ตอนที่ 49 : บทที่ ๔๘ รังแกสตรีตัวน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2647 ครั้ง
    13 ก.ค. 62



 พัง!

คำสั้นๆคำเดียวปรากฎอยู่ในหัว ลู่หนิงเหมยยิ้มอย่างไม่เป็นธรรมชาติ ในขณะที่ร่างสูงก้าวเข้ามาประชิดตัว นางก็ถอยห่างจนแผ่นหลังติดกำแพงแทบจะทันที

“ออกไป!” หยางเจินหันไปสั่งสาวรับใช้ในคราบบัณฑิตเสียงเข้ม 

หลูเฟิงกับฉิงหลี่มีสีหน้าเห็นใจนายหญิงของตน แต่ก็ต้องจำใจยอมเดินออกจากตรอกเล็กๆไปยืนทำหน้าเจียมเนื้อเจียมตัวอยู่ข้างๆแม่ทัพเย่วเฟยอย่างเสียมิได้

หยางเจินเห็นเช่นนั้น ร่างแกร่งกำยำสมส่วนก็ยกแขนกักขังสตรีตัวน้อยเอาไว้ เขาก้มใบหน้าหล่อเหลาลงมาสบกับนัยน์ตาสุกสว่างของอีกคนอย่างไม่หวั่นเกรง

“เจ้ามันดื้อ...ดื้อมากจนเกินงาม!” หยางเจินกล่าวน้ำเสียงดุดัน ตำหนิติเตียนสตรีตัวน้อยที่ออกมาเล่นพิเรนทร์จนต้องมาเสี่ยงอันตรายถึงเพียงนี้

เขารู้ว่าฝีมือของนางไม่ธรรมดา แต่จะไม่ให้เขาเป็นห่วงได้อย่างไร ในเมื่อนางเป็นเพียงอิสตรีที่ต่อให้มีวรยุทธ์สูงส่งสักแค่ไหน นางก็อาจจะพลาดท่าเสียทีให้กับศัตรูได้ทุกเมื่อ!

“ข้าก็แค่อยากรู้ว่าองค์ชายเฉียนหลงแอบนัดหมายกับขุนนางด้วยเรื่องอันใดเท่านั้น” ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้ว จ้องมองหยางเจินไม่หลบสายตาด้วยความกลัวแม้แต่น้อย

“ใยเจ้าถึงไม่บอกข้าก่อนเล่า! ออกมาทั้งอย่างนี้ได้อย่างไร” หยางเจินกล่าวเสียงต่ำ ข่มอารมณ์โมโหของตัวเองลง เขาไม่ชอบใจนักที่ลู่หนิงเหมยกระทำการโดยไม่คำนึงถึงความปลอดภัยของตนเอง

“ท่านก็ไม่ได้บอกข้าว่าท่านจะปลอมตัวเข้าหอโคมเขียว!” ลู่หนิงเหมยกล่าวเสียงแข็ง

“บุรุษกับสตรีสามารถนำมาเปรียบเทียบกันได้หรือ!” บุรุษทำอะไรย่อมไม่ส่งผลเสียต่อชื่อเสียงเท่าอิสตรี เขาไม่เคยคิดห้ามหากนางอยากจะมา เพียงแค่บอกให้เขารับรู้ไม่ได้หรือไร อย่างน้อยๆ เขาก็ยังสามารถปกป้องนางได้!

“บุรุษแล้วอย่างไร สตรีแล้วอย่างไร ยังไงก็คนเหมือนกัน!” ลู่หนิงเหมยผลักแผ่นอกของหยางเจินอย่างแรง แต่นอกจากเขาจะไม่สะทกสะท้านแล้ว กลับเป็นนางที่กระเด็นกลับมาจนหลังกระแทกเข้ากำแพงเสียงดังปึก! ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วทั้งแผ่นหลังจนต้องทำหน้าเหยเกออกมา

นางเกิดมาในยุคที่สตรีมีสิทธิเท่าเทียมกับบุรุษ ย่อมรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากหากถูกเปรียบเทียบเช่นนี้ ถึงนางจะเข้าใจว่ายุคโบราณผู้ชายเป็นใหญ่ก็ตามที ทว่านางก็ไม่ได้รู้สึกคุ้นชินกับมันแต่อย่างใด

“เจ้าอย่าได้ขวัญกล้าให้มากนัก!” หยางเจินกล่าวเสียงดุดัน นัยน์ตาประกายความโกรธเกรี้ยว

เหตุใดนางถึงได้ดื้อดึง...

ใยนางถึงได้ชอบเถียงเขานัก!

ลู่หนิงเหมยยิ้มเย้ยหยัน “นั่นมันเรื่องของข้า ไม่ได้เกี่ยวข้องอันใดกับท่าน!”

“เจ้า!” เส้นความอดทนขององค์รัชทายาทดูเหมือนจะขาดสะบั้น!

จะไม่เกี่ยวได้อย่างไร!

ช่างน่าตายนัก!

หรือเขาต้องทวนความจำให้นางดีว่าเราสองคนมีความสัมพันธ์แบบใด!

มือหนากดร่างบางจนติดกำแพง ดึงหมวกบัณฑิตของอีกคนออกอย่างไม่ใยดี เรือนผมเงางามหลุดสยายลงมาตามไหล่เล็ก ใบหน้างดงามต้องแสงจันทร์ยั่วยวนจิตใจผู้คน

ลู่หนิงเหมยไม่ทันได้ตั้งตัว ริมฝีปากหยักได้รูปของอีกคนก็กดทับลงมาอย่างรุนแรง ความรู้สึกเจ็บแปล๊บแผ่ซ่านไปทั่วริมฝีปากอวบอิ่ม

หยางเจินจูบซับซ้ำๆจนกลีบปากงามบวมเจ่อเห็นได้ชัด ปลายลิ้นหนารุกล้ำเข้าไปตักตวงความหวานที่บัดนี้มีกลิ่นคาวเลือดเจือจางผสมปนเปกันไปหมด

มือเล็กทั้งทุบทั้งตีแผ่นอกแกร่งกำยำ ดิ้นรนหาทางหนีไปจากบุรุษตรงหน้าไม่ลดละ นอกจากเขาจะแข็งทื่อเป็นก้อนหินไม่ยอมขยับเขยื้อนแล้ว กลับเป็นนางที่เหนื่อยหอบจนต้องหยุดนิ่งไปเสียเอง

รัชทายาทโอบกอดสตรีตัวน้อยไว้ในอ้อมแขน ริมฝีปากหยักบดจูบเชื่องช้าทว่าหนักแน่นดุดันราวกับจะลงทัณฑ์อีกคนให้รู้สึกเข็ดหราบ

นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายดำดิ่งสู่ความมืดมิด เห็นคราบน้ำตาสีใสดุจน้ำค้างสวรรค์หลั่งไหลออกมาจากดวงตาคู่งาม เขาจึงได้ผละจุมพิตออกแล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยไปที่หยาดน้ำบนใบหน้าจิ้มลิ้มอย่างอ่อนโยนแทน

“เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าหากเจ้าเป็นอะไรขึ้นมา ข้าจะรู้สึกอย่างไร” หยางเจินกล่าวเสียงอ่อนลง เขาขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น มือหนาเชยคางเรียวเล็กให้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับตน

ลู่หนิงเหมยหัวใจสั่นวูบ อยากจะเถียงสักร้อยประโยค แต่ก็หาคำพูดดีๆออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว

นางทำให้เขาเป็นห่วง...

แล้วอย่างไรเล่า!

จำเป็นต้องมาทำกับนางเช่นนี้หรือ...

ลู่หนิงเหมยไม่กล่าววาจาใดอีก มือบางยกขึ้นมาเช็ดมุมปากที่มีเลือดสีสดไหลซึมอยู่ ถึงจะเจ็บแต่ก็ไม่ได้ส่งเสียงร้องใดๆออกมาให้อีกคนรู้สึกผิดหรือสงสารแม้แต่น้อย

หยางเจินก้มมองกริยาท่าทางที่เหมือนจะโกรธของนางด้วยแววตาราบเรียบ นัยน์ตาดำขลับจ้องมองริมฝีปากงามที่ทั้งแดงทั้งบวม มุมปากก็แตกจนเลือดไหล เขาได้แต่ถอนหายใจออกมาเบาๆ ดึงคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมกอดอีกครา

“ห้ามกอดข้า!” ลู่หนิงเหมยกล่าวเสียงอู้อี้ในลำคอ นางประท้วงองค์รัชทายาทด้วยกำลังไม่ได้ก็หันมากล่าววาจาแทน

“ข้าจะกอด” แขนแกร่งกระชับอ้อมกอดมากยิ่งขึ้นจนร่างบอบบางเกือบจะฝังจมลงไปกับแผ่นอกกว้าง ลู่หนิงเหมยทำตาเขียวปั๊ดมองหยางเจินอย่างเอาเรื่องทันควัน

“ท่านรังแกข้าเกินไปแล้ว!”

“อย่างนั้นหรือ...” หยางเจินเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะก้มลงมาจูบปากงามหนักๆอีกรอบ ไม่สนใจว่าลู่หนิงเหมยจะโกรธเคืองเพียงใด

“ท่าน! อือ...” พอหลุดออกมาจากริมฝีปากหยักเหลือร้ายได้ นางก็กำลังจะกล่าววาจาคาดโทษ แต่หยางเจินกับไม่ยอมให้นางได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใด เขาบดจูบลงมาอีกหลายต่อหลายครั้งจนร่างบางสั่นสะท้านลมหายใจขาดห้วง...

รัชทายาทบดคลึงริมฝีปากนุ่ม ปลายลิ้นจาบจ้วงตักตวงรสสัมผัสหวานละมุนอยู่พักใหญ่ เขารู้สึกได้ถึงร่างบางที่สั่นระริก สะดุ้งเฮือกหลายครั้งหลายคราในอ้อมแขน

พอเห็นสตรีตัวน้อยยืนแทบไม่อยู่ เขาจึงปล่อยให้ริมฝีปากอวบอิ่มนุ่มนิ่มของนางเป็นอิสระ นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายมีประกายวาววับ เมื่อเห็นว่ามันบวมฉ่ำจนเกือบจะปริแตกออกมาได้ หากเขาจูบลงไปอีกที มาตรว่าริมฝีปากของอีกคนคงได้พังไม่เหลือชิ้นดีอย่างไม่ต้องสงสัย

“ข้าก็รังแกเจ้าเกินไปจริงๆ...” หยางเจินกล่าวน้ำเสียงไม่ดังไม่เบานัก ทว่าใบหน้าหล่อเหลากลับมองหาความรู้สึกผิดจากเขาไม่ได้แม้แต่น้อย

ลู่หนิงเหมยยืนหอบหายใจ ใบหน้างดงามมีเหงื่อเกาะกุม แก้มเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อ เอวบางยังคงถูกแขนแกร่งเหนี่ยวรั้งเอาไว้ไม่ให้นางได้ทรุดตัวลงไปกองอยู่กับพื้น...

หนอย...

ยังมีหน้ามาพูด!

ถ้าจะทำขนาดนี้ก็อุ้มนางกลับไปปล้ำที่วังเลยเถอะ!

หยางเจินกล่าวน้ำเสียงจริงจัง “อาเหมย เจ้าจำเอาไว้ให้ดีว่าเจ้าเป็นสตรีของข้า เจ้าอย่าได้พูดว่าเราไม่เกี่ยวข้องกันอีก ไม่เช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้าเกี่ยวข้องกับข้าประเดี๋ยวนี้!”




ทางฝั่งแม่ทัพเย่วเฟยกับสองสาวใช้ที่ยืนรออยู่ด้านหน้าตรอกเล็กๆ เวลาผ่านมาหนึ่งเค่อแล้วองค์รัชทายาทกับคุณหนูลู่ก็ยังไม่ออกมาเสียที 

พวกเขาได้ยินเสียงดังแว่วๆราวกับคนทะเลาะกันไม่ดังไม่เบานัก แล้วหลังจากนั้นก็เงียบกริบไร้สุ้มไร้เสียงอีกเลย

แม่ทัพหนุ่มขมวดคิ้ว เขาก็ไม่คิดว่าลู่หนิงเหมยจะปลอมตัวเป็นบัณฑิตหนุ่มออกมาจับตาดูองค์ชายเฉียนหลงด้วยตัวเองเช่นนี้ แถมยังปลอมได้อย่างแนบเนียนจนเขาจำใบหน้าของนางไม่ได้

หากองค์รัชทายาทไม่บอก เขาก็คงยังไม่รู้เรื่องรู้ราว ยังคงคิดว่าบัณฑิตน้อยทั้งสามช่างน่าสงสารนักที่เลือกมาท่องราตรีผิดวัน

หลูเฟิงกับฉิงหลี่ก็ปลดโฉมเลิกปลอมตัวเป็นบัณฑิตหนุ่ม พวกนางกลับมาใส่ชุดกระโปรงสีขาวเนื้อดีที่นายหญิงเคยมอบให้ ใบหน้าก็ถูกเช็ดออกจนหมดเผยให้เห็นความงามที่ดูอย่างไรก็เหนือชั้นกว่าสาวใช้ธรรมดาทั่วๆไป

แม่ทัพหนุ่มอดชื่นชมในใจไม่ได้ เพียงระยะเวลาไม่นาน คุณหนูตระกูลลู่ก็สามารถฝึกฝนให้สาวใช้คนสนิทมีฝีมือร้ายกาจถึงเพียงนี้ ฉลาดปราดเปรื่องไม่เป็นรองใคร แถมรูปโฉมก็ไม่อาจดูแคลนพวกนางได้ แม้จะไม่โดดเด่นเท่าผู้เป็นนาย แต่ถ้าเทียบกับบุตรสาวของเหล่าขุนนางทั่วไปแล้ว ก็กล่าวได้ว่าพวกนางงดงามมากกว่านัก

เสียงย่ำเท้าดังขึ้นใกล้ๆ ทั้งสามหันไปมองทางต้นเสียงก็เห็นองค์รัชทายาทเดินเอาแขนไขว้หลังออกมาจากตรอกเล็กๆ ใบหน้าหล่อเหลาดูเอิบอิ่มเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขจนผู้คนนึกสงสัยไม่ได้ว่าเขาไปอารมณ์ดีมากจากไหนกัน

ด้านหลังองค์รัชทายาทก็ปรากฏตัวให้เห็นถึงสตรีตัวน้อยที่เรือนผมปลิวสยายไปกับสายลม ดวงหน้าจิ้มลิ้มบึ้งตึงยิ่งกว่าไปกินรังแตน ริมฝีปากของนางก็บวมเจ่อราวกับถูกปู้ยี่ปู้ยำมาก็มิปาน

แม่ทัพเย่วเฟยลอบกลืนน้ำลายลงคอดังเอือก รัชทายาทมีสีหน้าเบิกบานใจถึงเพียงนั้น ไยคุณหนูลู่ถึงได้หน้าคว่ำเช่นนี้เล่า

คงถูกบุตรโอรสสวรรค์เอารัดเอาเปรียบมาอีกแล้วกระมัง

“เหตุใดพวกเจ้ายังไม่กลับไปอีก” เป็นหยางเจินที่กล่าวถามเสียงดุดัน สีหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ

เอ้า!

เขาก็นึกว่าต้องรอ ใยไม่บอกให้กลับก่อนได้เล่า! แม่ทัพหนุ่มสบถในใจ ก่อนจะหันไปกล่าวเสียงทุ้ม “กระหม่อมกำลังจะกลับพอดี พรุ่งนี้กระหม่อมจะเข้าไปหารือกับพระองค์ที่วังไท่จื่อนะพะยะค่ะ”

“อืม” หยางเจินพยักหน้า

“กระหม่อมขอตัว” แม่ทัพเย่วเฟยก้มศีรษะคำนับทีนึงด้วยความเคารพ ก่อนจะหมุนตัวพุ่งทะยานหายไปในอากาศ

หลูเฟิง ฉิงหลี่เห็นอย่างนั้น พวกนางก็ย่อตัวเล็กน้อยแล้วใช้วิชาตัวเบาทะยานกายกลับไปทางจวนเหวินอย่างรู้หน้าที่ตน

หยางเจินหันตัวกลับมาสนใจสตรีตัวน้อยอีกครั้ง เขาเอื้อมมือขึ้นไปหยิกแก้มกลมพองของอีกคนอย่างหมั่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน

“พรุ่งนี้จนถึงวันแต่ง ข้ากับเจ้าก็มิอาจพบเจอหรือพูดคุยกันได้แล้ว เจ้ามีแผนอะไรอยู่ในใจเตรียมไว้รับมือฉินฮุ่ยหรือไม่”

“ฉินฮุ่ยพูดเหมือนกองกำลังสี่กองธงจะไม่พ่ายแพ้ให้กับเหล่าทหารองครักษ์ ท่านไม่คิดว่ามันแปลกไปหน่อยหรือ...” ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้วหน้าบึ้งตึง จะว่าโกรธก็โกรธ จะหารือก็หารือ กริยาต่อต้านแต่ก็ยอมโอนอ่อนให้กับเขายิ่งมองก็ยิ่งน่ารักน่าเอ็นดูจนบุรุษร่างสูงสง่าเผยอรอยยิ้มออกมาจางๆ

“เจ้าคิดเห็นเช่นไรเล่า”

“ข้าคิดว่าอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยจะต้องทำอะไรบางอย่างให้เหล่าทหารองครักษ์ของวังหลวงอ่อนกำลังลง ไม่แน่อาจจะวางยาพิษพวกเขาจนต้องตกตายไปเกือบครึ่งเสียก่อน...” ลู่หนิงเหมยกล่าว วันนี้ก็เห็นอยู่ตำตาว่าตาเฒ่าฉินฮุ่ยมากเล่ห์เพียงใด และคงจะนิยมชมชอบการลอบวางยาพิษคนอื่นเสียด้วย

“ข้าก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน” เขาต้องกำชับให้เหล่าทหารองครักษ์เข้มงวดและระมัดระวังตัวมากขึ้นเสียแล้ว

“ท่านรู้หรือไม่ว่ามีสิ่งหนึ่งที่กองกำลังสี่กองธงได้เปรียบเหล่าทหารองครักษ์ในวังหลวง...” ลู่หนิงเหมยมองหน้าหยางเจินนิ่ง นัยน์ตาสุกสว่างฉายแววเย็นยะเยือกออกมา “เหล่าทหารองครักษ์ในวังหลวงมิเคยสู้รบผ่านศึกสงครามจริงๆ ถ้าเทียบกับชาวฮั่นที่กว่าจะเดินทางอพยพมาจนถึงแคว้นเยี่ยนได้ก็ต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์เสี่ยงตายมานับครั้งไม่ถ้วน พวกเขามีขวัญกำลังใจในการรบมากกว่าคนของเรา...“

“เรื่องนั้นข้ารู้ดี ข้าได้เตรียมแผนรับมือเอาไว้แล้ว” หยางเจินกล่าวเสียงเรียบ

“ข้าอยากให้ท่านทำอาวุธชนิดหนึ่งเตรียมเผื่อเอาไว้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ข้าจะสอนหลูเฟิงกับฉิงหลี่ ให้พวกนางไปสอนท่านทำอีกที” ลู่หนิงเหมยกล่าว นางเคยอยู่ในหน่วยข่าวกรองสหรัฐ การประกอบวัสดุอันตรายย่อมเคยทำผ่านมือมาก่อน อานุภาพของพวกมันย่อมร้ายแรงกว่าอาวุธในยุคโบราณหลายเท่านัก

หยางเจินขมวดคิ้ว หากเป็นเมื่อก่อนเขาคงจะแปลกใจไม่น้อยที่บุตรสาวท่านราชครูทำอาวุธเป็น แต่ตอนนี้คงไม่มีสิ่งใดน่าแปลกใจได้เท่านางที่มาเกิดใหม่ในร่างนี้อีกแล้ว “อาวุธอย่างนั้นหรือ...”

“ใช่! ข้าอยากให้ท่านทำระเบิดเชิงกล!!”




〰️〰️〰️〰️〰️

ช่วงนี้ไรท์ยุ่งๆ อาจจะหายไปบ้างนะคะ แล้วก็วันที่ 27-2มิถุนา ไรท์ของดอัพน้า ไปต่างประเทศค่ะ แต่วันนี้จะลงหลายตอนหน่อย รออ่านน้าาา





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.647K ครั้ง

8,995 ความคิดเห็น

  1. #8688 charmy88clash (@charmyclash88) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 20:32
    โอ้ยยย ชอบภาพประกอบ
    #8688
    0
  2. #8399 wittayakeen2524 (@wittayakeen2524) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 23:50
    ยังเห็นแก่ตัวไม่มองความรู้สึกคนอื่นเหมือนเดิมเลยนะไท่จื่อ ไม่เคยให้เกียรติใครแม่แต่คู่หมั้น รู้สึกน้อยใจแทนตัวนางเอกเลยที่ตัวพระเอกเห็นนางเป็นสิ่งของ
    #8399
    0
  3. #3541 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:50

    ใย = ไย

    อารมณ์ดีมากจากไหน = มาจาก

    เผยอรอยยิ้ม = เผย ?


    #3541
    0
  4. #2317 milkgy (@muk13115) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 19:12
    นึกว่าจะให้ฝั่งไท่จือปลอมกองทหารธงรบขึ้นมาอีกสี่ให้งงกันไปข้างเลย ว่าคนของใครเป็นของใคร 555/เพ้อเเล้ว~~
    #2317
    0
  5. #2056 tuktiktingtong (@tuktiktingtong) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 18:00
    อยากจะกรี้ดซักพันรอบ ไรท์มาจุ๊ปแก้มที
    #2056
    0
  6. #2021 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 08:00
    ตายแล้ว ท่านแม่ทัพพพ งือๆ
    #2021
    0
  7. #1995 punpun (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 13:42

    นางเอกเรื่องนี้มาเหนือนะจ๊ะ สอนผู้ชายทำระเบิดด้วยชอบๆๆๆ

    #1995
    0
  8. #1988 nuanganong (@nuanganong) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 11:19
    ขอบคุณล่วงหน้าคะ ที่ลงชดเชยให้ไรท์ใจดีที่สุดดด
    #1988
    0
  9. #1971 𝓼𝓮𝔂 (@assawarisri) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 06:22
    เหตุผลที่ชายต่างกับหญิงก็ตอนที่เธอขัดโอรสสวรรค์ไม่ได้ไงยะะ

    เห็นมั้ยว่าวรยุทธ์​สูงส่งแต่แค่ผลักผู้ชายยังไม่ได้เลยโว้ย
    #1971
    0
  10. #1968 ~DeVil ANgeL~ (@devil-angel) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 03:38
    เดินทางปลอดภัยค่ะไรท์ เที่ยวให้สนุกน้าาาาาา
    #1968
    0
  11. #1886 Meawkan (@Meawkan) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 21:29
    รอค่ะขอให้เดินทางอย่างปลอดภัยนะคะไรท์
    #1886
    0
  12. #1874 ismepound (@ismepound) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 20:30
    เดินทางปลอดภัยนะค่ะไรท์
    #1874
    0
  13. #1856 chaompph (@JINDARAT85) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 19:12
    แงงงงสู้ๆนะคะไรท์รอนะคะ
    #1856
    0
  14. #1849 jiewkhasarach (@jiewkhasarach) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 18:48
    เครค่า​ ขอบคุณค่า​ หลงรักหยางเจิน

    เข้าแล้ว
    #1849
    0
  15. #1846 覆水难收 (@savena002) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 18:39
    รอแน่นอนค้างงง
    #1846
    0
  16. #1836 zetariga03504 (@zetariga03504) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 18:04
    อิจฉาแมวด้านบนในภาพได้มั้ย5555 อยู่ในเหตุการณ์แบบจะๆกันเลย
    #1836
    0
  17. #1825 suteera (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 17:33

    รับทราบและรอน้าาาา

    #1825
    0
  18. #1820 150221 (@150221) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 17:25
    สนุกมากคะไรท?
    #1820
    0
  19. #1819 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 17:23

    เดินทางปลอดภัยนะคะ
    #1819
    0
  20. #1812 aphinya7307790 (@aphinya7307790) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 17:04
    เดินทางปลอดภัยนะคะ
    #1812
    0
  21. #1810 veevi20 (@veevi20) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 16:59
    ตอนนี้ไม่ชอบรัชทายาทเลย ห่วงก็ส่วนห่วงซิ ทำไมต้องเอาเปรียบนางเอกด้วย อยากให้นางเอกโกรธมากๆๆๆๆๆๆจัง
    #1810
    0
  22. #1796 piy_U (@piy_U) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 16:37
    รอออออออ
    #1796
    0
  23. #1794 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 16:37
    รัชทายาทกินเต้าหู้นางจนปากแตกเลยเก็บกดมาจากไหน สงสารนางจริงๆ
    #1794
    0
  24. #1787 Dinosaurzz (@Dinosaurzz) (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 16:21
    รอน๊าา
    #1787
    0