ตอนที่ 24 : บทที่ ๒๔ สุราเลิศรส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46730
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4056 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



 หยางเจินกับเย่วเฟยพุ่งทะยานลงมาจากกลางอากาศ พวกเขาร่อนตัวลงมายังลานกว้างของจวนเหวินที่เริ่มจัดเตรียมโต๊ะเล็กโต๊ะใหญ่สามสี่โต๊ะพอให้คนสิบกว่าคนนั่งร่ำสุรากันได้

บ่าวรับใช้คนสนิทของลู่หนิงเหมยกำลังจัดเตรียมอาหารแปลกตาเอาออกมาวางไว้บนโต๊ะ ส่วนทหารยามก็กำลังก่อกองไฟสองถึงสามกองราวกับว่าจะย่างอะไรบางอย่าง 

บรรยากาศดูครึกครื้นและเป็นกันเองจนเย่วเฟยนึกถึงตอนที่เขาเคยร่ำสุรากับองค์รัชทายาทในค่ายทหารที่ไม่สามารถจัดหาโต๊ะที่สวยหรูหรือเสียงเพลงพิณที่บรรเลงกล่อมผู้คน แต่ก็สามารถสร้างความสนุกสนานได้ดีทีเดียว

การจัดงานเลี้ยงของจวนเหวินเป็นไปอย่างเรียบง่ายและพวกเขารู้สึกคุ้นเคยยิ่งนัก ลู่หนิงเหมยช่างเป็นสตรีไม่ถือตนอย่างแท้จริง!

“เชิญองค์รัชทายาทกับแม่ทัพเย่วเฟยนั่งตรงนี้ก่อนเจ้าค่ะ” หลูเฟิงมีใบหน้ายิ้มแย้ม ผายมือให้สองบุรุษเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ที่ได้จัดเตรียมไว้ให้แล้ว

“อาเหมยทำอะไรอยู่หรือ” เป็นหยางเจินที่เอ่ยถามถึงสตรีตัวน้อย เขาแค่เพียงสงสัยเท่านั้นว่าเหตุใดนางถึงไม่มายืนรอต้อนรับเขาอย่างที่ควรจะเป็น

“คุณหนูใหญ่กำลังเชือดไก่อยู่ในครัวเพคะ ตอนนี้น่าจะกำลังถลกขนไก่อยู่” หลูเฟิงตอบราวกับเป็นเรื่องปกติ 

ตั้งแต่นายหญิงสั่งปิดจวนพวกนางก็เห็นนายหญิงลงมือเชือดเป็ดเชือดไก่ หรือแม้แต่เชือดหมูด้วยตัวเองแล้วนำมาทำเป็นอาหาร พวกนางเห็นจนเริ่มชินตาแล้ว

สองบุรุษที่ได้ยินก็ทำหน้าตกตะลึงอึ้งค้างไปชั่วครู่ คุณหนูตระกูลลู่เติบโตมาอย่างไรกันแน่ พวกเขาชักเริ่มจะสงสัย...

หยางเจินขมวดคิ้วเข้าหากัน เขากำลังจะเดินเข้าครัวไปดูให้เห็นกับตา ทว่าลู่หนิงเหมยเดินออกมาข้างนอกเสียก่อน ในมือถือไก่ด้วยท่าทางทะมัดทะแมงราวกับบุรุษ 

นางหันมายิ้มให้เขากับเย่วเฟยเล็กน้อยก่อนจะเดินไปหยิบไม้ขึ้นมายัดเข้าไปในตัวไก่ด้วยความแคล่วคล่องแล้วนำมันไปย่างที่กองไฟ...

“กระหม่อมตาฝาดไปหรือเปล่า...” เย่วเฟยกล่าวอย่างเหม่อลอยราวกับคนไร้สติ เขากำลังยืนดูสตรีที่เป็นถึงว่าที่ฮองเฮาในอนาคตกำลังย่างไก่...

ว่าที่ฮองเฮาเชือดไก่และย่างไก่ด้วยตัวเอง...

เรื่องจริงหรือ! เขาไม่ได้ตาฝาดหรอกหรือ?

“วันนี้เราจะทำบาบีคิวกัน” ลู่หนิงเหมยกล่าวยิ้มๆ นางหยิบไม้บาบีคิวที่เสียบด้วยเนื้อหมูเนื้อไก่คั้นด้วยผักนานาชนิดขึ้นมา ก่อนจะส่งไปให้องค์รัชทายาทและแม่ทัพเย่วเฟยคนละไม้

“นี่เรียกว่าบาบีคิวอย่างนั้นหรือพะยะค่ะ!” เย่วเฟยพินิจมองไม้บาบีคิวในมืออย่างละเอียด

“ใช่ แต่ก่อนจะกินต้องย่างมันให้สุกเสียก่อน พวกท่านไปช่วยข้าย่างหน่อยสิ” ว่าแล้วสตรีตัวน้อยก็ดึงรัชทายาทมานั่งรอบกองไฟ ใช้ให้เขาย่างบาบีคิวอย่างเงียบๆ

เย่วเฟยเห็นอย่างนั้นก็เข้าไปช่วยย่างด้วย พลันนึกขึ้นในใจ ว่าที่ฮ่องเต้ก็ต้องมานั่งย่างหมูย่างไก่เสียบไม้นี่ด้วยเหมือนกัน คุณหนูลู่ไม่ธรรมดา ไม่ธรรมดาเลยจริงๆ

“หลูเฟิง ฉิงหลี่ เจ้าไปเรียกพี่ทหารยามมานั่งกินด้วยกันสิ บอกให้พวกเขาผลัดเปลี่ยนเวรกันมา” ลู่หนิงเหมยหันไปสั่ง

“เจ้าค่ะ” ฉิงหลี่ตอบเสียงร่าเริงแล้วรีบวิ่งออกไปที่หน้าประตูจวนทันที

บ่าวไพร่ที่นี่ก็ดูจะสนิทสนมกลมเกลียวกันเป็นอย่างดี บรรยากาศอบอุ่นราวกับกำลังนั่งร่ำสุราพร้อมครอบครัวและสหายอย่างไรอย่างนั้น

“หยางเจิน ท่านย่างไก่ไหม้แล้ว” ลู่หนิงเหมยหันไปดุใส่ว่าที่ฮ่องเต้ เขาไม่ปริปากกล่าวคำใด มองไก่ที่ไหม้อยู่ในมือนิ่งๆ

“มันยังกินได้หรือไม่” เขาหันไปถามสตรีตัวเล็กที่ขะมักเขม้นไปกับการย่างไม้ที่เรียกว่าบาบีคิว

“หากเขี่ยส่วนที่ไหม้ออก ก็ยังพอกินได้”

ลู่หนิงเหมยยกถาดที่วางบาบีคิวที่ย่างเสร็จแล้วขึ้น นางเดินไปที่โต๊ะแล้วหยิบบางอย่างโรยบนไม้บาบีคิว ส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลายผู้คน

“พวกท่านมานั่งกินตรงนี้สิ ข้าปรุงเสร็จแล้ว” ลู่หนิงเหมยกล่าวด้วยรอยยิ้ม นางรินเหล้าใส่จอกสามจอก ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆหยางเจินที่เพิ่งเดินเข้ามา

เขาหยิบบาบีคิวอาหารแปลกตาขึ้นมากินด้วยท่วงท่าสง่างาม กลิ่นเนื้ออ่อนๆผสมปนเปไปกับผัก ความแปลกใหม่ที่กลมกล่อมไปทั่วลิ้นทำให้เขายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “รสชาติดี” 

เย่วเฟยเห็นอย่างนั้นเขาก็หยิบขึ้นมากินบ้าง ก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วยกับรัชทายาททันควัน รสมือของลู่หนิงเหมยช่างเยี่ยมยอดนัก!

ทหารยามกับบ่าวคนสนิทของลู่หนิงเหมยก็นั่งร่ำสุรากันอยู่ที่โต๊ะข้างๆ พูดคุยเสียงดังอย่างสนุกสนาน

“ข้ามีอะไรจะให้พวกท่านด้วย” ลู่หนิงเหมยหยิบหนังสือขึ้นมาสองเล่ม ส่งไปให้เย่วเฟยกับองค์รัชทายาทคนละเล่ม

“หนังสืออะไรหรือ” เย่วเฟยกล่าวถามด้วยความสงสัย

“หนังสือภาษาฮั่น ข้าเป็นคนเขียนมันขึ้นมาเอง มีทั้งวิธีเขียนตัวอักษร คำศัพท์ แล้วก็ไวยากรณ์ พวกท่านควรศึกษาเอาไว้ ไม่แน่พวกท่านอาจจะได้ใช้มันในอนาคต” นางเขียนอธิบายไปยันรากศัพท์ แล้วให้ฉิงหลี่ หลูเฟิงเอาไปคัดลอกหลายๆเล่มเพื่อให้พวกนางได้เรียนรู้ด้วยเหมือนกัน

ชาวฮั่นนั้นมีมากนัก อย่างไรเสียมีความรู้ตัวภาษาเอาไว้ก็ไม่ขาดทุน

“หากเดาไม่ผิด น่าจะได้ใช้เร็วๆนี้กระมัง” เย่วเฟยเก็บหนังสือเอาไว้อย่างดี 

เขาโดนชาวฮั่นใส่ความจนเกือบตกตาย เขาไม่มีทางยอมให้เกิดเรื่องเช่นนั้นขึ้นอีกเป็นแน่

“หากท่านคิดจะสืบหาข่าวจากชาวฮั่น ภาษาย่อมเป็นตัวแปรสำคัญที่ขาดมิได้” ลู่หนิงเหมยกล่าว

“ข้าจะให้คนคัดลอกหนังสือเล่มนี้แจกจ่ายไปยังเหล่าแม่ทัพ และหน่วยสอดแนมต่างๆ” หยางเจินเอ่ย ลู่หนิงเหมยพยักหน้าอย่างเห็นด้วย หากจะตามหากบฏชาวฮั่น คงหลีกเลี่ยงภาษาฮั่นไม่ได้จริงๆ

“ข้าอยากให้ท่านนำไปแจกในราชสำนักด้วยแต่เกรงว่าจะแหวกหญ้าให้งูตื่นเสียก่อน ในเมื่อยังมีขุนนางใหญ่บางคนที่คิดไม่ซื่อแฝงกายอยู่”

“คงต้องระวังอัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยแล้ว หน่วยสืบราชการลับรายงานว่าเขาแอบลอบไปพูดคุยกับเหล่าขุนนางคนอื่นๆอยู่บ่อยครั้ง” หยางเจินยกจอกเหล้าขึ้นจิบเล็กน้อย “ไม่แน่เรื่องที่แม่ทัพเย่วเฟยถูกใส่ความอาจเป็นเขาที่อยู่เบื้องหลัง”

ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้วเข้าหากันทันที นางรู้ว่าขุนนางที่คิดคดทรยศต่อแผ่นดินและขายชาติให้ชาวต่างถิ่นก็คือฉินฮุ่ย แต่นางไม่สามารถเอ่ยมันออกไปได้ ทำได้แต่เพียงกล่าวเตือนเท่านั้น

การบอกถึงเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นจะต้องเป็นที่น่าสงสัยไม่น้อย หยางเจินจะแคลงใจว่านางรู้ได้อย่างไร นั่นไม่ใช่เรื่องดีเลยสักนิด เขาจะรับได้หรือหากรู้ว่านางเป็นเพียงวิญญาณเข้ามาสิงร่างคุณหนูตระกูลลู่ที่ตายไปแล้ว

ฟุ่บ!

อยู่ๆด้านนอกจวนก็มีไอสังหารแรงกล้าจำนวนมากส่งออกมา ลู่หนิงเหมย รัชทายาทและเย่วเฟยวางจอกเหล้าลงทันที บ่าวไพร่ที่กำลังนั่งร่ำสุราอยู่ก็เช่นกัน

“พี่ทหารยาม” ลู่หนิงเหมยเอ่ยเสียงเย็น

“ขอรับคุณหนู”

“คนที่มารบกวนงานเลี้ยงของจวนเหวิน ฆ่าทิ้งอย่าให้เหลือ!” สิ้นคำสั่งเหล่าทหารยามก็เดินสีหน้ามืดครึ้มออกไปนอกจวนทันที พวกเขาปล่อยไอสังหารที่รุนแรงกว่าข้างนอกออกมาจนสามารถสัมผัสได้

นักฆ่าด้านนอกก็ว่ามีวรยุทธ์สูงส่งแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าไอสังหารของเหล่าทหารยามจวนเหวินกลับแข็งแกร่งกว่าแล้วเท่า เย่วเฟยกับรัชทายาทก็อดประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

เคร้ง! เคร้ง!

เสียงปะทะกันด้านนอกดังเข้ามาถึงในจวน ทหารยามมีเพียงแค่สิบกว่าคน แต่มือสังหารมีราวยี่สิบคนได้ จึงมีชายชุดดำหลายคนที่เล็ดรอดเข้ามาในจวนมุ่งตรงหวังจะสังหารลู่หนิงเหมย ทว่าถูกหลูเฟิงตวัดดาบปะทะกันเสียก่อน

หลูเฟิงกับฉิงหลี่ใช้กระบวนท่าที่ได้ร่ำเรียนมาอย่างคล่องแคล่ว ถึงจะยังไม่เก่งกาจมากนัก แต่นายหญิงสอนให้มุ่งที่จุดตายเป็นสำคัญ ตอนนี้เลยกลายเป็นว่าพวกนางกำลังวาดดาบไล่ล่าสังหารเหล่าชายชุดดำที่เข้ามารบกวนงานเลี้ยงของพวกนางไม่หยุด

แม้แต่บ่าวรับใช้วรยุทธ์ยังล้ำลึกถึงเพียงนี้ ลู่หนิงเหมยสั่งปิดจวนทำอะไรกันแน่ หยางเจินเริ่มขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความแคลงใจ 

เย่วเฟยก็ไม่ต่างกัน มีเรือนไหนบ้างเล่าที่สาวใช้เป็นวรยุทธ์ แถมยังฝีมือไม่ธรรมดา แม้กระบวนท่าจะไม่ซับซ้อนแต่ก็แฝงไปด้วยความมั่นคง

“คุณหนูลู่ไปล่วงเกินใครมาหรือ ถึงได้มีมือสังหารบุกมาเอาชีวิตในยามราตรีมากมายเพียงนี้” เย่วเฟยนั่งจิบเหล้ากล่าวเสียงเรียบ

“องค์หญิงแคว้นจ้าวกระมัง” ลู่หนิงเหมยตอบอย่างไม่ใส่ใจนัก จะมีใครคิดร้ายกับนางได้อีกนอกจากเฟยฮวาที่ต้องการเห็นนางตกตายโดยเร็ว

เย่วเฟยได้ยินคำตอบก็พยักหน้าเข้าใจในทันที เขาเองก็ได้ยินข่าวลือมาหนาหูไม่น้อย

เวลาผ่านไปไม่นานนัก ร่างชายชุดดำคนสุดท้ายก็ล้มลงกองกับพื้น ทหารยามและบ่าวรับใช้ของลู่หนิงเหมยหอบหายใจเล็กน้อย ทว่ากลับไม่มีใครเป็นอันใดเลย ยิ่งทำให้บุรุษที่นั่งมองอยู่สองคนหรี่สายตาลงอย่างไม่เข้าใจ

นักฆ่าที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีต้องมาพ่ายแพ้ให้กับทหารยามและสาวใช้จวนเหวิน...

หากเป็นเขาคงไม่รู้จะเอาหน้าไปซุกไว้ในนรกขุมไหนแล้ว เย่วเฟยคิดในใจ

“คุณหนูจะให้ทำอย่างไรกับศพพวกนี้ดีหรือขอรับ” ทหารยามเดินเข้ามาถาม

“ตัดหัวออกมาแล้วเอาตัวไปทิ้งไว้ที่ป่าช้า” ลู่หนิงเหมยกล่าวเสียงเย็น “ส่วนหัวเอาไปโยนไว้ในเรือนนำพักขององค์หญิงเฟยฮวาให้ครบทุกหัวอย่าให้ตกหล่นแม้แต่หัวเดียว”

สิ้นคำสั่งพวกเขาก็ไปจัดการอย่างเคร่งครัด สีหน้าทหารยามไม่เปลี่ยนแม้แต่น้อย สุขุมเยือกเย็นจนน่ากลัว

หยางเจินปรายตามองสตรีตัวน้อยของเขาด้วยท่าทางสงบ คนที่เลือดเย็นและน่ากลัวที่สุดในจวนเหวินเห็นทีคงจะมีแต่สตรีนางนี้เท่านั้น!

เด็ดขาด อำมหิต และก็สง่างาม เป็นความลงตัวราวกับอสรพิษร้ายที่หลบซ่อนอยู่ในดงบุปผาไม่มีผิด

“เราก็ร่ำสุรากันต่อเถิด” ลู่หนิงเหมยยกยิ้มน้อยๆ รินเหล้าลงในจอกให้องค์รัชทายาทกับแม่ทัพเย่วเฟยราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เจ้าเป็นสตรีที่น่ากลัวเสียจริงอาเหมย...” หยางเจินแสยะยิ้มร้าย เขารู้สึกชอบใจในความเด็ดขาดและเลือดเย็นของนางเป็นที่สุด 

ทว่าเวลาอยู่กับเขานางก็มีมุมน่ารักๆให้เห็นบ้างเป็นครั้งคราว รู้จักออดอ้อนเอาใจแบบหญิงสาวทั่วๆไป

ลู่หนิงเหมยยิ้มรับคำก่อนกล่าวเสียงหวาน “พวกท่านก็เหมือนกัน เห็นเลือดสดๆพุ่งกระจายสาดเต็มพื้นก็ยังคงนั่งยกจอกเหล้าขึ้นดื่มได้โดยไม่รู้สึกรู้สา...เป็นข้าหรือใครกันแน่ที่น่ากลัว”

“นึกเสียว่ากำลังนั่งดูสตรีร่ายรำ เท่านี้ก็ดื่มต่อได้อย่างคล่องคอแล้ว” เย่วเฟยกล่าวเสียงเรียบ

ทั้งสามคนนั่งหัวเราะเบาๆ ในขณะที่บ่าวรับใช้ที่ได้ยินบทสนทนาของนายหญิงต่างก็คิดขึ้นในใจพร้อมกันดังๆ 

น่ากลัวพอๆกันทั้งสามคนนั่นแหละเจ้าค่ะ!





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.056K ครั้ง

9,131 ความคิดเห็น

  1. #7379 pmam2516 (@pmam2516) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 21:26

    อ่านสนุก ชอบภาพประกอบ แต่ละตอน สวย แต่งดีน่าติดตาม

    #7379
    0
  2. #3056 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 15:10

    บาบีคิว = บาร์บีคิว

    เรือนนำพัก = พำนัก

    #3056
    0
  3. #2289 สาวชอบฝัน (@suna-gr) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 19:15
    555555
    #2289
    0
  4. #2036 [Nawn] (@Disney1523) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 22:06

    5555 ความศีลเสมอกันนี้5555

    #2036
    0
  5. วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 23:03
    คนประเภทเดียวกันอยู่ด้วยกันได้จริงๆ5555
    #1943
    0
  6. #1339 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:39
    5555555 ก้เหมือนกันทั้ง3จริงๆนั่นแหละ
    #1339
    0
  7. #539 arinnoodee (@arinnoodee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 15:22
    ภาพประกอบสวยทุกภาพเลย ชอบมากค่ะ
    #539
    0
  8. #422 Karaketsukhchwy (@Karaketsukhchwy) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 04:15
    นี่แค่นำ้จิ้มน่ะสุกี้ยังไม่ออกถ้าออกมา2คนนี้คงหนาว
    #422
    0
  9. #420 Lux (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 03:11

    อ้อ รู้แระ สำเร็จวิชาเทพทรูในหนึ่งอาทิตย์ เพราะแบบนี้ นี่เอง โอเคๆ

    #420
    0
  10. #408 กบ เคโระจัง (@kob_beer) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 01:34
    เลือดสาด555
    #408
    0
  11. #397 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:33

    คนด้วยกับคนในจวนค่ะ 5555

    #397
    0
  12. #394 覆水难收 (@savena002) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:12
    อาเหมยอย่างเท่!!
    #394
    0
  13. #391 tigerdog (@tigerdog) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 23:00
    เข้ากันอย่างลงตัวสุดๆๆๆ
    #391
    0
  14. #389 Nulnw (@guinkod) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:53

    555 ขำ

    #389
    0
  15. #383 PueanNisa (@PueanNisa) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:39
    สนุกกกก​ รอค่าาา
    #383
    0
  16. #379 sommmee (@sommmee) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:29
    ปูเสื่อรอเลยจร้าาาา
    #379
    0
  17. #377 soft ^_^ (@77-11776soft) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:27
    เข้ากันเกินไปแล้ววววว
    #377
    0
  18. #375 monprapai (@monprapai) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:24
    อิเจ้เฟยคงกรี๊ดตำหนักถล่ม
    #375
    0
  19. #374 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:23
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #374
    0
  20. #371 MichigoRinno (@MichigoRinno) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:16

    เข้ากันได้อย่างลงตัว ลงตัวกันเกินไปแล้ว!!
    #371
    0
  21. #370 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:16
    ใช่ ทั้งสามก็น่ากลัวทั้งหมดอ่ะ
    #370
    0
  22. #368 JustADream. (@creamytime) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 22:12
    ร้ายพอกันแหละ แหม่สามีภรรยาคู่นี้
    #368
    0