ตอนที่ 43 : บทที่ ๔๒ สั่งสอนเฉียนหลง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 40469
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3716 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62


 “เจ้า!” องค์ชายเฉียนหลงมีสีหน้ามืดครึ้ม เขาไม่คิดว่าลู่หนิงเหมยจะกล้าหักหน้าเขาถึงเพียงนี้ 

เป็นแค่บุตรสาวของราชครูแต่ปากกล้าขาแข็ง ไม่รู้จักเจียมตนเสียจริง!

ลู่หนิงเหมยทำเป็นมองไม่เห็นสายตาอำมหิตของเขา กล่าววาจา “องค์ชายเฉียนหลงไม่รีบกลับไปดูแลน้องสาวแล้วหรือ ไท่จื่อไม่ได้หักแขนนางแบบธรรมดาเสียด้วย เท่าที่ข้าเห็นกระดูกของนางคงจะแหลกละเอียด อาการน่าเป็นห่วงยิ่งนัก”

“เป็นเพราะเจ้า!” องค์ชายเฉียนหลงชี้หน้าลู่หนิงเหมยอย่างลืมตัว 

หากไม่มีนาง น้องสาวของเขาก็คงได้แต่งเป็นชายาเอก ไม่ต้องสิ้นเปลืองปัญญาคิดหาวิธีต่ำช้าออกมาจนถูกลงทัณฑ์เช่นนี้

ลู่หนิงเหมยได้ยินก็เลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างเย้ยหยัน “องค์ชายกล่าวผิดแล้ว ข้ามิได้บังคับขู่เข็ญให้น้องสาวของท่านกระทำตนไร้ยางอายแม้แต่น้อย...”

“นางอายุยังน้อยนัก! เป็นเจ้าที่รังแกนาง!” เฟยฮวาเพิ่งจะอายุสิบห้าพ้นวัยปักปิ่นมาได้ไม่นาน ต่างจากลู่หนิงเหมยที่ปีนี้ก็ย่างเข้าสิบเจ็ดขวบปี ปัญญาของนางมิอาจดูเบาได้

ลู่หนิงเหมยยิ้มเย็น สตรีที่เกิดในวังหลวงโตในวังหลวงอย่างเฟยฮวาน่ะหรือจะไร้เดียงสา เล่ห์เหลี่ยม กลอุบายต่างๆเฟยฮวาย่อมเรียนรู้มาตั้งแต่ยังเยาว์วัย เปรียบกับเด็กที่เติบโตนอกวังแล้วย่อมเทียบกันไม่ติด

“สตรีที่เลยวัยปักปิ่นสามารถออกเรือนได้มิอาจกล่าวได้ว่านางอายุยังน้อย องค์หญิงเฟยฮวามีความคิดความอ่านเป็นของตนเอง หาใช่วัวที่จะต้องมีผู้คนคอยจูงจมูกอยู่ตลอดเวลาเสียเมื่อไหร่ ท่านจะมากล่าวโทษข้าเยี่ยงนี้มิได้ ถ้าจะโทษก็ต้องโทษน้องสาวของท่านที่ในหัวคิดเป็นแต่เรื่องเลวทราม...”

“......” ฝูงชน

ชาวบ้านที่ยืนมุงดูต่างเงียบกริบเมื่อได้ประจักษ์ต่อหน้าต่อตาของตนเองว่าฝีปากของว่าที่ไท่จื่อเฟยที่เผยอคำพูดออกมาแต่ละคำล้วนเฉือดเฉือนอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย

องค์ชายเฉียนหลงแววตาเดือดดาลลุกเป็นไฟ เมื่อครู่เขาก็ถูกไท่จื่อกล่าวหาว่าสารเลว ตอนนี้ว่าที่ไท่จื่อเฟยยังกล้ามายืนดูแคลนน้องสาวของเขาว่าเลวทรามอีก! 

คนแคว้นเยี่ยนช่างหยาบกระด้างจิตใจต่ำช้าเสียจริง!

“ระวังปากด้วยของเจ้าด้วย อย่างไรเสียน้องสาวของข้าก็เป็นถึงองค์หญิง มีเกียรติสูงกว่าเจ้ามากนัก!” องค์ชายเฉียนหลงกำมือแน่นอย่างข่มอารมณ์

หากอยู่ที่แคว้นจ้าวป่านนี้สตรีอวดดีตรงหน้าคงถูกเขาสับเป็นหมื่นๆชิ้นแล้ว นับว่าเขายังใจดีกับนางอยู่มาก!

“ถูกของท่าน ข้าเป็นเพียงบุตรีของราชครู นางเป็นองค์หญิงแคว้นจ้าว...” ลู่หนิงเหมยแสยะยิ้มเย็นยะเยือก กล่าวต่อ “แต่นางหาใช่องค์หญิงแคว้นเยี่ยนไม่ นางมาทำเรื่องน่าอายในแคว้นของข้า เหตุใดข้าต้องเกรงใจนางด้วยเล่า”

“เจ้า!” องค์ชายเฉียนหลงสีหน้าดำทะมึน ดูไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง “ข้าไม่คิดว่าคู่หมั้นของไท่จื่อจะมีจิตใจคับแคบเช่นนี้ น้องสาวของข้าถึงจะกระทำเรื่องไม่ดีไปบ้างแต่ก็ไม่ได้คิดจะคร่าชีวิตผู้ใด เจ้าถึงกลับอภัยให้นางไม่ได้เลยหรือ!”

ฝูงชนได้ยินก็เบนสายตามามองลู่หนิงเหมยอย่างสับสนปนเปกันไปหมด แยกไม่ถูกว่าจะเห็นใจใครดี

ลู่หนิงเหมยเห็นก็ยกยิ้มมุมปากงามจางๆ 

ส่งมือสังหารมาลอบฆ่านางถึงสองครั้งสองครา องค์หญิงเฟยฮวาไม่คิดคร่าชีวิตใครอย่างนั้นหรือ...

อย่ามากล่าววาจาให้ผู้คนเห็นใจตนเลย...

“หากข้าใช้แผนชั่วคิดวางยาปลุกกำหนัดท่าน ปลอมตัวเป็นคนรักของท่าน ท่านก็อภัยให้ข้าง่ายๆอย่างนั้นใช่หรือไม่”

“แน่นอนว่าไม่!” องค์ชายเฉียนหลงตอบโดยไม่ต้องคิด เขาจะสับนางเป็นชิ้นๆหากคิดจะใช้แผนการเช่นนั้นกับเขา

“น้องสาวของท่านใช้วิธีนี้กับรัชทายาท แน่นอนว่าอภัยให้นางมิได้ง่ายๆเช่นเดียวกัน” ลู่หนิงเหมยมองเฉียนหลงด้วยนัยน์ตาประกายดูถูกดูแคลนอย่างยิ่งยวด

“เจ้าหุบปาก!” องค์ชายเฉียนหลงกล่าวเสียงสั่นสะท้านเต็มไปด้วยโทสะ 

นางยังกล้ายอกย้อนเขา สมควรตาย!

ลู่หนิงเหมย “แปลกจริง! ราชครูแคว้นจ้าวมิได้สอนพวกท่านเลยหรืออย่างไรว่าอะไรที่ตนไม่ชอบก็อย่านำไปทำกับผู้อื่น...”

“ลู่หนิงเหมย! เจ้าช่าง..!!” เขาไม่เคยพบเคยเจอใครที่กล้ากล่าววาจาเหยียดหยามเขาได้เท่านี้มาก่อน 

นางช่างรนหาที่ตายนัก! 

หญิงปากดี!

“.......” ฉีหย่งหวง

“.......” หยางเจิน

สองบุรุษที่ยืนมองอยู่เงียบๆต่างก็ขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น 

ลู่หนิงเหมยก็ช่าง...มีทักษะในการยั่วโมโหผู้คนได้ดีนัก 

ตั้งแต่ยืนฟังมาองค์ชายเฉียนหลงก็ยังหาวาจาโต้เถียงนางไม่ได้สักประโยค

“ข้าจะเตือนท่านเรื่องหนึ่งก็แล้วกัน” ลู่หนิงเหมยกล่าวด้วยรอยยิ้มสง่างาม องค์ชายเฉียนหลงขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

“คนเช่นเจ้ามีเรื่องอันใดมาเตือนข้ากัน!!”

“ท่านเป็นถึงองค์ชาย ท่านต้องกล้าที่จะมองความเป็นจริง แม้ความจริงเหล่านั้นมันจะทำให้ท่านรู้สึกอับอายอยู่บ้าง...”  ลู่หนิงเหมยแกล้งทำสีหน้าชะงักเล็กน้อย ก่อนจะรีบแก้คำกล่าวว่า “ไม่สิ! ที่จริงมันน่าเกลียดมาก...”

“.......” ฝูงชน

ฝูงชนครุ่นคิด ลู่หนิงเหมยมิได้แก้คำให้ฟังรื่นหูขึ้น ทว่ามันกลับฟังแล้วเหมือนถูกตบหน้าไปฉาดใหญ่ๆ...

ความอดทนขององค์ชายเฉียนหลงสิ้นสุดลงทันที มือหนากระชับดาบขึ้นมามุ่งตรงไปที่ลู่หนิงเหมยอย่างกราดเกรี้ยวและรวดเร็ว

นางเป็นใครกันถึงได้กล้ามาสั่งสอนเขา!

สตรีอวดดีเช่นนี้เขาจะหั่นให้แหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ไม่ให้เหลือแม้แต่เศษกระดูก!

หยางเจินหรี่สายตาลงอย่างดุดัน ทว่าสตรีตัวน้อยของเขากลับยืนนิ่งไม่สะทกสะท้านเขาจึงปล่อยให้นางรับมือด้วยตัวเอง

ส่วนองค์ชายหย่งหวงที่ยืนมองอยู่ก็ฉายแววประหลาดใจ 

รัชทายาทจะยอมให้องค์ชายเฉียนหลงเข้ามาทำร้ายว่าที่ชายาของตนต่อหน้าต่อตาได้อย่างนั้นหรือ...

ได้อย่างไรกัน?

พริบตาเดียวที่ปลายดาบกำลังจะตวัดเข้าที่ลำคอระหงส์ ลู่หนิงเหมยเบนตัวหลบอย่างว่องไว มือขาวเอื้อมไปรับดาบที่หยางเจินโยนมาให้แล้วหันกลับมาตั้งรับกระบวนท่าดุดันขององค์ชายเฉียนหลงได้อย่างสง่างามราวเทพเซียนที่หลุดออกมาจากภาพวาด

ภาพสตรีที่หมุนกลายพริ้วไหวอ่อนช้อยราวกับยอดหญ้าตราตรึงจนผู้คนตกไปอยู่ในภวังค์ นางใช้กระบวนท่าแปลกตาสวนกลับอีกฝ่ายอย่างเยือกเย็น ไอสังหารรุนแรงจนผู้คนหนาวสั่น

ฉีหย่งหวงและชาวบ้านต่างตกตะลึงมองภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา แม้แต่บุรุษที่กำลังปะทะกับนางอยู่ก็มีสีหน้าแปลกใจไม่น้อย

ว่าที่พระชายาเป็นวรยุทธ์...

เรื่องจริงหรือ...

ฉีหย่งหวงหรี่สายตาลง นางใช้กระบวนท่าของนางสวนกลับอีกฝ่ายได้อย่างไม่เกรงกลัว ไม่เป็นรองแม้แต่น้อย ฝีมือของนางมิอาจดูเบาได้จริงๆ

เขาเข้าใจแล้วว่าทำไมไท่จื่อถึงไม่ยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือนาง...

“ฝีมือไม่เลว แต่ก็มาได้แค่นี้!” องค์ชายเฉียนหลงกล่าวอย่างดูแคลน ก่อนจะใช้พลังปราณแฝงไปกับกระบวนท่าทุกครั้งที่ตวัดดาบ ปราณสีเพลิงพุ่งตรงมาที่ลู่หนิงเหมยรอบทิศทาง

ลู่หนิงเหมยยกยิ้มเย็นๆ “ท่านก็อย่าได้ดูถูกกันเกินไปนัก!”

เป็นองค์ชายแคว้นจ้าวที่ขยับเข้ามาลงมือกับนางก่อน นางก็ไม่มีความจำเป็นที่จะต้องเกรงใจอีกต่อไป

ลู่หนิงเหมยสะบัดมือสองทีปราณอสูรไร้ลักษณ์ก็พุ่งเข้าปะทะ เกิดเสียงดังปัง! หลายต่อหลายครา ผู้คนต่างเบิกตากว้างอ้าปากค้างอย่างตกตะลึงอีกครั้ง

นอกจากจะเป็นวรยุทธ์แล้วกำลังภายในและพลังปราณของนางก็มิได้ด้อยไปกว่าองค์ชายเฉียนหลงแม้แต่น้อย เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายยิ่งนัก!

ฉีหย่งหวงมีสีหน้างงงัน วิชาปราณอสูรเป็นวิชาชั้นสูงของเหล่าเชื้อพระวงศ์แห่งแคว้นเฉาเว่ย เหตุใดลู่หนิงเหมยถึงสามารถใช้มันได้เล่า...

...แปลกจริง!

วันนี้เขาเจอแต่เรื่องแปลกประหลาด!

หยางเจินที่เห็นก็ไม่ได้แสดงท่าทางตกใจแต่อย่างใด 

นางเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดินีแห่งแคว้นเฉาเว่ย ไม่แปลกที่นางจะใช้วิชาของเชื้อพระวงศ์ได้ บางทีท่านราชครูคงเป็นผู้ให้นางฝึกฝน...

ร่างเงาสองสายปะทะกันรุนแรงจนผู้คนมองไม่ทัน แยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร มีเพียงเสียงดาบกับพลังปราณที่กระทบกันกลางอากาศดังปึ้งปั้งสนั่นหู สะเก็ดไฟวิบวับเป็นระยะเมื่อเหล็กปะทะกันอย่างดุดัน

องค์ชายเฉียนหลงทั้งสับสนวุ่นวายใจเป็นอย่างมาก เขาไม่คิดว่านางจะฝีมือร้ายกาจถึงขึ้นออกกระบวนท่าปะทะเข้ามาเกือบร้อยกระบวนท่าแล้ว

ตอนแรกเขาดูเบานางเกินไปจริงๆ นัยน์ตาคมเข้มมืดครึ้มขึ้น เร่งวาดดาบออกไปอย่างรวดเร็วหวังให้นางต้องถดถอย 

ทว่าลู่หนิงเหมยกลับรับกระบวนท่าของเขาได้ทั้งหมดและยังรุกคืบมาหาเขาด้วยสายตาอำมหิตเลือดเย็น สะกดข่มจิตใจของเขาให้ชะงักค้างตัวสั่นสะท้านอย่างน่าตระหนก

เมื่อกี้นี้มันอะไรกัน? นางมีจิตสังหารที่บ้าคลั่งราวกับปีศาจได้อย่างไร ถึงกลับทำให้เขาตื่นกลัวได้ ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก!

ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้วเรียวเข้าหากันแน่น เห็นอีกฝ่ายเปิดช่องโหว่ไว้เช่นนี้ นางก็ไม่ลังเลที่จะตวัดปลายดาบเสียดแทงเข้าไปที่แผ่นอกหนาของเขาอย่างไม่ปรานี

เลือดสีสดไหลทะลักออกมาตามเส้นทางที่ดาบของนางพาดผ่าน พุ่งกระจายย้อมสีพื้นจนกลายเป็นสีแดงฉานจนผู้คนนึกหวาดกลัว

“อ้า...!” องค์ชายเฉียนหลงคำรามเสียงด้วยความเจ็บปวด เขาถลาตัวลงไปตั้งหลักที่พื้น มองหน้าลู่หนิงเหมยอย่างเกลียดชัง นัยน์ตาแดงก่ำด้วยความโมโห

ลู่หนิงเหมยทำเป็นมองไม่เห็น ก่อนจะกล่าววาจา “วันแรกที่องค์หญิงเฟยฮวามาที่นี่นางก็ชี้หน้าด่าข้ากลางตลาด ต่อว่าข้าเป็นหญิงชั้นต่ำ วันนี้ท่านซึ่งเป็นพี่ชายของนางเพิ่งเดินทางมาถึงก็หันคมดาบหวังปลิดชีพข้า...ข้าล่ะนับถือน้ำใจของท่านทั้งสองจริงๆ”

คำพูดเหน็บแนมของลู่หนิงเหมยทำให้ฝูงชนต่างมององค์ชายแคว้นจ้าวอย่างเดือดดาล

จริงอย่างที่ลู่หนิงเหมยกล่าว ข่าวลือเสียๆหายๆขององค์หญิงเฟยฮวาที่คิดร้ายต่อว่าที่พระชายาก็ลือกันไปทั่วทั้งเมืองหลวง

เหตุการณ์วันนี้ก็ยิ่งเป็นมูลเหตุให้ผู้คนอดขบคิดไม่ได้ว่าจริงๆแล้วแคว้นจ้าวมาที่นี่เพื่ออะไรกันแน่!

คิดจะมาก่อความวุ่นวายในงานพิธีอภิเษกสมรสหรืออย่างไร 

หากการปะทะกันวันนี้ทำให้ลู่หนิงเหมยเป็นอะไรขึ้นมา คงได้มีสงครามระหว่างแคว้นเกิดขึ้นจริงๆ!

ถ้าจะกล่าวถึงผู้จุดฉนวนสงคราม ก็ต้องเป็นองค์ชายแคว้นจ้าวที่กล้าหันคมดาบเข้าใส่ลู่หนิงเหมยก่อนอยู่แล้ว 

ผู้คนต่างก็เห็นพร้อมกันถ้วนหน้ายากที่จะปฏิเสธ

องค์ชายเฉียนหลงมีสีหน้าเขียวคล้ำ มือหนาจับกุมไปที่แผ่นอกของตนที่ได้รับบาดแผลฉกรรจ์ด้วยความเจ็บปวด เขาถูกสตรีร่างบางเพียงคนเดียวทำร้ายได้...

ช่างน่าอับอายนัก!

“ท่านยังคิดจะสู้กับข้าต่อหรือไม่ แต่เลือดของท่านออกเยอะมาก หากไม่รีบทำการรักษาท่านจะต้องตายเพราะเลือดไหลจนหมดตัวเสียก่อน” ลู่หนิงเหมยกล่าว ท่าทางไม่ได้แสดงออกถึงความห่วงใย แต่ก็ไม่ได้เยาะเย้ยถากถางอีกฝ่าย

องค์ชายเฉียนหลงสีหน้าดำทะมึน ขบฟันอย่างแค้นใจ เขาหันไปเรียกองครักษ์ประจำตัวให้พาเขากลับที่พักโดยไม่หันไปมองหน้าลู่หนิงเหมยแม้แต่น้อย

ต่อให้ลู่หนิงเหมยไม่พูด เขาก็คิดได้ว่าตนกำลังบาดเจ็บหนัก ขืนสู้กันต่อไปก็มีแต่เขาที่จะเป็นฝ่ายถูกไล่ต้อนจนจมมุม 

มิสู้กลับไปคิดแผนการจัดการลู่หนิงเหมยอย่างรอบคอบอีกทีไม่ดีกว่าหรือไร

สตรีร้ายกาจเยี่ยงนี้ เขาไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิดว่าเหตุใดเฟยฮวาถึงได้ล้มเหลวเช่นนั้น

เขาจะต้องวางแผนอย่างละเอียดรอบคอบ และต้องไม่ผิดพลาดเหมือนเฟยฮวาอีก!

วันนี้เขาจะปล่อยนางไปก่อนก็แล้วกัน!

ลู่หนิงเหมยเห็นองค์ชายเฉียนหลงเดินจากไปด้วยสีหน้าคลั่งแค้น นางก็แสยะยิ้มออกมาน้อยๆ เขาคงกลับไปวางแผนกับเฟยฮวาเพื่อมาเล่นงานนางอีกแน่ๆ

แต่ช่างเถอะ นางก็มิใช่สตรีที่จะถูกกำจัดได้ง่ายๆเสียหน่อย อีกอย่างที่นี่ก็แคว้นเยี่ยน มีอันใดให้ต้องกังวลกัน...

ว่าที่สามีก็เป็นแบ็คให้นางดีขนาดนี้ ทางนั้นคงต้องนั่งคิดแผนการเป็นวันๆเสียแล้วกระมัง...

เหตุการณ์บาดหมางเพียงเล็กน้อยในวันนี้ก็ยังมิอาจทำให้สองแคว้นเป็นปรปักษ์ต่อกันได้ จนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องสูญเสีย...

องค์ชายเฉียนหลงก็ดูจะกระหายสงครามซะเหลือเกิน....

ใจร้อนและทะเยอทะยานสมกับเป็นบุตรแห่งหงส์เพลิงไม่มีผิด!

“ท่านโยนดาบใครมาให้ข้ากัน มันหนักจนข้าปวดแขนแล้ว” ลู่หนิงเหมยหันกลับมาบ่นอุบอิบ หยางเจินมองนางนัยน์ตาฉายแววเอือมระอาใจออกมาจางๆ

เขาเอื้อมมือไปหยิบดาบเล่มหนาออกจากมือนาง มันไม่ได้หนักสำหรับเขา แต่ลู่หนิงเหมยที่มีแขนเล็กๆเช่นนี้ ถือไปนานๆก็คงจะปวดแขนไม่เบา

“ดาบของทหารองครักษ์” เขาเอ่ยก่อนจะยื่นดาบส่งคืนทหารองครักษ์ที่อยู่ใกล้ๆ

ชาวบ้านที่ได้รับบาดเจ็บก่อนหน้านี้ถูกคนขององค์ชายหย่งหวงพาไปรักษาตัวเรียบร้อยแล้ว ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นก็กลับเข้าสู่สภาวะปกติ ผู้คนแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง

“ข้าขออภัยอีกครั้ง เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นสาเหตุมาจากแคว้นจ้าวกับแคว้นฉีกำลังทำสงครามทางชายแดนเหนือกันอยู่ มาเจอองค์ชายแคว้นศัตรูย่อมมีการปะทะกันบ้างเล็กน้อย ไม่คิดเลยว่าเรื่องมันจะบานปลายจนทำให้พวกท่านทั้งสองต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย” ฉีหย่งหวงกล่าวอย่างจริงใจ

ลู่หนิงเหมยยิ้มน้อยๆ “ท่านวางใจเถอะ ข้ามิได้กล่าวโทษท่าน”

“แต่ข้าไม่สบายใจเท่าใดนัก” ฉีหย่งหวงกล่าวอย่างกังวลใจอย่างปิดไม่มิด

ลู่หนิงเหมย “ข้าก็ไม่อาจสบายใจได้เช่นกัน หากท่านยังไม่สบายใจอยู่”

ฉีหย่งหวงได้ยินเช่นนั้นก็เริ่มผ่อนคลายสีหน้าลง มองลู่หนิงเหมยแล้วยิ้มขึ้นจางๆ นางก็ยิ้มตอบเขาเล็กน้อย

หยางเจินหรี่สายตามองลู่หนิงเหมยที่ยิ้มหวานให้กับองค์ชายแคว้นฉีแล้วก็รู้สึกไม่ชอบใจ กล่าวกับหย่งหวงเสียงเข้ม “องค์ชายเฉียนหลงไม่เพ่งเล็งเจ้าแล้วกระมัง ตอนนี้เขาคงอยากจะสับว่าที่ชายาของข้าเป็นหมื่นๆชิ้นเสียมากกว่า เจ้าก็สามารถอยู่ในแคว้นเยี่ยนได้อย่างสบายใจไปได้อีกสักระยะหนึ่ง...”

“.......” ฉีหย่งหวง

“.......” ลู่หนิงเหมย

ฉีหย่งหวงหนังตากระตุก องค์รัชทายาทกล่าววาจาเช่นนี้มิได้มีเจตนาให้เขาคล้ายกังวลแต่อย่างใด แถมถ้อยคำของเขายังกล่าวโทษเขาอยู่จางๆจนมิอาจทำเป็นมองข้ามได้...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.716K ครั้ง

8,967 ความคิดเห็น

  1. #7911 cchulalux (@cchulalux) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 09:38
    krkukong ใช่คะ บางทีก็ว่าทำไมต้องจับผิด แค่อ่านเข้าใจภาษาทุกอย่างก็โอเค ไรท์เค้าก็พิมพ์ตามที่เค้าเข้าใจคำอ่าน เดี่ยวพอตีพิมพ์ เค้าก็ตรวจทานอีกทีนึง ไม่ใช่เหรอ
    #7911
    0
  2. #5545 KrKuKong (@KrKuKong) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2562 / 08:03
    ลองอ่านแบบไม่จับผิดเรื่องราวกันดูนะเเล้วจะรู้สึกว่ามันสนุกมากเลยอ่านสบายๆไม่ต้องคอยจับผิดลองอ่านดู
    #5545
    0
  3. #3384 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 17:42

    คล้ายกังวล = คลาย

    #3384
    0
  4. #3382 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 17:09

    ถึงขึ้น = ขั้น...

    #3382
    0
  5. #2861 antanoy (@antanoy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 08:20
    องค์ชายไม่ควรต่อสู้กับนางเอกจนเกินเลยขนาดนี้ แค่คิดจะสู้กับผู้หญิงก็ควรโดนประนามแล้ว ... พล็อตบางส่วนมันแปลกๆ แต่โดยรวมก็สนุกดี เป็นกำลังใจให้นะ
    #2861
    0
  6. #2593 differ21 (@differ21) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:19

    แบ็ค(Back) ค่ะ แบล็ค(Black) นี้แปลว่าดำ

    #2593
    0
  7. #2338 SweetEnough (@SweetEnough) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 12:33
    เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับว่าที่พระชายา น่าตายยิ่ง!
    #2338
    0
  8. #1755 chaompph (@JINDARAT85) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 20:19
    ไรท์เราขอพูดตรงนี้เลยนะคะ ไรท์เก่งมากๆเลยฮือออ ติดงอมแง่มเลยย
    #1755
    0
  9. #1556 Kebhom (@Kebhom) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:36
    หึงล่ะซิ
    #1556
    0
  10. #1518 Fayrious (@entamable) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 10:12

    แต่ละคำพูดช่างยั่วเย้าได้ดีจริง ๆ 555

    #1518
    0
  11. #1495 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 01:23
    พอดีพี่แกหึงโหดไปนิด
    #1495
    0
  12. #1419 chos921 (@chos921) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:37
    น้องเก่งมากเลย
    #1419
    0
  13. #1403 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:26
    วันนี้มา 3 ตอน ดีใจมากกก
    #1403
    0
  14. #1396 mitarine (@mitarine) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:22
    หึงได้น่ารักจริงๆ
    ปล. แบ็ค ค่ะ แบ็คใหญ่แถมขี้หึงมากด้วย 55+
    #1396
    0
  15. #1392 suteera (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:14

    555 แค่ยิ้มก็หึง

    #1392
    0
  16. #1387 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 21:06

    ขอบคุณจ้า
    #1387
    0
  17. #1374 Zethang (@Zethang) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:51
    หูยยย นางโหดนะเออ
    #1374
    0
  18. #1373 nitafff (@nitafff) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:50

    สนุกมากเลย ขอบคุณที่อัปให้อ่านค่าา
    #1373
    0
  19. #1371 ปุยฝ้ายค่ะ (@kimjongkookna) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:49

    ชอบมากค่ะ รออ่านต่อจ้า
    #1371
    0
  20. #1370 eye_cookie (@eye_cookie) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:47
    นิยายสนุกมาก สู้ๆค่ะ
    #1370
    0
  21. #1369 SiHi (@SiHi) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:47
    นิยายสนุกมากคะ ถ้าใครอยากอ่านเร็วในธัญวลัยมีนะคะ สนุกมากกกกกคุ้มกะเงินที่ต้องเสีย
    #1369
    0
  22. #1368 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:45
    555555ก็อย่าไปยุ่งกับว่าที่ไท่จื่อเฟยสิ!
    #1368
    0
  23. #1367 Miss-kongkham (@Miss-kongkham) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:44
    รอๆๆๆๆๆๆค่ะ
    #1367
    0
  24. #1366 ILOVEMRCHU (@ILOVEMRCHU) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:41

    รอออ อ่านนน

    คือตอกหน้ากลับได้เจ็บเเสบบมากก เราเเค่อ่านยังเสียวเเทน
    #1366
    0
  25. #1365 minnieJYTGot7 (@minnieJYTGot7) (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 20:40

    ขออีกสัก5ตอนนะเจ้าค่ะ
    #1365
    0