ตอนที่ 56 : บทที่ ๕๕ ท้องพระโรงสีเลือด (๔)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50872
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4660 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



 หากไม่มีผู้ใดคัดค้าน เกรงว่าไท่จื่อจะให้คนไปยกที่นั่งบัลลังก์มังกรมาจริงๆเสียแล้วกระมัง

“ทหาร! จับกุมขุนนางชั่วเอาไปไว้ในคุกหลวง รอการประหารพรุ่งนี้!” ฮ้องเต้ตรัสเสียงเข้มก่อนจะสะบัดชายเสื้อแล้วหมุนตัวกลับสีพระพักตร์เคร่งขรึม

เหล่าทหารเข้าไปจับตัวขุนนางได้อย่างง่ายดาย เพราะพวกเขาไม่มีวรยุทธ์ แต่ก็ต้องชะงักค้างเพราะฉินฮุ่ยหัวเราะออกมาอย่างดูแคลน นัยน์ตาฉายประกายร้ายกาจ

“ข้าก็ได้วางยาพิษไว้ในขนมที่แจกให้กับเหล่าชาวบ้านแล้ว ข้าตายพวกมันก็ต้องตายตาม อีกทั้งยังเป็นขนมที่ให้ในนามองค์ไท่จื่อเสียด้วย...”

ฮ้องเต้ชะงักฝีพระบาท หันกลับมาทอดพระเนตรไปยังฉินฮุ่ยด้วยความกริ้วโกรธ ตรัสเสียงดังกึกก้อง “เจ้ามียาถอนพิษ?”

ฉินฮุ่ย “แน่นอนว่าต้องมี หากพระองค์ยอมปล่อยกระหม่อมไปก่อน กระหม่อมถึงจะมอบยาถอนพิษให้”

“เจ้า!” ฮ่องเต้สบถออกมาอย่างข่มอารมณ์โทสะ ยังจะหาอุบายเอาตัวเองรอดได้แม้ในเวลาเช่นนี้ ช่างน่าชังนัก!

“หมายถึงขนมอี้น่ะหรือ ข้าได้ให้คนเอาไปเปลี่ยนหมดแล้ว คงไม่มีใครตายเพราะพิษของท่านอีก” หยางเจินกล่าวเสียงเรียบ 

เพราะเขาคิดว่าฉินฮุ่ยจะวางยาทหารองครักษ์ จึงได้ตรวจดูพวกขนมหรือของกินเป็นพิเศษ อันไหนมีพิษก็เอาอย่างอื่นมาสับเปลี่ยนจนหมด

ฉินฮุ่ยได้ยินก็มีสีหน้าเขียวคล้ำ ไท่จื่อก็แอบซ้อนแผนของเขาเงียบๆหลายแผน เป็นขวากหนามที่ทิ่มแทงเขาจนไม่อาจให้อภัย น่าเจ็บใจนัก!

หยางเจินเห็นฉินฮุ่ยทำหน้าเคร่งเครียดก็กล่าวอย่างห่วงใย “ท่านอยากกินขนมอี้พวกนั้นใช่หรือไม่ อย่าได้กังวลไป ข้ายังไม่ได้เอามันไปทิ้ง ข้าจะยกมันให้ท่านทั้งหมดก็แล้วกัน...”

ใบหน้าที่เขียวคล้ำอยู่แล้วก็ยิ่งดูไม่ได้เข้าไปใหญ่ จะยกขนมมีพิษพวกนั้นให้เขากินอย่างนั้นหรือ เก็บความห่วงใยเช่นนี้กลับไปเสียเถอะ เขาไม่ต้องการ!

ฝ่าบาทเห็นเช่นนั้นก็แย้มพระสรวลอย่างใจเย็น ให้ขุนนางชั่วตายด้วยยาพิษของตนก็สมควรแล้ว แต่มันสบายเกินไปสำหรับคนชั่วช้าขายชาติขายแผ่นดินเช่นนี้

“อ๋องเจ็ด เจ้าให้คนไปล้อมจวนเสนาบดี จับครอบครัวของเขาประหารเจ็ดชั่วโครต” ฮ้องเต้ตรัสด้วยสุรเสียงอันทรงพลัง

“รับด้วยเกล้าพะยะค่ะ!” อ๋องเจ็ดคำนับก่อนจะหมุนตัวออกไปอย่างสง่าผ่าเผย

“ไท่จื่อเจ้ารับราชโองการ! กำราบกบฏหน้าวังเสียให้สิ้น อย่าให้รอดแม้แต่คนเดียว!”

“กระหม่อมน้อมรับราชโองการ” หยางเจินโค้งคำนับก่อนที่ร่างแกร่งกำยำจะกลายเป็นเงาสายหนึ่งพุ่งทะยานหายไปอย่างรวดเร็ว

“องค์ชายสี่ เจ้าไล่ตามจับตัวองค์ชายเฉียนหลงมารับโทษให้จงได้ หากเขาหนีกลับแคว้นจ้าวไปเสียก่อน เจ้าจงนำทัพกำลังพลสามแสนคนบุกทำลายแคว้นจ้าวให้ย่อยยับ เอาหัวขององค์ชายผู้นั้นกลับมาแขวนหน้าประตูเมืองเสีย!

องค์ชายสี่มีสีหน้ามืดครึ้ม กล่าวน้ำเสียงหนักแน่น “น้อมรับพระบัญชาพะยะค่ะ”

ลู่หนิงเหมยที่ยืนฟังอยู่เงียบๆ ก็รับรู้ได้ว่าฮ่องเต้ทรงกริ้วเพียงใด หากองค์ชายเฉียนหลงไม่ตายตก เห็นทีแคว้นจ้าวก็คงถูกบดขยี้ไม่มีเหลือชิ้นดีอย่างไม่ต้องสงสัย

องค์ชายเฉียนหลงก็หนีได้รวดเร็วนัก เพียงพริบตาที่จินหยวนละจากเขามาหานาง องค์ชายเฉียนหลงก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยราวกับเข้ากลีบเมฆ

ทีนี้ก็เกิดสงครามขึ้นสมใจเขาแล้วกระมัง...

หลังจากที่ฮ้องเต้เสด็จกลับตำหนัก เหล่าขุนนางคิดคดก็ทยอยถูกจับกุมนำตัวเอาไปไว้ที่คุกหลวงรอประหารพร้อมครอบครัวในวันรุ่งขึ้น ท้องพระโรงที่เต็มไปด้วยซากศพก็กำลังถูกเก็บกวาดอย่างรวดเร็ว

เวลาก็ผ่านไปไม่ใช่น้อยแล้ว ไม่รู้ว่าประตูวังจะเป็นเช่นไร พอคิดได้ลู่หนิงเหมยก็ใช้วิชาตัวเบามุ่งตรงไปที่ประตูวังด้านหน้า จินหยวนก็ตามติดนางไปราวกับเงาตามตัว

นางรีอนกายลงไปยืนบนกำแพงสูงข้างๆร่างสง่างามในชุดสีแดงดูองอาจ เห็นทหารองครักษ์เหลือเพียงแค่พันคน เท่านั้น พวกเขากลับเข้ามายืนด้านหลังประตูวังด้วยสภาพอิดโรย

ลู่หนิงเหมยมองลงไปด้านล่างของอีกฝั่ง ชาวฮั่นในชุดชาวบ้านเกือบสองหมื่นคนไม่ได้ลดน้อยลงเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังดูฮึกเหิมขึ้นอีกหลายส่วนเมื่อเห็นทหารองครักษ์หนีกลับเข้ามาด้านใน 

พวกเขาพุ่งเข้ามาหวังพังประตูวัง ทว่าประตูวังที่ถูกปิดกั้นเอาไว้แข็งแกร่งราวกับปราการหน้าด่านยากนักที่จะพังทลายลง...

“กระหม่อมสั่งให้ทหารเข้ามาด้านในแล้ว จะให้กระหม่อมลงมือเลยหรือไม่” แม่ทัพเย่วเฟยเอ่ยสีหน้าจริงจัง

“รอก่อน” หยางเจินกล่าวนัยน์ตามีประกายลึกลับยากนักที่จะเข้าใจ

“ชาวฮั่นปลอมเป็นชาวบ้านเช่นนี้ ท่านจะจัดการอย่างไรหรือ จะรู้ได้อย่างไรคนไหนชาวบ้านคนไหนชาวฮั่น” ลู่หนิงเหมยกล่าวขึ้น

“ข้าให้คนทำขนมกับเข็มกลัดที่ระลึกงานแต่งงานของเราแจกจ่ายให้เหล่าชาวบ้านที่ประตูวังทางทิศตะวันออก ชาวบ้านจริงๆคงไปยืนต่อแถวกันที่นู่นหมดแล้ว ทางนี้คงเหลือเพียงแค่พวกกบฏเท่านั้น”

ลู่หนิงเหมยพยักหน้าอย่างเข้าใจทันที นับว่าหาวิธีแยกชาวบ้านออกจากพวกกบฏได้อย่างแยบยลนัก ทว่ากบฏที่อยู่หน้าประตูวังมีถึงสองหมื่นคน ทหารองครักษ์ที่เหลือเพียงหยิบมือจะต่อกรได้หรือ..

“ไท่จื่อ ท่านกำลังรออะไร...” เป็นองค์ชายหย่งหวงที่ยืนอยู่ก่อนแล้วกล่าวอย่างสงสัย เขาเข้ามาช่วยแม่ทัพเย่วเฟยได้สักพัก ดูก็รู้ว่ามีแผนรับมือแต่เหตุใดยังไม่ลงมือเสียที

“กองกำลังหนุนของชาวฮั่นยังไม่ปรากฎ” หยางเจินกล่าวเสียงดุดัน เขาไม่รู้ว่ากองกำลังอีกสี่กองธงมีจำนวนเท่าไหร่ เพื่อลดการสูญเสียกำลังทหารของแม่ทัพเย่วเฟยที่รอรบอยู่ด้านนอก เขาก็อยากจะจัดการให้จบไปเสียทีเดียว

นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายจ้องมองลงไปยังบุรุษวัยกลางคนที่ดูสูงศักดิ์ผู้หนึ่งเงียบๆ ชายคนนั้นก็มองกลับมาด้วยสายตาดูแคลน

ลู่หนิงเหมยก็เห็นเช่นเดียวกัน หน้าตาชายวัยกลางคนผู้นั้นก็คุ้นยิ่ง ช่างเหมือนกับหลิวซิ่วไม่มีผิด เขาคงจะเป็นบิดาของหลิวซิ่วกระมัง หากเป็นเช่นนี้ก็ไม่ได้ยากเย็นแล้ว

“ข้ามีวิธีทำให้พวกเขาเผยกองกำลังทั้งหมดออกมา!” ลู่หนิงเหมยกล่าวก่อนจะหันไปสั่งการทหารสองคนที่อยู่ใกล้ๆ ให้พวกเขากลับไปที่ท้องพระโรงไปเอา ‘บางสิ่ง’ มาที่นี่

ผู้คนที่ได้ยินต่างก็ขมวดคิ้วด้วยความสงสัย โดยเฉพาะแม่ทัพเย่วเฟย เขาทั้งหลอกล่อ ทั้งบีบบังคับ หรือแม้แต่ยั่วโมโหอีกฝ่าย ทว่าแม่ทัพของเหล่ากบฏก็ไม่หลงกลเรียกกองกำลังที่เหลือออกมาสักทีจนเขาเกือบจะทนรอต่อไปไม่ไหว

“เจ้ามีวิธีใดหรือ..” หยางเจินเลิกคิ้วขึ้น

“ชายคนนั้นชื่อว่าหลิวชิน เป็นบิดาของหลิวซิ่วที่ข้าปะมือด้วยในท้องพระโรง ท่านคิดว่าข้าจะทำเช่นไรเล่า” ลู่หนิงเหมยแสยะยิ้มเย็น

ไม่นานทหารสองคนนั้นก็กลับมาพร้อม ‘บางสิ่ง’ ที่นางต้องการ เห็นอย่างนั้นลู่หนิงเหมยก็ไม่รั้งรอรีบออกคำสั่ง “โยนลงไปให้อยู่หน้าแม่ทัพกบฏผู้นั้น!”

ทหารทำตามคำสั่งสีหน้าเคร่งครึม โยนร่างไร้วิญญาณของหลิวซิ่วให้ล่วงลงไปอยู่ตรงหน้าบิดาของเขาอย่างเลือดเย็น...

“.......” หยางเจิน

“.......” ทุกคน

ทันทีที่หลิวชินเห็นว่าศพที่ถูกโยนลงมาคือบุตรชายของตน ใบหน้าที่เคยสุขุมเยือกเย็นก็สั่นไหว บิดเบี้ยวอย่างไม่น่าดู ร้องตะโกนลั่นด้วยความคลั่งแค้นและเสียใจ “อ้า...ลูกข้า! ใครสังหารลูกชายข้าตาย! มันเป็นใคร! กล้าดีอย่างไรมาฆ่าลูกชายข้า ชั่วช้านัก!”

คนที่ฟังภาษาฮั่นออกบ้างเล็กน้อยก็มีหยางเจิน แม่ทัพเย่วเฟย และสาวใช้คนสนิทของลู่หนิงเหมยเท่านั้น นอกจากนี้ก็ทำหน้างงอย่างไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นกัน

“เป็นข้าเอง!” ลู่หนิงเหมยตะโกนเป็นภาษาฮั่นกลับไปด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน

ทหารชาวฮั่นพลันหยุดชะงัก หลิวชินมองมาที่นางอย่างไม่อาจทำใจเชื่อได้ว่าบุตรชายของตนจะพ่ายให้กับสตรี เขาตวาดเสียงลั่น “เจ้าโกหก!”

“ข้าไม่ได้โกหก กองกำลังของเจ้าก็จะต้องถูกสังหารเหมือนกับบุตรชายของเจ้า!” ลู่หนิงเหมยเอ่ยเสียงราบเรียบ

“หุบปาก!”

“ทนฟังไม่ได้หรืออย่างไร ศพหลิวซิ่วก็อยู่ตรงหน้าเจ้าแล้ว เจ้าจะเชื่อหรือไม่มันก็เรื่องของเจ้า ข้าหาได้ใส่ใจพวกเจ้าไม่” ลู่หนิงเหมยเหยียดยิ้มอย่างดูแคลน สร้างรอยร้าวในใจหลิวชินอย่างใหญ่หลวง เขามองลู่หนิงเหมยด้วยใบหน้าเขียวคล้ำเกินจะบรรยาย

แม่ทัพเย่วเฟยแสยะยิ้ม พระชายาก็ยั่วโมโหคนได้ไม่เลวเลย เพียงแค่กล่าวออกมาไม่กี่ประโยค ก็สามารถทำให้อีกฝ่ายแทบจะโกรธจนอยากจะกระอักเลือดออกมาเสียแล้ว

หยางเจินมองสตรีข้างกายด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาฉายแววเอือมระอาเล็กน้อย แขนแกร่งโอบเอวบางไว้แผ่วเบา ลู่หนิงเหมยเองก็ซบหน้าจิ้มลิ้มลงไปที่ไหล่กว้าง กลายเป็นภาพคู่บ่าวสาวที่งดงามตราตรึงใจผู้คน

หลิวชินเห็นทั้งสองยืนอิงแอบแนบชิดกันบนกำแพงโดยไม่สนใจเขา โทสะก็บันดาลขึ้นอย่างรวดเร็ว น่าชังเสียจริง! อยากครองคู่กันนัก เขาก็จะส่งทั้งสองคนลงไปครองคู่กันในปรโลกพร้อมๆกัน!

หลิวชิน “งานแต่งงานที่อัปมงคลเช่นนี้ ก็ยังสามารถยืนพลอดรักกันได้ไม่อายฟ้าดิน!”

นัยน์ตาหยางเจินเฉียบเย็นเมื่อได้ยิน พลันจะส่งกำลังภายในลงไปสั่งสอน แต่ร่างบางข้างๆ ก็เคลื่อนไหวเสียก่อน

ฟิ้ว!

ลู่หนิงเหมยเหวี่ยงดาบลงไปทันควัน หลิวชินเห็นก็ไม่ได้ขยับตัวหลบเพราะดาบไม่มีแรงเหวี่ยงมากพอ ไม่มีทางถึงตัวเขา

สตรีที่แค่จะปาดาบใส่เขายังปาไม่โดนเช่นนี้น่ะหรือที่สังหารบุตรชายของเขาได้ สามารถพูดภาษาฮั่นได้เขาก็คิดว่านางจะฉลาด ทว่านางกลับโง่งม กล่าววาจาเท็จได้อย่างไร้ยางอาย!

ปัก!

แววตาดูแคลนของหลิวชินพลันชะงัก ก่อนจะค่อยๆจางหายไป เมื่อเห็นว่าดาบที่ถูกเหวี่ยงลงมาปักเข้าที่ลำคอศพของหลิวซิ่วอย่างรุนแรง หัวของหลิวซิ่วกระเด็นออกไปไกล เลือดเย็นๆไหลย้อยลงบนพื้นดิน ส่งกลิ่นเหม็นคาวอบอวล

ทหารชาวฮั่นมีสีหน้ามืดครึ้มขึ้นทันที เมื่อเห็นศีรษะแม่ทัพของพวกเขากลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนพื้นอย่างน่าอนาถ

หลิวชินผู้เป็นบิดาของร่างไร้วิญญาณร่างนั้นก็มีสีหน้าบิดเบี้ยวเขียวคล้ำอีกครา...

นางไม่ได้ตั้งใจเหวี่ยงดาบมาที่เขาแต่แรก นางตั้งใจเหวี่ยงดาบมาตัดหัวศพลูกชายของเขาต่อหน้าเหล่าทหารเพื่อหยามเกียรติ บังอาจ! นางกล้าดีอย่างไร! สมควรตาย!

นางช่างน่ารังเกียจเหลือเกิน โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว!

ลู่หนิงเหมยทำเป็นมองไม่เห็นสายตาเครียดแค้นของหลิวชินและทหารชาวฮั่น นางกล่าวยิ้มๆ “แม่ทัพถูกตัดหัวต่อหน้าทหารของตนเช่นนี้ กองกบฏของเจ้าก็คงจะอัปมงคลแล้วเช่นกัน!”

“หุบปากของเจ้าเสีย!” หลิวชินคำรามเสียงอย่างแค้นเคือง เขาหันไปส่งสัญญาณเป็นพุที่มีควันสีแดงขึ้นไปบนท้องฟ้า

ไม่นานนัก เบื้องหลังของเขาก็ดำทะมึนเต็มไปด้วยทหารชาวฮั่นที่แฝงกายเข้ามาอีกหนึ่งกองทัพใหญ่ๆ กำลังพลน่าจะเกือบเจ็ดหมื่นคน รวมกับหน้าประตูวังแล้วก็มีถึงเก้าหมื่นคน!

อาวุธกับเสื้อเกาะที่พวกเขาซ่อนไว้ใต้ชุดของชาวบ้าน คงจะได้รับความช่วยมาจากอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยผู้ร่ำรวยไม่ผิดแน่!

ทหารองครักษ์วังหลวงที่เหลืออยู่พันคนเห็นจำนวนศัตรูก็อกสั่นขวัญแขวนกันถ้วนหน้า กำลังใจในการรบสูญสิ้นไปจนหมด

หยางเจินทอดสายตามองกองทัพขนาดใหญ่นั่นด้วยสายตานิ่งลึก ไม่มีความเกรงกลัวอีกฝ่ายแม้แต่น้อย...

มุมปากหยักได้รูปขยับขึ้น คล้ายว่ายิ้มแต่ก็ไม่ได้ยิ้ม กล่าวน้ำเสียงเข้มดุดัน “เริ่มสังหารได้”

“รับด้วยเกล้าพะยะค่ะ” แม่ทัพเย่วเฟยกล่าวก่อนจะหันไปจุดพุที่มีควันสีฟ้าขึ้น

เพียงพริบตา เสียงคำรามกึกก้องของทหารที่อยู่ใต้อำนาจแม่ทัพเย่วเฟยก็ดังขึ้นทะลุไปถึงชั้นสวรรค์ ผืนแผ่นดินกายเป็นสีดำทมิฬทหารในชุดเกาะเหล็กปรากฎตัวนับแสนคนล้อมรอบกองทัพกบฏด้วยไอสังหารแรงกล้า

สร้างเป็นแถววงกลมที่มีทหารยืนซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ ตรงกลางมีกองกบฏอยู่จึงรักษาระยะห่างไว้เกือบยี่สิบเมตร ทหารแถวในสุดถือโล่เตรียมป้องกัน ถัดออกมาเป็นหอกแหลมคม และดาบที่ตั้งขึ้นเข้าหาศัตรู

เพียงชั่วอึดใจเดียวพวกเขาก็สามารถจัดรูปขบวนตั้งรับศึกได้อย่างรวดเร็ว จนเหล่ากบฏตื่นตระหนกตกใจ แม้แต่หลิวชินยังมีสีหน้ามืดครึ้มจนไม่น่ามอง

ว่ากันว่าทหารของแม่ทัพเย่วเฟยฝีมือไม่ธรรมดา วรยุทธ์สูงส่งจนเป็นที่เลืองลือ วันนี้ได้เห็นกับตาตัวเอง นางก็สามารถนอนตายตาหลับได้แล้ว ลู่หนิงเหมยคิดในใจ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.66K ครั้ง

8,920 ความคิดเห็น

  1. #7831 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 23:43
    โอ้ยสนุกกกกกก
    #7831
    0
  2. #3777 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 00:10

    ฮ้องเต้

    นางรีอนกายลง



    อ๋องสี่ = องค์ชายสี่ = แทนตัว เปิ่นหวาง ต่อองค์ไท่จื่อ ตกลงอ๋องสี่คือใครคะ น้องฮ่องเต้ หรือ ลูกฮ่องเต้(น้องไท่จื่อ) แต่กลับใช้ เปิ่นหวาง แทนตัว ??


    อ๋องเจ็ด = องค์ชายเจ็ด ก็อีกคนตกลงมาในลำดับความสัมพันธ์ยังไงคะ


    #3777
    0
  3. #3149 wnnsr00 (@hang_over) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:36
    น้องงงงง น้องไม่อ่อนโยนเลยลูก
    #3149
    0
  4. #2487 SaowarotsToeihom (@SaowarotsToeihom) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 12:00
    สนุกมากๆๆๆๆ ค่ะ แต่งได้ดี เข้าใจง่าย รอค่าาา
    #2487
    0
  5. #2333 LeenaLor (@LeenaLor) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 10:12

    รอออออออออ
    #2333
    0
  6. #2331 khondi (@khondi) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 22:11

    อ่านรวดเดียวทั้งเรื่องเลยค่ะ สนุกมากกกกกกกกกก

    รอตอนต่อไปนะคะไรท์ สู้ๆค่าาาาา
    #2331
    0
  7. #2329 wannipa34 (@wannipa34) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:48
    รออ่านต่ออยู่นะคะ
    #2329
    0
  8. #2327 565118 (@565118) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:02
    รออย่างใจจดใจจ่อ อย่าบอกว่านางเอกจะตายนะ
    #2327
    0
  9. #2322 bb.smile (@bhoombimm) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 07:53
    ทำไมตอนจบพูดแบบนั้นง่ะ หวังว่าคงไม่มีอะไรนะ
    #2322
    0
  10. #2316 HighGirl (@Ammy_PMP) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 19:10
    ยั่ว(โมโห)เก่งงง
    #2316
    0
  11. #2315 mod15071986 (@mod15071986) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 17:25

    สนุกมากเลยค่ะ
    #2315
    0
  12. #2314 แกลลอรี่ (@smileimagery) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 17:19

    ใจจะขาดแล้วไรท์ มาต่อเร็วๆนะ รอๆๆ

    #2314
    0
  13. #2313 NusuA (@nusua) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 16:50
    รอนะคะ

    สนุกมากกก
    #2313
    0
  14. #2312 Raccee (@Raccee) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 16:40
    เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกดีค่ะ
    #2312
    0
  15. #2311 tay9741 (@tay9741) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 15:07
    สนุกมากค่ะ
    #2311
    0
  16. #2308 LeenaLor (@LeenaLor) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 14:25

    รออออออออออ
    #2308
    0
  17. #2306 MitGakusenMaple (@MitGakusenMaple) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 13:54
    ชอบมากค่ะ
    #2306
    0
  18. #2303 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 13:09

    สนุกอ่ะ
    #2303
    0
  19. #2300 tuktiktingtong (@tuktiktingtong) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 11:19
    กรี๊ดดดด

    ชอบมากก ชอบมากๆ ไม่เคยชอบนิยายขนาดนี้มาก่อน โอ้ยเลิฟเลยเรื่องนี้
    #2300
    0
  20. #2299 Pittyming051 (@Pittyming051) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 10:10
    สนุกมากค่ะ...
    #2299
    0
  21. #2297 ณัฐวดี (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 06:29

    ขอบคุณมากๆคะ

    #2297
    0
  22. #2294 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 00:25
    โอ้ยิสุโค่ยๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2294
    0
  23. วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 00:05

    ชอบมากเลยจ้าา สู้ๆนะคะ เพิ่งมาเจอ อ่านรวดเดียวจบ //ปลื้มมม
    #2293
    0
  24. #2292 sommmee (@sommmee) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 22:30
    ชอบมั๊กแซบแซบแซบพริกยกสวน
    #2292
    0
  25. #2290 maya-zen (@maroki-maya) (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 19:30
    นางเอกปากร้ายยยยยย555
    #2290
    0