้ามาค้าขายกับที่แคว้น สินค้าที่พวกเขานำมาแปลกตามาก จึงเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็ว” จินหยวนอธิบายเสียงเรียบ นัยน์ตาคมกริบมองใบหน้าจิ้มลิ้มของญาติผู้น้องแวบหนึ่ง “ทุกคนที่แคว้นพยายามเรียนรู้ภาษาของพ่อค้าชาวยูโรเซีย แต่ก็ยังไม่มีใครสามารถสอนให้พวกเขาพูดได้เหมือนกับเจ้าของภาษาเท่าน้องหญิง...”

ลู่หนิงเหมยสอนพวกเขาตั้งแต่รากศัพท์ไปจนถึงวิธีการออกเสียงว่าต้องห่อลิ้นอย่างไร สอนให้แม้กระทั่งวิธีเขียนตัวอักษร วิธีอ่าน วิธีใช้ มีใครในแผ่นดินที่สามารถทำเยี่ยงนางได้อีก

เวลาเพียงสิบวันนางก็สามารถสอนคนทั้งขบวนให้พูดคุยภาษายูโรเซียขั้นพื้นฐานได้แล้ว กว่าที่พวกเขาจะเดินทางถึงแคว้นเฉาเว่ย เกรงว่าพวกเขาคงจะกลายเป็นปถุชนกลุ่มแรกที่เข้าใจภาษายูโรเซียอย่างถ่องแท้โดยไม่ต้องสงสัย

นางช่างทำให้ผู้คนอดประหลาดใจไม่ได้ยิ่งนัก องค์ชายหย่งหวงยังแอบชื่นชมนางอยู่ในใจหลายครั้งหลายครา

หยางเจินนั่งฟังบทสนทนาเงียบๆ เขายกจอกน้ำชาขึ้นมาดื่ม นัยน์ตาพยัคฆ์มีแต่ความว่างเปล่า ไม่ได้ตกใจหรือประหลาดใจเหมือนกับคนอื่นๆ

“ข้าสอนพวกท่าน พวกท่านก็เอาไปสอนต่อให้ลูกให้หลานเถอะ ข้าไม่หวงวิชา...” ลู่หนิงเหมยยิ้มน้อยๆ นางมองแต่ละคนที่ถือหนังสือคนละเล่ม พวกเขาจดสิ่งที่นางได้พร่ำสอนลงไปอย่างละเอียด

ท่าทางราวกับบัณฑิตตัวน้อยที่เพิ่งได้เรียนรู้สิ่งแปลกใหม่นั่นทำให้ลู่หนิงเหมยเบิกบานใจอย่างถึงที่สุด พวกเขาช่าง ‘น่ารัก’ เสียจริง

องค์ชายหย่งหวงลอบยิ้มในใจ คิดไม่ผิดที่ร่วมเดินทางมาครั้งนี้ นอกจากจะได้เปิดหูเปิดตาแล้ว เขายังได้ความรู้กลับไปอีก เรียกว่าคุ้มค่ายิ่งนัก

“ตอนแรกข้าก็ยังกังวลอยู่บ้างว่าเจ้าจะรับมือกับคนแคว้นเฉาเว่ยได้หรือไม่ ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว ทั้งหมดเป็นข้าที่คิดมากไปเอง...” จินหยวนยิ้มแป้น มองน้องหญิงของตนอย่างภูมิอกภูมิใจ

“คนแคว้นเฉาเว่ยเป็นอย่างไรกันแน่ ชอบรังแกผู้คนเองหรอกรึ” ลู่หนิงเหมยอดถามไม่ได้

“ก็ไม่เชิง หากเป็นที่ยอมรับพวกเขาก็พร้อมจะมอบความจริงใจและความซื่อสัตย์ให้กับเจ้า พวกเขาแค่รังเกียจคนอ่อนแอไร้ความสามารถ คนที่ไม่มีวรยุทธก็จะดิ้นรนหาความสามารถของตัวเองไม่ให้ใครมาดูถูกรังแก เช่นพวกหมอหลวง หรือนักปราชญ์ที่รอบรู้ พวกเขามีความฉลาดจึงไม่นับว่าเป็นคนอ่อนแอและพอที่จะให้การยอมรับได้...”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.961K ครั้ง

10,602 ความคิดเห็น

  1. #4516 1661507 (@1661507) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 12:46
    สัมภาระ เขียนแบบนี้ค่ะ
    #4516
    0
  2. #3852 New-Manee (@Zaop-mepba) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 19:25
    ชอความเทพทรูแบบนี้ เพราะช่วงนี้อ่านเจอแต่นางเอกอ่อนๆส่วนใหญ่
    #3852
    0
  3. #2912 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 20:12

    น้องเติมทรูไว้เยอะ

    #2912
    0
  4. #2868 suteera (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 09:32
    ขนาดเดินทางนางยังสอนคนได้น่าทึ่ง
    #2868
    0
  5. #2862 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 08:50
    ภาษายูโรเซียนี่ประมาณภาษาอังกฤษรึป่าว
    #2862
    0
  6. #2858 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 08:00
    ตื่นเต้นๆๆๆๆแล้ว
    #2858
    0
  7. #2854 Jnong_ma (@Jnong_ma) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 07:31
    ซาบซึ้ง,ถวาย,สัมภาระ,ทึ่ง
    #2854
    0
  8. #2841 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 06:20
    สนุกมากกกกกกก ติดตาม :)
    #2841
    0
  9. #2823 PORNTHIPJ (@PORNTHIPJ) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 23:45

    รอตอนต่อไปคะ สู่ๆๆ
    #2823
    0
  10. #2821 อันมี่ฮวา (@ploy-beauty27245) (จากตอนที่ 65)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 23:44
    หนุกๆ รอนะคะ
    #2821
    0