ตอนที่ 59 : บทที่ ๕๘ เวลาที่ไม่เหมาะสม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37535
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3275 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



 หยางเจินเดินจับมือลู่หนิงเหมยเข้ามาในวัง เห็นแขกเหรื่อยังคงยืนมุงอยู่ที่กำแพงจึงได้กล่าวขึ้นเสียงเรียบว่า “พวกท่านไม่ไปร่ำสุราที่ห้องจัดเลี้ยงหรืออย่างไร”

บรรดาองค์หญิงองค์ชายได้ยินก็เกิดความประหลาดใจขึ้น มีเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ไท่จื่อก็ยังจะให้พวกเขาไปร่ำสุราต่อได้อีกหรือ...

“ผู้คนล้มตายจำนวนมากมายเช่นนี้ สมควรที่จะไว้อาลัยให้พวกเขาเสียหน่อย...” ฝูงชนกล่าว 

เลี้ยงฉลองทั้งๆที่เพิ่งเกิดเหตุการณ์นองเลือดเป็นเรื่องที่สมควรแล้วหรือ คนตายนับแสนต้องรู้สึกอาลัยสิถึงจะถูกต้อง ทุกคนต่างมององค์รัชทายาทด้วยสายตาตำหนิแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยวาจา

หยางเจินยกยิ้มเหี้ยม “ศพพวกนั้นก็ล้วนแต่เป็นพวกกบฏต่อแผ่นดิน พวกท่านจะไว้อาลัยให้พวกเขา ก็ช่างมีจิตใจประเสริฐยิ่งนัก เอาเถอะ ข้าจะจัดงานเลี้ยงฉลองที่กำราบกบฏจนหมดสิ้นให้เหล่าทหารกล้าเอง พวกท่านก็ยืนไว้อาลัยให้พวกกบฏต่อไปก็แล้วกัน!“

พอได้ฟังและเห็นนัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายฉายประกายอำมหิตขึ้นเจือจาง พวกเขาก็จำต้องรีบแก้คำตอบรับทันควัน พากันเดินกลับไปที่ห้องจัดเลี้ยงกันอย่างถ้วนหน้า

“หามิได้ๆ วันนี้มีงานมงคล ก็ต้องร่ำสุราสิ พวกเราไป! ทั้งปราบกบฏได้ และยังเป็นวันอภิเษกสมรสของไท่จื่ออีก ไม่มีวันไหนมงคลไปกว่านี้แล้ว!”

“ใช่ๆ ได้ยินว่าสุราที่นำมาในงานเป็นสุราจากหกแคว้นเชียวนะ ต้องรีบไปลองดื่มเสียหน่อยแล้ว!”

“นั่นสิๆ ของดีแบบนี้มักจะหมดไวยิ่งกว่าอะไร ไม่แน่พวกเราเดินไปถึงก็อาจจะมีผู้ดื่มชิมไปบ้างแล้ว!”

เสียงฮือฮาดังขึ้นพร้อมกับเหล่าแขกเหรื่อที่รีบกลับเข้าไปในงานจัดเลี้ยงอย่างกระตือรือร้น กบฏนับเป็นตัวอะไรให้พวกเขาต้องไว้อาลัยให้กัน ควรจะแช่งชักหักกระดูกเสียให้สิ้น ไท่จื่อกล่าวถูกแล้ว พวกเขาควรจะร่ำสุราให้เมามาย เฉลิมฉลองให้กับชัยชนะในครั้งนี้...

หยางเจินเห็นเช่นนั้นก็ไม่ได้ใส่ใจ เขากำลังจะดึงสตรีตัวน้อยไปอีกทาง ทว่าเสียงของจินหยวนก็ดังขัดขึ้นเสียก่อน...

“น้องเขยๆ เจ้าจะไม่มานั่งร่ำสุรากับข้าไม่ได้!” จินหยวนขมวดคิ้ว องค์ชายต่างแคว้นมากันเยอะแยะเพียงนี้ เจ้าบ่าวไม่ออกไปรับแขกก็ดูจะเป็นการเสียมารยาทยิ่งนัก “ให้น้องหญิงกลับไปอาบน้ำแต่งตัวรอเจ้าเสียใหม่เถอะ คืนนี้นางไม่มีทางหนีเจ้าไปไหน เจ้าก็ไม่ต้องรีบ อีกอย่างเจ้าควรจะให้นางได้พักผ่อนสักเล็กน้อย...”

หยางเจินขมวดคิ้ว มองหน้าลู่หนิงเหมยที่มีความเหนื่อยล้าปรากฎอยู่เจือจาง ตั้งแต่เช้าจนตกเย็นนางก็ยุ่งวุ่นวายมาตลอดทั้งวัน ไม่แปลกที่จะอ่อนเพลีย...

“ข้าคร้านจะร่ำสุรา...”

“เจ้าจะคร้านวันไหนก็ย่อมได้ แต่ต้องไม่ใช่วันนี้ น้องเขยข้ามีเรื่องมากมายจะคุยกับเจ้า” จินหยวนกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

ลู่หนิงเหมยเห็นแววตาลังเลของหยางเจิน นางก็ขยับยิ้มมุมปากขึ้นจางๆ “ตัวข้ามีแต่กลิ่นคาวเลือดอยู่เต็มไปหมด ในระหว่างที่ข้าอาบน้ำ ท่านก็ไปร่ำสุรากับองค์ชายต่างแคว้นเถอะ”

“เช่นนั้นก็ได้…” หยางเจินกล่าวตอบสีหน้าเรียบเฉย จินหยวนที่ได้ยินก็อดทำปากยื่นออกมาไม่ได้ ตอนเขาพูดไม่มีท่าทางจะยอมอ่อนข้อให้ พอน้องหญิงเอ่ยเพียงประโยคเดียวหยางเจินกลับไม่อิดออดแม้แต่น้อย...

ไท่จื่อก็ให้ความสำคัญกับลู่หนิงเหมยยิ่งนัก!

“งั้นข้าขอตัวก่อน” ลู่หนิงเหมยกล่าวก่อนจะหันเดินไปทางห้องหอ มีฉิงหลี่กับหลูเฟิงตามมาปรนนิบัติรับใช้อยู่ไม่ห่าง

หยางเจินยืนมองลู่หนิงเหมยจนแผ่นหลังเล็กเลี้ยวหายไป นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายที่เคยมีประกายอ่อนโยนก็แปรเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันที “เจ้าต้องการพูดเรื่องอันใดกับข้ากันแน่ คงไม่ได้คิดจะร่ำสุรากับข้าเพียงอย่างเดียวหรอกกระมัง...”

จินหยวนแค่นหัวเราะเบาๆ “ไม่ผิด! ตรงนี้คงไม่เหมาะที่จะพูดคุยเสียเท่าใด เราไปหาที่นั่งคุยกันที่อื่นเถอะ!”

หยางเจินพยักหน้าก่อนจะเดินนำญาติผู้พี่ของภรรยาไปยังตำหนักที่ค่อนข้างห่างไกลผู้คน ทั้งสองนั่งลงพร้อมกับรินเหล้าลงในจอกยกขึ้นดื่มพอดับกระหาย...

จินหยวนกล่าวว่า “ข้าจะไม่อ้อมค้อมให้มากความ เจ้าคิดจะพาเหมยเอ๋อร์กลับแคว้นเฉาเว่ยเมื่อใด”

“แน่นอนว่าต้องโดยเร็วที่สุด”

“เช่นนั้นก็ดี ข้าจะได้รอเดินทางกลับไปพร้อมกับพวกเจ้าด้วย ความจริงข้าเป็นห่วงเหมยเอ๋อร์เล็กน้อย คิดว่านางมีฝีมือยังไม่แข็งแกร่งพอ กลัวว่านางไปถึงแคว้นเฉาเว่ยแล้วจะถูกรังแก...” จินหยวนทำสีหน้าลำบากใจก่อนจะค่อยๆคลายมันออก “วันนี้ได้เห็นกับตาตัวเอง ข้าก็โล่งอก”

ฝีมือของนางเหนือชั้นกว่าที่เขาคาดการณ์เอาไว้มาก

“นางเป็นถึงองค์หญิงจะถูกคนรังแกได้อย่างไร อีกทั้งยังเป็นว่าที่รัชทายาท...”

“เพราะเป็นว่าที่รัชทายาทอย่างไรเล่า นางถึงต้องพิสูจน์ตัวเองมากมาย นางมิได้เติบโตที่แคว้นเฉาเว่ย ย่อมมีผู้คนไม่ยอมรับ ถึงแม้นางจะสามารถทำให้ไข่มังกรฟักออกมาได้ ก็ใช่ว่าจะไม่ถูกคนคิดลอบสังหาร แคว้นของข้าวัดผู้คนด้วยความสามารถ สตรีส่วนใหญ่ในแคว้นล้วนแต่เป็นวรยุทธ์ หากนางอ่อนแอย่อมถูกผู้คนข่มเหงและดูแคลน ข่าวลือที่เหมยเอ๋อร์เป็นสตรีเรียบร้อยมีมารยาทดีงามก็ทำให้องค์จักรพรรดิเป็นกังวลไม่น้อย เหตุใดแคว้นเฉาเว่ยถึงเจริญรุ่งเรืองมากกว่าแคว้นอื่นเจ้าก็น่าจะรู้ดี ผู้คนที่นั่นแม้แต่ชาวบ้านก็ยังไม่อ่อนแอ...”

หยางเจินนั่งสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ ทว่าภายในใจที่เหมือนจะด้านชาของเขามีความกลัดกลุ้มเป็นอย่างมาก เขาคิดแค่อยากจะพานางไปถ่ายพลังออกจากตัวเท่านั้น ไม่ได้คิดจะให้นางไปรับตำแหน่งองค์รัชทายาท และไม่คิดจะให้นางต้องไปพิสูจน์ความสามารถของตนให้ใครได้ดูชม

นางสมควรที่จะอยู่เป็นไท่จื่อเฟยให้เขามิใช่หรอกหรือ...

เขาก็มิได้อยากจะพบเจอชะตากรรมเดียวกับท่านราชครู ที่ต้องพลัดพรากจากภรรยาของตนเป็นหมื่นลี้เช่นนี้

“อาเหมยไม่ได้อ่อนแอ เจ้าอย่าได้กังวลจนเกินไป นางไม่ใช่คนที่จะถูกใครรังแกโดยง่าย” หยางเจินกล่าวน้ำเสียงไม่ดังไม่เบานัก

จินหยวนถอนหายใจ กล่าวว่า “มิใช่ว่าข้าไม่รู้ เพียงแต่แคว้นของข้ามีคนแข็งแกร่งเยอะเกินไป พวกเขาไม่มีทางยอมรับคนที่ฝีมือด้อยกว่าขึ้นมาอยู่เหนือตน นางจะถูกทดสอบฝีมือรอบด้านตั้งแต่เหยียบแผ่นดินเฉาเว่ยเพียงก้าวแรก ที่ข้าพูดมาทั้งหมดทั้งมวลเจ้าเข้าใจความหมายหรือไม่ว่าข้าต้องการอะไร”

“เจ้าไม่อยากให้นางตั้งครรภ์...” หยางเจินตอบเสียงเรียบ มาบอกก่อนที่เขาจะเข้าห้องหอเช่นนี้ก็คงมีแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวกระมัง...

กว่าพวกเขาจะจัดการเรื่องต่างๆ ให้เรียบร้อยก็เกือบหนึ่งเดือนหลังจากนี้ ด้วยระยะทางห่างกันถึงหมื่นลี้การเดินทางจากแคว้นเยี่ยนไปจนถึงแคว้นเฉาเว่ยก็ใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนเต็ม รวมเป็นสองเดือนเกือบสามเดือนก็เพียงพอที่นางจะตั้งครรภ์ได้แล้ว...

ตั้งครรภ์ตอนที่อยู่แคว้นเฉาเว่ยก็คงไม่ใช่เรื่องดีต่อตัวนาง เหตุใดเขาจะไม่รู้เล่า...

“ใช่ ข้ายังไม่อยากให้นางตั้งครรภ์ นางเป็นสตรีข้าถึงไม่กล้าพูดกับนางตรงๆ เจ้าที่เป็นสามีก็บอกนางให้ข้าทีเถอะ รอให้กลับจากแคว้นเฉาเว่ยแล้วพวกเจ้าค่อยทำตามใจตัวเองก็ยังไม่สาย...” จินหยวนกล่าว

“ข้าปกป้องนางได้ ไม่จำเป็นต้องให้นางห้ามครรภ์”

“เจ้ามิอาจปกป้องนางได้ตลอดเวลาน้องเขย ตอนนี้ยังไม่เหมาะไม่ควร ที่ข้าเตือนเจ้าเพราะไม่อยากให้พวกเจ้าต้องสูญเสียสิ่งสำคัญไป เจ้ายอมรับการสูญเสียได้หรือ? เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่าจะปกป้องน้องหญิงของข้าให้ปลอดภัยได้ เจ้าลองไตร่ตรองดูเถิด...”

จินหยวนยกเหล้าขึ้นมาดื่มรวดเดียวหมดจอก ก่อนจะขอตัวอำลากลับเข้าไปในห้องจัดเลี้ยง

เรื่องที่ควรจะเตือนก็เตือนแล้ว เขาที่เติบโตในแผ่นดินเฉาเว่ย เหตุใดจะไม่รู้ว่าแผ่นดินตนเองเป็นเช่นไร องค์จักรพรรดินีส่งเขาให้มารับตัวลู่หนิงเหมยด้วยตัวเองยังไม่ชัดเจนพออีกหรือ

หากปล่อยให้เข้าแคว้นไปกันเองคงเดินทางไม่ถึงเมืองหลวงเป็นแน่ ก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของสองคนนี้แล้วว่าจะทำเช่นไรต่อไป

หยางเจินที่มีสีหน้าบึ้งตึงก็ลุกขึ้นเดินไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่ นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายฉายประกายสลับซับซ้อนที่ผู้คนยากจะเข้าใจ

จินหยวนช่างน่าตายนัก เพิ่งมาบอกเอาป่านนี้เขาจะไปเตรียมยาได้อย่างไร อีกทั้งมีใครให้เจ้าสาวดื่มยาห้ามครรภ์หลังคืนเข้าหอบ้างเล่า สมควรตาย!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.275K ครั้ง

10,111 ความคิดเห็น

  1. #8180 เหมียวแคท (@religiony) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 21:24
    สงสารพระเอก 55555555
    #8180
    0
  2. #3850 Goldfxsh (@namo-m) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 18:43
    พี่เจินแกรอมาตั้งหลายปีพอได้แต่งก็ห้ามมีลูกอีก สงสารอะ5555555 แต่ก็สมควร แรกๆเล่นตัวดีนัก
    #3850
    0
  3. #3153 wnnsr00 (@hang_over) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 00:02
    อย่าแตกในสิ...
    #3153
    0
  4. #2724 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 22:46
    ม่ายยย
    #2724
    0
  5. #2678 suteera (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 14:50
    555 มันก็มีหลายวิธีอยู่นะ
    #2678
    0
  6. #2633 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 06:29
    เดะพวกเราช่วยคุ้มกันเอง 555
    #2633
    0
  7. #2590 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:15

    โอ๊ยเป็นไทจื่อช่างน่าสงสาร จะได้กินนางอยู่แล้ว สุดท้ายมีมารขวางคออีก เห็นทีถ้าใครมาวุ่นวายกับนางโดยไทจื่อยังไม่ได้กินตับนาง ได้บ้านเมืองพินาศแน่ๆ มาลุ้นต่อไปว่าไทจื่อจะได้กินตับนางเมื่อไหร่
    #2590
    0
  8. #2542 Jeans-ariya (@Jeans-ariya) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 20:13

    แต่งงานกันแล้ว ควรบอกนางไปตรงๆ ให้นางตัดสินใจเอง ไม่ควรปกปิดจนนางเข้าใจผิด

    #2542
    0
  9. #2537 Jack-Rose (@Jack-Rose) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:59
    ไท่จื่อก็อย่าปล่อยลูกๆ เข้าไปหาไข่ของไท่จื่อเฟยสิ โถ่ววว
    #2537
    0
  10. #2536 pisutkaewprachum (@pisutkaewprachum) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:59
    ใครขวางกระทืบมันเลย สร้างปืนสักกระบอก เอาไว้ใช้ฉุกเฉินรับรองออกมาบ่อยกว่าแส้นางอีก ขนาดระเบิดยังสร้างได้ปืนสักกระบอกคงไม่ยากใครหาเรื่องเจาะหน้าผากมันเลย ปล นางคงไม่เอาแส้ไปเล่นกับสามีหรอกนะไม่งั้นต้องผลิตเทียนไขด้วยนะหึหึ
    #2536
    0
  11. #2535 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:58
    รอนะคะ
    #2535
    0
  12. #2522 PiyawanSu2531 (@PiyawanSu2531) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:47
    อยากให้เป็นไทจื่อเฟยดีเเล้วอย่าแยกเขาทั้งคู่เลยอุปสรรคอาจเยอะไปนิแต่ไม่อยากให้เป็นเหมือนพ่อที่แยกจากเเม่ให้พี่ชายเป็นไปจักรพรรดิอะให้น้องกลับไปมีความสุขคู่กันเป็นครอบครัว
    #2522
    0
  13. #2519 veevi20 (@veevi20) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:40
    ไม่อยากให้นางเป็นจักรพรรดินี เป็นไทจื่อเฟย แหละดีแล้วยังไงพี่หลงก็ไม่คิดมีเมียเพิ่มนิ๊
    #2519
    0
  14. #2518 eye_cookie (@eye_cookie) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:38
    โอ๋เอ๋
    #2518
    0
  15. #2516 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:34
    ฮือ กลัวใจอุปสรรคที่เเคว้นเฉาเว่ย
    #2516
    0
  16. #2515 nyymmpph (@nnyymmpphh18) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:34
    เป็นไท่จื้อเฟยก็ต้องอยู่แคว้นเยี่ยนป่ะ แค่ไปเอาไข่มังกรที่แคว้นดฉาเว่ยจะอะไรนักหนาาาา แต่งออกมาแล้วจะไปเป็นจักรพรรดินีได้ไง ก้ต้องเป็นฮองเฮาแคว้นเยี่ยนดิ งงแดก
    #2515
    0
  17. #2514 นัnอ่าnlงา_Bk (@099987606543) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:30
    อุปสรรคเยอะพี่ต้องทำใจ55555
    #2514
    0
  18. #2513 JumJim_1994 (@Sunflower_1994) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:27
    อยากเจอหลานเร็วๆแล้วอ่า แต่อุปสรรคก็ยังมีอีกมากนัก
    #2513
    0
  19. #2512 Miss-kongkham (@Miss-kongkham) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:26
    ทำไมต้องคิดมากวะ? นางแต่งออกเรือนเป็นว่าที่ฮ่องเฮา แน่ชัดอยู่แล้วว่าต้องอยู่กับสามี ใครจะกล้าแยกว่าที่ฮ่องเฮาออกจากว่าที่ฮ่องเต้? อีกอย่างมีพี่ชายที่พ้อมเป็นจักรพรรดิอยู่แล้ว ใครจะเอาน้องขื้นเป็นจักรพรรดินีวะ เอ่ออออ. จะพิสูจน์อะไรให้มากความไปถึงทำไข่มังกรให้ฟักออกแล้วเอากลับบ้านก็จบ ใครมันจะแย่งมังกรจากเราไปได้ในเมื่อมันเป็นของเราอยู่แล้ว สายเลือดอื่นไม่สามารถครอบครองได้
    #2512
    0
  20. #2511 gommon2 (@GomMon) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:26
    น่าสงสารเนอะ
    #2511
    0
  21. #2510 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:25
    อู้ยยยย ยังมีอุปสรรคอีกเยอะสินะ ตอนแรกนึกว่าจะได้เจอหลานเร็วๆ กระซิกๆ
    #2510
    0
  22. #2509 rosech2102 (@rosech852) (จากตอนที่ 59)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 19:21
    ขอบคุณค่ะ
    #2509
    0