ตอนที่ 20 : บทที่ ๒๐ แส้อสูรทมิฬ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4374 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



 ลมหายใจอุ่นร้อนคลอเคลียอยู่ที่แก้มนวลขาวอมชมพูของลู่หนิงเหมย ริมฝีปากหยักได้รูปเดี๋ยวก็เข้ามาแนบชิด เดี๋ยวก็ผละออก หยอกล้อจนสตรีร่างเล็กหายใจไม่ทั่วท้อง

“ท่านมิใช่สตรีจะมาเรียกร้องหาความอันใดกับข้า” ลู่หนิงเหมยกล่าวหน้ามุ่ย

“บุรุษเรียกร้องมิได้หรือ เห็นอยู่กับตาว่าเจ้าล่วงเกินข้า” หยางเจินขยับยิ้มเจ้าเล่ห์ แขนแกร่งโอบรัดลู่หนิงเหมยแน่น แนบชิดไปทุกสัดส่วน 

ลู่หนิงเหมยหน้าแดงก่ำทั้งเขินอายและก็โมโหในเวลาเดียวกัน นางผลักแผ่นอกของเขาอย่างแรงเสียงดังปัก! ทว่าหยางเจินกลับทำหน้าไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย

“ที่ท่านทำอยู่ก็ถือเป็นการล่วงเกินข้าไม่ต่างกันนัก ท่านไม่มีสิทธิมาเรียกร้องอันใด”

“งั้นหรืออาเหมย...แต่เจ้าหมกตัวอยู่แต่ในจวนถึงแปดวัน ข้าขอชดเชยจากเจ้านิดหน่อยคงไม่ถือสากระมัง”

ลู่หนิงเหมยยังไม่ทันได้กล่าววาจาใดอีก ริมฝีปากหยักได้รูปก็เข้ามาฉกชิงลมหายใจของนางอย่างดุดัน บดขยี้กลีบปากงามสีดอกเหมยจนร่างบางสั่นสะท้านไปทั้งกาย ปลายลิ้นร้อนตักตวงความหวานละมุนภายในปากของสตรีตัวน้อยอย่างจาบจ้วง

ลู่หนิงเหมยตื่นตระหนกดันกายหลบหนีจุมพิตร้อนแรงดั่งไฟแผดเผาของเขาเป็นพัลวัน ทว่ามีหรือที่หยางเจินจะปล่อยสตรีตรงหน้าให้หลุดมือไปโดยง่าย

ยิ่งนางดิ้นรนมากเท่าไหร่ บุรุษร่างสูงใหญ่ก็ครางลึกในลำคอลมหายใจหอบรุนแรงทวีความดุดันขึ้นเป็นเท่าตัว

กลิ่นลูกท้อจางๆอบอวลผสมกลิ่นดอกเหมยหอมตราตรึงชวนให้ผู้คนดำดิ่งสู่ความฝัน ลู่หนิงเหมยหายใจติดขัดจับแขนเสื้อของหยางเจินแน่น ดวงตาสุกสว่างหวานเยิ้มคลอไปด้วยน้ำตาเจือจาง

รัชทายาทสบเข้ากับนัยน์ตาของนางความรู้สึกนึกคิดก็ดำดิ่งสู่ห้วงเวหา ดูดดึงขบเม้มริมฝีปากอวบอิ่มล้ำลึก สัมผัสรสหวานจนพึงใจเขาจึงค่อยๆผละออกช้าๆ นัยน์ตาดุจพยัคฆ์ร้ายมองภาพหญิงสาวเบื้องหน้าด้วยอารมณ์ปรารถนาที่ปิดไม่มิด

ลู่หนิงเหมยหอบหายใจรุนแรง ใบหน้าที่เคยขาวใสกลายเป็นสีแดงระเรื่อ ริมฝีปากงามบวมช้ำเผยอขึ้นยั่วยวนใจคนมองเสียจริง...

เขาชักอยากจะแต่งงานเข้าเรือนหอกับนางเร็วๆเสียแล้ว รัชทายาทคิดในใจแล้วยกยิ้มหล่อเหลาขึ้นเล็กน้อย

“หยางเจิน!” พอตั้งสติได้ หัวใจดวงน้อยของลู่หนิงเหมยก็สั่นคลอนอย่างรุนแรง 

นางทุบตีร่างสูงใหญ่เป็นพัลวัน แววตาเย็นยะเยือกอำมหิตส่งไปให้หยางเจินซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อยู่ในยุคปัจจุบันใช่ว่านางจะไม่เคยจูบกับผู้ใด แต่องค์รัชทายาทผู้นี้กลับทำให้นางสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจได้อย่างเก่งกาจ เขาช่วงชิงลมหายใจของนางราวกับจะสูบวิญญาณของนางออกไปจากร่าง

บุรุษยุคโบราณมีจุมพิตดิบเถื่อนดุดันถึงเพียงนี้เลยรึ แล้วนางจะเป็นแม่เสือสาวได้อย่างไรในเมื่อเขาจูบเก่งกว่าขนาดนี้!

“เจ้าอย่าได้โกรธเลย ถือซะว่าทำความคุ้นเคยเอาไว้ ข้าไม่เห็นว่ามันจะเสียหายอะไร” หยางเจินปล่อยอ้อมแขนให้สตรีตัวน้อยเป็นอิสระ 

เขาเดินไปหยิบชาขึ้นมาจิบสีหน้ารื่นรมย์เป็นที่สุด ลู่หนิงเหมยเห็นเช่นนั้นก็มีใบหน้าง้ำงอมืดครึ้มขึ้นมาทันที

เจ้าลูกหมาน้อยตัวนี้ช่างร้ายกาจยิ่งนัก กล่าววาจาลื่นไหลจนสีข้างถลอกโดยที่ไม่ติดขัดแม้แต่น้อย น่าอัศจรรย์ใจจริงๆ

“ข้าเอากระบี่อ่อนกับแส้มาคืน แล้วก็จะกลับจวนทันที!” ลู่หนิงเหมยวางกระบี่กับแส้เหล็กบนโต๊ะไม้อย่างแรง แววตามีประกายความหงุดหงิดอยู่ไม่น้อย

“เจ้าเก็บเอาไว้ใช้เถอะ” องค์รัชทายาทกล่าวเสียงเรียบ ในคลังอาวุธมีของเหล่านี้มากมาย จะยกให้สตรีผู้นี้สักครึ่งคลังก็ยังได้

“ข้าไม่อยากได้แล้ว ข้าจะไปเสาะหาอาวุธคู่ใจที่ดีที่สุด” ถึงนางจะชอบเจ้าแส้เหล็กนี้มากเพียงใด แต่ก็ยังมีแส้เหล็กเส้นอื่นที่ดีกว่า ทนทานกว่า ในเมื่อมันจะกลายเป็นอาวุธข้างกายเปรียบเสมือนอวัยวะส่วนหนึ่งของนาง นางก็ต้องคัดสรรให้ดีเสียหน่อย

“เจ้าถนัดใช้อะไรเป็นพิเศษเล่า” หยางเจินเลิกคิ้วถาม

“ถนัดทุกอย่าง แต่ชอบแส้เป็นพิเศษ” นางฝึกฝนอาวุธมามากมาย แต่แส้เป็นอย่างเดียวที่นางรู้สึกว่ามันใช้ทรมานคนได้ดีกว่าสิ่งอื่น...

“ว่ากันว่าบนภูเขาเอ๋อเหมยซานมีแส้อยู่เส้นหนึ่ง ทรงพลัง ทรงอำนาจ ผู้ใดครอบครองเป็นที่น่าหวั่นเกรงของแผ่นดิน” หยางเจินเอ่ย

ลู่หนิงเหมยได้ฟังก็ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ของดีแบบนั้นมิถูกแย่งชิงไปแล้วหรือ”

“แน่นอนว่าผู้มีวรยุทธ์สูงส่งทั้งหลายต่างเดินทางไปเพื่อแย่งชิงมัน...” องค์รัชทายาทยกชาขึ้นมาจิบ “แต่ไม่มีผู้ใดรอดกลับมา...”

“บนภูเขาอันตรายมากเลยรึ” ลู่หนิงเหมยทำหน้าสงสัย เดินไปรินชาให้ตัวเองดื่มบ้าง

“ผิดแล้ว แส้เส้นนั้นต่างหากที่อันตราย คร่าชีวิตผู้คนไปนับร้อยนับพัน”

“อย่างไรกัน แส้ก็คือแส้ หากไม่มีผู้ใดหยิบมันขึ้นมาใช้ ย่อมสังหารคนไม่ได้” เป็นเพียงอาวุธไร้ซึ่งเจ้าของจะคร่าชีวิตผู้คนได้อย่างไร

“มันเป็นแส้เลือกเจ้าของ” องค์รัชทายาทกล่าวเสียงเรียบ “ผู้ใดถือมันขึ้นมาผู้นั้นจะถูกไอสังหารรุนแรงฉีกกระชากร่างกายจนแหลกละเอียด มีเพียงคนที่มันเลือกเท่านั้นที่จะไร้ซึ่งรอยขีดข่วน มันจะจงรักภักดีผู้เป็นนายของมันแต่เพียงผู้เดียว ใครแย่งมันไปจากผู้เป็นนาย มันจะสังหารคนผู้นั้นทันที”

ลู่หนิงเหมยหัวใจเต้นแรงราวกับได้ฟังเรื่องสนุก นัยน์ตาสุกสว่างเจิดจ้าเป็นประกายระยิบระยับ หยางเจินเห็นเช่นนั้นก็มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นทันที

“หากเจ้าไปจับมันเจ้าอาจจะตายได้” องค์รัชทายาทกล่าวเตือน 

“หากไม่ลองแล้วจะรู้ได้อย่างไร บางทีมันอาจจะเฝ้ารอให้ข้าไปหยิบมันขึ้นมาใช้” ลู่หนิงเหมยกล่าวยิ้มแย้มไม่มีความกลัวตายแม้แต่น้อย “มันมีชื่อเรียกหรือไม่”

“แส้อสูรทมิฬ เป็นหนึ่งในศาสตราวุธแห่งวิญญาณทั้งเก้าชิ้น” หยางเจินเอ่ยเสียงราบเรียบ “มันจะผสานวิญญาณกับผู้เป็นนาย เมื่อผู้เป็นนายเรียกใช้ มันถึงจะปรากฏตัวออกมา”

สตรีตัวเล็กแววตาเป็นประกายลึกล้ำ ถึงจะมีอันตรายมากมายเพียงใดนางก็ไม่นึกหวั่นเกรงเลยแม้แต่น้อย 

กลับกัน นางรู้สึกอยากจะเห็นแส้อสูรทมิฬใจจะขาดราวกับว่ามีอะไรบางอย่างในตัวนางที่ร้องเรียกหามันไม่หยุด

“ท่านมีศาสตราวุธแห่งวิญญาณหรือไม่”

“มี” หยางเจินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก ลู่หนิงเหมยส่งสายตาลูกแมวน้อยมาให้เขาทันควัน องค์รัชทายาทเห็นแล้วถึงกับมีนัยน์ตาฉายแววระอาใจ

เขาแบมือออกมาข้างหน้า ไม่นานนักก็มีแสงสีแดงฉายวาบออกมาจากมือหนา ลู่หนิงเหมยหรี่ตาลงเล็กน้อย พอแสงสีแดงจางหายไปดาบรูปร่างแปลกตาก็ปรากฏขึ้นบนมือของหยางเจิน

ดาบเล่มนี้มีลวดลายแกะสลักลึกล้ำ ไอสังหารแรงกล้ากระจายไปทั่วทั้งห้อง ด้ามดาบสีดำแดงวาดลายด้วยทองคำ แค่มองแวบเดียวนางก็สามารถสัมผัสถึงพลังอำนาจแห่งองค์ราชันย์ได้อย่างดี

“มันเรียกว่าอะไรหรือ..”

“ดาบโลหิตพยัคฆ์” หยางเจินกล่าวก่อนจะทำให้ดาบค่อยๆสลายหายไปอย่างน่าอัศจรรย์ใจ ลู่หนิงเหมยยิ้มตาหยีอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“ข้าจะไปภูเขาเอ๋อเหมยซาน!” สตรีตัวน้อยมีแววตามุ่งมั่นอย่างแรงกล้า องค์รัชทายาทเห็นก็รู้ได้ทันทีว่าตนไม่สามารถห้ามปรามนางได้อีก

“ถ้าเช่นนั้นเจ้าจะไปเมื่อไหร่”

“อีกสามวัน!” ลู่หนิงเหมยกล่าว

จากเมืองหลวงไปถึงภูเขาเอ๋อเหมยซานใช้เวลาไปกลับสองวัน เวลาที่ต้องพักแรมอยู่บนภูเขาอีกสองคืน กลับมาอีกทีก็เหลือแค่ไม่กี่วันที่งานอภิเษกสมรสจะจัดขึ้น

นางไม่ได้นึกถึงเลยหรือ...หากเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นจะทำเช่นไร

“ข้าจะไปกับเจ้าด้วย” เขาไม่มีทางปล่อยให้นางไปคนเดียวได้ เขาไม่ไว้ใจอะไรทั้งนั้น ช่วงนี้อัครมหาเสนาบดีฉินฮุ่ยก็เก็บตัวเงียบเชียบจนน่ากลัว ไม่รู้ว่ากำลังวางแผนอันใดอยู่

“ย่อมได้ งั้นข้าขอใช้แส้เส้นนี้ติดตัวไปด้วยได้หรือไม่” ลู่หนิงเหมยหยิบแส้เหล็กเส้นเล็กขึ้นมา

“ตามใจเจ้าสิ” หยางเจินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจนัก ก่อนจะยกมือขึ้นลูบหัวสตรีตัวน้อยของตนเบาๆ “วันนี้ข้าได้ยินมาว่ามีเทศกาลพื้นเมืองของชาวคีร์กีซ การร้องรำทำเพลงของพวกเขาก็แปลกตานัก เราไปดูด้วยกันดีหรือไม่”

“ชาวคีร์กีซ...” ลู่หนิงเหมยเอียงคอเล็กน้อยก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมา พวกเขาเป็นชนเผ่าต่างถิ่นอีกกลุ่มที่อพยพมาอาศัยอยู่ห่างจากเมืองหลวงไม่มากนัก เป็นชนเผ่าที่มีจิตใจดีมีอารยธรรม “ไปสิ ข้าอยากไปเที่ยวเล่นเหมือนกัน”

“ซูเหิง ไปเตรียมรถม้าเสีย!” หยางเจินกล่าวขึ้นลอยๆทันใดนั้นองครักษ์เงาชุดดำก็ปรากฏตัวขึ้นน้อมรับคำสั่ง แล้วเร้นกายหายออกไปอย่างรวดเร็ว ลู่หนิงเหมยเห็นก็หนังตากระตุกถี่รัว

“เขาอยู่ในนี้ตลอดเลยหรือ...” นางไม่ได้กลิ่นอายของไอสังหารแม้แต่น้อย วรยุทธ์องครักษ์เงาวังไท่จื่อคงสูงส่งยิ่งนัก ถึงได้บดบังไอสังหารซ่อนกายเอาไว้ได้

“แน่นอน!” พอได้ยินคำตอบจากบุรุษ มือเล็กๆก็พุ่งไปหยิกแขนประทุษร้ายองค์รัชทายาททันที

“ท่านรู้ว่าเขาอยู่แต่ก็ยัง...ยังกล้าทำอย่างนั้นกับข้า!” ลู่หนิงเหมยหน้าแดงระเรื่อขึ้นอีกครา

หยางเจินขยับยิ้มอย่างขบขันกับท่าทีของสตรีตัวน้อย “เอาเป็นว่าครั้งต่อไปข้าจะไล่เขาออกจากเรือนก่อนก็แล้วกัน”





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.374K ครั้ง

10,043 ความคิดเห็น

  1. #8562 charmy88clash (@charmyclash88) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 01:57
    ชอบที่มีภาพประสอบ????????
    #8562
    1
  2. #8504 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 22:49
    ซูเหิงบอกว่า ข้าก็ไม่อยากดูนักหรอก 5555
    #8504
    0
  3. #4210 Noonong Cheeceza (@noonongz) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 15:47
    เขิลลลลไปอีกก
    #4210
    0
  4. #3285 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 18:49
    ถ้าซูเหิงได้ยินคำสั่งนี้คงคิดในใจ กระหม่อมก็ไม่อยากอยู่ดูให้เหม็นความรักหรอกพะย่ะค่ะ5555555
    #3285
    0
  5. #3139 Orchidsra (@Togtoywriter) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 21:57
    พระเอกจูบเก่งอย่างงี้ นางเอกยอมไม่ได้แล้วมั้ยยย ชอบพล็อตมากค่ะไรท์ ดูมีอะไรให้ตื่นเต้นตลอด เขียนนิยายแบบนี้ต้องใช้ข้อมูลพอสมควรเลย ไรท์สุดยอดเลยค่า
    #3139
    0
  6. #2852 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 07:27

    ตุบตี = ทุบตี


    #2852
    0
  7. วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 04:17
    คำผิดค่ะ
    พลันวัน แก้เป็น​ พัลวัน​
    #2761
    0
  8. #2657 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 08:41
    เอ็นดูวว
    #2657
    0
  9. #2044 sugartt (@sugartt) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 13:21
    ตกลงนางเอกปิดจวนฝึก3อาทิตย์รึ8วันคะ อ่านตอนที่แล้วบอกว่า3อาทิตย์ แต่พระเอกบอกไม่เจอนางเอก8วันเพราะปิดจวน??
    #2044
    1
  10. #2026 Ringo (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 09:47

    สนุกมากค่ะ

    #2026
    0
  11. #1978 Haikui (@Haikui) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 08:52
    ถ้ามีโซ่กับกุนเเจมือน่าจะครบเครื่อง
    #1978
    0
  12. #1277 แขนลีบหมดแรง (@572539) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 14:18
    ไล่ออกก็ทำไม่ได้!

    ปิดประตูหน้าต่างก่อนสิเพคะ!! =.,=
    #1277
    0
  13. #366 แมวน้อยกินจุ (@hi584584) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 21:47
    ไรท์ติดท่านไรหรือไม่//เราก็แฟนคลับแฟรงเก้น ไม่รู้ใช่มั้ยเดาเน้อ
    #366
    1
  14. #355 CrescentMoonStar (@CrescentMoonStar) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 18:48
    ยังจะมีครั้งต่อไปอีกเหรอ!?
    #355
    0
  15. #327 Unun2531 (@Unun2531) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:11
    อ่านเรื่องนี้สนุกมากๆเลยค่ะชอบๆนางเอกกับพระเอกเก่ง
    #327
    0
  16. #319 Aum110440 (@Aum110440) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:17
    น่าร๊ากกก...
    #319
    0
  17. #253 Lux (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 23:31

    รอนะจ๊ะ

    #253
    0
  18. #250 mynameismiko (@mynameismiko) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 22:34

    น่าร้ากกกกกกก
    #250
    0
  19. #246 ชอบ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 21:26
    รอตอนหน้าค่ะ
    #246
    0
  20. #236 SainaDenasan (@SainaDenasan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:22
    สนุกกก...
    #236
    0
  21. #235 Exoly (@Exoly) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 16:54
    เขินนนนนนน บ้าบอจริงเชียวคุณณณ-/////-
    #235
    0
  22. #232 OrapanNanmak (@OrapanNanmak) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 16:44
    พระเอกนิเผลอไม่ได้เลยน้าาาารอตอนต่อไปจ้าาา
    #232
    0
  23. #231 Bowbewmin (@Bowbewmin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 15:26

    พระเอกกินเต้าหู้อีกแล้ววว
    #231
    0
  24. #230 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 13:49
    เขินแทนนางเอกเลย
    #230
    0
  25. #229 Fzumzam (@Fzumzam) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 13:40
    อ่านไปยิ้มไป น่ารัก
    #229
    0