ตอนที่ 18 : บทที่ ๑๘ ถูกลอบสังหาร (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 50989
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3603 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



คนที่เหลือมีสีหน้าตื่นตระหนก ลู่หนิงเหมยไม่สนใจ นางส่งแววตาเยือกเย็นราวกับจะแช่แข็งผู้คนทั้งเป็นออกมา เหล่าชายชุดดำสั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ 

เหตุใดสตรีงามล่มบ้านล่มเมืองถึงได้ดุดันอำมหิตถึงเพียงนี้

“พวกเจ้าจะทำอะไรก็รีบทำเสียเถอะ ข้าเริ่มง่วงนอนแล้ว” น้ำเสียงเย้ยหยันของลู่หนิงเหมยทำให้ชายชุดดำทั้งสามมีสีหน้าเคร่งขรึมลง พวกเขาพุ่งตัวเข้ามาโจมตีนางพร้อมกันรอบด้าน

ลู่หนิงเหมยแสยะยิ้มราวกับนางปีศาจตัวน้อย นางวาดกระบี่ไปมาปะทะดาบรอบตัวเบี่ยงกายหลบด้วยท่วงท่าพริ้วไหวดุจยอดหญ้า แต่กระบวนท่ามั่นคงเฉียบขาดและดุดัน

หนึ่งสตรีสามบุรุษต่อสู้กันอย่างดุเดือดไม่มีใครเป็นรองใคร ทุกครั้งที่ปลายกระบี่อ่อนตวัดออก เลือดสีแดงฉาดก็จะกระเส็นไปทั่วพื้น ชายชุดดำมีสีหน้ามืดครึ้มขึ้นทันที

ลู่หนิงเหมยไม่ทุกข์ร้อน นางไม่มีทีท่าหวาดกลัวอย่างที่สตรีควรจะเป็นยามเจอบุรุษลอบทำร้าย สายตานางมองพวกเขาเหมือนกำลังมองเหยื่อก็มิปาน

“อ๊ะ! องค์รัชทายาท!!” ลู่หนิงเหมยร้องขึ้นอย่างตกใจ ชายชุดดำก็ตกใจไม่แพ้กันรีบหันไปมองด้านหลังอย่างรวดเร็ว

ร่างบางระหงส์ปลิวพริ้วไหว สบัดปลายกระบี่แทงข้างหลังร่างชายชุดดำผู้หนึ่งทะลุไปถึงข้างหน้า

“อั้ก!”

เสียงชายชุดดำกระอักเลือดออกมา ร่างสูงใหญ่ล้มลงไปนอนกองกับพื้นไร้ซึ่งเสียงลมหายใจ

ประมาทเลินเล่อ กล้าดูเบานางก็สมควรแล้วที่จะได้รับความตาย!

“เจ้าหลอกข้า!” องค์รัชทายาทที่นางกล่าวถึงเมื่อครู่เป็นเพียงอุบายหลอกให้พวกเขาไม่ทันได้ระวังตัวเท่านั้น หญิงผู้นี้เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก!

“เป็นพวกเจ้าเองที่ไม่ระวัง ต่อสู้อยู่แท้ๆกับหันไปมองทางอื่น โง่งมเสียจริง”

ลู่หนิงเหมยกล่าววาจาเหยียดหยามดูถูก นางก็ไม่ได้คิดว่าอุบายตื้นๆของนางจะสามารถหลอกได้ทั้งเจ้านาย หลอกได้ทั้งบ่าวเช่นนี้ คนแคว้นจ้าวไม่ได้เรียนรู้จากนางเลยหรืออย่างไร โดนหลอกซ้ำซากไม่รู้จักเข็ดหลาบ

บุรุษสองคนที่เหลือสีหน้ามืดครึ้ม พวกเขาไม่สามารถดูเบาสตรีนางนี้ได้อีก พลังปราณหลายสายพวยพุ่งเข้าหาร่างของลู่หนิงเหมยอย่างไรความปรานี

ลู่หนิงเหมยใช้กระบี่ปะทะ แต่ก็ถูกพลังปรานสายหนึ่งเฉียดผ่านบาดลึกเข้าที่แขนจนมีเลือดสดๆไหลซึมออกมา

ทันใดนั้นไอสังหารเย็นยะเยือกก็ถูกปล่อยออกมารอบกายของสตรีตัวเล็ก มันรุนแรงดุดันจนชายชุดดำขนลุกอย่างน่ากลัว หวาดหวั่นขวัญผวา

สตรีผู้นี้เป็นใครกันแน่! มิใช่บุตรีของท่านราชครูที่เก็บตัวอยู่แต่ในจวนหรอกหรือ ไอสังหารเข้มข้นเต็มไปด้วยความเหี้ยมโหดและอำมหิตพวกนี้มันอะไรกัน!

ยังไม่ทันได้คิดร่างของสตรีตรงหน้าก็หายวับไปในอากาศ พวกเขาตระหนกอยู่ไม่น้อย ก่อนจะรีบเบี่ยงตัวกลับมารับแรงกระแทกจากกระบี่อ่อนที่พุ่งทะยานมาทางด้านหลัง

ลู่หนิงเหมยใช้ปลายเท้าเตะเข้าที่แผ่นอกของชายคนหนึ่งอย่างแรงจนเขากระเด็นออกไปไกลหลายเมตร นางไม่รั้งรอหยิบแส้เหล็กที่ซ่อนอยู่เหวี่ยงไปรัดคอชายอีกคนแล้วกระชากด้วยแรงมหาศาลราวกับแรงของบุรุษ เหล็กชั้นดีบาดลึกลงไปจนถึงกระดูกต้นคอ ตัดขาดเส้นเลือดใหญ่และหลอดลมจนเขากระตุกร่างล้มลงสิ้นใจอย่างทรมาน

ลู่หนิงเหมยแววตาไร้อารมณ์ มีแต่ความว่างเปล่า นางยิ่งดูอำมหิตมากกว่าอสรพิษร้ายที่กำลังพึงพอใจเมื่อเห็นเหยื่อทนทุกข์ทรมานก่อนตายเสียอีก

ชายชุดดำหนึ่งคนที่เหลืออยู่หวาดผวาอย่างหนัก เขากำลังหันหลังหลบหนีเป็นพลันวัน ลู่หนิงเหมยเห็นนางก็แสยะริมฝีปากงามน้อยๆ พุ่งร่างเข้าไปตวัดแส้พันขาชายชุดดำไว้แน่น

นางรู้สึกถูกใจแส้เหล็กเส้นนี้อย่างบอกไม่ถูก ของดีจากวังไท่จื่อไม่ทำให้นางผิดหวังแม้แต่น้อย

“ไง...มาสังหารข้าแล้วคิดจะหนีรึเจ้านักฆ่ากระจอก” เรื่องยั่วโมโหเหยื่อเป็นงานถนัดของหญิงสาวตั้งแต่ตอนอยู่ยุคปัจจุบัน มีหรือที่นางจะปล่อยให้คนที่ลอบมาสังหารนางได้ตกตายอย่างสงบ

“จะฆ่าก็ลงมือเสียถะ อ้าก!”

ยังไม่ทันกล่าวจบ กระบี่อ่อนก็วาดออกไปตัดแขนของเขาจนขาดสะบั้นอย่างเลือดเย็น เลือดไหลทะลักยิ่งกว่าน้ำป่า

ลู่หนิงเหมยเอียงคอเล็กน้อยด้วยท่าทางน่ารัก “ทำไมข้าต้องฆ่าเจ้าด้วยเล่าพี่ชาย...” 

ไม่รู้ว่าเพราะถูกพลังปรานทำร้ายจนเกิดบาดแผลหรืออะไรกันแน่ นางไม่สามารถตอบได้ว่าทำไมอยู่ๆร่างกายถึงผลักดันไอเย็นอำมหิตพวกนั้นออกมา แต่นางก็ปฏิเสธได้ไม่เต็มปากว่ามันคือจิตใจด้านมืดที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดของนาง

นางไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว เป็นความรู้สึกตอนที่นางอยู่ในยุคปัจจุบันเวลาเจอการเข่นฆ่า ราวกับมีพลังบางอย่างไหลเวียนอยู่ในเลือด มันมักจะตื่นตัวขึ้นมาตอนที่นางรู้สึกโกรธ หรือไม่ก็กำลังสนุก...

ชายชุดดำนอนดิ้นด้วยความทุรนทุรายกับความเจ็บปวด แต่ลู่หนิงเหมยกลับมองเขาด้วยสายตาว่างเปล่าไร้เมตตาและความปรานี

กระบี่อ่อนลากกรีดลึกลงไปตามผิวหนังของเขาจนเลือดไหลทะลักออกมา นางลากกระบี่กรีดไปเกือบทั่วทั้งตัวของชายชุดดำแล้วก็ผละกระบี่ออก

“ข้าไม่ใช่คนอำมหิตอะไร ข้าจะปล่อยพี่ชายไปแล้วกัน” ลู่หนิงเหมยแสยะยิ้มกล่าวเสียงเรียบแล้วใช้เสื้อของศพเช็ดกระบี่ก่อนจะเก็บเข้าฝักเดินจากไป

ไม่อำมหิตอย่างนั้นหรือ...

แววตาชายชุดดำมืดครึ้มลงทันที จะไม่อำมหิตได้อย่างไรในเมื่อนางตัดแขนจนเขากลายเป็นคนพิกลพิการ ไม่สามารถเป็นองครักษ์เงาได้อีก และนางยังเอากระบี่มายืนกีดผิวกายของเขาเล่นจนเกือบทั่วทั้งร่าง เขาต้องกลายเป็นชายอัปลักษณ์อย่างไม่ต้องสงสัย!

นางต้องการให้เขาใช้ชีวิตอยู่กับความอับอายและทนทุกข์เหมือนตกนรกทั้งเป็นนางถึงได้ไม่ลงมือฆ่าเขา! นางช่างโหดเหี้ยมเกินมนุษย์จริงๆ! 

ชายชุดดำทนความอัปยศนี้ไม่ได้จึงตัดสินใจกัดยาพิษที่ซ่อนไว้ในปากปลิดชีพตัวเองทันที



ลู่หนิงเหมยเดินกลับมาที่จวนเหวิน แขนซ้ายซึมไปด้วยเลือดสีสดจนน่ากลัว เหล่าทหารยามที่เฝ้าหน้าจวนพอเห็นคุณหนูบาดเจ็บกลับมาก็ตื่นตระหนก ส่งเสียงดังโวกเวกโวยวายจนน่าหงุดหงิด

“ข้าไม่ได้เป็นอันใดมาก อย่าให้ท่านพ่อรู้เรื่องนี้เป็นอันขาด ใครบอกพ่อข้า ข้าจะฆ่าทิ้งให้หมด” นางกล่าวเสียงเย็น เหล่าทหารยามถึงได้เงียบปากลงทันที สายตาจริงจังของคุณหนูตระกูลลู่ทำให้พวกเขาไม่กล้าเอ่ยคำใดต่ออีก

ลู่หนิงเหมยเดินกลับเรือนของตน หลูเฟิงกับฉิงหลี่รีบเข้ามาปรนนิบัติตามปกติแต่พอเห็นสีเลือดแดงฉานที่ไหลรินออกมาจากต้นแขนของนายหญิง พวกนางก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ

“พวกเจ้าไปหายากับผ้าสะอาดมาทำแผลให้ข้า ผู้ใดถามก็ไม่ต้องเอ่ยสิ่งใด”

“เจ้าค่ะ!” ทั้งสองรีบวิ่งไปตามคำสั่ง

ลู่หนิงเหมยลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ

บาดแผลของนางไม่ใหญ่มาก แต่ก็ลึกจนเลือดไหลไม่ขาดสาย นางต้องรีบทำแผลโดยเร็วที่สุด เสียเลือดเยอะขนาดนี้อาจทำให้นางจับไข้ได้

หลูเฟิงกับฉิงหลี่กลับมาพร้อมกับกระมังน้ำสะอาด ผ้าขาว และยา พวกนางช่วยกันทำแผลให้นายหญิงของตนอย่างระมัดระวัง ไม่เอ่ยปากถามถึงสาเหตุแม้แต่น้อย ลู่หนิงเหมยเห็นจึงลอบยิ้มพอใจขึ้นมานิดๆ

“พวกเจ้าอยากเรียนวรยุทธ์หรือไม่” ลู่หนิงเหมยกล่าวสีหน้าเรียบเฉย

“สตรีจะเรียนไปเพื่ออะไรหรือเจ้าคะ”

“อย่างแรก...เพื่อปกป้องตัวเอง ไม่มีผู้ใดปกป้องเราได้ดีเท่ากับตัวของเราเอง” ลู่หนิงเหมยมองแขนตัวเองแล้วกล่าวต่อ “อย่างที่สองเพื่อปกป้องครอบครัว คนรัก และก็เพื่อน”

ลู่หนิงเหมยมองหน้าหลูเฟิงกับฉิงหลี่นิ่ง พวกนางเองก็นั่งฟังอย่างตั้งใจหลังทำแผลให้นายหญิงเสร็จ “อย่างที่สามเพื่อฆ่าสังหาร ล้างแค้นผู้คน”

ลู่หนิงเหมยกล่าวเสียงเย็น นางไม่รู้ว่าจะมีมือสังหารส่งมาอีกหรือไม่ นางดูแลตัวเองได้ ทว่าสองคนนี้กลับอ่อนแอเกินไป หากไม่ฝึกฝนพวกนาง คงมีสักวันหนึ่งที่ทั้งสองคนต้องตกตาย

“บ่าวก็อยากเรียนนะเพคะ แต่ไม่มีใครมาสอนบ่าวไพร่เช่นพวกเราหรอกเจ้าค่ะ” หลูเฟิงกล่าวเสียงแผ่ว

ลู่หนิงเหมยยิ้มน้อยๆ บ่าวใช้ของนางเป็นคนใฝ่เรียนรู้ เรียนรู้เร็ว สอนอะไรก็จดจำว่องไว อยู่กับพวกนางแค่ไม่กี่วันนางก็รับรู้ได้ ให้หนังสือไปอ่านพวกนางก็จดจำแล้วเข้าใจอย่างแตกฉาน เหมาะที่จะถูกบ่มเพาะยิ่งนัก

“ข้าจะสอนพวกเจ้าเอง”

“คุณหนูรู้เรื่องวรยุทธ์ด้วยหรือเจ้าคะ!” ฉิงหลี่กล่าวอย่างไม่อยากจะเชื่อ พวกนางอยู่กับนายหญิงมาตั้งแต่เด็กๆ นายหญิงไม่เคยเรียนวรยุทธ์แล้วจะสอนพวกนางได้อย่างไร

“ข้าพอรู้อยู่บ้างนิดหน่อย สามารถสอนพวกเจ้าได้”

“งั้นบ่าวก็ขอรบกวนคุณหนูแล้ว” พอได้ยินคำตอบลู่หนิงเหมยก็ยกยิ้มทันที 

นางจะปั้นลูกศิษย์ให้มีฝีมือเก่งกาจกว่าเหล่าทหารองครักษ์ให้ดู คนที่จะมายืนข้างตัวนางได้จะต้องไม่ใช่คนไร้ประโยชน์

“ดี พรุ่งนี้ข้าจะฝึกพวกเจ้าอย่างหนัก รีบกลับไปนอนเอาแรงเสียเถอะ” ลู่หนิงเหมยกล่าว

“เจ้าค่ะ!” หลูเฟิงกับฉิงหลี่ตอบรับเสียงฮึกเหิมไม่แพ้กัน ก่อนจะรีบกลับไปนอนตามที่นายหญิงสั่ง

ลู่หนิงเหมยเอนกายลงนอนด้วยความเหนื่อยล้า ความจริงนางอยากตามไปฆ่าองค์หญิงเฟยฮวาเสียให้สิ้น จะได้ไม่มีอะไรมากวนใจอีก

ทว่าหากองค์หญิงแคว้นจ้าวตายที่นี่ สงครามระหว่างแคว้นจะต้องเกิดขึ้นอย่างแน่นอน! นางยังไม่ได้กระหายการเข่นฆ่าขนาดนั้น!

ถือว่าเป็นความโชคดีของเฟยฮวาก็แล้วกัน ที่ยังมีโอกาสหายใจต่อไปได้อีกหน่อย







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.603K ครั้ง

8,886 ความคิดเห็น

  1. #8464 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 09:51
    เก่งมากกกก
    #8464
    0
  2. #3279 What&Why (@enjoyyyyy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 18:34
    สายเลือดผู้ทำสัญญากับมังกรน้ำแข็งย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน!!!
    #3279
    0
  3. #2811 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 20:32

    อย่างไรความปรานี = ไร้

    พลันวัน = พัลวัน

    กระมังน้ำ = กะละมัง

    บ่าว(รับ)ใช้

    วรยุทธ์ = วรยุทธ

    #2811
    0
  4. #2629 srisupanuch (@srisupanuch) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 05:37
    สายบับมือสังหาร แต่โฉ่งฉ่างยังกะนักเลงหัวไม้ ชอบเห่าชอบหอน
    #2629
    0
  5. #2494 differ21 (@differ21) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 14:12

    ทิ้งศพไว้แบบสวยๆ

    #2494
    0
  6. #2100 K-muk (@K-muk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 23:31
    กาละมัง ไม่ใช่กระมังนะคะ
    #2100
    0
  7. #1682 monαβ (@monaMTBB) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 20:12
    สนุกมากๆๆเลยไรท์ ไรท์ช่างมีความสามารถยิ่งหนัก คริ
    #1682
    0
  8. #1334 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:15
    พระเอกจับยัยองค์หญิงไปแกงเลยไปปปปปป
    #1334
    0
  9. #1326 Chmphu (@Chmphu) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 11:36

    เนื้อเรื่องสนุกค่ะ^^ไรท์แต่งเนื้อหาได้น่าติดตาม^^เค้าแต่งนิยายไม่เป็นกว่าจะคิดได้แต่ละประโยคหมดไปครึ่งวัน...แต่ก็นะคนเราถนัดไม่เหมือนกัน^^ชื่นชมนะคะ..ไรท์อย่านอยนะคะ...ความคิดเห็นไหนน่าอ่านก็อ่าน...อันไหนไม่น่าอ่านก็ถือสะว่ามองไม่เห็นเนอะ^^เอาใจช่วยสู้ๆนะคะ
    #1326
    0
  10. #1316 fairy_devil (@angle_vempire) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 07:39
    สนุกมากกกกกกกกกกกกกกก
    #1316
    0
  11. #1186 pit-nat (@pit-nat) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 17:53
    คนอ่านบางทีก็ลำไยเกิ๊น
    #1186
    0
  12. #1170 JANNIRACHA (@JANNIRACHA) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2562 / 11:22
    นี่อ่านมาจนถึงตอนนี้ ก็มีคนติทุกตอนเลย เปลี่ยนเป็นให้คนแนะนำดีกว่านะ คิดว่าไรท์คงอยากได้คำชมหรือคำแนะนำมากกว่า เรื่องนี้สนุกมากสำหรับเรา เปลี่ยนมาให้กลจไรท์ดีกว่านะคะ ให้เขามีกลจในการทำผลงาน คหสต
    #1170
    0
  13. #1142 rinnajia (@rinnajia) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 17:05
    ทำไมต้อง ติไรทุกตอนเลยไม่เข้าใจถ้าอ่านไม่สนุกก็ไม่ต้องอ่านเนื้อหาหรือการเขียนแต่ละคนก็มีรูปแบบของตัวเองมานั่งติให้เขาเสียกำลังใจกันอยู่ได้
    #1142
    0
  14. #1030 vviiwwyy (@vviiwwyy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:43
    ทำไมมีแต่คนติทุกตอนเลยอะ 55 อย่าไปเคร่งมาก เรื่องนี้สนุกดีออก
    #1030
    1
  15. #954 Bambamismine (@yeenzymaybe2590) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 01:11
    ชอบนะคะ แต่ขัดใจมาก นางเอกยังไม่แต่งงาน แต่เรียกพระชายา ตลอดเลย และคุณหนูระดับลูกราชครู ไม่มีสาวใช้ติดตามเวลาออกไปข้างนอกหรอคะ ? แล้วตอนกลับให้คุณหนูเดินกลับคนเดียว ต้องมีรถม้าของจวนไม่ใช่หรอคะ
    #954
    0
  16. #233 Exoly (@Exoly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 16:46
    องครักษ์เงาของพระเอกไม่คิดจะเข้ามาช่วยหน่อยหรอคะ....
    #233
    0
  17. #222 natthakong (@natthakong) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 11:19
    อ่าว แล้วองค์รักษ์เงาของพระเอก ที่พระเอกให้แอบดูแล นางเอก ไม่อยู่เหรอ ไปไหนอ่ะ
    #222
    0
  18. #189 ck12 (@ck12) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 01:48
    สนุกมากค่ะ แต่ว่ามีคำผิดด้วย *กรีดเลือก กรีดเนื้อนะคะไม่ใช่ กีด
    #189
    1
  19. #177 killur2 (@killur) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 23:24
    หยุดอ่านไม่ได้เลยค่ะ สนุกมากเจ้าค่ะ
    #177
    0
  20. #174 0654908711 (@0654908711) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 22:19
    ยิ่งอ่านยิ่งชอบคะนางเอกเก่งมากๆทันคนชอบคะชอบรอคะรอ👍👍👍
    #174
    0
  21. #173 anchareenavang (@anchareenavang) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 21:26

    ##สนุกๆๆๆๆมาต่ออๆๆๆๆจ้าาาา

    #173
    0
  22. #172 beebb_bb (@beebb_bb) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 21:14
    พระเอกจะจัดการยังไงต่อน้าา รีบรู้เรื่องนางโดนทำร้ายด่วนๆๆเบยเจ้าค่ะ
    #172
    0
  23. #170 raving_fox (@raving_fox) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 21:00
    องค์รัชทายาทจะทำยังไงน้า ถ้ารู้ว่านางเอกบาดเจ็บ
    #170
    0
  24. #168 earnpimpida (@earnpimpida) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 20:31

    สนุกมาก รอนะคะ
    #168
    0
  25. #166 Whiterose024 (@Whiterose024) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 20:12
    สนุกมากค่ะ ตัวละครดูมีมิติดี รอนะคะ
    #166
    0