ตอนที่ 36 : บทที่ ๓๕ บทกวี (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 48027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4163 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62


 เวลาผ่านมาอย่างรวดเร็ว วันนี้เป็นวันคล้ายวันเกิดขององค์หญิงแคว้นจ้าว 

ลู่หนิงเหมยที่นั่งอยู่ในเรือนเหมยฟ้า ใบหน้างดงามราวเทพเซียนของนางสดใสรับกับกระโปรงยาวสีชมพูดุจกลีบดอกไม้บานสะพรั่ง เป็นภาพที่ตราตรึงใจผู้คนหาชมได้ยากยิ่ง

“คุณหนูเจ้าคะ ไท่จื่อมาแล้วเจ้าค่ะ” หลูเฟิงกล่าวน้ำเสียงราบเรียบ 

ลู่หนิงเหมยพยักหน้ารับรู้ ก่อนจะลุกขึ้นก้าวเดินออกไปหน้าจวน ไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายรอนานนัก

บุรุษที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเลือดนกปักลายด้วยไหมทองคำสง่างาม ยืนโดดเด่นด้วยท่วงท่าองอาจอยู่หน้ารถม้าของวังไท่จื่อ ลู่หนิงเหมยเห็นก็รีบเดินไปหาเขาทันที

“ข้าคิดว่าเราไม่ต้องนั่งรถม้าไปก็ได้กระมัง” ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้ว เรือนพักขององค์หญิงเฟยฮวาก็ไม่ได้ห่างไกลจากจวนเหวินมากเท่าใด ใช้วิชาตัวเบาเหาะไปก็น่าจะได้มิใช่หรือ

“วันนี้พวกเราไม่ได้ไปช้าเหมือนครั้งที่แล้ว เราจำเป็นต้องเดินเข้าทางหน้าประตูเรือนพักเพื่อยื่นเทียบเชิญเสียก่อน จะให้ผู้คนมาพบเห็นไท่จื่อกับว่าที่ไท่จื่อเฟยเหาะไปก็คงจะดูไม่เหมาะสมนัก” หยางเจินเอ่ย

ลู่หนิงเหมยพยักหน้าเข้าใจในทันที ฐานะของนางกับหยางเจินก็ไม่ธรรมดาจริงๆ ย่อมเป็นที่จับตามองของฝูงชน

“งั้นเราก็รีบไปกันเถอะ ข้าอยากรู้ว่าองค์หญิงเฟยฮวาเตรียมการต้อนรับข้าอย่างไร” ลู่หนิงเหมยกล่าวน้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย็นยะเยือก หยางเจินได้ยินก็ขยับยิ้มเล็กน้อย เดินขึ้นรถม้าตามสตรีร่างบางไปอย่างไม่รีบร้อน

รถม้าเคลื่อนขบวนมาจอดอยู่ที่หน้าเรือนพักขนาดใหญ่ ลู่หนิงเหมยลงมายืนหน้าประตูที่มีบ่าวรับใช้คอยรับเทียบเชิญคืน 

เรือนพักขององค์หญิงเฟยฮวาก็ช่างใหญ่โตสมฐานะของนางยิ่งนัก 

ทว่าวันคล้ายวันเกิดทั้งที จัดงานขึ้นที่แคว้นเยี่ยนคงมิอาจครื้นเครงเท่ากับการจัดงานที่แคว้นจ้าวกระมัง

คนที่มาร่วมงานส่วนใหญ่ก็มีเพียงแค่เหล่าขุนนางในราชสำนักเท่านั้น 

คุณหนูคุณชายตระกูลต่างๆก็คงไม่ได้รู้จักองค์หญิงเป็นการส่วนตัวจึงไม่ได้เข้าร่วมงานด้วย 

ไหนจะข่าวลือด้านแย่ๆเรื่องที่นางวางยาใส่ตัวเองอีก ผู้คนคงคร้านจะมาเสียแล้ว

ลู่หนิงเหมยทำสีหน้าเบื่อหน่ายออกมาทันทีเมื่อรู้ว่าจำนวนคนที่มาเข้าร่วมมีไม่ถึงห้าสิบคนเสียด้วยซ้ำ การร่ำสุราคงจะไม่สนุกอย่างที่คิดแล้วกระมัง...

หยางเจินเห็นสตรีตัวน้อยมีสีหน้าเกียจคร้าน เขาก็ยิ้มขึ้นจางๆ “จำนวนคนแม้จะน้อยไปนิด แต่นางก็ส่งเทียบเชิญไปให้ผู้มีศักดิ์สูงส่งทั้งนั้น อ๋องเจ็ดกับองค์ชายสี่ก็มาเข้าร่วมงานด้วย”

ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้ว องค์หญิงเฟยฮวาก็ฉลาดไม่เบา เพื่อสร้างสัมพันธไมตรีกับเหล่าเชื้อพระวงศ์ให้ดียิ่งขึ้น นางย่อมใช้โอกาสนี้แสดงความสามารถของตนให้ผู้คนได้เห็นและยอมรับในตัวนาง

“เราเข้าไปกันเถอะ” ลู่หนิงเหมยกล่าวก่อนจะหันไปควงแขนแกร่งกำยำของรัชทายาท ความขุ่นเคืองใจเมื่อวานที่เคยมีหายเป็นปลิดทิ้ง

หยางเจินไม่กล่าววาจาใด ก้าวขาเดินไปพร้อมกับโฉมสะคราญล่มเมืองด้วยท่วงท่าสง่างามทรงอำนาจ กลายเป็นภาพเซียนคู่สะกดใจผู้คนให้เหลียวหลังมองตาม

“ถวายพระพรเพคะ รัชทายาท พระคู่หมั้น…” องค์หญิงเฟยฮวาเดินเข้ามาทักทายทำตัวเป็นเจ้าบ้านที่ดี

ลู่หนิงเหมยหรี่สายตาลงเล็กน้อย มองดูใบหน้ายิ้มแย้มไร้พิรุธของคนตรงหน้าแล้วก็ขยับยิ้มมุมปาก

ส่งคนมาสังหารนางอย่างเลือดเย็นถึงสองครั้งสองครา แต่ก็ยังยิ้มได้ราวกับไม่รู้เรื่องรู้ราว องค์หญิงก็วางตนได้ดีจนน่านับถือจริงๆ

“เชิญทั้งสองเข้าไปด้านในก่อนเถอะเพคะ หม่อมฉันยังต้องยืนรับแขกอีกมาก คงไม่สะดวกที่จะเข้าไปดูแล” เฟยฮวากล่าวเสียงหวาน

“เจ้ารับแขกตามสบายเถอะ อย่าได้ใส่ใจพวกข้าเลย” หยางเจินเอ่ยสีหน้าไร้อารมณ์

“หามิได้เพคะ หม่อมฉันเป็นเจ้าของงาน จะละเลยแขกคนสำคัญได้อย่างไร” เฟยฮวายิ้มน้อยๆ ช้อนสายตาขึ้นมองรัชทายาทด้วยท่าทางเขินอาย...

“ตามใจเจ้าก็แล้วกัน” หยางเจินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ เดินพาสตรีตัวน้อยเข้าไปในงานทักทายผู้คน

องค์หญิงเฟยฮวามองตามหลังทั้งสองด้วยสายตาดูแคลน 

ริมฝีปากงามแสยะยิ้มอย่างผู้ที่อยู่เหนือกว่า แผนการในวันนี้นางจะไม่ยอมให้ลู่หนิงเหมยสตรีชั้นต่ำผู้นั้นพังมันลงได้เด็ดขาด!

ลู่หนิงเหมยกับรัชทายาทค่อยๆเดินชมบรรยากาศของงาน 

มีขุนนางเข้ามาทักทายบ้างเป็นบางครั้ง ก่อนที่ทั้งสองจะมานั่งชิมขนมของว่างที่ถูกจัดเตรียมเอาไว้ต้อนรับ 

ขนมของยุคโบราณทั้งอร่อยทั้งปราณีต ลู่หนิงเหมยก็ไม่คิดจะพลาดแม้แต่ชิ้นเดียว

“ขนมบัวหิมะรสชาติไม่เลว ท่านลองชิมดู” หยางเจินรับขนมมาจากมือของสตรีตัวเล็ก เขากัดชิมเล็กน้อยก็พยักหน้าเห็นด้วย

“ขนมเทียนเอ๋อต้านก็รสชาติเยี่ยมยอด ท่านลองชิมอีกสักคำสิ” ลู่หนิงเหมยยิ้มตาหยี สีหน้าดูมีความสุขเหลือเกินเวลาได้ลิ้มรสขนมอร่อยๆ คนมองถึงกับยิ้มตามโดยไม่รู้ตัว

“เจ้ากินเยอะขนาดนี้ ไม่กลัวอ้วนหรือไร” หยางเจินเอ่ย

“ข้าไม่อ้วนหรอก ท่านอย่าได้กังวล” ลู่หนิงเหมยเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจนัก 

นางออกกำลังกายทุกวันไม่มีทางที่นางจะอ้วนขึ้นมาได้ หรือต่อให้อ้วนขึ้นมาจริงๆ นางก็มีวิธีลดน้ำหนักสารพัดวิธี นางไม่ปล่อยให้ตัวเองลงพุงเหมือนหมูตอนหรอกน่า

รัชทายาทยืนมองใบหน้างดงามจิ้มลิ้มของสตรีตัวน้อยที่ตอนนี้แก้มนวลทั้งสองข้างพองกลมขึ้นเล็กน้อย นางก็ยังสามารถกินเข้าไปได้อีก...

ตัวก็น้อยเดียวทำไมถึงกินจุนัก...

“หน้าเจ้าอ้วนแล้ว...” หยางเจินยกมือขึ้นมาบีบแก้มนุ่มนิ่มของลู่หนิงเหมยด้วยสีหน้าราบเรียบ 

ทว่าทุกการกระทำของพวกเขาในสายตาคนภายนอกที่มองเข้ามากลับเห็นเพียงความอ่อนโยนที่รัชทายาททรงมีให้กับว่าที่ไท่จื่อเฟยเท่านั้น

ทั้งคู่สามารถเรียกรอยยิ้มจางๆจากเหล่าฝูงชนที่จับตามองพวกเขาอยู่ได้อย่างง่ายดายนัก

“หน้าของข้าไม่ได้อ้วน!” ลู่หนิงเหมยกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ นางยัดขนมบัวหิมะใส่ปากรัชทายาทชิ้นหนึ่ง ก่อนจะกล่าวขึ้นอย่างไม่ใส่ใจว่า “ตอนนี้หน้าท่านก็อ้วนแล้ว...”

หยางเจินมองนางด้วยสายตาเอือมระอาใจ...

เสียงผู้คนเริ่มครึกครื้นมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะบริเวณที่มีภาพวาดตั้งอยู่ 

หงส์เพลิงตัวไม่เล็กไม่ใหญ่กำลังบินถลาท่ามกลางภูเขาหิมะสีขาวโพลน มีดวงจันทร์กลมโตประดับฟ้าสีหม่น เป็นภาพวาดสวยงามดุจสรวงสวรรค์ทว่าความรู้สึกที่แอบแฝงกลับอาลัยอาวรณ์เศร้าหมองเหลือคณา

ผู้ใดเป็นคนวาดกัน?

ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ ลายเส้นก็ล้วนแต่ละเอียดละออ วิจิตรงดงาม สีที่ใช้ก็ไม่ใช่สีชั้นเลวแต่อย่างใด หากแต่เป็นสีหายากคุณภาพสูงส่งยิ่งนัก

ลู่หนิงเหมยอดที่จะก้าวเข้าไปดูใกล้ๆด้วยความใคร่รู้ไม่ได้ เห็นบุรุษร่างสูงในชุดสีเขียวใบไม้อ่อนยืนสง่าโดดเด่นท่ามกลางผู้คน 

ถึงอายุจะเข้าวัยยี่สิบห้าแล้วใบหน้าหล่อเหลาก็มิอาจลดหลั่นลงได้

อ๋องเจ็ด!

“เปิ่นหวางอยากให้ทุกท่านแต่งบทกวีคนละบทได้หรือไม่ เปิ่นหวางจะคัดเลือกบทกวีที่เหมาะสมเขียนลงบนภาพวาดของเปิ่นหวาง” อ๋องเจ็ดกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มหู

ผู้คนที่ได้ฟังก็คล้อยตามอย่างว่าง่าย พากันหยิบกระดาษขึ้นมาเขียนบทกวีลงไปอย่างล้นหลาม ส่วนใหญ่จะเป็นบุตรสาวของเหล่าขุนนางที่พยายามจะแต่งบทกลอนให้ถูกใจอ๋องเจ็ด...

อ๋องเจ็ดก็ยังมิได้ตบแต่งกับสตรีนางใด เขาคงเป็นที่หมายปองของโฉมงามทั้งแคว้นแล้วกระมัง

“เจ้าไม่อยากลองเขียนบ้างหรือ” เป็นหยางเจินที่ก้มหน้าลงมากระซิบข้างหู ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น

“ข้าไม่ถนัดแต่งบทกวีเท่าใดนัก”

“คุณหนูลู่ถ่อมตัวเกินไปแล้ว เป็นถึงบุตรีของท่านราชครูมีหรือจะแต่งบทกวีไม่เป็น” องค์หญิงเฟยฮวาที่เพิ่งเดินเข้ามาเอ่ยเสียงดัง ผู้คนจึงหันมามองเป็นตาเดียว ไม่เว้นแม้แต่อ๋องเจ็ด

“มีคนแต่งไปแล้วตั้งมากมาย คงมีกวีสักบทที่ถูกใจอ๋องเจ็ดแล้วกระมัง...” ลู่หนิงเหมยกล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม 

ทว่า...

“เปิ่นหวางยังมิได้ตัดสิน หากเจ้าจะลองแต่งดูสักบทก็ไม่เสียหายอะไร” อ๋องเจ็ดเดินเข้ามากล่าววาจาด้วยรอยยิ้มสว่างเจิดจ้า เขาเองก็อยากเห็นความสามารถของว่าที่ฮองเฮาในอนาคตเช่นกัน

ลู่หนิงเหมยหนังตากระตุกเล็กน้อย อ๋องเจ็ดเอ่ยปากเองเช่นนี้ นางจะปฏิเสธได้อย่างไรเล่า!

ข่าวลือที่ว่าเขาเป็นนักปราชญ์แห่งกวีคนหนึ่งที่ผู้คนในแผ่นดินนี้ให้การยอมรับคงจะไม่ผิดไปจากที่ได้ยินเท่าใด 

แต่การจะแต่งบทกวีให้เป็นที่ถูกตาต้องใจนักปราชญ์ที่เก่งกาจผู้นี้คงจะไม่ได้ง่ายดายนัก...

“ภาพนี้เปิ่นหวางเป็นคนวาด ก็อยากจะได้บทกวีดีๆสักบทเขียนประดับเอาไว้ เพื่อมอบให้เป็นของขวัญวันคล้ายวันเกิดขององค์หญิงเฟยฮวา” อ๋องเจ็ดกล่าวจาวาอย่างนอบน้อมถ่อมตน

ฝีมือระดับอ๋องเจ็ด มีหรือที่เขาจะแต่งบทกวีเองไม่ได้ เขาเพียงแค่อยากจะวัดความรู้และสติปัญญาของผู้คนที่อยู่ในงานเท่านั้น

“คุณหนูลู่ก็อย่าทำให้ท่านอ๋องลำบากใจนักสิ...” องค์หญิงเฟยฮวาลอบยิ้มเยาะ ลู่หนิงเหมยเห็นก็แสยะยิ้มมุมปากขึ้นมาทันที

ในเมื่ออยากจะวัดระดับความสามารถของนางนัก นางก็จะจัดให้พวกเขาได้สมความปรารถนา!

“หม่อมฉันขอกระดาษสักแผ่น พู่กันสักอันได้หรือไม่” ลู่หนิงเหมยหันไปกล่าวกับอ๋องเจ็ดเสียงเรียบ ทว่ารัชทายาทได้หยิบมาให้นางเรียบร้อยแล้ว

นอกจากเขาจะไม่ช่วยนาง ยังจะสนับสนุนให้นางได้แต่งบทกวีอีก เจ้าลูกหมาน้อยก็ช่างน่านัก!

ลู่หนิงเหมยรับมาด้วยสีหน้าบูดบึ้ง รัชทายาททำเป็นมองไม่เห็น มุมปากขยับยิ้มขึ้นจางๆ

เขาแค่อยากเห็นนางแสดงฝีมือก็เท่านั้น ลู่หนิงเหมยเป็นบุตรีของท่านราชครู บทกวีที่นางแต่งจะต้องไม่ธรรมดา

สตรีตัวน้อยวาดๆเขียนๆลงไปในกระดาษไม่นานนัก นางก็หยิบมันไปวางรวมกับบทกวีของคนอื่นที่ซ้อนกันอยู่บนโต๊ะ หยางเจิน อ๋องเจ็ด และองค์หญิงเฟยฮวาต่างมองนางอย่างประหลาดใจ

นางแต่งได้รวดเร็วปานนั้น...

นางเขียนเพราะคร้านที่จะกล่าววาจากับองค์หญิงเฟยฮวาหรืออย่างไร?

นางได้คิดก่อนที่จะเขียนมันลงไปบนกระดาษหรือไม่?

ไม่มีผู้ใดสามารถคาดเดาได้ว่านางจะแต่งออกมาได้ดีหรือเป็นเพียงบทกวีชั้นเลวที่ไร้ความหมาย 

เฟยฮวาแอบยิ้มเยาะขึ้นในใจ สตรีนางนี้คงจะไม่ถนัดด้านกวีอย่างที่กล่าวจริงๆแล้วกระมัง

อ๋องเจ็ดเห็นทุกคนเริ่มทยอยกันมาวางกระดาษจนหมดแล้ว เขาจึงไม่รั้งรอที่จะไปคัดเลือกบทกวีที่ดีที่สุด

นัยน์ตานักปราชญ์กวาดมองบทกวีแต่ละบทอย่างตั้งใจ ทุกคนเขียนออกมาได้ไม่เลวนัก แต่ก็ยังไม่ถูกใจเขาเลยแม้แต่บทเดียว

กระดาษสีขาวแผ่นแล้วแผ่นเล่าที่ถูกมือขาวดุจหยกวางทิ้งไว้อีกทาง ผู้คนที่ยืนมองต่างก็ลุ้นว่าบทกวีของตนจะต้องตาท่านอ๋องเจ็ดหรือไม่ 

ทว่ามีผู้คนที่ต้องผิดหวังไม่น้อยเพราะเห็นบทกวีของตนถูกวางทิ้งไว้ด้านข้างอย่างไม่ใยดี

ลู่หนิงเหมยไม่ได้ใส่ใจนัก อ๋องเจ็ดเป็นนักกวีเลื่องชื่อ เขาย่อมมีสายตาแหลมคมมองหาบทกวีที่เหมาะสมได้อย่างแน่นอน 

นางก็ไม่ได้คาดหวังว่าบทกวีของนางจะถูกใจเขาได้

“นี่มัน...” อ๋องเจ็ดพึมพำเสียงแผ่ว 

นัยน์ตานักปราชญ์กวาดมองไปยังตัวอักษรที่ถูกเขียนอย่างสวยงามทีละตัว 

ไม่บอกเขาก็รู้ว่าเป็นลายมือของสตรีอย่างแน่นอน ถึงได้อ่อนช้อยวิจิตรบรรจงเช่นนี้ 

เขียนได้ไม่เลว! รอยยิ้มสง่างามที่หาชมได้ยากยิ่งค่อยๆปรากฏขึ้นบนรูปหน้าหล่อเหลาของเขา...

ใครเป็นผู้แต่งบทกวีบทนี้กัน...

เขาชักอยากจะเห็นหน้านางผู้นั้นเสียแล้ว...





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.163K ครั้ง

9,971 ความคิดเห็น

  1. #8065 Post-It-Conan (@Post-It-Conan) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2562 / 07:01
    สู้ๆค่ะ คุณไรต์ผู้น่ารัก
    #8065
    0
  2. #4094 ƁŁαƈҚ (@SoMJunG0) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 18:32
    บทชิวๆไปเรื่อย เดาได้ นี่มันเบาสมองดีแท้ หนีชีวิตความวุ่นวาย มานั่งอ่านแบบนี้เพลินดีแท้
    #4094
    0
  3. #1354 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 19:18
    โอ้วววว
    #1354
    0
  4. #1172 Prwpp (@preaw-pan) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 12:18
    เราว่าไรท์เขียนได้ดีนะคะ สู้ๆ
    #1172
    0
  5. #1031 เอาแบบนี้เลยนะ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:44

    เห็นอันดับเลยลองเข้ามาอ่าน,เป็นเราคนเดียวรึเปล่าที่รู้สึกว่า,,สนุกไม่สุด,,อย่าว่าไรท์ตกใจเลย,เราก็ตกใจที่ขึ้นท้อปมาขนาดนี่555555

    #1031
    2
    • #1031-1 cinnchichu (@cinnchichu) (จากตอนที่ 36)
      20 พฤษภาคม 2562 / 11:07
      จริง ตอนชะตาพ่ายขึ้นอันดับหนึ่งคืออ่านอันนั้นละสุดจริง พอมาอ่านเรื่องนี้มันสนุกนะ แต่ไม่ได้มากมายขนาดนั้น มันไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้ดีแบบอะไรขนาดนั้น อาจจะมีคนชอบไทป์แบบนี้เยอะก็ได้
      #1031-1
    • #1031-2 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 36)
      14 มิถุนายน 2562 / 20:03
      เราว่าเป็นเรื่องที่อ่านได้เพลินๆนะ ชะตาพ่ายน่ะเค้าเข้มข้นมากๆเลย แต่อันนี้คือสบายๆสนุกดี จะว่าดีคนละแบบก็ได้นะ :))
      #1031-2
  6. #1029 ระดากา (@99082699) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:43
    สนุกรอคะ
    #1029
    0
  7. #1028 Witta888 (@Witta888) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:27

    ต่อเลยเถอะไ
    รท์
    #1028
    0
  8. #1027 St4069468 (@St4069468) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 20:29
    สนุกกก มากๆๆๆ เพลินมากค่ะ ยิ้มตามม สู้ๆน่าสไรท์ มีอีกหน่อยจะดีใจมากกค่ะ555555
    #1027
    0
  9. #1026 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 19:18
    ฉันก็มีกลอนที่แต่งให้เธอนะ เฟยฮวา^^ "เฟยฮวาองค์หญิงแห่งแคว้นจ้าว รูปโฉมงดงามประหนึ่งบุปผา แต่จิตใจนั้นไม่งามตา คิดจะแย่งรัชทายาท อย่างหน้าไม่อาย ชั่วช้าโหดร้ายรังแกน้องลู่ ช่างอดสูเหลือคณา เพราะรัชทายาทไม่เอา!!!"
    #1026
    0
  10. #1025 baby-m2 (@Baby-M) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 18:10
    ชอบเรื่องนี้มากกกกก รอตอนต่อไปค้าาา :3
    #1025
    0
  11. #1020 pubin2560 (@pubin2560) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 15:34

    ขออีกตอนนะคะ ใครน๊าาาา

    #1020
    0
  12. #1019 Thaaaaaa (@gift44) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 15:13
    รอนะค๊าาาา สนุกมากค่ะ
    #1019
    0
  13. #1014 littlegirl12342 (@Littlegirl1234) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 13:58
    ชอบมากค่าาา รีบมาต่อนะคะ
    #1014
    0
  14. #1013 ismepound (@ismepound) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 13:16
    ไรท์คนดีมาอัพอีกไวไวน๊าาาา
    รีดค้างมาก
    #1013
    0
  15. #1012 r123123 (@r123123) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 13:07

    อยากอ่านอ่ะ อยากอ่านบทกวี

    #1012
    0
  16. #1011 ttasunn (@ttasunn) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 12:50
    เข้ามาอ่านเพราะอันดับ ตอนแรกไม่ได้คาดหวังมาก แต่พอเริ่มอ่านแล้วหยุดไม่ได้เลยย สนุกมากๆค่ะ อาจจะมีบางจุดบางคำที่ยังตะหงิดอยู่บ้าง แต่เนื้อเรื่อง ปม ความสามารถต่างๆ การบรรยาย เขียนได้ดีเลยค่าา ชอบมากๆ ติดตามต่อไปค่าา
    #1011
    0
  17. #1010 Supranee2542 (@Supranee2542) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 12:43
    เอาอีก เอาอีกก รนหาที่ตายจังอิตัวร้ายนิ
    #1010
    0
  18. #1009 seeyou122 (@nijwipha) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 12:05
    แอบด่าแน่ๆ 55555
    #1009
    0
  19. #1008 371371 (@371371) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 11:23
    ไม่ต้องเดาเลย
    #1008
    0
  20. #1006 nawa-apo (@nawa-apo) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 10:58
    นางแอบด่าแหงๆ
    #1006
    0
  21. #1005 PhaeyLing (@SeCretsGT) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 10:58

    ค้างงงงงงงงงแบบ ฉึก!!!!!! ดิ้นๆ ลงต่ออออ
    #1005
    0
  22. #1003 นางมาร12 (@icenaja007) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 10:47
    ค้างอ่าาาาา
    #1003
    0
  23. #1002 LukiMemory (@LukiMemory) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 10:34
    รอนะคะ
    #1002
    0
  24. #1001 Mavellus (@Mavellus) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 10:21

    นางเอกของเราชิมิ 555+

    ขออีกกกกก
    #1001
    0
  25. #1000 08101989 (@08101989) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 10:21

    ค้างเลย
    #1000
    0