ตอนที่ 13 : บทที่ ๑๓ งามล่มแผ่นดิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4132 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62



 ลู่หนิงเหมยตื่นขึ้นมาก็ไม่เห็นร่างของบุรุษที่ควรจะนอนอยู่ข้างๆเสียแล้ว 

ทว่านางก็ยังสามารถสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอบอุ่นเจือจางที่ยังคงหลงเหลืออยู่บนเตียงนุ่มนิ่ม เขาเพิ่งจะออกไปได้ไม่นาน

“หลูเฟิง ฉิงหลี่” นางลุกไปขานเรียกบ่าวรับใช้คนสนิทด้วยท่าทางงัวเงียราวกับเด็กไร้เดียงสา

“เจ้าค่ะ คุณหนู” ทั้งสองรีบวิ่งมาตอบรับด้วยท่าทางเพิ่งตื่นไม่แพ้กัน

“วันนี้ข้าจะเข้าวัง ชุดที่สั่งตัดไปแล้วได้มาหรือยัง” นางเบื่อเสื้อผ้าสีขาวราวกับชุดแม่ชีวัดหลินจื้อจะแย่อยู่แล้ว

“เมื่อวานบ่าวไปเอามาแล้วเจ้าค่ะ” หลูเฟิงตอบ

“ดี ข้าอยากใส่สีชมพู เจ้าไปเตรียมเครื่องประดับที่เข้ากับชุดมาให้ข้าเลือกสักสามสี่ชิ้นแล้วค่อยกลับไปอาบน้ำแต่งตัวใส่ชุดที่ข้าเคยมอบให้”

“เจ้าค่ะ!” หลูเฟิงกับฉิงหลี่น้อมรับ ก่อนจะพากันเดินออกไปด้วยท่าทางตื่นเต้น 

ตั้งแต่พวกนางรับชุดมาจากนายหญิง พวกนางก็ยังไม่กล้าสวมใส่มันออกไปเดินข้างนอกแม้แต่ครั้งเดียว วันนี้นายหญิงเอ่ยปากเอง พวกนางคงใส่ได้โดยไม่ต้องสนใจผู้อื่นอีก

หลังอาบน้ำเสร็จลู่หนิงเหมยก็มานั่งแต่งหน้าทำผม นางสวมชุดสีชมพูราวกับกลีบดอกเหมยที่บานสะพรั่ง แต่งหน้าโทนเดียวกันขับให้ความงดงามโดดเด่นทวีคูณมากขึ้นไปอีกหลายเท่า 

นางหยิบต่างหูลวดลายวิจิตรสีแดงขึ้นมาประดับติ่งหูน้อยๆ ทำผมเรียบง่ายแต่ก็สวยงามไม่เหมือนใคร ปิ่นปักผมสีทองประดับด้วยดอกไม้สีขาวแกมชมพูถูกปักบนเรือนผมดำขลับส่งผลให้สตรีที่งามล่มบ้านล่มเมืองนางนี้สามารถล่มแผ่นดินทั้งแผ่นดินได้เสียแล้วกระมัง

ลู่หนิงเหมยส่องคันฉ่องแล้วก็ยกยิ้มอย่างพอใจ มันต้องอย่างนี้สิถึงจะดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาหน่อย!

“คุณหนูเจ้าคะ พวกบ่าวแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ” ฉิงหลี่กับหลูเฟิงก้าวเข้ามาด้วยท่าทางประหม่า พวกนางสวมชุดสีขาวสะอาดปักลายสวยงามดูเรียบร้อยอ่อนหวาน แต่ก็ยังขัดตาลู่หนิงเหมยอยู่ดี

นางทำให้สองคนนี้กลายเป็นแม่ชีวัดหลินจื้อแทนนางไปแล้วหรือนี่...

“พวกเจ้ามาใกล้ๆข้า ข้าจะทำผมแล้วตบแต่งใบหน้าให้พวกเจ้านิดหน่อย...”

“ตะ แต่ว่า..”

“ไม่มีแต่ รีบเข้ามา” ลู่หนิงเหมยสั่งคำขาด พวกนางจนใจจึงได้แต่ขยับตัวเข้าไปหานายหญิงของตน

ลู่หนิงเหมยออกแบบทรงผมให้เข้ากับรูปหน้าของทั้งสอง แต่งตาทาปากให้พวกนางไม่ดูจืดชืดเหมือนแม่ชี สองคนนี้มีรูปหน้าสวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เสริมนิดเพิ่มหน่อยก็โดดเด่นกว่าผู้คนธรรมดา

“ข้าเป็นถึงพระคู่หมั้น มีบ่าวรับใช้หน้าตาดี ฉลาดปราดเปรื่องอยู่ข้างกายย่อมเสริมบารมีให้กับตัวข้าเอง วันหลังข้าจะสอนให้พวกเจ้ารู้จักแต่งเนื้อแต่งตัว ให้หนังสือพวกเจ้าเอาไปอ่านเสริมความรู้ พวกเจ้าก็จงตั้งใจเรียนรู้จากข้าอย่าได้ทำให้ข้าต้องผิดหวัง” ลู่หนิงเหมยกล่าววาจาด้วยรอยยิ้ม

หลูเฟิงกับฉิงหลี่ได้ยินก็น้ำตาคลอ พวกนางโชคดีเหลือเกินที่ได้เป็นบ่าวข้างกายคุณหนูใหญ่เช่นนี้

“บ่าวจะไม่ทำให้คุณหนูต้องผิดหวังเจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้กล่าวน้ำเสียงจริงจัง

“พวกเราก็ไปกันเถอะ หยิบของขวัญหีบนั้นไปด้วย ข้าจะนำไปมอบให้องค์หญิงแคว้นจ้าว...”

“เจ้าค่ะ”



หยางเจินนั่งนิ่งสนิทอยู่กับที่ สายตาเฝ้ามองออกไปยังประตูทางเข้าท้องพระโรงราวกับกำลังรอคอยใครบางคนอย่างใจจดใจจ่อ

เหล่าขุนนางต่างถือของขวัญมาวางไว้บนโต๊ะมากมายเพื่อมอบให้กับองค์หญิงแคว้นจ้าวตามธรรมเนียม เขาเองก็นำของขวัญไปวางไว้แล้วเป็นของที่ไม่ได้มีความพิเศษอันใดมากนัก

ทันใดนั้นก็มีสตรีในชุดปักลายสีฟ้าเดินนวยนาดเข้ามา ท่าทางสง่างามเป็นที่สะดุดตาของผู้คน 

นางงดงามสูงส่งสมกับฐานะองค์หญิง ผู้คนต่างนึกชื่นชมอยู่ภายในใจไม่น้อย

องค์หญิงแคว้นจ้าวเดินสำรวจกวาดสายตาเหลือบไปเห็นบุรุษที่นั่งจิบชาไม่สนใจผู้ใด มุมปากงามก็ยกยิ้มขึ้นมาน้อยๆ พึมพำในใจ นี่น่ะหรือองค์รัชทายาท เขาช่างหล่อเหลาสง่างามสมคำร่ำลือไม่มีผิด

นางให้คนไปสืบเรื่องของสตรีที่เป็นว่าที่พระชายาเอกมาแล้ว หญิงอวดดีผู้นั้นมิใช่ชาวบ้านธรรมดาแต่เป็นถึงบุตรีของท่านราชครูของฮ่องเต้! 

ช่างน่าเจ็บใจยิ่งนัก! ใครจะไปรู้ได้เล่าว่าหญิงสูงศักดิ์จะไปเดินเล่นในตลาดเพียงลำพังทำราวกับเป็นชาวบ้านธรรมดาทั่วๆไป

คนแคว้นเยี่ยนเป็นเช่นนี้หรอกหรือ ชอบให้คนอื่นดูเบาตนแล้วตอกกลับเจ็บแสบมิรู้ลืม นางจำเหตุการณ์เมื่อวานได้ฝังใจ ไม่เคยต้องอับอายเท่านี้มาก่อนในชีวิต!

ลู่หนิงเหมย! ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าได้ตบแต่งกับองค์รัชทายาทเด็ดขาด!

เมื่อนึกถึงเรื่องอัปยศที่เกิดขึ้นเมื่อวาน สตรีชุดฟ้าก็มีนัยน์ตาเกรี้ยวกราดขึ้นมาทันควัน ก่อนจะแปรผันเป็นหวานเยิ้มมุ่งเดินเข้าไปหาบุรุษที่นางหมายปอง

“ถวายพระพรเพคะ องค์รัชทายาท”

หยางเจินมองสตรีตรงหน้าด้วยสายตานิ่งสนิทไร้ซึ่งความรู้สึกอันใด เขาเพียงแต่พยักหน้ารับรู้ไม่กล่าววาจาใดออกมาแม้แต่คำเดียว

“หม่อมฉันเฟยฮวา เป็นองค์หญิงแคว้นจ้าวเพคะ” นางรีบกล่าวแนะนำตัวด้วยสีหน้าหวานเยิ้มงดงามจนผู้คนไม่อยากลืมเลือน

“เฟยฮวา เจ้าไม่ไปทักทายแขกด้านหน้าหรอกหรือ” หยางเจินกล่าวน้ำเสียงไม่หนักไม่เบา นัยน์ตาดุจพยัคฆ์ร้ายจับจ้องไปที่ทางเข้าท้องพระโรงเพียงอย่างเดียว

เฟยฮวามองตามอย่างไม่เข้าใจ ประตูท้องพระโรงมีอันใดให้น่าสนใจมากกว่านางอย่างนั้นหรือ...

“หม่อมฉันออกไปทักทายมาแล้วพักใหญ่ ตั้งใจจะเข้ามานั่งพักหายใจสักเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะมาพบองค์รัชทายาทพอดีเพคะ” เฟยฮวาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆหยางเจินอย่างแนบเนียน 

เหล่าขุนนางที่เห็นต่างกระซิบกระซาบถึงความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดาของนางที่มีต่อองค์รัชทายาทกันให้ทั่ว เป็นที่พึงใจนางยิ่งนัก!

หยางเจินทำเมินเฉย ไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมา 

ขุนนางและเหล่าข้าราชบริพารก็หลั่งไหลเข้ามาจนเกือบจะครบแล้ว ทุกคนนั่งพูดคุยรอฮ่องเต้เสด็จมาเท่านั้น เหตุใดสตรีตัวน้อยของเขาถึงยังไม่ถึงเสียที

“นะ..นั่น! พระคู่หมั้นใช่หรือไม่! งดงามยิ่งนัก งามสมกับบารมีองค์รัชทายาทจริงๆ!” 

อยู่ๆเหล่าขุนนางต่างก็เอ่ยปากกันอย่างตกตะลึงงึงงัน มองไปที่ทางเข้าท้องพระโรงกันเป็นตาเดียว

ลู่หนิงเหมยเดินเข้ามาอย่างสง่าผ่าเผยและทรงอำนาจ ด้านหลังมีบ่าวรับใช้เดินตามอยู่ไม่ห่าง ถึงแม้จะงามน้อยกว่าผู้เป็นนายแต่ก็โดดเด่นสะดุดสายตาผู้คน

งามทั้งนายหญิง งามทั้งบ่าวรับใช้! เห็นทีคำกล่าวที่ว่าความงามของนางสามารถล่มบ้านล่มเมืองได้ยังดูจะน้อยไปถ้าเทียบกับใบหน้าราวนางฟ้านางสวรรค์ของสตรีผู้นี้เสียแล้ว

งามล่มแผ่นดินถึงจะถูก! เหล่าขุนนางต่างนึกขึ้นในใจ

หยางเจินนิ่งค้าง มองทุกย่างก้าวของลู่หนิงเหมยด้วยลมหายใจขาดห้วง พอได้สติเขาถึงรีบลุกพรวดพราดตรงดิ่งไปหาลู่หนิงเหมยโดยไม่สนใจเฟยฮวาที่นั่งอยู่ข้างๆแม้แต่น้อย

เฟยฮวามองลู่หนิงเหมยด้วยความอิจฉาริษยา จงเกลียดจงชังอย่างถึงที่สุด!

“เหตุใดเจ้าถึงได้มาช้านักเล่า” หยางเจินกล่าวด้วยรอยยิ้มที่ผู้คนเห็นต่างทำหน้าตกตะลึงไม่แพ้กัน

องค์รัชทายาททรงแย้มพระสรวลให้กับคุณหนูตระกูลลู่อย่างนั้นหรือ น้อยนักที่จะได้เห็นช่างเป็นบุญตาจริงๆ

“หม่อมฉันนั่งรถม้าเข้ามาในวังเลยมีเรื่องยุ่งยากนิดหน่อยเพคะ” 

คำพูดคำจาที่เปลี่ยนไปสร้างรอยยิ้มจางๆให้กับบุตรของโอรสสวรรค์ไม่น้อย นางรู้จักการวางตัวในฐานะว่าที่พระชายา กิริยาท่าทางก็สง่าสมกับเป็นบุตรีของท่านราชครู

“เช่นนั้นเราก็เข้าไปนั่งด้านในกันเถอะ”

ลู่หนิงเหมยยิ้มหวาน นางเห็นสีหน้าอึ้งค้างของหยางเจินตอนแรกก็อดนึกขำไม่ได้ บุรุษทึ่มผู้นี้มีคู่หมั้นที่งดงามยิ่งกว่าหยกชั้นดีอยู่ในมือแต่เขาก็ยังคงทึ่มซื่อบื่อไม่ยอมรักษานางไว้ในตอนแรก...

นางจะไม่ยอมให้เขาเป็นอย่างนั้นอีกแล้ว!

ลู่หนิงเหมยหันไปพยักหน้าให้บ่าวเอาของขวัญไปวางไว้บนโต๊ะก่อนจะยกมือคล้องแขนองค์รัชทายาทโดยไม่ต้องให้เขาเป็นคนเอ่ยปากบอก

หยางเจินเห็นก็อมยิ้มอย่างพอใจ เดินควงคู่เข้าไปนั่งด้านในสุดท่ามกลางสายตาของผู้คน ทั้งสองงดงามเหมาะสมยิ่งกว่ากิ่งทองใบหยก ช่างเป็นภาพที่หวานบาดตาบาดใจผู้คนเสียจริง โดยเฉพาะเฟยฮวา!

“ฝ่าบาทเสด็จจจจจ!!!!” 

เสียงแหลมเล็กของขันทีดังขึ้นทั่วทั้งท้องพระโรง ทุกคนต่างลุกขึ้นยืนแล้วย่อตัวลงทำการคำนับกันอย่างพร้อมเพรียง

“ถวายพระพรฝ่าบาทเพคะ/ถวายบังคมฝ่าบาทพะยะค่ะ ทรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นปี หมื่นหมื่นปี”

“พวกท่านลุกขึ้นเถิด” สุรเสียงมั่นคงเอ่ยขึ้น

“ขอบพระทัยเพคะ/พะยะค่ะ”

ทุกคนต่างลุกขึ้นนั่งที่เก้าอี้ของตน ฮ่องเต้เห็นอย่างนั้นก็ทรงกวาดสายตาทอดพระเนตรไปทั่วทั้งท้องพระโรงท่าทางพอพระทัยเป็นอย่างมาก

“วันนี้เป็นวันดีอย่างยิ่งที่จะต้อนรับองค์หญิงเฟยฮวาแห่งแคว้นจ้าวที่มาเยือนถึงที่นี่ ตอนเย็นจะจัดงานเลี้ยงอีกครั้ง เราหวังว่าทุกคนจะเข้าร่วมงานสังสรรค์ด้วยความยินดี” องค์ฮ่องเต้กล่าวอย่างลื่นไหล เฟยฮวายิ้มน้อยๆ นางลุกขึ้นยืนแล้วกล่าวอย่างนอบน้อม

“หม่อมฉันรู้สึกเป็นเกียรติมากเพคะ ที่พระองค์ทรงให้ความสำคัญกับหม่อมฉัน เสด็จพ่อของหม่อมฉันยังฝากจดหมายมาถึงพระองค์ด้วย ได้โปรดรับไว้ด้วยเถอะนะเพคะ” เฟยฮวาส่งจดหมายที่ถูกม้วนไว้อย่างดีให้กับขันทีข้างกายองค์ฮ่องเต้ แล้วนางก็ยิ้มออกมาจางๆ

พอฮ่องเต้อ่านจนจบจะต้องมีรับสั่งให้นางตบแต่งเป็นพระชายารองของรัชทายาทเป็นแน่ เขาไม่มีทางหักหน้านางที่เป็นถึงองค์หญิงแคว้นจ้าวได้หรอก

ทีนี้นางก็จะได้เห็นลู่หนิงเหมยอับอายเพราะถูกหยามเกียรติกลางท้องพระโรง 

พระคู่หมั้นยังไม่ทันได้เข้าพิธีอภิเษกสมรส แต่ว่าที่พระชายารองก็ถูกประกาศแต่งตั้งขึ้น ลู่หนิงเหมยคงจะโกรธจนแทบกระอักเลือดออกมาเป็นแน่!




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.132K ครั้ง

10,290 ความคิดเห็น

  1. #7582 Sistel2 (@l2oll) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:05

    ควงแขน???

    #7582
    0
  2. #3574 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 07:50
    จดหมายถึงฮ่องเต้ = ราชสาร
    #3574
    0
  3. #3198 orange-candy (@orange-candy) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 12:48
    สาวใช้ควรเรียกนางเอกว่าคุณหนูนะคะ
    มีบางคำโผล่มาว่า นายหญิงอ่ะ
    #3198
    0
  4. #2776 violakat (@violakat) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 08:50
    สาวใช้คนสนิท ควรจะเรียกนางเอกว่าคุณหนูจะดีกว่านะคะ เรียกแต่พระชายา ดูห่างเหินมาก
    #2776
    0
  5. #2768 aviana (@aviana) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 07:55

    ถึงยังไม่ถึงเสียที = ถึงยังไม่มาเสียที จะดีกว่าไหมคะ เพราะมันมีการใช้คำซ้ำถึง 2 ครั้งในประโยคเดียวกัน

    #2768
    0
  6. #2270 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 11:12
    ยั่วๆ เนื้อเรื่องดีหมด ยกเว้นึำเรียกนางเอกนี่แหละ
    #2270
    0
  7. #2269 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 11:09
    แต่งแล้วหรอ ถึงเรียก พระชายา
    #2269
    0
  8. #2012 tungmame (@milkiss) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 23:02
    นางเอกยังไม่แต่งงานจะเป็นพระชายาได้ยังไงคะ
    #2012
    0
  9. #1313 Natt_pohn (@Natt_pohn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 05:21
    นางเอกยังไม่แต่งงานไม่ใช่หรอคะ​ ทำไมเรียกเป็นพระชายาแล้ว
    #1313
    0
  10. #873 นา ตา (@kob99) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 12:24
    มันต้องใช้คำว่า ฮ่องเต้เสด็จ มากกว่า ฝ่าบาทนะคะ
    #873
    0
  11. #860 H-ray (@H-ray) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 11:30
    เราอ่านเจอหลายเรื่องนะว่าชายาเอกแต่งงานที่หลังได้ เพราะหากยังไม่ทีสตรีที่เหมาะสมก้อรอไปก่อน แล้วแต่งชายารอง อนุเข้าเรือนหรือตำหนักไปก่อน
    #860
    0
  12. วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 19:43
    ฮ่องเต้จะต้องมีรับสั่ง นะคะ ไม่ใช่ทูล
    #241
    0
  13. #113 cream_3390 (@cream_3390) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 15:32
    หมั่นไส้องค์หญิงงง
    #113
    0
  14. #96 earnpimpida (@earnpimpida) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 01:25
    โอ้ยยยย อยากตบนางฮวามากกกก ตื่นๆๆๆๆๆค่ะ
    #96
    0
  15. #58 DHmoon (@DHmoon) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 10:12
    ตื่นๆเถอะนอนตอนกลางคืนไม่พอเลยฝันกลางวัน?
    #58
    0
  16. #55 munongmu (@munongmu) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 10:03
    มันแปลกๆแขกมาเยือนบ้านเมืองเาทำไมต้องให้ของขวัญ

    แค่จัดงานเลี้ยงต้อนรับเฉยๆ

    ไม่ใช่จัดงานวันเกิด หรืองานแต่ง
    #55
    0
  17. #53 jimm_my (@jimm-my) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 09:52

    ตื่นๆฝันกลางวันหรือไงแม่องค์หญิง

    #53
    0
  18. #52 amamkmp (@amkamonporn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 09:49
    ร้ายนักนะ ลู่หนิ่งเหมยสู้มันๆ อย่าไปยอมแพ้!!!
    #52
    0