ตอนที่ 1 : บทที่ ๑ เปลี่ยน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5331 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62


“เหมยเอ๋อร์เจ้าได้ยินข้าหรือไม่!”เสียงทุ้มเข้มกล่าวอย่างกังวลใจ มือหนาเร่งเขย่าร่างบอบบางที่นอนนิ่งสนิทราวกับคนไร้ความรู้สึก

“ทูลองค์รัชทายาท กระหม่อมสมควรตาย! กระหม่อมไร้ความสามารถ ได้โปรดลงโทษกระหม่อมด้วยเถอะพะยะค่ะ!”

“เจ้าหมายความว่าอย่างไร” หยางเจินขมวดคิ้วเข้าหากันแน่นเมื่อได้ยินหมอหลวงกล่าวสีหน้าร้อนรน หางคิ้วพลันกระตุกขึ้นเล็กน้อย

“คุณหนูลู่ไม่หายใจแล้วพะยะค่ะ!”

ดวงตาดำขลับหรี่ลง สิ้นคำตอบของหมอหลวงเสียงฮือฮาก็ดังขึ้นไปทั่วทุกทิศทาง

ที่นี่คือลานประลองฝีมือที่กำลังจัดงานกันอย่างครึกครื้น ผู้คนล้วนเข้ามานั่งรับสำรับกลางวันและมาชมการต่อสู้ของสุดยอดฝีมือในวังหลวงมากมาย

ทว่าเรื่องไม่คาดฝันดันเกิดขึ้น หยางเจินปล่อยเสือขาวตัวโปรดของเขาให้กระโจนใส่ลู่หนิงเหมยเพื่อให้นางรู้สึกหวาดกลัวเพียงเล็กน้อย ถึงอย่างไรก็ยังมีตะข่ายเหล็กแข็งแรงทนทานกั้นอยู่

เสือขาวของเขาที่ปล่อยไปไม่มีทางกระโจนเข้าไปทำร้ายนางให้ได้รับบาดเจ็บจนถึงแก่ชีวิต!

แต่นึกไม่ถึงว่าคู่หมั้นคู่หมายของเขาจะตื่นตระหนกตกใจกลัวจนสิ้นใจไปได้ เป็นสตรีที่มีจิตใจอ่อนแอยิ่งนัก! เขาไม่ได้หมายจะเอาชีวิตนางเลยสักนิดเดียว

เพียงแค่อยากให้นางเอ่ยขอถอนหมั้นกับเขาต่อหน้าเสด็จพ่อ เขายังไม่พร้อมที่จะแต่งงานตอนนี้ และยังไม่สนใจในอิสตรีนางใด

การที่นางมาสิ้นใจตายต่อหน้าเขา ผู้คนคงครหาต่อว่าว่าเขาเป็นคนจิตใจอำมหิตโหดเหี้ยมแล้วกระมัง ถึงได้กลั่นแกล้งหญิงสาวตัวเล็กๆเช่นนางจนสิ้นใจตายได้

“นางตายเพราะเสือขาวของข้าอย่างนั้นหรือ”

“คุณหนูลู่เป็นอย่างมาก จึงทำให้การเต้นของหัวใจหยุดชะงักไปพะยะค่ะ!” หมอหลวงเหงื่อตก กล่าวได้ไม่เต็มปากนัก

“ทหาร!” เสียงทรงอำนาจขององค์ชายรัชทายาททำให้ทุกคนที่กำลังฮือฮาเงียบเสียงลง

“พะยะค่ะ!”

“สังหารเสือขาวตัวนั้นเสีย!”

แม้จะเสียดาย แต่ชีวิตก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิต ในเมื่อเขาเป็นคนปล่อยมันออกไปเอง ก็ต้องยอมรับที่จะสูญเสียมันไปด้วยเช่นกัน

“อึก…”

เหล่าทหารองครักษ์ยังไม่ทันจะได้น้อมรับคำสั่ง ทุกคนก็ต้องหยุดชะงักค้างหันไปมองร่างบางที่สิ้นลมหายใจไปแล้วด้วยแววตาตื่นตระหนก

“อึก..เฮือก!”

ความรู้สึกพะอืดพะอมจนอยากจะอาเจียนและเสียงกึกก้องน่ารำคาญหูจากรอบข้าง ทำให้ร่างบางค่อยๆขมวดผูกคิ้วเข้าเป็นปม ก่อนที่เธอจะสะดุ้งเฮือกสูดเอาอากาศบริสุทธิ์เข้าร่างกายทันทีราวกับคนที่กลั้นหายใจอยู่ใต้น้ำเป็นเวลานานแล้วเพิ่งโผล่พ้นผิวน้ำขึ้นมาหายใจก็ไม่ปาน

ดวงตากระจ่างใสเบิกกว้างด้วยความตกใจก่อนจะเปลี่ยนเป็นงุนงงเมื่อสายตาสบเข้ากับบุรุษรูปงามในชุดสูงศักดิ์สีดำแดงที่กำลังจ้องเธออย่างไม่กระพริบตา

ผิวของเขาขาวดั่งกระดาษสา จมูกโด่งเป็นสันดูสง่าผ่าเผย ริมฝีปากหยักได้รูปน่าหลงไหลจนอยากสัมผัส เรือนผมสีดำยาวถูกรวบมัดเพียงครึ่งหัวแล้วปล่อยปลายผมให้ปลิวรับกับสายลมที่พลัดผ่าน

คนอะไรหล่อเหลาเสียยิ่งกว่าเทพบุตรตกสวรรค์ไร้ที่ติได้ขนาดนี้ น่าจับฟัดนัก! เธอคิดในใจ

ร่างสูงยืนนิ่ง นัยน์ตาดำขลับราวพยัคฆ์ดุร้ายของเขากำลังแสดงความประหลาดใจไม่แพ้ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์

เธอตื่นจากภวังค์ พลันครุ่นคิดขึ้นมาทันที ที่นี่คือที่ไหนกัน ทำไมช่างโบราณย้อนยุค...

ทุกคนก็แต่งตัวย้อนยุค...

พอลองสังเกตดีๆก็ต้องตกตะลึงงึงงัน เหมือน... เหมือนมาก เหมือนกับพระราชวังต้องห้ามที่กรุงปักกิ่งไม่มีผิด!

ทันทีที่ได้สติความทรงจำก่อนตายก็พรวดพราดเข้ามาในหัวจนตัวสั่นระริก เธอถูกฆ่า! เธอถูกฆ่าตายไปแล้วไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงได้ฟื้นขึ้นมาได้!

อีกอย่างเธอตายที่รัสเซีย อยู่ๆจะมาโผล่ที่ประเทศจีนได้ยังไง!

เธอถูกองค์กรมืดลอบสังหารเพราะไปล่วงรู้ความลับสำคัญ แถมยังถูกจับได้ว่าทำงานเป็นนักภาษาศาสตร์อยู่ในหน่วยข่าวกรองพิเศษของสหรัฐ แน่นอนว่าแม้แต่กระดูกก็คงไม่หลงเหลือไว้ให้ตามหาเบาะแสได้อีก

เธอกลายเป็นบุคคลหายสาบสูญไปเสียแล้ว...

ริมฝีปากอมชมพูดั่งกลีบดอกเหมยเม้มเข้าด้วยกัน ดวงตาสุกสว่างกวาดมองไปยังใบหน้าทุกคนที่ยังคงอ้าปากตกตะลึงว่านางฟื้นขึ้นมาจากความตายเมื่อครู่ราวกับปาฏิหาริย์ได้อย่างไร

ยังไม่ทันจะได้กล่าวถามว่าที่นี่คือกองถ่ายทำละครย้อนยุคหรือเปล่า ฉับพลันความทรงจำแปลกประหลาดมากมายก็พรั่งพรูเข้ามาในสมองจนนางต้องยกมือขึ้นกุมขมับ เหงื่อไหลซึมไปทั่วทั้งแผ่นหลังเล็ก ความทรงจำเหล่านี้ตอบคำถามในใจของนางจนหมดสิ้น

‘ลู่ หนิงเหมย’ บุตรีสายตรงของตระกลูชนชั้นสูง ผู้มีบิดาเป็นถึงราชครูของฮ่องเต้ และนางยังมีศักดิ์เป็นคู่หมั้นคู่หมายขององค์ชายรัชทายาทแห่งแคว้นเยี่ยนนามว่า ‘ตงฟาง หยางเจิน’ ซึ่งเขากำลังยืนจับผิดนางอยู่ไม่ห่าง

ความรู้สึกสิ้นหวัง ผิดหวังในหัวใจทำให้นางปวดหนึบไปทั่วทั้งร่างกาย หากแต่นั่นไม่ใช่ความรู้สึกของนางแต่เป็นของเจ้าของร่างเดิมที่วิญญาณนางยังไม่จากไปไหน

นางรักองค์รัชทายาทผู้นี้เหลือเกิน แต่ก็ต้องผิดหวังจนหัวใจแหลกสลายเพราะเขาเป็นต้นเหตุทำให้นางตกตายอย่างไร้เกียรติเช่นนี้

ความรู้สึกบางเบาดั่งขนนกแต่กลับหนักอึ้งดั่งขุนเขาโหมกระหน่ำเข้ามาไม่ขาดสาย จนร่างบางต้องขยับตัวลุกขึ้นนั่งช้าๆ พลันสายตาเหลือบไปเห็นถ้วยอาหารถ้วยหนึ่งที่วางอยู่บนสำรับของนาง สิ่งแปลกปลอมที่อยู่ในนั้นทำให้หนังใต้ตาของลู่หนิงเหมยกระตุก

‘เจ้าไม่ได้ตกตายเพราะชายที่เจ้ารัก ทว่ามีผู้อื่นคิดปองร้ายเจ้าหมายโยนความผิดให้กับเขาเท่านั้น เหมยเอ๋อร์เจ้าจงวางใจเถิด ข้าจะสืบหาตัวคนร้ายและลงทัณฑ์มันผู้นั้นแทนเจ้าเอง’

เพียงแค่นางนึกคำพูดอยู่ในใจ ความหนักอึ้งที่เคยมีก็สลายหายไปในพริบตา ราวกับว่าวิญญาณของเจ้าของร่างนี้ได้จากไปแล้วจริงๆ

ขนแขนลุกซู่ชูชันขึ้นมาจนน่ากลัว ไม่เคยคิดเคยฝันว่าจะต้องมาพบเจอเข้ากับเรื่องแบบเดียวกับในนวนิยายไม่มีผิด

จะว่าไปชาติที่แล้วนางก็ตกตายอย่างเอน็จอนาจยิ่งนัก! ยังไม่ทันได้เอ่ยปากบอกลาคุณแม่ทูนหัวเลยสักคำ สามีเป็นตัวเป็นตนก็ยังไม่มี คำกล่าวที่ว่า ‘เสียชาติเกิด’ นางยังรู้สึกว่ามันยังน้อยไป

ไหนๆสวรรค์ก็มีเมตตาส่งนางมาเกิดอีกครั้งในยุคที่พระราชวังต้องห้ามยังมีคนอยู่อาศัยไม่ไร้ซึ่งผู้คนเหมือนในยุคปัจจุบันที่เป็นแค่แหล่งประวัติศาสตร์แล้ว

นางไม่มีทางปฏิเสธชีวิตใหม่นี้อย่างแน่นอน ชาติที่แล้วนางไม่มีบุญวาสนา จึงไร้คนข้างกายตายอย่างโดดเดี่ยว ชาตินี้นางจะไม่ยอมสิ้นใจไปก่อนจะมีสามีเป็นตัวเป็นตนเด็ดขาด

นับแต่นี้ไปนางคือลู่ หนิงเหมย แต่ไม่ใช่ลู่หนิงเหมยอิสตรีผู้อ่อนแอไร้ซึ่งอำนาจอีกแต่ไป นางมาเกิดใหม่ในร่างนี้นางก็จะไม่ยอมให้ใครมารังแกร่างนี้ได้อีก

ชาติก่อนเสี่ยงตายมานักต่อนัก ไม่เคยได้ใช้ชีวิตเฉกเช่นคนปกติทั่วไป ครั้งนี้นางก็ขอเห็นแก่ตัว ลืมเลือนภพเก่าเสียให้สิ้น เสพสุขกับฐานะและอำนาจที่นางได้รับให้สาสมใจทีเถิด

ไม่เคยทำตามใจตัวเอง นางก็จะทำ ไม่เคยใช้อำนาจ นางก็จะใช้ให้เต็มที่ ชาติก่อนเคยเป็นคนในหน่วยพิเศษอะไรก็ช่าง ชาตินี้นางขอเป็นโฉมงามใช้ชีวิตสุขสบายสักชาติจะเป็นไรไป

“ข้านึกว่าเจ้าจะตกใจตายเพียงเพราะเสือขาวของข้าทำท่ากระโจนใส่เจ้าเสียแล้ว” เสียงทุ้มเข้มขององค์ชายรัชทายาทกล่าวขึ้นอย่างเย้ยหยันเรียกคืนสติของนางได้ทันท่วงที

หนอย เจ้าลูกหมาน้อย เจ้าจะเป็นคนแรกที่ข้าจะเอาคืนให้สาสมเลย ชอบสรรหาเรื่องมากลั่นแกล้งข้านัก

นัยน์ตาสว่างสดใสปรายตามองไปที่บุรุษรูปงามแต่จิตใจคับแคบเช่นองค์รัชทายาทด้วยสายตาเย็นเฉียบอย่างที่ไม่มีใครเคยเห็นนางทำมาก่อน

หยางเจินชะงักค้างไปชั่วครู่ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสุขุมลึกลับ

“ข้าไม่ตายเพราะเสือขาวที่เหมือนลูกหมาของท่านง่ายๆหรอก หยางเจิน” ลู่หนิงเหมยกล่าว

นอกจากแววตาที่เปลี่ยนไปแล้ว นางยังกล่าววาจาเสียดสีหาว่าเสือขาวของเขาคล้ายกับลูกหมาตัวหนึ่งที่นางไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้นนางยังกล้าเอ่ยชื่อจริงของเขาด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ทั้งๆที่ในแผ่นดินนี้ผู้ใดที่กล้าเอ่ยนามเขาล้วนตายไม่ดีทั้งสิ้น

ฮ่องเต้กับฮองเฮา ยังเรียกเขาว่า เจินเอ๋อร์...

ขันที ขุนนางในวัง ไพร่ฟ้าล้วนเรียกเขาว่า องค์รัชทายาท

เหตุใดนางถึงได้กล้า...

บ่าวไพร่ถึงกับอ้าปากค้างรีบก้มหัวหมอบลงกับพื้น หน้าแทบจะฝังลงไปในดิน เมื่อได้ยินนายหญิงของตนกล่าววาจาชวนให้ศีรษะหลุดออกจากบ่ายิ่งนัก

 


----------

Rewrite ครั้งที่ 1

ตั้งแต่บทที่ 1-50

*แก้ไขคำเรียกนางเอกและคำผิดบางส่วน จัดหน้าใหม่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5.331K ครั้ง

9,952 ความคิดเห็น

  1. #9318 skylarsakao (@skylarsakao) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 18:14
    เพิ่งได้เข้ามาอ่านสนุกมากเลยค่ะ ติดตามเลย
    #9318
    0
  2. #8273 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 07:40
    พี่ควรฆ่าตัวเองอ่ะค่ะ 5555
    #8273
    0
  3. #7928 Jameslove3699 (@Jameslove3699) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 15:33
    ตีพิมยังค่ะสนุ๊กมากเลยรออ่านไม่ไหวอยากหาชื้อเล่มอ่านค่ะ
    #7928
    0
  4. #7884 boss2113 (@boss2113) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 06:58
    ใครตัวเอก
    #7884
    0
  5. วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 20:16
    อ่านละแบบ..ชีวิตแลกชีวิต ควรแลกคือหล่อนไม่ใช่เสือค่ะ
    #7773
    0
  6. #7626 Poonchanit (@poonchanit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 22:51
    ถ้าชีวิตแลกชีวิต ไม่ควรฆ่าเสือขาว ควรฆ่าตัวเองไปเลย
    #7626
    0
  7. #6646 Masile (@pan_c) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2562 / 18:57

    คำผิดและตกหล่นเยอะนะคะ 1.คุณหนูลู่เป็นอย่างมาก. 2.เหมือนเห็น เอน็จอนาถ ผิดนะคะต้องเป็น อเนจอนาถ

    #6646
    0
  8. #6203 Lukiris Tink (@kimchi9) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 11:49

    เพิ่งได้มาอ่าน น่าสนุกมากค่ะ
    #6203
    0
  9. #6112 SunnyRISE99 (@SunnyRISE99) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 16:31
    ภาษา​ดีมากกกกก​ ลื่นไหลสุดเท่าที่เคยอ่านนิยายจีนมา

    ขอบคุณ​ที่​แต่งเรื่องนี้ให้อ่านนะคะ​ เป็น​กำลัง​ใจ​ให้​เด้อ
    #6112
    0
  10. #6102 Amineen27 (@Amineen27) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 12:50
    555555สนุกดีค่ะ
    #6102
    0
  11. #4230 Just Right (@kae-7-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2562 / 22:08
    คุณหนูลู่เป็นอย่างมาก = คุณหนูลู่ตกใจเป็นอย่างมาก
    น่าจะแบบนี้รึเปล่าคะ?
    #4230
    0
  12. #4031 00u00 (@00u00) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 00:50
    น่าสนใจค่ะ วังต้องห้ามเดี๋ยวนี้ไม่ว่างเปล่าหรอก คนเยอะมาก นักท่องเที่ยวล้นค่ะ^^
    #4031
    0
  13. #3841 Noo Na (@vannarat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 14:44
    อีกแต่ไป —> อีกต่อไป
    #3841
    0
  14. #3552 Zebus (@kim09499mii2) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2562 / 00:13
    น่าสนใจยิ่งงงง
    #3552
    0
  15. #3406 Piichaya (@Piichaya) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2562 / 20:56

    นางเอกแทนตัวเองว่า ข้า

    แล้วรู้สึกแปลกๆ

    #3406
    1
    • #3406-1 Mila15 (@Mila15) (จากตอนที่ 1)
      16 มิถุนายน 2562 / 04:15
      เราว่าไม่แปลกนะ นิยายจีนส่วนมากใช้คำนี้กัน
      #3406-1
  16. #3179 orange-candy (@orange-candy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 09:18
    ตอนหมอหลงรายงานน่าจะพิมพ์ตกคำว่า ตกใจนะคะ ประโยค
    “คุณหนูลู่เป็นอย่างมาก”
    #3179
    0
  17. #2693 AiAilada (@AiAilada) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 17:48
    แค่เริ่มก็น่าสนุก ติดตามค่ะไรท์
    #2693
    0
  18. #2640 noo_parekapoom (@noo-pare) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 07:04
    ติดตามค่า
    #2640
    0
  19. #2585 Kalabamile (@mildbadgril) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:12
    สรรหา ครับบยยย
    #2585
    0
  20. #2478 nn222777_ (@nn222777_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 08:26
    น้องง55555
    #2478
    0
  21. #1979 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 08:58
    หมาน้อย 555
    #1979
    0
  22. #1524 piyaponpiyapon (@piyaponpiyapon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 11:42

    ขนาดแต่งเรื่องแรกยังใช้คำได้สละสลวยเนื้อเรื่องก็สนุกมากอีกด้วยนะคะมืออาชีพคงไม่ไกลแล้วค่ะ

    #1524
    0
  23. #1516 oneday2018 (@oneday2018) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 09:19
    ท่าจะมันส์แฮะ
    #1516
    0
  24. #1508 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 08:08
    น่าจะลงโทษตนเองนะ
    #1508
    0
  25. #1301 lh-tye (@chen_tye) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 21:16
    นางเองเป็นแค่คู่หมั้นแต่ยังไม่ได้แต่งเข้าอ่า ทำไมถึงถูกเรียกว่า พระชายาอ่ะ ต้องเรียกว่า ว่าที่พระชายาไม่ใช่อ่อ งงมากๆเด้อ
    #1301
    1
    • #1301-1 omm12345 (@omm12345) (จากตอนที่ 1)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:53
      เห็นด้วยทำไมถึงเรียกแบบนี้
      #1301-1