ตอนที่ 21 : บทที่ ๒๑ เย่วเฟยถูกใส่ร้าย (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 49496
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4113 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



 ใช้เวลาไม่นานรถม้าก็วิ่งมาจอดที่หน้าหมู่บ้านเล็กๆของชนเผ่าคีร์กีซ ทุกบ้านประดับตกแต่งไปด้วยโคมไฟโบราณสีแดงระยิบระยับ

เสียงตีกลองอย่างครึกครื้นดังลั่นอยู่กลางลานหมู่บ้าน พร้อมกับเสียงขับขานเพลงพื้นเมืองภาษาคีร์กีซที่ถึงแม้จะฟังไม่เข้าใจแต่ก็รู้สึกสนุกสนานไปกับบรรยากาศรื่นเริงได้อย่างไม่มีปัญหา

หญิงสาวชุดสีชมพูอ่อนเดินเคียงข้างอยู่กับบุรุษตัวสูงในชุดสีดำแดงปักลายด้วยไหมทองคำ ทั้งคู่สง่างามราวกับภาพวาดสะท้านฟ้าที่หาชมได้ยากยิ่ง

ทันทีที่ทั้งสองเข้ามาร่วมยืนฟังการขับร้องเพลงพื้นบ้านภาษาคีร์กีซ พวกเขาก็ตกอยู่ภายใต้สายตาชาวบ้านที่ชื่นชมความหล่อเหลาและงดงามของพวกเขาทั้งสอง

เสียงกลองเริ่มปรับจังหวะช้าลงเล็กน้อย ก่อนที่ถ้อยคำร้องกลอนเพลงจะประสานดังก้องไปทั่วราวกับดนตรีสวรรค์ รอยยิ้มสดใสปรากฎขึ้นบนเรียวหน้างดงามของลู่หนิงเหมยทันที

“เจ้าฟังออกด้วยหรือ” หยางเจินอดหันมาถามไม่ได้

“บทเพลงที่พวกเขากำลังขับร้องอยู่คือ กลอนเพลงหม่าน่าซือ” นางศึกษาประวัติศาสตร์มาก็ไม่น้อย วันนี้ได้มาฟังกลอนเพลงปลุกใจของจริงจากบรรพบุรุษ นางรู้สึกดีใจเหลือเกินที่ได้มาเกิดใหม่อีกครั้งที่นี่

“กลอนเพลงหม่าน่าซืออย่างนั้นรึ ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน” ร่างสูงขมวดคิ้วหนาเข้าหากันแน่น

“เป็นกลอนเพลงที่บอกเล่าเรื่องราวของวีรชนผู้กล้าที่ต่อสู้เพื่อปกป้องชนเผ่าคีร์กีซไว้จากชนเผ่าอื่น” ลู่หนิงเหมยอธิบาย

เมื่อเพลงขับร้องมาถึงช่วงกลาง จังหวะรัวกลองก็เร็วขึ้นหลายเท่า เหล่าเด็กเล็กแดงก็พากันลุกขึ้นมาเต้นรำกัน สีหน้ารื่นรมย์ดูมีความสุขอย่างแท้จริงแม้จะเป็นเพียงแค่หมู่บ้านเล็กๆก็ตาม

หยางเจินทอดสายตามองไปยังเบื้องหน้ามองดูผู้คนที่ร้องรำทำเพลงกันอย่างสนุกสนาน นัยน์ตาดำขลับของเขาไม่มีใครล่วงรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

ชีวิตเรียบง่าย ไม่มีอำนาจ ไม่ต้องแย่งชิงสิ่งใด หากทุกคนในแคว้นเป็นเช่นนี้เขาคงจะมีความสุขไม่น้อย 

ทว่ากลิ่นอายของอำนาจ ชื่อเสียงเงินทองภายในวังหลวงนั้นยั่วยวนจิตใจผู้คนเหลือเกิน มันนำพามาซึ่งการแย่งชิงและฆ่าฟัน...

ลู่หนิงเหมยเห็นองค์รัชทายาทยืนสงบเหม่อลอยมาได้สักพักแล้วนางจึงสะกิดแขนของเขาเบาๆ

“ทางนั้นมีโรงเตี๊ยมเล็กๆ เราไปรับสำรับที่นั่นดีหรือไม่”

“อืม ข้าก็อยากลองชิมอาหารพื้นเมืองที่นี่ดูสักครั้ง” หยางเจินกล่าวเสียงเรียบ เขาเดินจับมือหญิงสาวพากันเข้าไปในโรงเตี๊ยม เลือกหาที่นั่งที่เหมาะสมได้ ไม่นานเสี่ยวเอ้อของร้านก็ออกมายืนต้อนรับ

“จะรับอะไรดีขอรับ” เสี่ยวเอ้อพูดด้วยสำเนียงเพี้ยนหู เพราะเขาเป็นชาวคีร์กีซโดยกำเนิดจึงไม่ได้แปลกใจมากนักที่เขาพูดภาษาจีนไม่คล่อง

“เอาอาหารขึ้นชื่อมาสักสองสามอย่าง แล้วก็สุราดีๆสักขวดก็พอแล้ว” ลู่หนิงเหมยกล่าวด้วยภาษาของชนเผ่าคีร์กีซ เสี่ยวเอ้อที่ได้ยินก็ตกใจไม่น้อย ก่อนจะระบายยิ้มให้กับนางด้วยความเป็นมิตร

“ขอรับคุณหนู ได้โปรดรอสักครู่”

เสี่ยวเอ้อเดินกลับเข้าไปในครัว ลู่หนิงเหมยหันมาอีกทีก็สบเข้ากับนัยน์ตาดุจพยัคฆ์ร้ายของหยางเจินพอดิบพอดี เขาขมวดคิ้วทำหน้าเคร่งขรึมใส่นาง

“ภาษาคีร์กีซเจ้าก็พูดได้” หยางเจินเริ่มไม่แน่ใจเสียแล้วว่าสตรีตัวน้อยมีความรู้มากมายเพียงใด ท่านราชครูสอนนางอย่างไรกัน ทีตอนสอนเขาไม่เห็นมีการเรียนภาษาพวกนี้อยู่เลย

“เพราะข้าเป็นหญิงฉลาด...” ลู่หนิงเหมยกล่าววาจาอวยตัวเองจนบุรุษร่างสูงรู้สึกหมั่นไส้ “การรู้ภาษามากมายทำให้หูตาข้าเปิดกว้างเสียยิ่งกว่าเบิกเนตรสวรรค์อีก”

“เจ้าลองยกตัวอย่างมาให้ข้าได้เรียนรู้สักเล็กน้อยได้หรือไม่”

“อย่างเช่นคนที่นี่ไม่กินเนื้อหมู เนื้อลา เนื้อของสัตว์เลี้ยงที่ตายไปแล้ว อาหารมื้อนี้จะไม่มีเนื้อที่ข้ากล่าวไปแม้แต่ชิ้นเดียว” ลู่หนิงเหมยยกยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นอีกคนทำหน้าตั้งอกตั้งใจฟัง “ความรู้ทางด้านภาษาทำให้ข้าเข้าใจว่าอารยธรรมของแต่ละชนเผ่าแตกต่างกัน ท่านอาจมองว่าเขาแปลก แต่ถ้าท่านเข้าใจภาษา ท่านสามารถสื่อสารแลกเปลี่ยนความรู้เข้าใจถึงต้นตอได้ว่าเหตุใดพวกเขาถึงไม่กินเนื้อเหล่านั้น”

“เพราะเหตุใดเล่า”

“ศาสนาที่พวกเขานับถือนั้นแตกต่างจากของพวกเรา ศาสนาของเขาห้ามกินเนื้อเหล่านั้นเพราะคิดว่ามันคือสิ่งสกปรกโสมม พวกเขาที่ได้รับคำพร่ำสอนมาตั้งแต่เด็กๆย่อมถูกฝังลึกถึงสันดรและพวกเขาจะสอนลูกหลานแบบนี้ต่อๆไปอีกหลายรุ่น”

กล่าวจบเสี่ยวเอ้อก็ยกสำรับเข้ามาให้ หยางเจินสังเกตอย่างละเอียดถี่ถ้วนก็เป็นอย่างที่ลู่หนิงเหมยกล่าวไว้ไม่มีผิด อาหารพวกนี้ไม่มีหมูแม้แต่ชิ้นเดียว

นางมีแต่เรื่องน่าประหลาดใจมาให้เขาอยู่เสมอ...

“มีชาวฮั่นเดินทางมาถึงหมู่บ้านคีร์กีซ ช่างน่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก” ลู่หนิงเหมยกล่าวเสียงเรียบสายตามองไปยังโต๊ะด้านในสุดไม่กระพริบตา

หยางเจินได้ยินก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน แต่เขาไม่ได้หันหลังไปมองเพราะเกรงว่าจะถูกสงสัยเอาได้

“เจ้าเห็นใครบ้าง”

“ชาวฮั่นสามคนกับ...แม่ทัพเย่วเฟย” ลู่หนิงเหมยขมวดคิ้วแน่น ต้องมีบางอย่างที่ไม่ถูกต้องสิ จากที่นางเรียนมา แม่ทัพเย่วเฟยเป็นแม่ทัพที่มากไปด้วยความสามารถและจงรักภักดีต่อแผ่นดินที่สุดคนหนึ่ง เขาไม่มีทางทรยศแผ่นดิน และเขายังเป็นสหายของรัชทายาท

น่าเสียดาย เท่าที่นางรู้เขาถูกสั่งประหารชีวิตเพราะโดนใส่ร้าย...

หยางเจินมีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้น เสียงสนทนาของพวกเขาดังพอที่จะได้ยินบ้างว่าพวกเขาพูดคุยกันเรื่องอะไร ชาวฮั่นสามคนนั้นก็พูดภาษาจีนได้อย่างคล่องแคล่ว รัชทายาทจึงฟังรู้เรื่องได้ทั้งหมด

“พวกเขาแค่มาร่ำสุรากันเท่านั้น” ลู่หนิงเหมยกล่าว แต่ก็รู้สึกตะขิดตะควงใจเป็นอย่างมาก

“เจ้าจะรู้ได้อย่างไร ก่อนที่เราจะมาพวกเขาอาจพูดคุยถึงสิ่งอื่น” หยางเจินกล่าว นัยน์ตามีประกายความผิดหวังซุกซ่อนอยู่

ปัง! เสียงประตูโรงเตี๊ยมเปิดออกอย่างแรงพร้อมกับเหล่าทหารหลายสิบคนวิ่งเข้าไปจับตัวแม่ทัพเย่วเฟยและชาวฮั่นสามคนอย่างเอิกเกริก

เสียงฮือฮาดังไปทั่วบริเวณ แต่เนื่องจากโต๊ะที่นางกับหยางเจินนั่งไม่ได้โดดเด่นมากนัก จึงไม่มีใครสังเกตเห็นพวกเขาแม้แต่น้อย

“นี่มันเรื่องอันใดกัน พวกเจ้ามาจับข้าเพราะเหตุใด!” เสียงแข็งกร้าวของแม่ทัพเย่วเฟยตวาดลั่น แม้ใบหน้าของเขาจะเหี้ยมเกรียมขึ้นแต่ความหล่อเหลาคมคายก็มิอาจลดลง

“พวกข้าได้รับแจ้งมาจากราชสำนัก แม่ทัพเย่วเฟยคิดการก่อกบฏต่อแผ่นดิน ต้องปลดยศแล้วนำไปขังคุกรอวันประหาร!” เสียงของทหารกล้าราวกับเสียงฟ้าผ่าลงไปกลางใจแม่ทัพหนุ่ม เขาไม่เคยกระทำการอย่างที่ถูกกล่าวหาแต่เพราะเหตุใดกันถึงได้ถูกตัดสินโทษเช่นนั้น

“ข้าไม่ได้กระทำความผิดอันใด พวกเจ้าอย่ากล่าววาจาโดยไร้หลักฐาน!” แม่ทัพเย่วเฟยกดเสียงต่ำอย่างข่มอารมณ์

“การที่เจ้ามานั่งพูดคุยกันอย่างลับๆกับชาวฮั่นนี่ไม่ถือเป็นหลักฐานอีกหรือ”

“พวกเขาช่วยเหลือข้า ข้าจะมานั่งพูดคุยกล่าวขอบคุณน้ำใจของพวกเขาไม่ได้รึอย่างไร!”

“หากเป็นเช่นนั้นจริง เจ้าก็ตามข้ากลับไปดีๆเสียเถิด รอไตร่สวนให้เรียบร้อย เจ้าไม่ได้กระทำความผิดก็ไม่เห็นต้องกลัวสิ่งใด!” หัวหน้าทหารกล่าวเสียงเข้ม

“ได้! ข้าก็หวังว่าพวกเจ้าจะไตร่สวนอย่างเป็นธรรม!” แม่ทัพเย่วเฟยยอมถูกกุมตัวไปกับเหล่าทหารแต่โดยดี ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติเหมือนเดิมยกเว้นใบหน้าอันหล่อเหลาขององค์รัชทายาทที่ดูจะน่ากลัวขึ้นหลายส่วน

“ท่านไม่ไปช่วยสหายของท่านหรือ” ลู่หนิงเหมยรินเหล้าใส่จอกให้อีกคน 

“ถึงจะเป็นสหายแต่กระทำผิดก็มิอาจละเว้นโทษ ข้าไม่สามารถเข้าไปช่วยเหลือได้” หยางเจินกล่าวเสียงเครียด เย่วเฟยเป็นสหายเพียงคนเดียวที่เขามี การมาพบเจอเรื่องเช่นนี้ทำให้เขารู้สึกผิดหวังยิ่งนัก

“แม่ทัพเย่วเฟยมาพูดคุยกับชาวฮั่นก็จริง แต่เขาได้เอ่ยเหตุผลแล้วมิใช่หรอกหรือว่าเขาแค่มาร่ำสุรากล่าวขอบคุณคนที่ช่วยเหลือเขา” ลู่หนิงเหมยหยิบตะเกียบคีบผักใส่ปากรัชทายาทที่เอาแต่นั่งหน้าบึ้งตึงไม่ยอมรับสำรับ นางคีบผักยัดใส่เต็มปากเขาจนเขามองค้อนนางตาเขี้ยวปั๊ด

“ท่านอาจจะเชื่อสิ่งที่ตาเห็นมากกว่าสิ่งใด แต่ท่านเชื่อข้าสักครั้งได้หรือไม่ แม่ทัพเย่วเฟยบริสุทธิ์ เขาไม่ได้กระทำผิดแม้แต่น้อย”

หยางเจินที่ตอนแรกทำหน้าสับสนค่อยๆผ่อนคลายลงมาบ้าง “เจ้าจะรู้ได้อย่างไรเล่าว่าเขาไม่ผิด”

“ท่านก็ไปดูการไต่สวนพร้อมข้าสิ” ลู่หนิงเหมยกล่าวเสียงเรียบ นางก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าการนั่งคุยเรื่องสัพเพเหระกับชาวฮั่น เหล่าขุนนางที่อยู่เบื้องหลังจะใส่ร้ายแม่ทัพเย่วเฟยได้อย่างไร

“งั้นเราก็ไปดูกันเถอะ!” รัชทายาทกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เขาวางเงินจำนวนหนึ่งไว้บนโต๊ะก่อนจะลากสตรีตัวน้อยให้ติดตามเขาไป




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.113K ครั้ง

9,985 ความคิดเห็น

  1. #8505 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:56
    เรื่องนี้นางเอกจะมาแก้ไขประวัติศาสตร์รึเปล่านะ
    #8505
    0
  2. #6196 Jubnamfah (@Jubnamfah) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 09:43
    ไม่เคยกดหัวใจให้เรื่องไหนถี่ขนาดนี้เลยจ้า
    #6196
    0
  3. #6025 Pimchanok Chansirisakunchai (@haru168) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 15:19
    กดหัวใจให้ไรท์ทุกตอนเลยนะคะ ขอเปงกำลังใจให้สู้ๆนะคะ รออ่านต่อไป
    #6025
    0
  4. #4501 me aw (@meaaw) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 08:58

    ชอบรูปเหมือนกันอยากรู้ว่าไรท์หามาจากไหน ชอบ ๆ

    #4501
    0
  5. #3822 pravalati (@pravalati) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 09:07
    รผูปภาพสวยงามทุกตอนเลยคะ
    #3822
    0
  6. #3378 อุ๊ลั้นล้าาา า (@tomomizu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 16:11
    ครีกีซ์เนี่ย จริงๆพูดภาษารัสเซียนาาาา
    #3378
    0
  7. #3369 Goldfxsh (@namo-m) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 13:12
    เหมือนเป็นบุพเพสันนิวาสเวอร์ชันจีนเลย สนุกดี
    #3369
    0
  8. #2954 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 21:30

    ตะขิดตะควง = ตะขวง



    #2954
    0
  9. #1593 pamiwashi32 (@pamiwashi32) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 19:38
    เห้ยอย่าเกินการทะเลาะกันนะหนูจะไม่ยอมถ้าพวกคุณผิดใจกัน
    #1593
    0
  10. #737 daMountainGOAT$ (@sapphire45720) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 03:47
    รู้ประวัติแต่ละคน ก็ต้องรู้เรื่องฮองเฮาและอนาคตด้วยรึเปล่าคะ
    #737
    0
  11. #414 Lux (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 02:26

    เมื่อวานเม้นท์ไม่ได้ค่ะ ไม่รู้เป็นไร ลองหลายรอบเลย

    #414
    0
  12. #413 Lux (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2562 / 02:25

    ไต่อันดับอย่างรวดเร็ว ว้าวววว ดีใจด้วยค่ะ

    #413
    0
  13. #318 OrapanNanmak (@OrapanNanmak) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:14
    ชอบบบบบบบ
    #318
    0
  14. #299 Nantanat_neung (@Nantanat_neung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 07:22
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #299
    0
  15. #279 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:50

    อยากรู้นักใครมันออกคำสั่งมา

    #279
    0
  16. #268 chirimoya (@chirimoya) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:25

    ไต่สวนนะคะ ไม่ใช่ ไตร่สวน ไตร่ ต้องใช้กับไตร่ตรองค่ะ

    #268
    0
  17. #259 yummy11 (@yummy11) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:07
    รอจ้าาาา
    #259
    0
  18. #258 PTpiyarat2005 (@PTpiyarat2005) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:05
    เพราะข้าเก่ง...
    #258
    0
  19. #257 bangsapan (@bangsapan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 00:05
    ชอบๆ นางเอกเก่งๆ ทันคน
    #257
    0
  20. #256 覆水难收 (@savena002) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 23:57
    เพราะข้าเก่ง//อาเหม่ย อุอื
    #256
    0