ตอนที่ 19 : บทที่ ๑๙ คุณหนูสั่งปิดจวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53691
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2916 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62




เช้าวันรุ่งขึ้นข่าวการตายของเหล่าองครักษ์เงาแคว้นจ้าวดังสะพัดไปทั่วทั้งเมืองหลวง เฟยฮวาที่ได้รู้ข่าวนางถึงกับตื่นตระหนกไม่น้อย

ใบหน้านางขาวซีดเซียวหลังจากต้องทนทุกข์ทรมานตลอดทั้งคืนกว่าฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดจะหมด แต่คาดไม่ถึงว่าพอตื่นขึ้นมาจะได้ยินข่าวเหลือเชื่อเช่นนี้!

เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทาง! องครักษ์เงาของแคว้นจ้าวฝีมือร้ายกาจไม่เป็นสองรองใคร แล้วเหตุใดถึงได้มาตกตายอย่างน่าอนาถถึงเพียงนี้!

ลู่หนิงเหมยเป็นเพียงคุณหนูตระกูลลู่ เป็นแค่สตรีธรรมดาไร้ซึ่งวรยุทธ์ไม่มีทางต่อกรกับองครักษ์เงาที่นางส่งไปได้!

จะต้องมีคนที่ช่วยเหลือนางไว้อย่างแน่นอน ลู่หนิงเหมยหญิงสารเลวช่างดวงแข็งยิ่งนัก! 

เฟยฮวาดวงตาฉายแววเหี้ยมเกรียม ถึงอย่างไรนางก็ไม่มีทางยอมให้ลู่หนิงเหมยอยู่อย่างเป็นสุขแน่! 

หากนางยังมีชีวิตอยู่หญิงชั่วช้าผู้นั้นก็ต้องตกตาย!



ในตำหนักใหญ่ของวังไท่จื่อที่ประดับตกแต่งไปด้วยอาวุธและหนังสัตว์ ร่างสูงใหญ่ของบุตรโอรสสวรรค์กำลังยืนฟังรายงานจากองครักษ์เงาด้วยสีหน้ามืดครึ้ม

พบเจอศพของเหล่าองครักษ์เงาแคว้นจ้าวที่บริเวณใกล้ๆจวนเหวินของสตรีตัวน้อยจำนวนสี่ศพ 

แต่ละศพมีลักษณะการตายที่แตกต่างกัน สามารถเดาได้ว่าคนลงมือจะต้องเป็นผู้มีวรยุทธ์สูงส่ง และยังเหี้ยมโหดกว่านักฆ่าปกติมากนัก 

ดูจากรอยกรีดที่ลากยาวตามตัวศพ แค่มองก็รู้แล้วว่าถูกทรมานก่อนตาย

หยางเจินมีสีหน้ากังวลใจเล็กน้อยเพราะศพถูกพบใกล้จวนเหวิน และขันทีหน้าตำหนักก็เพิ่งจะมาบอกเขาได้ไม่นานว่าลู่หนิงเหมยมาขอยืมกระบี่กับแส้ไปเมื่อคืน...

ต้องเป็นนางที่ลงมืออย่างแน่นอน!

“เมื่อคืนที่งานเลี้ยงเกิดเรื่องขึ้นพะยะค่ะ” ซูเหิงหัวหน้าองครักษ์เงาเอ่ยเสียงเรียบ

“เรื่องอันใด”

“องค์หญิงเฟยฮวาวางยาปลุกกำหนัดลงในจอกเหล้าให้ตัวเองเพื่อใส่ร้ายคุณหนูลู่พะยะค่ะ แต่กระหม่อมคิดว่ามันมีอะไรที่ไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่นัก กระหม่อมคิดว่ามันไม่ใช่…” ซูเหิงกล่าว

“อะไรที่เจ้าว่ามันไม่ใช่?” หยางเจินหันไปหยิบชาขึ้นมาจิบอย่างไม่รีบร้อน

“กระหม่อมคิดว่าองค์หญิงเฟยฮวาคิดจะวางยาให้คุณหนูลู่ต้องเสื่อมเสีย แต่คุณหนูลู่ไหวตัวทันเลยสับเปลี่ยนจอกเหล้าพะยะค่ะ”

เป็นเช่นนี้นี่เอง มุมปากหยักของหยางเจินยกโค้งขึ้นอย่างร้ายกาจ 

เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดองครักษ์เงาแคว้นจ้าวถึงได้ไปตกตายใกล้จวนเหวิน เป็นฝีมือองค์หญิงเฟยฮวาที่ส่งไป

องค์หญิงผู้นี้รนหาที่ตายนัก!

“ข้าจะไปหาอาเหมย”

“ไม่ได้พะยะค่ะ” ซูเหิงกล่าวเสียงเข้ม

หยางเจินมีสีหน้าดำทะมึนเต็มไปด้วยไอสังหารแรงกล้าทันที เขาจะไปหาสตรีตัวน้อยแต่องครักษ์เงาของตนกลับกล้าสั่งห้ามไม่ให้เขาไปอย่างนั้นรึ! “เจ้าคร้านจะมีชีวิตอยู่แล้วกระมัง”

“หามิได้” ซูเหิงเหงื่อตกไปหลายหยด “เพียงแต่ตอนนี้คุณหนูใหญ่สั่งปิดจวนไม่ให้ผู้ใดเข้าไปพะยะค่ะ!”

รัชทายาทได้ฟังก็ขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น หรือว่านางได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการปะทะกับองครักษ์เงาแคว้นจ้าว! 

แต่ดูจากสภาพศพแล้ว หากเจ็บจริงนางยังจะมีอารมณ์ทรมานคนอื่นอยู่อีกหรือ...

“นางไม่ได้แจ้งเหตุอันใดไว้เลยรึ”

“เอ่อ...คือทหารยามบอกว่าคุณหนูใหญ่อารมณ์ไม่ดี เพื่อไม่ให้ตัวเองออกไปฆ่าคนระบายอารมณ์นางก็เลยสั่งปิดจวนขังตัวเองไว้พะยะค่ะ”

พอได้ยินเหตุผลงี่เง่าของสตรีตัวน้อย หยางเจินก็เลิกคิ้วขึ้นอย่างอารมณ์ดี 

เขาสั่งให้ซูเหิงเอาศพองครักษ์เงาแคว้นจ้าวส่งคืนองค์หญิงเฟยฮวาที่เรือนพัก ให้นางได้มองดูว่าศพพวกนั้นตกตายเช่นไร ถือเป็นการกล่าวเตือนให้นางได้จดจำ 

จะไม่มีการเตือนซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง

หยางเจินเดินไปหยิบหนังสือขึ้นมาอ่านต่อโดยไม่กล่าววาจาใด เรื่องที่สตรีตัวน้อยสั่งปิดจวนนางคงมีเหตุผลบางอย่าง…

ลู่หนิงเหมยอยากเจอเขาเมื่อไหร่ก็คงออกมาจากจวนเอง 

เขาก็มีงานกองอยู่อีกมากมายนัก คงต้องสะสางให้เสร็จสิ้นเสียที ปล่อยให้นางทำตามอำเภอใจสักวันสองวันจะเป็นอะไรไป




ลู่หนิงเหมยที่เก็บตัวอยู่แต่ในจวน นางใช้เวลาในการศึกษาเพลงดาบต่างๆที่เลื่องชื่อไปพร้อมๆกับการฝึกฝนหลูเฟิงและฉิงหลี่ไปในตัว

ทั้งสามคนใช้ลานกว้างภายในจวนฝึกทักษะการต่อสู้ด้านต่างๆทุกวัน 

เหล่าทหารยามเห็นก็อดแปลกใจอยู่ไม่น้อย จนพวกเขาเกิดความฮึกเหิมเข้ามาขอร่วมฝึกด้วยและยังเป็นคู่ซ้อมให้กับหลูเฟิง ฉิงหลี่

กระบวนท่าแปลกใหม่มากมายถูกพร่ำสอนจากลู่หนิงเหมย เหล่าทหารยามต่างตื่นเต้นไม่น้อยที่มีนายหญิงคอยให้คำแนะนำ

เวลาผ่านไปอาทิตย์กว่าๆหลูเฟิงกับฉิงหลี่ก็สามารถฝึกฝนจนสำเร็จเพลงดาบสามสิบหกกระบวนท่าได้อย่างรวดเร็ว 

ทั้งหมดนี้หากไม่ได้นายหญิงคอยแนะนำพวกนางก็คงฝึกได้ไม่สำเร็จ

ส่วนทหารยามที่พอมีฝีมืออยู่บ้างก็ยิ่งทวีคูณความแข็งแกร่งขึ้นไปอีกหลายขั้น 

ในขณะเดียวกันพวกเขาก็สอนสตรีทั้งสามคนฝึกฝนพลังปราณ และกำลังภายในไปด้วย ถือเป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ที่คุ้มค่ายิ่งนัก

ลู่หนิงเหมยฝึกฝนวิทยายุทธ์ศาสตร์ต่างๆ สะสมพลังปราณได้ในระดับดีเป็นที่น่าพึงพอใจเป็นอย่างมาก 

ภายในเวลาไม่นานนางก็สามารถใช้วิชาตัวเบาได้สำเร็จ เหล่าทหารยามที่เป็นคนคอยให้คำแนะนำก็รู้สึกภูมิใจไม่น้อยเลยทีเดียว

ท่านราชครูที่เฝ้าคอยสังเกตอยู่ห่างๆก็ไม่ได้ปริปากบ่นอะไรที่บุตรสาวสั่งปิดจวนมาฝึกฟันดาบ 

แม้จะสงสัยอยู่บ้าง แต่เขาก็คิดว่านี่ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร นางจะได้รู้จักป้องกันตัว รู้จักการเอาตัวรอดในยุคที่อาจจะเกิดสงครามมากมาย...

หากเขาไม่ได้คาดการณ์ผิดมากจนเกินไป อีกไม่กี่ปีให้หลังนี้จะต้องเกิดสงครามขึ้นทั่วหล้า

ท่านราชครูหยิบคัมภีร์สองเล่มขึ้นมา เขาชั่งใจอยู่สักพักจึงได้เดินออกไปหาลู่หนิงเหมยที่กำลังฝึกฝนอยู่กับบ่าวรับใช้คนสนิท

“เหมยเอ๋อร์”

“ท่านพ่อ!” ลู่หนิงเหมยละจากการฝึกหันมาสนใจบิดาแทน “ท่านมีอะไรหรือ”

“นี่คือคัมภีร์ฝึกปราณกับฝึกการใช้แส้ พ่อเห็นลูกดูจะชอบแส้เป็นพิเศษก็เลยเอามาให้”

ลู่หนิงเหมยแววตาเป็นประกาย นางยิ้มตาหยีใส่บิดาของตนแล้วเอื้อมมือไปรับคัมภีร์สองเล่มมาด้วยความเต็มใจ

“ท่านพ่อมีคัมภีร์พวกนี้ได้อย่างไรหรือเจ้าคะ”

“เป็นของที่สืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่น เจ้าสามารถเอาไปฝึกฝนพลังปราณได้” ท่านราชครูยิ้มน้อยๆเมื่อเห็นบุตรสาวของตนดูจะตื่นเต้นเอาการ

“ข้าขอบคุณท่านพ่อมากเลยเจ้าค่ะ” ลู่หนิงเหมยโผลเข้ากอดผู้เป็นบิดาอย่างลืมตัว ท่านราชครูไม่กล่าววาจาใด เขาทำเพียงยกมือขึ้นลูบหลังบุตรีของตนเบาๆด้วยความเอ็นดู

“ข้าขอตัวไปฝึกต่อก่อนนะเจ้าคะ” ลู่หนิงเหมยกล่าวอย่างสดใส

“ตามสบาย” ท่านราชครูกล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันเดินกลับเรือนของตนด้วยท่วงท่าสง่างาม

ลู่หนิงเหมยมองคัมภีร์ในมือด้วยสายตาหลากหลาย คัมภีร์ปราณอสูร กับ คัมภีร์แส้มังกร ล้วนเป็นยอดวิทยายุทธ์สูงส่งจะต้องใช้เวลาฝึกฝนนานพอสมควรกว่าจะสำเร็จ

ทว่านางหาได้รีบร้อนแต่อย่างใด วรยุทธ์ที่นางมีอยู่จะช่วยทำให้นางฝึกคัมภีร์สองเล่มนี้ได้อย่างรวดเร็ว ขอเพียงแค่มีเวลาฝึกฝนที่เหมาะสมเท่านั้น

“หลูเฟิง ฉิงหลี่ พวกเจ้าฝึกกับพี่ทหารยามไปก่อน ข้าจะออกไปข้างนอก” ลู่หนิงเหมยกล่าวพร้อมกับหยิบแส้เหล็กและกระบี่อ่อนขึ้นมา

“คุณหนูจะออกไปไหนหรือเจ้าคะ” หลูเฟิงอดเอ่ยถามไม่ได้

“หาจะไปหาบุรุษสุดหล่อ” นางกล่าวยิ้มๆ 

ผ่านมามากกว่าหนึ่งอาทิตย์แล้วที่นางปิดจวน เจ้าลูกหมาน้อยคงนั่งหงอยไปแล้วแน่ๆ

“บุรุษสุดหล่อที่ว่า...ใช่รัชทายาทหรือไม่เจ้าคะ” ฉิงหลี่หยอกเย้าผู้เป็นนายอย่างรู้ทัน

“เจ้าช่างแสนรู้เสียจริง” ลู่หนิงเหมยหัวเราะร่า ก่อนจะเดินออกจากจวนไป

“แสนรู้? มิใช่คำที่ใช้พูดกับสุนัขหรอกรึ” เมื่อรู้ว่าโดนนายหญิงหลอกกล่าววาจาเหน็บแหนมว่านางเป็นหมา ฉิงหลี่ก็ทำหน้ามุ่ยจนหลูเฟิงอดหัวเราะออกมาไม่ได้

“อย่ามัวแต่ยืนอู้สิ ลุกขึ้นมาประมือกับข้าได้แล้ว” หลูเฟิงกล่าวอย่างฮึกเหิม วาดดาบใส่อีกคนด้วยกระบวนท่าที่ลึกล้ำ ฉิงหลี่ปัดดาบรับอย่างรวดเร็ว สวนกลับอย่างไม่มีใครยอมใคร

ทั้งสองตั้งใจฝึกฝนอย่างหนัก และผลลัพธ์ก็เกินคาด 

บางทีฝีมือของพวกนางตอนนี้อาจจะเก่งกาจกว่าทหารองครักษ์แล้วก็เป็นได้ เพราะเทคนิคเฉพาะที่ลู่หนิงเหมยสั่งสอนมาก็ล้วนแต่ให้ความสำคัญกับจุดตายทั้งนั้น

มิใช่กระบวนท่าสวยหรูที่กว่าจะบั่นหัวศัตรูได้ก็สิ้นเปลืองแรงโดยใช่เหตุ



ลู่หนิงเหมยที่เดินเล่นชมนกชมไม้จนมาถึงวังไท่จื่อ หน้าตำหนักขันทีหนุ่มหล่อยังคงทำหน้าที่ของตนได้ไม่ขาดตกบกพร่อง นางจึงยิ้มออกมาน้อยๆ

“รัชทายาทอยู่ที่ไหนหรือ”

“อยู่ในตำหนักพะยะค่ะ เดี๋ยวกระหม่อมจะเข้าไปกราบทูลให้พะยะค่ะ” ขันทีหนุ่มกล่าว แต่ลู่หนิงเหมยรั้งเขาเอาไว้เสียก่อน

“ไม่ต้อง ข้าอยากเข้าไปเงียบๆ” นางแค่อยากรู้ว่าหยางเจินทำอะไรอยู่เพียงเท่านั้น

“แต่ว่า...”

“เถอะน่า องค์รัชทายาทไม่ดุเจ้าหรอก” ลู่หนิงเหมยกล่าวด้วยแววตาซุกซนก่อนจะเดินย่องเข้าไปในตำหนักใหญ่ไม่สนใจคำทักท้วงสักนิด

ขันทีหนุ่มยืนถอนหายใจอย่างหนักเขารู้สึกจนใจเป็นที่สุด

ลู่หนิงเหมยที่แอบย่องเข้ามาเงียบๆก็เห็นองค์รัชทายาทงีบหลับอยู่บนตั่งที่นอนใกล้ๆโต๊ะทำงาน

ของประดับตกแต่งในเรือนมีแต่อาวุธและหนังสัตว์เต็มไปหมด แต่ทุกอย่างถูกจัดเรียงอย่างลงตัวมีกลิ่นอายความดิบเถื่อนสมกับนิสัยเจ้าของเรือนเหลือเกิน

ร่างบางค่อยๆย่างเท้าให้เบาที่สุด เข้าไปหาบุรุษใบหน้าคมคายหล่อเหลาที่หลับตาพริ้มอยู่ในห้วงแห่งนิทรา ทว่าความสง่าผ่าเผยของเขามิอาจลดหลั่นลงได้แม้แต่น้อย

เรียวนิ้วงามเอื้อมไปจิ้มแก้มเนียนนุ่มอย่างชอบอกชอบใจ ไล่ตั้งแต่สันจมูกลงไปถึงริมฝีปากหยักได้รูปน่าสัมผัส พอมองเขาใกล้ๆแล้วหัวใจดวงน้อยๆก็อดสั่นสะท้านไม่ได้

มีว่าที่สามีหล่อนี่มันดีจริงๆ กระชุ่มกระชวยหัวใจเป็นที่สุด ลู่หนิงเหมยคิดในใจ

เรียวหน้างามสะท้านฟ้าล่มนภาของลู่หนิงเหมยโน้มไปจุมพิตหน้าผากมนของอีกคนอย่างแผ่วเบา ก่อนจะผละตัวออก 

ทว่าอยู่ๆมือหนายกขึ้นเหนี่ยวรั้งเอวบางเอาไว้แล้วพลิกกายจับนางกดลงบนตั่งที่นอนอย่างรวดเร็ว

ใบหน้าบุรุษหล่อเหลาอยู่ใกล้แค่คืบ เสียงลมหายใจสม่ำเสมอแนบสนิทชิดกาย 

ลู่หนิงเหมยมีแววตาตระหนกเพียงชั่วครูก็กลับมาสุกสว่างสดใสดั่งเดิม

“เจ้าลักหลับข้า เจ้าต้องชดใช้” รัชทายาทกล่าวเสียงทุ้ม 

ลู่หนิงเหมยได้ยินก็หนังใต้ตากระตุกสั่นไหวไปถึงขั้วหัวใจ เขาต้องการให้นางชดใช้อย่างไรกัน...






〰️〰️〰️〰️〰️

          เนื่องจากไรท์เขียนนิยายจีนเป็นครั้งแรก ไรท์ทำการบ้านมาอย่างหนัก แต่ก็ยังมีจุดที่พลาดเพราะไรท์เพิ่งมาเริ่มอ่านแนวจีนได้แค่สองเดือนที่ผ่านมา ผิดพลาดก็ขอโทษด้วยนะคะ

          ไรท์เขียนนิยายเว็บหลักอยู่ที่เว็บธัญวลัย เด็กดีคือเว็บรองนะคะ นี่ถือเป็นก้าวแรกสำหรับนิยายจีนของไรท์ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ







          ขอบคุณคอมเมนท์ที่เป็นกำลังใจให้ไรท์มากนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.916K ครั้ง

10,102 ความคิดเห็น

  1. #9903 fon249999 (@fon249999) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 22:24
    ชอบมากคะสู้ๆคะ
    #9903
    0
  2. #9338 Sayrung923 (@Sayrung923) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 23:23
    ชอบมากคะเก่งจังแต่งได่น่าอ่านน่าติดตาม
    #9338
    0
  3. #7580 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 20:44
    พอเริ่มอ่านก็วางไม่ลงเลย สนุกมากค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #7580
    0
  4. #6648 jarawee13 (@jarawee13) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 19:05
    สนุกมากคะไรท์เป็นกำลังใจให้คะ
    #6648
    0
  5. #6195 Jubnamfah (@Jubnamfah) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 09:33
    วิธีอ่านให้สนุก = อย่าอ่านคอมเม้นต์
    สู้ๆค่ะไรต์ พัฒนาต่อไป เนื้อเรื่องสนุกมากเลยค่ะ
    #6195
    0
  6. #5940 Diayri (@Diayri) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2562 / 18:18
    เนื้อเรื่องสนุกค่ะ เดินเรื่องได้ดี แต่อยากให้ไรท์ดูเรื่องวัฒนธรรมจีนมากกว่านี้อีกนิดนะคะ มียังมีติดๆบ้าง สู้นะคะไรท์ เชียร์อยู่
    #5940
    0
  7. #4353 Iynew (@3216278) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 16:30
    ผู้หญิงที่ไม่เคยจับอาวุธ​ ใช้เวลาฝึกฝนแค่​ 1 อาทิตย์​ สามารถชำนาญการต่อสู้ได้เลยหรือ
    #4353
    0
  8. #4103 ์NP_MNG (@NapatMukngoen) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 23:23

    เราเคยอ่านนิยายไรท์มาก่อนหน้าอ่านเรื่องนี้น่ะ โคตรหนุก ทุกเรื่อง ชอยหัวโจกอ่ะ หนับหนุนๆ อุอิ(เขียนภาษาวิบัติไม่ต้องคิดมากเราตั้งใจงับ)😅
    #4103
    0
  9. #3855 Piszerel (@manaki-ne) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 20:01
    คือ... องครักษ์เงาต้องเป็นตัวลับ ไม่มีใครรู้ตัวตนจิ แล้วไหงเขารู้กันว่าเป็นของใครอะ
    #3855
    0
  10. #3821 Salintip Thongsuwan (@namkhing365) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 09:00
    รำคาญเม้นต์อ่ะ จับผิดตลอดไรท์แต่งให้อ่านก็ไม่ควรจะอะไรมากมั๊ย มันคือนิยายอ่ะ เรื่องที่เกิดจากจินตนาการและความสร้างสรรค์ของผู้แต่ง ไรท์จะแต่งให้องค์รัชทายาทเหาะขึ้นไปดาวอังคารก็ยังได้เลย แล้งอีกอย่างมันคือนิยายจีนเรื่องแรกที่แต่ง ได้ขนาดนี้ก็เก่งมากเเล้วนะ // สู้ๆนะคะ นิยายสนุกมาก
    #3821
    2
    • #3821-1 Jubnamfah (@Jubnamfah) (จากตอนที่ 19)
      2 กรกฎาคม 2562 / 09:34
      +++ ค่ะ
      #3821-1
    • #3821-2 rasita2689 (@rasita2689) (จากตอนที่ 19)
      10 กรกฎาคม 2562 / 06:21
      ++++++ ค่ะ
      #3821-2
  11. #3519 Wawa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 22:50

    เวลาอาทิตย์กว่าๆสาวใช้ฝึกวรยุทธ์ได้ 36 กระบวนท่านี่เทพมากเลยนะคะสำหรับคนธรรมดา อย่างน้อยควรจะต้องเป็นเดือน

    #3519
    0
  12. #3201 orange-candy (@orange-candy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 13:34
    ฝึกแค่อาทิตย์เดียวจะเก่งอะไรขนาดนั้น
    #3201
    0
  13. #2850 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 07:17

    ช่างใจ = ชั่งใจ

    หาจะไปหา = ข้าจะ...

    หน้าผากหม่น = มน

    #2850
    0
  14. #2701 ChanyeolWife (@nongyok-5575) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 21:44
    สู้ๆนะคะไรท์ ขอบคุณสำหรับนิยายและความพยายามค่ะ ชอบความถ่อมตนและรับฟังความเห็น สู้ๆค่ะ
    #2701
    0
  15. #2685 dreammo52 (@dreammo52) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 16:01

    ตอนรับคำภีร์กับราชครูใช้คำว่า "โผลกอด=โผกอด" นะคะ

    #2685
    0
  16. #2655 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 08:37
    ชอบค่าา
    #2655
    0
  17. วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 12:20
    สู้ๆนะคะเท่าที่อ่านมาสนุกมากค่ะ เนื้อหาน่าติดตามตลอด
    #2489
    0
  18. #2326 SweetEnough (@SweetEnough) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 15:12
    ยอมรับเลยค่ะว่าไรท์เขียนสนุกมากก อ่านลื่น แต่มันก็มีบางจุดที่ยังพลาดอยู่ เป็นกำลังใจให้ไรท์พัฒนานิยายจีนต่อไปนะคะ เยิ้ปๆ
    #2326
    0
  19. #2085 puk3005 (@puk3005) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 04:14
    เก็บตังรออีบุ้คเลยค่าสนุกมาก
    #2085
    0
  20. #2054 moonbless (@moonbless) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 13:10

    ขอบคุณไรท์ค่ะที่กรุณาแต่งและบอกกล่าว จะอุดหนุนและติดตามต่อๆไปค่ะ ไรท์บอกแบบนี้น่ารักมากค่ะ
    #2054
    0
  21. #2010 Aquaria magic (@greenbutter-nery) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 22:22
    ขนาดเพิ่งเขียนแนวนี้เป็นเรื่องแรกยังสนึกขนาดนี้ สุดยอดเลยค่า
    #2010
    0
  22. #1704 Thanunnaphat (@Thanunnaphat) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 11:24
    สนุกดำเนินเรื่องดีไม่ล้ำและไม่ล้าจนเกินไป ชอบจร้าจะมีเล่มวางมั้ยเป็นกำลังให้ไรท์น๊า
    #1704
    0
  23. #1336 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:20
    แหนะะะะะ ไปองไปแอบจุ๊บบ
    #1336
    0
  24. #1332 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:40
    สนุกเลยเราชอบมาก
    #1332
    0
  25. #1320 Natt_pohn (@Natt_pohn) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 09:15
    สู้ๆค่ะ
    #1320
    0