ตอนที่ 64 : บทที่ ๖๓ หักหน้าไป๋หลิน (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42071
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4119 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62




 “เจ้า! จานแค่สองใบมันจะเท่าไหร่กันเชียว!”

“ใบละหนึ่งหมื่นตำลึง สองใบก็สองหมื่นตำลึง หากเจ้ามีปัญญาก็เอาเงินออกมาเสียสิ เอาออกมาประเดี๋ยวนี้”

ลู่หนิงเหมยถีบเข้าที่หน้าอกของไป๋หลินอย่างแรงโดยไม่ไว้หน้า ผู้คนต่างยืนมองพลางกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

“อ้า...เจ้ารนหาที่ตายนัก! จานอะไรจะใบละหมื่นตำลึง เจ้าโกหก! แล้วเจ้าเป็นใครถึงได้มาทำกับข้าเยี่ยงนี้!”

ผู้คนก็อดคิดตามไม่ได้ จานเล็กๆ เพียงสองใบ กลับแพงถึงเพียงนั้น อีกอย่างคนที่มีสิทธจะมาเรียกค่าเสียหายก็มีเพียงเจ้าของโรงครัวแห่งนี้ เป็นที่รู้กันว่าเป็นขององค์รัชทายาทไม่ผิดแน่

“ข้าก็เป็นเจ้าของที่นี่อย่างไรเล่า ข้าวของในโรงครัวแห่งนี้ ข้าบอกว่าราคาเท่าไหร่ มันก็เท่านั้น เจ้าแค่ชดใช้มาก็พอ” ลู่หนิงเหมยกล่าวเสียงเรียบ ทว่านัยน์ตามีประกายอำมหิตโหดเหี้ยมแฝงอยู่เจือจาง ผู้คนที่ได้เห็นก็พลันตระหนก หวาดกลัวขึ้นมาในใจอย่างห้ามไม่ได้

จิตสังหารรุนแรงถึงเพียงนี้

นางเป็นใครกัน!

ไป๋หลินที่ได้ยินก็กัดฟันยืนขึ้นด้วยท่าทางทนงตน “แอบอ้างบารมีคนอื่น องค์รัชทายาทจะต้องไม่ไว้ชีวิตเจ้าเป็นแน่!”

เพราะลู่หนิงเหมยกับไป๋หลินไม่เคยพบเจอกันมาก่อน ไม่รู้จักกันจนหาว่าแอบอ้างบารมีผู้อื่นก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร 

ไป๋หลินผู้นี้ถนัดออกแต่คำสั่ง แน่นอนว่าการกระทำที่พรากชีวิตลู่หนิงเหมยไปนั้น นางก็แค่ออกปากสั่งคนอยู่เบื้องหลัง

อีกทั้งลู่หนิงเหมยคนก่อนก็ไม่ใช่คนที่ออกจากจวนบ่อยๆ ผู้คนที่ยังไม่เคยเห็นหน้านางนั้นมีมากมายนัก

“อย่างนั้นหรือ?” ลู่หนิงเหมยเลิกคิ้ว ก่อนจะหันไปข้างหลัง “หยางเจิน ท่านจะสังหารข้าให้ตายได้ลงคอ ท่านจะสังหารชายาของท่านเช่นนั้นหรือ ท่านช่างใจร้ายกับข้ายิ่งนัก...” ลู่หนิงเหมยกล่าวน้ำเสียงตัดพ้อ

หยางเจินเดินเข้ามายืนข้างๆ นางด้วยใบหน้าเอือมระอาใจ “เจ้ามันดื้ออีกแล้วอาเหมย...”

ผู้คนต่างตกตะลึง เมื่อเห็นองค์รัชทายาทปรากฎตัวขึ้น คำเรียกชื่อที่ดูจะสนิทสนมเป็นพิเศษไม่ต้องคาดเดาก็รู้แจ้งว่าสตรีผู้นี้คือไท่จื่อเฟย หญิงเพียงคนเดียวที่ครอบครองหัวใจพยัคฆ์ บุรุษที่มิเคยสนใจในอิสตรีนางใดมาก่อน

ไป๋หลินมีสีหน้าอึ้งค้างไม่ต่างกัน นางมองลู่หนิงเหมยกับองค์รัชทายาทสลับกันไปมา ก่อนจะกัดฟันกล่าวน้ำเสียงแค้นใจ “ถ้าจะเก็บค่าเสียหายก็มิเห็นจำเป็นต้องลงไม้ลงมือรุนแรงกันเช่นนี้ พระชายาแท้จริงแล้วก็เป็นแค่สตรีอำมหิตโหดเหี้ยมไร้เมตตาเท่านั้น!”

ลู่หนิงเหมยสีหน้าเรียบเฉย มุมปากยกยิ้มขึ้นจางๆ “ข้าก็เรียนรู้มาจากเจ้าอย่างไรเล่า เห็นเจ้าทำร้ายคนงานของข้า กระทำตนเป็นปถุชนที่ไร้ซึ่งอารยธรรม ข้าจำเป็นต้องเกรงใจเจ้าด้วยหรือ หากข้าเป็นสตรีไร้เมตตา แล้วเจ้าเล่า นับเป็นตัวอะไรได้”

ไป๋หลินพูดไม่ออก ได้แต่กล้ำกลืนความอับอายลงไปในท้อง มองลู่หนิงเหมยด้วยความเกลียดชัง

ผู้คนที่เหตุการณ์มาตั้งแต่แรกก็ไม่มีใครเถียงออก ไป๋หลินกระทำเรื่องโหดร้ายกับคนงานของโรงครัวก่อน จะมาเรียกร้องหาความเมตตาจากผู้อื่น ช่างไร้ยางอายจริงๆ

สายตาดูแคลนพุ่งตรงเป็นลูกศรแหลมคมไปทางไป๋หลินรอบด้าน ไป๋หลินสีหน้าเปลี่ยนสีไปมา เดี๋ยวก็มืดครึ้มเดี๋ยวก็แดงจัด พริบตาเดียวสีหน้าของนางก็มีหลายสีผสมปนเปกันไปหมดจนแยกไม่ออก

“เอาเถอะ ข้าก็ไม่อยากถูกมองว่าไร้อารยธรรมเหมือนกับเจ้า ข้าจะให้คนไปเอารายการที่เจ้าทำของในโรงครัวเสียหายมาให้เจ้าก็แล้วกัน ส่วนค่ารองเท้าของเจ้าข้าก็จะชดใช้แทนคนงานของข้าเองดีหรือไม่” ลู่หนิงเหมยกล่าวก่อนจะหันไปมองเสี่ยวเอ้อร์ให้เขาไปจัดการ

“เจ้าทำร้ายข้าแต่ไม่คิดที่จะขอโทษ!” ไป๋หลินเค้นเสียงต่ำ

ลู่หนิงเหมยปรายตามองก่อนจะแสยะยิ้ม “เจ้าขอโทษคนงานของข้าก่อนสิ ข้าถึงจะยอมขอโทษเจ้า”

“คนชั้นต่ำเช่นนั้นควรค่าให้ข้าต้องลดตัวลงไปขอโทษด้วยหรือ” ไป๋หลินกล่าวน้ำเสียงกราดเกรี้ยว

“จริงอย่างที่เจ้าว่า เจ้าเป็นเพียงบุตรสาวของท่านเจ้ากรมพิธีการ ส่วนข้ามีศักดิ์เป็นองค์หญิงแห่งแคว้นเฉาเว่ย และตอนนี้ก็ยังเป็นไท่จื่อเฟย นับเป็นเชื้อพระวงศ์สูงส่ง นอกจากข้าไม่จำเป็นต้องลดตัวลงไปขอโทษเจ้าแล้ว ข้ายังสามารถเอาชีวิตของเจ้าได้ด้วยซ้ำไป”

ไป๋หลินเหมือนได้ยินเสียงระเบิดขึ้นในหัว เดิมทีลู่หนิงเหมยเป็นเพียงบุตรสาวของท่านราชครู มีศักดิ์เทียบเท่ากับนาง แต่เพียงไม่นานความจริงก็ปรากฏ แท้จริงแล้วศัตรูหัวใจผู้นี้เป็นถึงองค์หญิง เทียบกันแล้วนางต่ำต้อยกว่าหลายขั้น น่าชังยิ่งนัก!!

เหตุใดถึงเป็นลู่หนิงเหมย!

เหตุใดถึงไม่ใช่นาง!

ตำแหน่งไท่จื่อเฟยสมควรจะเป็นของนางสิ คนที่ยืนอยู่ข้างๆ องค์รัชทายาทตอนนี้ก็สมควรจะเป็นนาง! ลู่หนิงเหมยทำบุญใดเอาไว้กัน ถึงได้โชคดีเช่นนี้! น่าเจ็บใจนัก!

“เสี่ยวเอ้อร์ให้คนพาหมอมาทำแผลให้คนงานของข้าด้วย” หยางเจินหันไปส่งการเสียงเข้ม บรรยากาศจึงทวีความกดดันขึ้นอีกหลายส่วน

“ขะ ขอบพระทัยพะยะค่ะองค์รัชทายาท ไท่จื่อเฟย บุญคุณครั้งนี้กระหม่อมจะไม่ลืม” คนงานที่ถูกทำร้ายคุกเข่าโขกศีรษะลงพื้นน้ำตาคลอ ก่อนที่คนงานคนอื่นจะเข้ามาช่วยพยุงเขาออกไปหลังร้าน

“เจ้าก็อย่าลืมจ่ายค่าเสียหายสองหมื่นตำลึงมาด้วยล่ะ อ้อ แค่หมื่นห้าพันตำลึงพอ หักลบกับค่ารองเท้าของเจ้าแล้ว...” ลู่หนิงเหมยควงแขนหยางเจินก่อนจะกล่าวต่อเสียงเย็นพอให้ได้ยินกันสองคน “ไป๋หลิน...อย่าคิดว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้าทำอะไร เจ้าเอาอะไรใส่ลงไปในสำรับของข้าวันนั้น เห็นข้าทำเป็นไม่ใส่ใจก็อย่าได้ใจไปหน่อยเลย หากเจ้ายังไม่หยุดมือ ข้าจะเป็นยมบาลไปกระชากวิญญาณเจ้าออกมาเอง”

ลู่หนิงเหมยแผ่ไอสังหารเย็นยะเยือกออกมารอบตัว ไป๋หลินผงะด้วยความตื่นกลัวสุดขีด ราวกับว่าได้ยินเสียงเรียกจากนรกอย่างไรอย่างนั้น นางไม่รู้สึกว่าลู่หนิงเหมยแค่กล่าววาจาข่มขู่นาง นางรู้สึกว่าทุกประโยคล้วนหนักแน่นไม่เหมือนวาจาล้อเล้นแต่อย่างใด

อีกทั้งยังพูดต่อหน้าองค์รัชทายาท เช่นนั้นเขาก็รู้แล้วอย่างนั้นหรือ ไป๋หลินตาโตด้วยความตระหนก ก่อนจะรีบลนลานหาทางหนีออกไปจากที่นี่โดยเร็ว

ลู่หนิงเหมยเห็นอีกฝ่ายหวาดกลัวก็ไม่ได้ใส่ใจอีก นางให้ซูเหิงไปสืบ แน่นอนว่าหยางเจินจะต้องรู้เรื่องแล้ว ไม่แน่เขาอาจจะกำลังคิดวิธีจัดการไป๋หลินอยู่ในหัวเงียบๆ ก็ได้

ลู่หนิงเหมยดึงแขนสามีให้ไปหาที่นั่งก่อนจะสั่งนู้นสั่งนี่เต็มโต๊ะไปหมด ทุกอย่างเป็นของขึ้นชื่อของโรงครัวแห่งนี้ทั้งนั้น

“ถ้าเจ้ากินทั้งหมดนี่ เจ้าต้องอ้วนแน่” หยางเจินกล่าวเตือน

“ไม่ดีหรือ? นั่นหมายความว่าท่านเลี้ยงดูข้าอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง ผู้คนจะต้องชื่นชมท่าน ว่าท่านดูแลภรรยาเป็นอย่างดี” ลู่หนิงเหมยพูดไปด้วย ใช้ตะเกียบคีบนู่นคีบนี่ขึ้นมากินอย่างไม่ยีหระ

“เจ้าช่างหาเหตุผลมาอ้างนัก หึ เจ้ารีบกินเสียให้มากๆ พอเดินทางไปแคว้นเฉาเว่ยวาสนาของเจ้าคงจะหมดสิ้น มิได้กินของอร่อยๆ เช่นนี้ไปอีกหลายเดือน”

ลู่หนิงเหมยนั่งคิดตามก็อดเบ้ริมฝีปากออกมามิได้ ตลอดการเดินทางแน่นอนว่าต้องผ่านป่าเขารำไพพรรณ อย่าว่าแต่ของกินอร่อยๆเลย แค่หมูป่าย่างสักตัวก็ถือว่าโชคดีแล้ว

“ท่านคงไม่ปล่อยให้ภรรยาของท่านต้องอดอยากปากแห้งหรอก...” ลู่หนิงเหมยยิ้มตาหยี คีบผักป้อนให้อีกคนอย่างอารมณ์ดี

“นับวันเจ้ายิ่งเอาแต่ใจ เป็นเพราะเจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าข้าชอบเจ้า เจ้าถึงได้กำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้” หยางเจินงับตะเกียบของลู่หนิงเหมย กินผักที่นางป้อนให้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

ลู่หนิงเหมยหน้าแดงระเรื่อ รีบหันไปหยิบจอกสุราขึ้นมาดื่มกลบเกลื่อนเป็นพัลวัน อยู่ๆ ก็มาบอกชอบนาง เจ้าเล่ห์แสนกลนัก!

ทว่านางก็เถียงไม่ได้ เป็นเพราะนางรู้ว่าเขาใส่ใจนางเพียงคนเดียว นางถึงได้กล้าเรียกร้อง กล้ากระทำการตามอำเภอใจ จะว่าไปก็เป็นนางเองที่นิสัยไม่ดี!

ลู่หนิงเหมยยิ้มสดใส ก่อนจะคีบหมูป้อนให้อีกคนอย่างออดอ้อนเอาใจ “คนโง่...เป็นเพราะท่านให้ท้ายข้าจนเคยตัวถึงได้กลายเป็นเช่นนี้อย่างไรเล่า”

หยางเจินหัวเราะเสียงต่ำอยู่ในลำคอ นัยน์ตามีประกายรอยยิ้มเจือจาง เขามองสตรีตัวน้อยด้วยสีหน้าโง่งม  ไม่ผิด เป็นเขาเองที่ตามใจนางจนเกินไป

“ไม่รู้ว่าสงครามที่แคว้นจ้าวจะยืดเยื้อไปจนถึงเมื่อไหร่ ไม่แน่พวกเรากลับมาจากแคว้นเฉาเว่ยก็ยังไม่แล้วสิ้น” หยางเจินยกจอกเหล้าขึ้นมาจิบ

“นานพอๆ กับที่พวกเราบุกเบิกเส้นทางสายไหมพอดี เรื่องเสบียงก็ไม่ต้องเป็นกังวลแล้ว อีกอย่างแคว้นเยี่ยนพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำ เพาะปลูกง่าย ผลผลิตสูง แคว้นจ้าวมีพื้นที่แห้งแล้งค่อนข้างเยอะถึงหนึ่งในสี่ส่วน ย่อมเสียเปรียบและกักตุนเสบียงอาหารได้น้อยกว่า...” ลู่หนิงเหมยกล่าวไปเรื่อยๆ

“ข้ามิได้กังวลเรื่องนั้น สิ่งที่ข้ากังวลคือสัตว์เทพที่อยู่ข้างกายองค์รัชทายาทของแคว้นจ้าว หากองค์ชายสี่บุกทัพโจมตีจนพวกเขาจนตรอก ย่อมต้องงัดสิ่งสุดท้ายออกมาต่อกร”

“เช่นนั้น...หากท่านไม่อยู่แล้วจะเกิดอะไรขึ้น!”

สิ่งที่ต่อกรกับสัตว์เทพได้ต้องเป็นสัตว์เทพด้วยกันเท่านั้น มนุษย์ธรรมดาจะไปสู้พลังแบบนั้นได้อย่างไร

“แน่นอนว่าทหารของเราคงล้มตายกันเป็นเบือ“ หยางเจินกล่าวเสียงเรียบ สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

“เรารีบเดินทางหน่อยดีหรือไม่ จะได้รีบกลับมาช่วยองค์ชายสี่อีกทาง ความจริงข้าก็ตระเตรียมข้าวของเอาไว้เรียบร้อยแล้ว เราสามารถเดินทางได้ภายในสามวันนี้ด้วยซ้ำ”

“อืม พรุ่งนี้ข้าจะไปเร่งให้ราชทูตเตรียมตัว  ส่วนเจ้าก็ไปบอกจินหยวนเรื่องกำหนดการเดินทาง” หยางเจินเอ่ย

“ข้าจะถือว่าการเดินทางครั้งนี้เป็นฮันนีมูนของเราก็แล้วกัน” ลู่หนิงเหมยอดกล่าวติดตลกไม่ได้

“ฮันนีมูน?” หยางเจินขมวดคิ้ว เขามักจะได้ยินคำศัพท์แปลกๆ จากลู่หนิงเหมยบ่อยๆ จนเลิกประหลาดใจไปนานแล้ว

“สามีภรรยาหลังแต่งงานก็จะออกไปท่องเที่ยวด้วยกันสองคนเพื่อดื่มด่ำกับความรักให้มากขึ้น...” ลู่หนิงเหมยอธิบายเสียงเรียบ ทว่าใบหน้างามกลับค่อยๆ ขึ้นสีแดงระเรื่อเจือจาง

“เป็นเช่นนี้เอง...” หยางเจินยกยิ้ม

“อื้อ เป็นเช่นนั้นแหละ” ลู่หนิงเหมยยกเหล้าขึ้นดื่มอีกจอกอย่างช่วยไม่ได้

“เคยมีคนพูดว่าการแต่งงานคือจุดจบของความรัก...” หยางเจินกล่าวก่อนจะยกยิ้ม “ข้ากลับคิดว่ามันคือการเริ่มต้น...”

ลู่หนิงเหมยรู้สึกว่าตัวเองร้อนๆ หนาวๆ ชอบกล ใครก็ได้บอกนางทีว่านางยังไม่ได้เผลออ้วกใส่หน้าองค์รัชทายาทใช่หรือไม่

เจ้าลูกหมาน้อยร้ายกาจขึ้นเยอะแล้ว เดี๋ยวนี้วาจาคมคายราวกับหนุ่มเจ้าสำราญไม่มีผิด

“ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน อนาคตจะเป็นอย่างไรไม่มีใครเดาได้ สำหรับข้า ข้าไม่ได้ต้องการอะไรมากมายจากท่านเลย ข้าต้องการเพียงสิ่งเดียว”

“สิ่งใดเล่าที่เจ้าต้องการ”

“ความเชื่อใจ” ลู่หนิงเหมยสบตากับนัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายนิ่ง “ท่านมอบให้ข้าได้หรือไม่”

“อาเหมย เจ้าไม่จำเป็นต้องร้องขอมันกับข้า ข้าเชื่อใจเจ้ามานานแล้ว”

ลู่หนิงเหมยได้ยินก็ยกยิ้มขึ้นในใจ ในที่สุดนางก็ตัดสินใจ ‘เรื่องนั้น’ ได้เสียทีหลังจากกังวลมาหลายวัน ถึงแคว้นเฉาเว่ยนางก็ไม่เป็นกังวลแล้ว

“วันนี้ท่านพูดจาเข้าหูข้ามาก สุดหล่อบอกข้ามาเถอะ คืนนี้ท่านต้องการให้ข้าปรนนิบัติท่านอย่างไร”

หยางเจินที่ได้ยินก็หูผึ่ง วางจอกเหล้าลงแล้วมองหน้าลู่หนิงเหมยด้วยนัยน์ตามืดครึ้มจริงจัง

“อาเหมย เจ้าพูดอะไรออกมา คิดดีแล้วหรือ ข้าไม่ยอมให้เจ้ากลืนคำพูดของตัวเองหรอกนะ ไม่งั้นข้าจะหวดเจ้าให้ตาย...”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.119K ครั้ง

10,063 ความคิดเห็น

  1. #6214 Goldfxsh (@namo-m) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 21:09
    ถ้าว่าคนพี่เป็นหมาป่าเจ้าเล่ห์น้องก็เป็นลูกแกะขี้ยั่วอ่า5555
    #6214
    0
  2. #3183 150221 (@150221) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 09:39
    หวานกันจัง
    #3183
    0
  3. #3159 wnnsr00 (@hang_over) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 00:59
    น้องงงยั่วเก่งจังเลยลูกกกกก
    #3159
    0
  4. #2983 praewprawzy (@praewprawzy) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 23:42
    ดาเมจคู่นี้รุนแรงมากค่ะ #สามีตัวอย่าง 2019
    #2983
    0
  5. #2876 Irene1989 (@ssomprattana) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 11:35
    ป่าเขาลำเนาไพร รึป่าว ไม่ใช่ ป่าเขารำไพพรรณ
    #2876
    0
  6. #2873 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 10:28
    อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #2873
    0
  7. #2848 มากิริจัง (@mikiri) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 07:03
    แหมๆๆๆไท่จือ

    พอเรื่องบนเตียงล่ะจริงจังยิ่งกว่าออกรบอีกนะ
    #2848
    0
  8. #2812 kingphai123 (@kingphai123) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 20:54
    ไปอุดหนุนที่ธัญวลัยแล้วนะคะ ตอนที่90แย้วว
    #2812
    0
  9. #2810 Artitta P (@ppaann4721) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 20:28
    งื้อออน่ารักมากกกก เขินเลยยย
    #2810
    0
  10. #2809 Bonefitty (@Bonefitty) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 20:26
    คุยเรื่องสงครามอยู่ดี ๆ วกมาเรื่องบนเตียงซะงั้น
    #2809
    0
  11. #2808 34777 (@34777) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 19:34

    โอ้ย.. เขินเเทนอ่ะ
    #2808
    0
  12. #2805 booknok (@booknok) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 16:01
    เขินหนักมากกก
    #2805
    0
  13. #2804 8794716 (@8794716) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 15:45
    เขินจีจี ซบคนที่บ้านแพ๊บ555
    #2804
    0
  14. #2799 gommon2 (@GomMon) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 15:12
    คืนคำไม่ทันแล้วเน้ออออออออ
    น้องเอ้ยยยยยยยยย
    #2799
    0
  15. #2798 Bunny_boy (@Bunny_boy) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 15:08

    โอ้ยยยยยตัวจะระเบิดแล้วค่ะ>///<
    #2798
    0
  16. #2796 SaowarotsToeihom (@SaowarotsToeihom) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 14:24
    ลูกดกแน่นอน
    #2796
    0
  17. #2795 SweetEnough (@SweetEnough) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 14:20
    หูผึ่งเลยท่านนน55555
    #2795
    0
  18. #2794 DAEDUKDIK (@JEEEEEEEED) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 14:05
    ร้ายพอกันทั้งคู่
    #2794
    0
  19. #2793 suteera (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 12:24
    แหม..เรื่องนี้ละหูผึ่งเชียวนะไท่จื่อ
    #2793
    0
  20. #2792 Sasichi (@aesasich) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 12:17
    คู่นี้ทันกันจริงๆ
    #2792
    0
  21. #2791 หมูแดง (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 12:05

    น่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่่ารักอ่ะฟินนนนนนนนมากเลยไรร์ขาติดตามรอตอนต่อไปอยู่น้าาาาาาลุ้นสุดๆๆ

    #2791
    0
  22. #2789 Kazael (@Kazael) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 11:58
    เอาหยางเจินคนนิ่งคืนมาาา
    #2789
    0
  23. #2786 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 11:28
    น่ารักอ่ะ
    #2786
    0
  24. #2785 Angun1998 (@angunpraio) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 11:22
    ว้อยยย เลี่ยนมากแม่555555
    #2785
    0
  25. #2783 pnarinn (@pnarinn) (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 10:44
    ช่วงข้าวใหม่ปลามัน555
    #2783
    0