ตอนที่ 48 : บทที่ ๔๗ หอคณิกา (๓)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58036
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4796 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



 หยางเจินมีสีหน้าประหลาดใจ นัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายหรี่เล็กลงจับจ้องดวงหน้าของบัณฑิตหนุ่มอย่างพินิจ 

ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างปรากฎขึ้น คล้ายมีคล้ายไม่มีจนเขาสับสนวุ่นวายใจไปหมด

“เจ้ากำลังกล่าวหาอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยอย่างนั้นรึ ไม่กลัวตายหรืออย่างไร” เป็นแม่ทัพเย่วเฟยในคราบใต้เท้าหนุ่มกล่าววาจา มุมปากหยักขยับยิ้มหล่อเหลาออกมาจนผู้คนสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ

“ศัตรูที่เหลือร้าย ไม่เท่าเกลือที่เป็นหนอน ท่านไม่คิดเช่นข้าอย่างนั้นหรือ ใต้เท้า...” ลู่หนิงเหมยกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก

ทว่าสองบุรุษที่ได้ฟังกลับมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นหลายส่วน บัณฑิตผู้นี้เป็นใครกันแน่ เหตุใดถึงได้รู้มากนักเล่า เรื่องเช่นนี้คนธรรมดาทั่วไปก็รู้อย่างนั้นหรือ?

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยคงไม่ปล่อยให้ตนเป็นที่ครหาว่าคิดคดทรยศแผ่นดินหรอกกระมัง

เสียงพิณเริ่มบรรเลงขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่จะว่าครึกครื้นก็ครึกครื้น จะว่าตึงเครียดก็ตึงเครียด 

หญิงงามเมืองออกมาร่ายรำบนเวทีพร้อมๆกับโฉมงามอีกคนที่กำลังบรรเลงเพลงพิณราวกับดนตรีสวรรค์

บรรดาเหล่าขุนนางต่างก็ยกจอกเหล้าขึ้นดื่มด้วยใบหน้าเรียบเฉย ถือตนสูงส่งไม่มีใครยอมใคร เสียงหัวข้อสนทนาก็ดังออกมาแว่วๆ ให้ได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง...

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “แผนการที่เราตระเตรียมเอาไว้ก็ใกล้จะสำเร็จลุล่วงแล้ว เหลือเพียงรอเวลาเท่านั้น”

เหล่าขุนนาง “ท่านแน่ใจหรือว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด”

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “พวกท่านวางใจเถอะ แผนการรัดกุมเช่นนี้ต่อให้เทพเซียนลงมาเองก็ยากที่จะต่อกร อีกทั้งกองกำลังสนับสนุนสำคัญก็เดินทางมาถึงแล้ว”

เหล่าขุนนาง “ข้าน้อยขอดื่มคาราวะองค์ชายเฉียนหลง”

บรรดาขุนนางยกจอกเหล้าดื่มอีกครั้ง บรรยากาศบริเวณนั้นจึงเริ่มผ่อนคลายขึ้นทันตาเห็น

ผิดกับฝั่งนี้ลิบลับที่ใบหน้าแต่ละคนมืดครึ้มจนไม่น่าดู กระดานหมากรุกที่เล่นค้างไว้ก็ไม่มีผู้ใดสนใจมันอีก

“พวกท่านไม่ต้องมากพิธี” องค์ชายเฉียนหลงกล่าวขึ้น

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “หามิได้พะยะค่ะ มีองค์ชายช่วยอีกแรง กระหม่อมก็อุ่นใจไปกว่าครึ่ง”

เหล่าขุนนาง “สวรรค์รู้เห็นเป็นใจเช่นนี้ มาตรว่าคงไม่ต้องคาดเดาก็รู้ผลแพ้ชนะ”

“หากจะโทษก็ต้องโทษคนผู้นั้นที่กล้าปฏิเสธน้องสาวของข้าจนเสด็จพ่อทรงกริ้ว อีกทั้งสตรีอวดดีนางนั้นข้าก็มิอาจอยู่ร่วมฟ้าดินเดียวกันกับนางได้” องค์ชายเฉียนหลงเอ่ยอย่างเย้ยหยัน นัยน์ตาประกายความแค้นฝังลึก

หยางเจินกับลู่หนิงเหมยมีสีหน้าดำทะมึน แม้อีกฝ่ายจะไม่เอื้อนเอ่ยนามผู้ใดออกมา แต่ก็คาดเดาได้ไม่ยากนัก

สิ่งที่นางแคลงใจมาโดยตลอดก็กระจ่างชัดขึ้นแล้ว องค์ชายเฉียนหลงเดินทางมาถึงแคว้นเยี่ยน แต่จดหมายตอบกลับของฮ้องเต้แคว้นจ้าวกลับยังมาไม่ถึง ถือว่าแปลกประหลาดมาก!

ไม่คิดเลยว่าฮ้องเต้แคว้นจ้าวจะทรงกริ้วจนส่งองค์ชายเฉียนหลงให้มาร่วมมือกับอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยอย่างลับๆ

ไม่แน่กองกำลังสนับสนุนที่พวกเขากล่าวถึงอาจจะเป็นเหล่าองครักษ์เงาที่ติดตามองค์ชายมาก็เป็นได้ 

ถึงจะไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัดแต่ก็คงมีมากไม่น้อย อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยถึงได้วางใจเช่นนี้

ฉินฮุ่ยผู้นี้เขี้ยวลากดินนัก ทั้งชาวฮั่นและก็องค์ชายเฉียนหลงต่างก็ถูกเขาชักจูงอย่างง่ายดาย 

คนที่ได้รับผลประโยชน์มากที่สุดโดยไม่ต้องสูญเสียกำลังพลเลยแม้แต่น้อยก็คืออัครมหาเสนาบดีผู้นี้ เรียกได้ว่ายืมดาบฆ่าคนอย่างแท้จริง

ลู่หนิงเหมยหรี่สายตามองไปรอบๆก็พบว่าผู้คนเริ่มเดินออกไปจากห้องโถงจนเกือบหมดแล้ว ราวกับรู้ตนว่าไม่ควรมานั่งฟังการพูดคุยของเหล่าขุนนางชุดนี้

ทว่าคนที่กำลังนั่งร่ำสุราจนเมามายก็ยังพอมีเหลืออยู่อีกสองสามโต๊ะ รวมถึงโต๊ะที่พวกนางนั่งอยู่ด้วย

หญิงงามเมืองของพวกนางก็ยังไม่ปรากฏตัวมาสักที เวลาก็ผ่านมานานพอสมควรแล้วมิใช่หรือ?

ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้ว ตาเฒ่ามากเล่ห์อย่างฉินฮุ่ยน่ะหรือจะปล่อยให้พวกเขานั่งร่ำสุราจนสำราญใจเช่นนี้ เรื่องที่พวกเขาพูดคุยก็มิใช่เรื่องทั่วไปที่สามารถเปิดเผยให้ใครล่วงรู้ได้

หยางเจินกับแม่ทัพเย่วเฟยก็สังเกตเห็นถึงความผิดปกติเช่นกัน ใบหน้าหล่อเหลาฉายแววเย็นยะเยือกออกมาจางๆ

ไม่นานนักเหล่าแม่เล้าก็เดินมาพร้อมกับสาวใช้ที่ถือจานขนมเข้ามา พวกนางแจกขนมวางไว้ทุกโต๊ะที่มีแขกนั่งอยู่ด้วยสายตาเย้ายวน

บัณฑิตหนุ่มหน้าใสทั้งสามยิ้มรับเล็กน้อยก่อนจะหันมามองจานขนมสีหน้าเคร่งเครียด นางไม่ได้สั่งขนมเหตุใดถึงได้นำมันมามอบให้...

หรือจะเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของหอโคมเขียวแห่งนี้กัน ที่อยากเอาอกเอาใจลูกค้าให้กลับมาใช้บริการที่นี่อีกครั้ง 

พวกนางก็มาที่นี่เป็นครั้งแรกเสียด้วย เลยไม่ค่อยรู้อะไรมากนัก จริงหรือลวงมิอาจแยกออก

“ใต้เท้าเย่ว ปกติที่นี่แจกขนมด้วยหรือ” เป็นหลูเฟิงที่เอ่ยถามอย่างสงสัย

“ปกติที่อื่นไม่มีเช่นนี้ ที่นี่ข้าก็ไม่รู้เช่นกันว่าเขาทำกันมาอย่างไร” เย่วเฟยกล่าวเสียงเข้ม ทุกคนต่างมองจานขนมอย่างชั่งใจ

“พวกเจ้าก็ไม่รู้หรือ...” หยางเจินเลิกคิ้วถามบ้าง

“กล่าวตามความจริงพวกข้าแค่อยากเข้ามาหาประสบการณ์ใหม่ๆเท่านั้น หากสถานการณ์ปกติพวกข้าก็คงไม่คิดอันใดให้มากความ เพียงแต่ว่า...” ฉิงหลี่กล่าวก่อนจะหันกลับไปมองทางเหล่าขุนนางกลุ่มนั้นอีกครา สีหน้ากังวลใจ

หยางเจินพยักหน้าอย่างเข้าใจ สถานการณ์ตอนนี้ก็ไม่ปกติจริงๆ กินอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าคงไม่ใช่เรื่องดีเท่าใดนัก

อีกทั้งบัณฑิตหนุ่มสามคนนี้ก็ดูเหมือนอายุยังน้อย ตัวก็เล็กพอๆกันราวกับเพิ่งจะอายุสิบสามสิบสี่ ร่างกายยังไม่เติบโตเต็มที่อย่างที่บุรุษควรจะเป็น

แม่ทัพเย่วเห็นก็มีสีหน้าเห็นใจเหล่าบัณฑิตผู้น่าสงสารไม่น้อย ดันเข้ามาท่องราตรีผิดวันเสียนี่ 

จากการมาหาประสบการณ์ เขาเกรงว่าจะเจอโศกนาฏกรรมแทนเสียแล้ว

ความฉลาดปราดเปรื่องสมกับเป็นนักปราชญ์บัณฑิตของพวกเขาก็ช่างน่าเสียดายนัก หากจะต้องมาตกตายลงด้วยน้ำมือคนคิดคดทรยศแผ่นดินเช่นนั้น

เพล้ง!

เสียงจานตกลงมาแตกกระจายจนผู้คนสะดุ้งอย่างตกใจ ก่อนจะเห็นนักร่ำสุราล้มลงไปกองอยู่กับพื้นทีละคนสองคน น้ำลายฟูมปากอย่างน่ากลัว พวกเขาดิ้นรนอยู่สักพักก็แน่นิ่งราวกับซากศพ

ไม่ต้องอธิบายให้มากความ ภาพตรงหน้าแค่มองพวกเขาก็เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ขนมจานนี้เกรงว่าจะถูกใส่ยาพิษมาด้วยไม่มีผิด ตาเฒ่าผู้นี้ก็เขี้ยวลากดินจริงๆ แน่นอนว่าต้องไม่ปล่อยผู้ใดให้มีชีวิตรอดออกไปทำลายแผนการของตน

เร็วกว่าความคิดลู่หนิงเหมยหันกลับมากล่าวเสียงแข็ง “แกล้งตายเร็ว!”

ทั้งโต๊ะที่ยังคงนั่งตกตะลึงอึ้งค้างอยู่ก็ชะงักเมื่อได้ยิน เห็นบัณฑิตหนุ่มน้องเล็กแสร้งทำเป็นล้มนอนลงไปกับพื้นไม่ไหวติ่ง พวกเขาที่ตั้งตัวไม่ทันจึงต้องแกล้งตายตามไปอย่างเสียมิได้

ในใจแม่ทัพหนุ่มกับองค์รัชทายาทได้แต่ครุ่นคิดว่าเขากำลังทำอันใดกัน ใยถึงได้มานอนแกล้งตายโง่ๆเช่นนี้...

ทั้งที่จะหนีก็หนีได้...

องค์ชายเฉียนหลง “ท่านก็ช่างรอบคอบนัก”

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “หามิได้พะยะค่ะ คนพวกนี้ไม่รู้ความ หากพวกเขายอมปลีกตัวออกไปด้านนอกตอนที่พวกเราเดินเข้ามาเหมือนกับคนอื่นๆ ก็คงไม่ต้องมานอนตายน่าอนาถเช่นนี้”

เหล่าขุนนาง “ศพของพวกเขาเล่า ท่านจะจัดการเช่นไร”

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “คนของข้าจะนำศพพวกนี้ไปโยนทิ้งที่ป่าช้าเอง พวกท่านอย่าได้กังวล”

ลู่หนิงเหมยได้ยินก็นอนเบ้ริมฝีปากงามอย่างน่าหมั่นไส้ หยางเจินที่แอบลืมตาขึ้นมาเห็นก็เผลอแสยะยิ้มออกมาเจือจาง ก่อนจะต้องชะงักเมื่อได้กลิ่นหอมติดจมูกที่คุ้นเคย

เขาล้มลงนอนแกล้งตายไม่ห่างจากบัณฑิตหนุ่มตัวน้อยมากนัก กลิ่นดอกเหมยลอยมาปะทะจมูกจนเขาต้องขมวดคิ้วจ้องมองใบหน้ากลมๆของบัณฑิตหนุ่มเขม็ง...

กลิ่นหอมประจำตัวสตรีของเขา ใยถึงได้เหมือนกับกลิ่นตัวของบัณฑิตผู้นี้เล่า...

กลิ่นที่มีเอกลักษณ์เช่นนี้ มีเพียงหนึ่งไม่มีสอง!

เขาถือวิสาสะเอื้อมมือเอาปลายนิ้วปาดไปที่ใบหน้าขาวใสของอีกคนจนลู่หนิงเหมยผงะ แต่นางก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากนอนนิ่งๆแกล้งเป็นศพต่อไป แม้หนังตาจะกระตุกถี่รัวเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาดำขลับที่ฉายแววคาดโทษมาแต่ไกล

ความแตกหรือนี่!

นางถูกจับได้แล้ว...

หยางเจินยกปลายนิ้วขึ้นมาดูก็เห็นเป็นแป้งประทินโฉมของอิสตรี มุมปากหยักได้รูปแสยะยิ้มเย็นยะเยือกออกมาจางๆ

หึ บัณฑิตหนุ่มงั้นหรือ...

บัณฑิตที่ไหนใช้เครื่องสำอางของสตรีกัน!

อาเหมย...

เจ้าดื้อเกินไปแล้ว!

ลู่หนิงเหมยเหงื่อตกไปหลายเม็ด อยากจะร่ำไห้แต่ไร้ซึ่งน้ำตา ร้อนๆหนาวๆอย่างไรชอบกล ยิ่งเห็นนัยน์ตาพยัคฆ์ร้ายมีประกายวาววับ ไม่รู้จะทำหน้าเช่นไรจึงแกล้งหลับตาหนีอีกคนเป็นพัลวัน

นางต้องชิงหนีก่อน...

ต้องอย่าให้เขาจับตัวได้!

องค์ชายเฉียนหลง “ท่านคิดจะทำอย่างไรกับชาวฮั่น”

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “ชาวฮั่นไว้ใจไม่ได้ ไม่มีสิ่งใดรับประกันว่าพวกเขาจะรักษาสัญญา”

เหล่าขุนนาง “แล้วท่านจะทำเช่นไรเล่า”

อัครมหาเสนาบดีฉิฮุ่ย “แน่นอนว่าต้องกำจัดทิ้งหลังทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว!”

องค์ชายเฉียนหลง “ท่านยังซ้อนแผนได้ ไม่คิดว่าคนพวกนั้นจะซ้อนแผนต่อจากท่านหรืออย่างไร”

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “วางใจเถอะ ชาวฮั่นมีกองกำลังแค่สี่กองธง สู้รบตบมือกับทหารองครักษ์ในวังหลวงก็เหลือไม่เท่าไหร่แล้ว”

ลู่หนิงเหมยนอนขมวดคิ้ว อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยก็คงจะโดนชาวฮั่นซ้อนแผนเข้าให้แล้ว ชาวฮั่นมีกองกำลังแปดกองธงไม่ผิดแน่ สี่กองธงแค่เอามาตบตาผู้คนเท่านั้น

แต่ที่น่าสงสัยมากกว่าคือเหตุใดอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยถึงได้มั่นใจนักว่ากองกำลังของชาวฮั่นแค่สี่กองธงจะรับมือกับเหล่าทหารองครักษ์วังหลวงร่วมหมื่นกว่าคนได้เล่า...

มีสิ่งใดที่นางยังไม่รู้อย่างนั้นหรือ...

การแกล้งตายก็ยังถือว่าไม่ไร้ประโยชน์มากนัก อย่างน้อยๆก็ได้ล่วงรู้ว่าอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยคิดกำจัดชาวฮั่นทีหลัง ส่วนชาวฮั่นก็ไม่ได้ไว้เนื้อเชื่อใจคิดซ้อนแผนเอาไว้ด้วยเช่นกัน

หักหลังกันไปมาเช่นนี้ ไม่แน่องค์ชายเฉียนหลงอาจจะซ้อนแผนทรยศอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยอีกทีก็เป็นได้

เน่าเฟะกันทั้งดงจริงๆ

ว่ากันว่า คนตายส่งกลิ่นเหม็นหนึ่งลี้ คนเป็นส่งกลิ่นเหม็นพันลี้ เห็นทีจะไม่ผิดจากที่โบราณกล่าวเอาไว้มากนัก

เหล่าขุนนาง “พวกข้าก็คงต้องขอพึ่งพิงบารมีท่านแล้ว”

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “ข้าไม่ใช่พวกข้ามแม่น้ำแล้วตัดสะพานทำลายทิ้งเสียเมื่อไหร่ พวกท่านอย่าได้เกรงใจไปเลย”

องค์ชายเฉียนหลง “นี่ก็ดึกมากแล้ว หากไม่มีอะไรข้าคงต้องขอตัวกลับไปพักผ่อนก่อน เชิญพวกท่านตามสบายเถอะ”

พูดจบร่างของบุรุษองอาจผู้หนึ่งก็กลายเป็นเงาแหวกอากาศออกไปโดยไม่สนใจผู้ใดอีก อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยเห็นเช่นนั้นก็มีสีหน้าดำทะมึน

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “องค์ชายแคว้นจ้าวก็ชอบวางอำนาจนัก!”

เหล่าขุนนาง “ท่านก็อดทนหน่อยเถอะ แผนการสำเร็จเมื่อไหร่ค่อยจัดการเขาก็ยังไม่สาย ตอนนี้เขายังมีประโยชน์กับพวกเราไม่น้อย!”

เป็นครั้งแรกที่กลุ่มคนที่นอนแกล้งตายได้แต่แค่นหัวเราะออกมาเบาๆอย่างเย้ยหยัน 

ตาเฒ่าผู้นี้ไม่ไว้ใจใครนอกจากตัวเองเลยจริงๆ กล้าขายชาติ ทรยศแผ่นดินยังไม่พอ ยังหักหลังได้แม้กระทั่งคนที่ให้การช่วยเหลือ ชั่วช้าเสียยิ่งกว่ากระไร

อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ย “พวกเราก็แยกย้ายกันกลับไปเตรียมการเถอะ”

เหล่าขุนนาง “ขอรับ!”

เสียงเท้าเดินออกไปด้านนอกค่อยๆเบาลงเรื่อยๆจนห่างไกลออกไปในที่สุด 

สามบัณฑิตสองใต้เท้าหนุ่มลุกพรวดขึ้นมา ทุกคนเร้นกายออกจากหอโคมเขียวทันที ไม่รั้งรอให้คนของอัครมหาเสนาบดีเข้ามาเก็บกวาดซากศพเสียก่อน

ลู่หนิงเหมยกับสาวใช้แยกตัวออกมาในตรอกเล็กๆ หวังหลบหน้าองค์รัชทายาท แต่คิดไม่ถึงว่าจะมีบุรุษสองคนร่อนกายตามหลังลงมาติดๆ

หยางเจินย่างกายเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม มุมปากแสยะยิ้มน้อยๆก่อนจะกล่าวน้ำเสียงดุดันจนผู้คนนึกหวาดผวา

“อาเหมย เจ้าจะรีบกลับไปไหนเล่า ข้าอนุญาตให้เจ้ากลับได้แล้วหรือ?”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.796K ครั้ง

8,773 ความคิดเห็น

  1. #3595 Goldfxsh (@namo-m) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 15:12

    ก็ปลอมทั้งผัวทั้งเมียมั้ยอะเจินเอ๋อร์ อย่าทำเหมือนเหมยผิดคนเดียว5555555
    #3595
    0
  2. #3538 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 23:38

    ใย = ไย



    #3538
    0
  3. #2339 SweetEnough (@SweetEnough) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 13:26
    งานงอกแล้วอาเหมยย
    #2339
    0
  4. #2310 สาวชอบฝัน (@suna-gr) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 14:59
    คิดว่าเป็นบุรุษเจ้าสำอางสิ55555 ตายๆๆรีบหนีเร็วว
    #2310
    0
  5. #1778 0800253548 (@0800253548) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 13:32
    อาเหมยหนีเร็วๆๆ. รออยู่นะคะ
    #1778
    0
  6. #1777 sky25 (@sky25) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 13:03

    รออยู่น้าาาาา
    #1777
    0
  7. #1775 08101989 (@08101989) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 11:57
    แอบมองเธอยุนะ ว่าเมื่อไรจะมา
    #1775
    0
  8. #1766 Na080794 (@Na080794) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 14:01
    รีบๆมาต่อนะคะ อยากอ่านต่อแล้ว
    #1766
    0
  9. #1765 rosech2102 (@rosech852) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 13:35
    ฮือ รีบๆมาต่อนะคะ อยากอ่านแล้วว
    #1765
    0
  10. #1762 JitsupaWuthiram (@JitsupaWuthiram) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 08:54
    โดนเทไรท์เทเค้า
    #1762
    1
    • 25 พฤษภาคม 2562 / 10:19
      ไม่เทจ้า ไร้ท์ติดธุระๆ จะไปต่างประเทศ เรื่องยุ่งยากเยอะมากกกกก
      #1762-1
  11. #1759 chaompph (@JINDARAT85) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 23:50
    ฮืออออออาเหมยโดนจับได้แล้วว
    #1759
    0
  12. #1758 กิ่งเหมย (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:25

    ติดตาม นอนไม่หลับแน่เลย

    #1758
    0
  13. #1757 7rawi (@rawisara7) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:59
    ค้างงงงมากกกก
    #1757
    0
  14. #1753 NusuA (@nusua) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 19:30
    ชอบจังงง สนุกมากก
    #1753
    0
  15. #1750 SupichayaKae (@SupichayaKae) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:03
    ค้างงงงงงงงหนักมากกกกกก หนุกมากเวอร์~
    #1750
    0
  16. #1749 11111997 (@11111997) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 18:01
    กริ๊ดดดดดดดค้าง
    #1749
    0
  17. #1735 Jum_2505 (@Jum_2505) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:31

    รอ ๆๆๆค่ะ
    #1735
    0
  18. #1734 Petcharat (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 12:58

    รอไรน์นะคะ ติดหง่อมแงมเลยคะ อยากอ่านเรื่อยๆเลยคะ

    #1734
    0
  19. #1732 Mytreasure (@Thidaporn2548) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 11:51
    อีกนิดก็เนียนเเล้วอาเหมย55 ปล.รอไรท์อยู่น้าา
    #1732
    0
  20. #1731 Omiao (@onphima) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 11:31

    สนุกค่ะ รอออออออ
    #1731
    0
  21. #1730 Thatsawan To Love (@kwon55) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 11:04
    คิดว่าจะเนียนแล้วสะอีก 555555 สงสาร โดนดุแน่เลย
    #1730
    0
  22. #1718 ismepound (@ismepound) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 21:20
    ไรท์จ๋าาาาวันนี้หายไปไหน
    รักคิดถึง
    #1718
    1
    • #1718-1 ismepound (@ismepound) (จากตอนที่ 48)
      23 พฤษภาคม 2562 / 21:21
      รีดคิดถึง
      #1718-1
  23. #1716 punpun (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 20:16

    มาต่อเถอะจ้าาาาา

    #1716
    0
  24. #1714 Exoly (@Exoly) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 18:54
    น้องโดนจับได้แล้ววว55555555555
    #1714
    0
  25. #1713 Gilf Gilf (@gilfgilf) (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 17:26
    ค้างๆๆๆๆๆสนุกกกก
    #1713
    0