ตอนที่ 14 : บทที่ ๑๔ ดอกไม้ที่แห้งเหี่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57755
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4128 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



 ลู่หนิงเหมยเห็นสายตาของเฟยฮวาที่ดูจะสะใจเป็นพิเศษนางก็พอคาดเดาเหตุการณ์ได้ไม่ยากนัก

ฮ่องเต้รับจดหมายไปอ่าน ไม่นานสีพระพักตร์ของพระองค์ก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที 

บรรดาเหล่าขุนนางต่างสงสัยว่าเนื้อความเขียนไว้ว่าอย่างไรกันแน่ เหตุใดพระพักตร์ของพระองค์ถึงได้ตึงเครียดเช่นนี้

“องค์หญิงเฟยฮวา เจ้าเป็นสตรีสูงศักดิ์อีกทั้งยังเป็นถึงธิดาที่เกิดจากครรภ์ของฮองเฮา เจ้าจะยอมลดเกียรติของตนมาเป็นพระชายารองให้องค์รัชทายาทของเราอย่างนั้นหรือ” องค์ฮ่องเต้ทรงตรัสถามน้ำเสียงลำบากพระทัย 

ฝูงชนที่ได้ยินต่างฮือฮา สายตานับร้อยนับพันพุ่งมาที่เฟยฮวาทันที

“ทูลฝ่าบาทเพคะ หากเป็นพระประสงค์ของเสด็จพ่อ หม่อมฉันก็มิอาจคัดค้านอันใดได้...” เฟยฮวาแสดงสีหน้าน่าสงสารจนผู้คนต่างก็เห็นใจนาง 

เป็นพระราชธิดาที่เกิดจากครรภ์ของฮองเฮา ความจริงต้องแต่งเป็นพระชายาเอกสิถึงจะถือได้ว่าเหมาะสม 

การลดเกียรติของนางลงมาเป็นพระชายารองเช่นนี้นางก็คงจะบอบช้ำน้ำใจอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

ลู่หนิงเหมยได้ยินก็นั่งปากยื่น เบ้ริมฝีปากงามจนเกือบจะเบี้ยวแล้วเบี้ยวอีก หยางเจินเห็นสตรีของตนทำสีหน้าเช่นนั้นก็ขยับยิ้มเอ็นดูขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“ตอนนี้โอรสของเรากำลังจะเข้าพิธีอภิเษกสมรสเดือนหน้า การแต่งตั้งเจ้าเป็นพระชายารองในช่วงเวลานี้เราคิดว่าไม่สมควรเท่าใดนัก” องค์ฮ่องเต้ทรงตรัสแล้วหันพระพักตร์มองไปยังลู่หนิงเหมยที่นั่งอยู่เคียงข้างองค์รัชทายาท

ทั้งสองดูรักใคร่กลมเกลียวอย่างเห็นได้ชัด เขาจะแต่งตั้งพระชายารองหยามเกียรติท่านราชครูและลู่หนิงเหมยได้อย่างไร

ขุนนางที่นั่งอยู่ในท้องพระโรงต่างก็รู้สึกอึดอัดใจแทนฝ่าบาทไม่น้อย คนนึงก็เป็นถึงองค์หญิง อีกคนเป็นถึงบุตรีของท่านราชครูที่เป็นผู้อบรมสั่งสอนพระองค์จนสามารถปกครองแว่นแคว้นให้สงบสุขได้ เป็นการตัดสินใจที่ยากจริงๆ

“หม่อมฉันใช้เวลาเกือบยี่สิบวันกว่าจะเดินทางมาถึงแคว้นเยี่ยน หากจะให้หม่อมฉันกลับไปทั้งอย่างนี้เกรงว่าหม่อมฉันคงมิอาจสู้หน้าเสด็จพ่อได้อีกเพคะ” เฟยฮวาน้ำตาคลอเบ้า นางยกมือขึ้นปาดหยาดน้ำตาด้วยท่าทางน่าสงสารจับใจ

“เจ้าคิดเห็นเช่นไรเหมยเอ๋อร์ การรับอนุเข้าเรือนความจริงต้องผ่านความเห็นชอบของเจ้า เจ้ายอมหรือไม่” องค์ฮ่องเต้ทรงตรัสถามน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก

ลู่หนิงเหมยมีสีหน้าเย็นยะเยือกไม่มีผู้ใดคาดเดาใจนางได้ หากนางกล่าวว่าจะไม่รับองค์หญิงเฟยฮวาเป็นพระชายารอง นางจะกลายเป็นคนจิตใจคับแคบในสายตาฝูงชนทันที 

ทว่าหากนางยอมให้เฟยฮวาเป็นพระชายารอง มิเท่ากับหมิ่นเกียรติบิดาของตนเองหรอกหรือ...

เฟยฮวาเผลอขยับยิ้มมองลู่หนิงเหมยด้วยสายตาเหยียดหยาม ลู่หนิงเหมยจะกล่าวเช่นไรก็ล้วนแต่เสื่อมเสียเกียรติทั้งนั้น

“หม่อมฉันขออนุญาตกราบทูลฝ่าบาทเพคะ” ลู่หนิงเหมยยกมือขึ้นทาบทับหลังมือองค์รัชทายาทอย่างแนบชิด “รัชทายาทไม่เคยสนใจในสตรีนางใดนอกมาก่อน ทุกท่านล้วนทราบดีอยู่แก่ใจ หม่อมฉันเกรงว่าการตบแต่งองค์หญิงเฟยฮวาเป็นพระชายารองนั้นอาจจะเป็นการทำให้นางต้องบอบช้ำน้ำใจอย่างแสนสาหัสมากกว่าเดิมหลายเท่านัก สตรีที่ต้องอยู่แต่ในเรือนเพียงลำพังรอคอยให้สามีมาหา...ไม่ต่างอะไรกับดอกไม้แห้งเหี่ยวไร้ค่าน่าเสียดายเปล่าๆเพคะ ให้นางตบแต่งเป็นพระชายาเอกกับองค์ชายองค์อื่นเห็นจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด”

ลู่หนิงเหมยหันไปสบเข้ากับนัยน์ตาไหววูบของรัชทายาทแล้วแสร้งทำหน้าเศร้า หยางเจินขมวดคิ้วเข้าหากันหนังตากระตุกถี่ยิบ 

ลู่หนิงเหมยกล้าใช้เขาเป็นเครื่องมือซึ่งๆหน้าอย่างนี้เลยหรือ...

“หม่อมฉันมิอาจทนเห็นองค์หญิงเฟยฮวากลายเป็นดอกไม้แห้ง รอวันเฉาตายอยู่ในเรือนเพียงลำพังได้เพคะ ฝ่าบาทไม่คิดว่าการทำเช่นนี้จะเป็นการลดคุณค่าขององค์หญิงลงหรือเพคะ ขอให้ฝ่าบาททรงพิจารณาด้วย...” ลู่หนิงเหมยมีสีหน้าสงสารเฟยฮวาสุดหัวใจ หากแต่เฟยฮวากลับเห็นมันเป็นสายตาสมเพชนางอย่างเหลือหลาย! 

ลู่หนิงเหมยกำลังกล่าววาจาหาว่านางเป็นดอกไม้เหี่ยวอย่างนั้นรึ! ช่างอวดดีไม่เจียมตนเสียจริง!

เหล่าขุนนางที่ได้ฟังคำตอบของลู่หนิงเหมยก็พากันพยักหน้าอย่างเห็นใจ 

พวกเขารู้ดีว่าองค์รัชทายาทไม่เคยสนสตรีนางใดจริงๆ หญิงที่พระองค์ดูจะใส่ใจเป็นพิเศษในตอนนี้ก็มีเพียงลู่หนิงเหมยเท่านั้น!

องค์ฮ่องเต้ก็ใช่ว่าจะไม่รู้นิสัยโอรสของตน การที่ลู่หนิงเหมยกล่าวอ้างไปถึงความรักสันโดษ ไม่สนอิสตรีนางใดขององค์รัชทายาท ถือว่านางมีไหวพริบที่ดีนัก แถมยังกล่าวเปรียบเปรยจนเห็นภาพออกมาอย่างชัดเจน คนที่ตกที่นั่งลำบากเห็นทีจะเป็นเฟยฮวาเสียแล้วกระมัง

จะกลับแคว้นจ้าวไปทั้งอย่างนี้ก็ไม่ได้ อยู่ต่อก็คงกลายเป็นดอกไม้แห้งอยู่ภายในเรือนอย่างที่ลู่หนิงเหมยกล่าว

“หม่อมฉันว่าลองถามความเห็นขององค์รัชทายาทสักหน่อยดีหรือไม่เพคะ” เฟยฮวารีบเอ่ย นางหันไปทำหน้าตาน่าสงสารใส่หยางเจิน

“เจินเอ๋อร์ เจ้าจะเอาอย่างไรก็ว่ามา” ฮ่องเต้ตรัส

“ลู่หนิงเหมยว่าอย่างไร กระหม่อมก็ว่าอย่างนั้น” หยางเจินกล่าวน้ำเสียงไร้อารมณ์ ทว่ามือหนากลับจับมือเล็กของลู่หนิงเหมยไม่ยอมปล่อย

“เจ้าไม่ต้องการอนุอย่างนั้นหรือ อย่างไรสักวันเจ้าก็ต้องแต่งตั้งพระสนม”

“กระหม่อมมีชายาเพียงคนเดียวก็พอแล้ว ไม่ต้องการใครเพิ่มอีก” องค์รัชทายาทตอบน้ำเสียงดุดัน รังสีรอบกายมืดครึ้มจนผู้คนหวาดผวา

สีหน้าเฟยฮวาซีดราวกับกระดาษเมื่อได้ยิน นางรู้สึกอิจฉาริษยายิ่งนัก ลู่หนิงเหมยมีอะไรดีกัน เขาถึงได้กล้ากล่าวคำมั่นเช่นนี้ได้!

องค์ฮ่องเต้ถอนพระทัยอย่างเหนื่อยหน่าย แค่องค์รัชทายาทหันมาดูแลลู่หนิงเหมยอีกครั้งก็ถือว่าดีมากแล้ว 

พระองค์ทรงทอดพระเนตรไปยังเฟยฮวาด้วยความอึดอัดใจยิ่งนัก คงต้องเป็นไปตามที่ลู่หนิกเหมยกล่าวแล้วกระมัง

“อ๋องเจ็ดน้องชายเรายังไม่ได้ตบแต่งกับสตรีนางใด ฐานะของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร มีทั้งอำนาจและกำลังทหารอยู่ในมือส่วนหนึ่ง เราจะส่งจดหมายไปให้บิดาของเจ้าได้ไตร่ตรองดูอีกที เจ้าก็อยู่ที่นี่รอบิดาของเจ้าตอบจดหมายกลับมาก่อนก็แล้วกัน วันนี้ก็พอแค่นี้ก่อน เราขอตัว” องค์ฮ่องเต้ทรงตรัสไว้แค่นั้นแล้วก็เดินกลับไป เหล่าขุนนางรีบทำการคำนับอย่างพร้อมเพรียง

“ขอให้ฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นหมื่นปี”

เฟยฮวาอยากจะกรีดร้องออกมากลางท้องพระโรงแต่ก็ทำไม่ได้ เหตุใดนางถึงกลายเป็นผู้ถูกกระทำได้เล่า! 

องค์รัชทายาทจะมิสนอิสตรีนางใดอย่างที่ลู่หนิงเหมยกล่าวจริงๆน่ะหรือ 

นางไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด! บุรุษยามเห็นสตรีที่น่าสงสารน่าทะนุถนอมย่อมรู้สึกหวั่นไหวเป็นเรื่องธรรมดา! 

ก่อนที่เสด็จพ่อจะตอบอะไรกลับมายังคงพอมีเวลาอีกหลายวัน นางจะต้องทำให้องค์รัชทายาทหันมาสนใจนางให้ได้

เฟยฮวามององค์รัชทายาทกับลู่หนิงเหมยที่เดินควงแขนกันออกไปด้วยความเกรี้ยวกราดเผลอกำมือตัวเองแน่นจนกลายเป็นสีขาวซีด 

นางต้องหาทางกำจัดลู่หนิงเหมยโดยเร็วที่สุด!!



ในเวลาเดียวกันนั้น ลู่หนิงเหมยเดินยิ้มหน้าบาน ไม่ทุกข์ร้อนกับเรื่องที่เกิดขึ้นแม้แต่น้อย หยางเจินเห็นก็อดกล่าววาจาเสียดสีไม่ได้

“องค์หญิงเฟยฮวาคงอยากจะสับเจ้าเป็นหมื่นๆชิ้น”

“ท่านจะปล่อยให้นางสับข้าเป็นหมื่นๆชิ้นหรือไม่เล่า” ลู่หนิงเหมยโต้กลับหยอกล้ออยู่นัยน์ตา

“แน่นอนว่าไม่!” หยางเจินกล่าวน้ำเสียงดุดัน แขนแกร่งเหนี่ยวรั้งเอวบางของลู่หนิงเหมยไว้หลวมๆ ก่อนที่เขาจะนึกอะไรขึ้นมาได้

“สองสามวันนี้เจ้าอย่าเพิ่งไปเดินเล่นที่ตลาดเลย มีราชโองการให้เหล่าทหารองครักษ์ในวังไปตรวจค้นและจับกุมชาวฮั่นที่แอบลักลอบเข้ามาทำงานทั่วเมืองหลวง”

ลู่หนิงเหมยหยุดเดิน นางทำหน้าสนอกสนใจเรื่องชาวฮั่นเป็นอย่างมาก

“ถึงจะจับกุมชาวฮั่นไปจนหมด แต่ขุนนางที่แอบกระทำการลับหลังยังคงอยู่ พวกเขาต้องหาวิธีอื่นพาชาวฮั่นเข้ามาอีกเป็นแน่”

“ฝ่าบาททรงออกมีรับสั่งหากตรวจพบว่าบ้านใดมีชาวฮั่นอยู่ภายในครอบครอง เจ้าของบ้านจะต้องโทษอาญา...”

ลู่หนิงเหมยได้ฟังแล้วก็ขมวดคิ้วเข้าหากัน รับสั่งเช่นนี้ไม่มีบ้านใดหรอกที่อยากจะเดือดร้อน พวกเขาคงไม่กล้าซื้อทาสชาวฮั่นเข้ามาในเรือนของตนอีกเพราะกลัวโทษอาญา ทว่า...

“ท่านเองก็ไม่ควรปล่อยปะละเลยชาวฮั่นที่อยู่นอกเมือง พวกเขาควบคุมยากกว่าชาวฮั่นที่อยู่ในเมืองตอนนี้มากนัก”

“ข้าจะจำใส่ใจไว้” หยางเจินกล่าวเสียงราบเรียบ “คืนนี้เจ้าจะเข้าร่วมงานเลี้ยงขององค์หญิงเฟยฮวาหรือไม่”

“ท่านคิดว่าข้าควรไปอย่างนั้นหรือ?” ลู่หนิงเหมยเลิกคิ้วขึ้นสูง ใบหน้างดงามราวกับธิดาสวรรค์มีความร้ายกาจซุกซ่อนอยู่

“เมื่อเช้าเจ้าให้ของขวัญล้ำค่ากับนางหรือไม่เล่า หากเจ้าไม่คิดว่ามันขาดทุนอะไรจะไม่เข้าร่วมก็ย่อมได้”

“ข้าให้หนังสือนางไป” ลู่หนิงเหมยตอบอย่างไม่ใส่ใจเท่าไหร่นัก “ความรู้มีค่ามากกว่าแก้วแหวนเงินทอง ข้าให้หนังสือเป็นของขวัญนาง ย่อมเป็นการเสริมปัญญาให้นางอย่างแท้จริง”

“........” องค์รัชทายาท

ลู่หนิงเหมยไม่ได้กำลังกล่าวหาว่าองค์หญิงเฟยฮวาฉลาดน้อยอยู่หรอกหรือ “อาเหมย เจ้าเอาหนังสืออะไรไปให้นาง...”

“คุณสมบัติชนชั้นสูงที่สตรีพึงปฏิบัติ” ลู่หนิงเหมยกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ 

นางนั่งเลือกอยู่พักใหญ่กว่าจะตัดสินใจได้ ไม่มีหนังสือเล่มใดเหมาะสมกับองค์หญิงเฟยฮวาเท่าเล่มนี้อีกแล้ว

หยางเจินได้ฟังก็กระตุกยิ้มขึ้นที่มุมปากหยักได้รูป สตรีตัวน้อยของเขาชอบหาเรื่องใส่ตัวไม่หยุดหย่อนเสียจริง

“หรือข้าควรหาหนังสืออีกสักเล่มไปให้นางในงานเลี้ยงดี” ลู่หนิงเหมยแสยะยิ้มน้อยๆราวกับจิ้งจอกเจ้าเล่ห์

“นางคงเผาหนังสือของเจ้าทิ้งมากกว่าจะหยิบมันขึ้นมาอ่าน” นัยน์ตาดำขลับดุจพยัคฆ์ของหยางเจินฉายแววเอือมระอาเมื่อคิดว่านางยังจะหาเรื่องยั่วโมโหคนอื่นไม่เลิกลา

“พวกฝังบัณฑิตเผาตำราเช่นองค์หญิง นางจะไม่มีวันรู้ว่าตัวเองโง่งมเพียงใด” ลู่หนิงเหมยเบ้ปาก ก่อนจะโน้มตัวไปกอดแขนองค์รัชทายาทแน่น “บางทีงานเลี้ยงคืนนี้อาจจะมีอะไรสนุกๆให้ทำ ท่านจะไปกับข้าหรือไม่”

“........” หนังตาองค์รัชทายาทกระตุกถี่รัวเมื่อได้ยินคำชวน 

ปกติเขาไม่ค่อยชอบงานสังสรรค์เท่าใดนัก เรียกได้ว่าไม่สนใจจะเข้าร่วมเลยจะดีกว่า 

แต่พอมองลู่หนิงเหมยที่ส่งสายตาออดอ้อนมาให้ ลมหายใจอุ่นร้อนก็ขาดห้วงไปชั่วขณะ รู้สึกตัวอีกทีเขาก็เผลอพยักหน้าตอบรับนางไปเสียแล้ว








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.128K ครั้ง

10,062 ความคิดเห็น

  1. #3969 wassana014 (@wassana014) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2562 / 14:22
    ฝ่าบาทควรใช้คำแทนตัวเองว่าเจิ้นนะคะ
    #3969
    4
    • #3969-3 ยัยปีโป้ (@kokkies) (จากตอนที่ 14)
      9 กรกฎาคม 2562 / 20:07
      เราว่าผู้อ่านเค้าหมายถึงฮ่องเต้น่ะค่ะ ที่น่าจะแทนตัวเองว่าเจิ้น
      #3969-3
    • #3969-4 Ney_01 (@Ney_01) (จากตอนที่ 14)
      19 กรกฎาคม 2562 / 07:25
      ภาพนี้มัน...เว่ยจัง!! พี่วั่งรอเจ้ากลับบ้านอยู่นะ

      มันผ่านมา 13 ปี รีบกลับบ้านไปได้แล้วผัวรออยู่ 😂😂
      #3969-4
  2. #3199 orange-candy (@orange-candy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 12:57
    รัชทายาทไม่เคยสนใจสตรีนางใดมาก่อนรึเปล่าคะ ประโยคนี้เขียนมีคำว่านอกเกินมานะ หรือที่จริงตะพูดว่านอกจากหม่อมฉัน แต่มันก็ดูจะมั่นหน้าไปนะ 55
    #3199
    0
  3. #2769 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 08:13

    รู้สึกสั่นไหว = หวั่นไหว ?

    ปล่อป(ล)ะละเลย


    เห็นหลายคนพูดถึงคำเรียนนางเอกว่า พระชายา ทั้งที่ยังไม่แต่งงานกัน ก็ลองพิจารณาดูนะคะ

    อีกเรื่องก็คือการจับมือถือแขน เดินควงแขนกันของสองพระนางในท้องพระโรง ดูจะไม่เหมาะสมหรือเปล่าคะ เพราะยุคนั้นไม่น่าทำตัวประเจิดประเจ้อไหม 555

    #2769
    0
  4. #2688 Laughter7Sins (@maysa254918) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 16:50
    หลงเมีย! องค์รัชทายาท! ท่านมันคนหลงเมีย!!
    #2688
    0
  5. #2325 SweetEnough (@SweetEnough) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 14:27
    เราว่าฮ้องเต้ต้องใช้คำว่า 'เจิ้น' เรียกแทนตัวเองน้า ส่วนองค์รัชทายาทเวลาพูดกับคนที่มีศักดิ์ต่ำกว่าเราว่าใช้คำว่า 'เปิ่นหวาง' น้าา
    #2325
    0
  6. #1743 Fhayaya (@Fhayaya) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 15:54
    รูปสุดท้ายคิดเว่ยอิง#นอกเรื่องแปป
    #1743
    0
  7. #1647 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 12:32
    แพ้ทาง 555
    #1647
    1
  8. #1590 pamiwashi32 (@pamiwashi32) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 18:14
    กำลังกล่าวหาว่านางองค์หญิงนั้นมันไร้สมองอยู่ใช่ไหมลูกถึงได้ส่งหนังสือไปให้
    #1590
    0
  9. #1333 PPruedee (@chompoo-pin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 14:03
    หมดกันความโหด เจออ้อนเข้าไป55555555
    #1333
    0
  10. #1330 นามข้าว่าพ่นไฟ (@guidchue) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:17
    สนุกมากกกก มาอ่านกันเถอะ
    #1330
    0
  11. #1325 Chmphu (@Chmphu) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 10:43

    อ้าว!!!อ่านแล้วทำไมยิ้ม...ทำไมแอบสะใจ...งานดีอ่านสนุกเพลิน...✌✌
    #1325
    0
  12. #1147 White Knight (@Aimylovely) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 18:56
    ความหนังสือมารยาทนี้ยอมใจจ้า
    #1147
    0
  13. #836 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 09:49

    จ้าา มีความหลงเมียขั้นสุดดด

    #836
    0
  14. #679 ku_ro (@ku_ro) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 13:41
    เสียอาการเลยทีเดียว5555
    #679
    0
  15. #563 Praphasini Tuitemwong (@pt1910) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 23:31
    เจอน้องอ้อนก็ไปไม่เป็นละ
    #563
    0
  16. #322 25142551 (@25142551) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:54

    555 ช่างน่ารักอะไรเช่นนีัทั้งคู่

    #322
    0
  17. #106 Bowbewmin (@Bowbewmin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 08:17
    ชอบน้องอ้อนละซี่ๆๆๆ
    #106
    0
  18. #103 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 07:44
    เห็นได้ชัดว่าองค์หญิงคนนี้คือตัวประกอบใช้แล้วทิ้ง สู้ยังไงนางเอกก็ชนะอยู่ดี (มีความหมั่นไส้องค์หญิงต่างแคว้น
    #103
    0
  19. #98 Phatranooch Piyanirun (@piyanirun) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 01:29
    ขอบคุณ​ค่ะ​
    #98
    0
  20. #97 earnpimpida (@earnpimpida) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 01:28

    สะใจโว้ยยยยยย รอค่า
    #97
    0
  21. #93 poosurat (@poosurat) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:37
    ดีต่อใจ ฟินหน่อยๆ
    #93
    0
  22. #92 pounaloveb (@pounaloveb) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:35

    อัพเถอะค่ะ อัพหลายตอนหน่อยนะค่ะ พรีส
    #92
    0
  23. #90 NYIOCK (@NYIOCK) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 22:10
    รอนะคะ
    #90
    0
  24. #86 UL001 (@UL001) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 21:16
    สนุกมากค่ะ รอนะ มาต่อเร็วๆนะ
    #86
    0
  25. #82 AssasinX25 (@AssasinX25) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 18:28
    รออ่านจ้า
    #82
    0