ตอนที่ 33 : บทที่ ๓๒ บังเอิญหรือฟ้าลิขิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3722 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62


 ลู่หนิงเหมยกลับมาถึงจวนเหวิน นางก็ใช้เวลาหลายวันไปกับการสั่งสมพลังปราณมากยิ่งขึ้นเพื่อชดเชยช่วงเวลาที่นางเดินทางไปที่ภูเขาเอ๋อเหมยซาน

พลังชีวิตและหัวใจของนางถูกทำพันธะกับศาสตราวุธแห่งวิญญาณ ทำให้พลังปราณอสูรที่นางกำลังฝึกปรืออยู่ยกระดับได้อย่างรวดเร็วจนตอนนี้ก็บรรลุถึงขั้นที่ห้าเรียบร้อยแล้ว

คัมภีร์แส้มังกรก็ฝึกฝนจนครบหมดทุกกระบวนท่า ร่างกายที่เคยอ่อนบวกเปียก ไร้เรี่ยวแรง ก็ดูจะแข็งแรงว่องไวและมีกำลังมากยิ่งขึ้น ลู่หนิงเหมยรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก

นางถือคัมภีร์แส้มังกรมาคืนบิดาของตนที่เรือนใหญ่ สีหน้าของท่านราชครูดูตกใจเล็กน้อยเมื่อทราบว่านางฝึกฝนจนสำเร็จเคล็ดวิชาแล้ว...

“เจ้าเป็นคนที่เรียนรู้รวดเร็วมาตั้งแต่เด็กๆ แต่คิดไม่ถึงว่าแม้แต่วรยุทธ์เจ้าก็ยังสามารถฝึกฝนจนบรรลุได้ในช่วงเวลาสั้นๆเช่นนี้”

นางช่างเหมือนกับหนิงหนิงไม่มีผิด ทั้งรูปโฉม ทั้งสติปัญญา การเรียนรู้ต่างๆ หรือแม้กระทั่งแววตาสุกสว่างที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจในความสามารถของตน ท่านราชครูเผยรอยยิ้มขึ้นจางๆ

บุตรสาวของเขาเปลี่ยนแปลงมาเป็นเช่นนี้ได้ก็ตั้งแต่วันนั้น วันที่นางหยุดลมหายใจไปแล้วฟื้นขึ้นมาใหม่อีกครา

อะไรทำให้นางเปลี่ยนไปกัน…

“ท่านพ่อกล่าวชมไปแล้ว วรยุทธ์จะฝึกสำเร็จได้ต้องหมั่นฝึกฝน ข้าฝึกมันทุกวันพร้อมๆกับหลูเฟิง ฉิงหลี่ และก็พี่ทหารยาม แน่นอนว่าสามารถบรรลุได้โดยไว” ลู่หนิงเหมยกล่าวยิ้มๆ นางที่มีพื้นฐานอยู่แล้ว แค่เคาะสนิมเพิ่มกระบวนท่าก็ไม่ได้ยากเย็นอะไร

“เช่นนั้นก็ดี” ท่านราชครูกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “พ่อมีเรื่องจะบอกเจ้า เหมยเอ๋อร์”

“เรื่องอะไรหรือเจ้าคะ” ลู่หนิงเหมยเลิกคิ้วขึ้นถามด้วยความสงสัย

“เรื่องมารดาของเจ้า”

ลู่หนิงเหมยมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันที 

ในความทรงจำของร่างนี้มารดาของนางตายไปตอนที่นางเกิดแล้วมิใช่หรอกหรือ

“มารดาของเจ้ายังไม่ตาย นางกำลังรอให้เจ้าไปหาอยู่” ท่านราชครูกล่าวเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความอ่อนโยน

ลู่หนิงเหมยทำหน้างงงัน ท่านราชครูจึงได้เริ่มเล่าเรื่องราวทุกอย่างให้บุตรีของตนฟังอย่างละเอียด ระหว่างเล่าสีหน้าก็ดูมีความสุขอยู่ไม่น้อย คนที่นั่งฟังอย่างลู่หนิงเหมยยังเผลอยิ้มตาม

หลังจากฟังจบลู่หนิงเหมยก็ไม่ได้รู้สึกตกใจอะไร มีแค่ความแคลงใจเล็กน้อยเท่านั้น เพราะนางเป็นเพียงวิญญาณที่มาเกิดใหม่ในร่างนี้ จึงไม่ได้รู้สึกผูกพันธ์กับใครเท่าใดนัก!

ทว่าพลังบางอย่างที่ไหลเวียนอยู่ในตัวของนางเป็นเพราะนางคือธิดาแห่งมังกรจริงๆน่ะหรือ

เหตุใดร่างเดิมในยุคปัจจุบันของนางถึงได้รู้สึกว่ามีพลังนี้อยู่มาตั้งนานแล้ว 

วันที่นางถูกฆ่าจนตายตกคงเป็นเพราะมันปะทุขึ้นมาจนร่างกายเหมือนจะแหลกสลาย นางจึงไม่อาจเอาตัวรอดจากองค์กรมืดพวกนั้นได้

แล้วนางก็มาเกิดใหม่ในร่างของธิดาที่มีสายเลือดมังกรที่ควรจะมีพลังนั้นตั้งแต่แรก ทว่าในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมกลับไม่มีอะไรเกี่ยวกับพลังพวกนี้แม้แต่น้อย...

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความบังเอิญหรืออะไร แม้แต่ปานแดงรูปมังกรของนางยังติดตามมาถึงร่างนี้ด้วย

นางมาที่นี่เพื่อเป็นธิดาแห่งมังกรอย่างนั้นน่ะหรือ...

คงไม่มีใครสามารถให้คำตอบนางได้นอกจากเทพเซียนบนสวรรค์ที่อาจจะเป็นผู้ขีดเส้นลิขิตชีวิตของนางเอาไว้

ท่านเทพก็ช่างมีเวลาว่างซะเหลือเกิน ลู่หนิงเหมยแอบเบ้ริมฝีปากออกมาอย่างจนใจ

“ข้าจะไปแคว้นเฉาเว่ยได้อย่างไร” ลู่หนิงเหมยกล่าว พอเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับองค์รัชทายาท 

แน่นอนว่าการเดินทางไกลเป็นเรื่องลำบากมิใช่น้อย

“รัชทายาทจะเป็นผู้พาเจ้าไปด้วยตัวของพระองค์เอง” ท่านราชครูตอบ

ลู่หนิงเหมยยิ่งขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น หยางเจินก็รู้เรื่องของนางดีมากกว่าตัวนางเสียอีก แต่เขาก็ไม่ได้เปิดปากพูดเพราะไม่อยากเข้ามาสอดมือเรื่องราวของครอบครัวผู้อื่นอย่างที่เขาได้กล่าววาจาเอาไว้จริงๆ

“รัชทายาทจะเดินทางไกลได้อย่างไรเจ้าคะ หากเกิดเรื่องขึ้นมาจะทำอย่างไรเล่า” ลู่หนิงเหมยกล่าว

รัชทายาทก็คือว่าที่ฮ่องเต้ในอนาคต การเดินทางไกลย่อมเสี่ยงต่อชีวิต หากเขาเป็นอะไรขึ้นมา มีร้อยชีวิตก็ไม่เพียงพอที่จะรับผิดชอบได้

“ฮ่องเต้ทรงโปรดปรานรัชทายาทมาก ไม่ว่ารัชทายาทจะกระทำสิ่งใดพระองค์ย่อมเห็นชอบด้วยเสมอ”

“ขนาดนั้นเชียวหรือเจ้าคะ” ลู่หนิงเหมยเลิกคิ้วขึ้นสูง

“ตอนรัชทายาทอายุห้าขวบ พระองค์ก็แอบหยิบตราประทับพระราชลัญจกรขององค์ฮ้องเต้มาโยนเล่น ทว่าฮ่องเต้กลับไม่ได้ถือโทษโกรธเคืองอันใด”

“.......” ลู่หนิงเหมย

หยางเจินก็ช่างรนหาที่ตายมาตั้งแต่ยังเยาว์วัยนัก!

มิน่าเล่า เขาถึงได้เป็นที่เกรงขามของทุกคน มีฮ่องเต้คอยให้ท้าย และความสามารถสูงส่งของเขาเองด้วย ย่อมเป็นที่น่าหวาดผวาไปทั่วทั้งแคว้นเยี่ยน

“ตอนที่มีขุนนางมาทูลขอพระราชทานอภิเษกสมรสจากองค์ฮ่องเต้ให้บุตรสาวแต่งงานกับพระองค์ รัชทายาททรงทราบเรื่องก็ปล่อยเสือขาวข้างกายให้ไปอาละวาดที่จวนขุนนางผู้นั้นจนมีคนตกตายไปถึงสามสิบคน” ท่านราชครูกล่าวด้วยสีหน้าระอาใจ

“ยิ่งเมื่อสองสามปีก่อนพิธีอภิเษกสมรสของเจ้ากับพระองค์ได้ถูกกำหนดขึ้น เนื่องจากเป็นสมรสพระราชทาน รัชทายาทเลยต่อต้านไม่ได้ พระองค์จึงไปลงกับราชองครักษ์สังหารพวกเขาจนตกตายไปหลายสิบชีวิตกว่าอารมณ์โมโหของเขาจะสงบ จากนั้นเขาก็เริ่มกลั่นแกล้งเจ้าเรื่อยมา...”

“.......” ลู่หนิงเหมย

รัชทายาทก็ช่างเป็นบุรุษที่เอาแต่ใจไม่เป็นสองรองใครจริงๆ เขาคงไม่สนอิสตรีนางใด ไม่อยากแต่งงานถึงได้ต่อต้านหัวชนฝาเสียขนาดนั้น 

แต่ตอนนี้เขาอยากแต่งแล้วนั่นก็อีกเรื่อง!

“ข้าเชื่อแล้วว่าฮ่องเต้จะทรงอนุญาตให้รัชทายาทเดินทางไปส่งข้าถึงแคว้นเฉาเว่ยได้”

ไม่มีอะไรให้ต้องสงสัย หากฮ่องเต้ทรงไม่เห็นชอบกับเรื่องนี้ รัชทายาทคงกำแหงฤทธิ์เดช ลุกขึ้นมาก่อเรื่องก่อราววุ่นวายเป็นแน่

“เมื่อวันก่อนมีเทียบเชิญมาที่จวนเหวิน เจ้ารับไปสิ” ท่านราชครูหยิบเทียบเชิญขึ้นมาให้ลู่หนิงเหมย

นางรับขึ้นมาอ่านก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากัน องค์หญิงเฟยฮวาส่งเทียบเชิญให้นางไปเข้าร่วมวันคล้ายวันเกิดของนางที่เรือนพักพรุ่งนี้

ข่าวเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างนางกับองค์หญิงเฟยฮวาที่ไม่ค่อยจะลงรอยกันก็ลือไปทั่วทั้งเมืองหลวง นางยังจะกล้าส่งเทียบเชิญมาให้ ช่างน่านับถือเสียจริง!

มิใช่ว่ากำลังวางแผนอันใดอยู่หรอกหรือ ลู่หนิงเหมยคิดในใจ

เอาเถอะ นางไม่ไปซะอย่างแผนการจะร้ายกาจเพียงใดก็ไม่อาจสำเร็จลุล่วงได้ งานเลี้ยงที่ต้องคอยระแวดระวังหาความสำราญมิได้เช่นนั้น นางก็คร้านที่จะไปเหมือนกัน

“นี่ก็จะยามอู่(11:00-12:59)แล้ว ข้าขอตัวไปรับสำรับก่อนนะเจ้าคะ” ลู่หนิงเหมยยิ้มน้อยๆ

“เจ้าไปเถอะ” ท่านราชครูพยักหน้ารับรู้ก่อนจะก้มอ่านหนังสือต่อโดยไม่กล่าววาจาใดอีก

ลู่หนิงเหมยเดินออกมาจากเรือนใหญ่ ในหัวยังคงครุ่นคิดถึงเรื่องพลังที่ไหลเวียนอยู่ในกายไม่หยุด นางจะต้องไปแคว้นเฉาเว่ยเพื่อถ่ายเทมันออกไปในไข่มังกรใบนั้น

นางเป็นพระราชธิดาขององค์จักรพรรดินีที่มากความสามารถผู้นั้นจริงๆน่ะหรือ?

นางจะต้องทำหน้าอย่างไรเมื่อเจอมารดาที่นางไม่เคยได้เห็นหน้าคราตามาก่อน คนที่นั่นจะต้อนรับนางอย่างดีหรือจะชิงชังนาง...

ไม่ว่าจะอะไรก็มีแต่เรื่องปวดหัวทั้งนั้น ออกไปเดินเล่นหาความสำราญใจไม่ดีกว่าหรืออย่างไร อะไรจะเกิดก็ย่อมเกิด นางหาใช่ผู้ที่กำหนดมันไม่!

“คุณหนูจะไปไหนหรือเจ้าคะ” ฉิงหลี่เอ่ยถามทันทีที่เห็นนายหญิงกำลังจะออกจากจวน 

ลู่หนิงเหมยชะงักเล็กน้อยก่อนจะขยับยิ้มหวานสยบใจผู้คน ในหัวพลันนึกถึงใบหน้าคมคายของบุรุษผู้หนึ่งขึ้นมาได้...

“ข้าจะไปหาสุดหล่อวังไท่จื่อ”






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.722K ครั้ง

8,921 ความคิดเห็น

  1. #3547 Goldfxsh (@namo-m) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 00:02
    เดี๋ยวนี้เอะอะก็ไปหาหยางเจินเนาะ หายใจเข้าก็พี่เจินออกก็พี่เจินแล้วมั้งน่ะ
    #3547
    0
  2. #3141 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 22:22

    เห็นหน้าคราตา = ค่าตา


    #3141
    0
  3. #3033 palopeark (@pearkpalo) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 13:25
    ปกติไม่ชอบนิยายจีนเพราะจำชื่อใครไม่ค่อยได้ แต่นี่หลงมาอ่านตอนแรก รู้ตัวอีกทีก็อ่านมาจนถึงตอนนี้ ฮื่อออ สนุกมากก ติดจนวางไม่ลงเลย ขอบคุณนะไรท์ที่แต่งได้สนุกขนาดนี้!
    #3033
    0
  4. #2895 chuchutima (@chuchutima) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 19:47
    สนุกมากค่ะไรท์ เป็นกำลังใจในการเขียนต่อไปนะคะ 💋
    #2895
    0
  5. #2320 565118 (@565118) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 00:33
    แม่คนเดียวกันกะชาติก่อนแน่ๆเลย
    #2320
    0
  6. #2110 แอน (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 13:56

    สุดหล่อเลยเหรอ 555

    #2110
    0
  7. #1950 gummyworm (@gummyworm) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 23:38
    ขำ55555555 สุดหล่อวังไท่จื่อ
    #1950
    0
  8. #1344 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 15:14
    ขำ สุดหล่อจัง 55555
    #1344
    0
  9. #923 Zzalaza (@9397mb) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 19:54
    เราชอบนิยายเรื่องนี้นะคะ โดยเฉพาะพล็อตคือชอบมาก มีเรื่องให้ติดตามไม่น่าเบื่อ ตอนแรกนึกว่าจะเรื่องรักๆแต่มีอะไรมากกว่านั้นสนุกดีค่ะ อาจจะติดนิดหน่อยตรงเรื่องของคำ ภาษาสำนวน ทำเนียมแนวจีนๆอะไรแบบนี้อาจจะแปลกๆไปหน่อยบางประโยค น่าจะเพราะไม่ค่อยถนัดเพราะเห็นคนเขียนบอกเรื่องแรกคงใหม่กับแนวนี้ แต่อ่านไปเรื่อยๆก็พัฒนาจากตอนแรกๆนะคะ เนื้อเรื่องก็น่าติดตาม นางเอกเก่งไปนิดแต่เราชอบนิสัยนะ555 เป็นกำลังใจให้นะคะ ><
    #923
    0
  10. #917 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 18:37
    ติดสามีแล้วว
    #917
    0
  11. #892 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 14:25

    จ้ะ ติดว่าที่สามีมากกก ฮ่าๆๆๆ

    #892
    0
  12. #752 xวาuxวาu (@mojikiss) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 04:53
    สุดหล่ออออออ
    #752
    0
  13. #736 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:45

    สุดหล่อคงรออยู่ในวังแล้วจ้า

    #736
    0
  14. #735 SinZ13 (@bestsinz13) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:24
    ดีนะยังไม่นอน5555 แหม่คิดถึงสุดหล่อก้ว่ามาลูกกก
    #735
    0
  15. #734 Freeing (@Freeing) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:21

    นางมีความไปหาสุดหล่อ

    วั้ยยตายแล้ว&#128525;&#128525;
    #734
    0
  16. #733 CandyHead (@pen99) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:17
    ไรท์บอกตีสามยังไม่นอน รีดก็ถ่างตาคอยเลยค่ะ #ไปหลับต่ออย่างสงบ&#128514;&#128514;
    #733
    0
  17. #732 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:15

    ขอบคุณ&#8203;ค่ะ&#8203;
    #732
    0
  18. #731 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:15
    ไปหาสุด หล่อ สุดหล่อไปไหนไม่รอดแล้วไม่รู้ใครติดใคร55555
    #731
    0
  19. #730 Anunya-Cpsr (@Anunya-Cpsr) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:11
    ไรท์ชอบอัพดึกๆหรอ5555
    #730
    0