วรรณคดีสไตล์เกรียน

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 160,872 Views

  • 414 Comments

  • 882 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,536

    Overall
    160,872

ตอนที่ 25 : พระมเหลเถไถ : บทละครสุดอินดี้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 879
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    15 พ.ย. 61

เมื่อนั้น
พระมะเหลเถไถมะไหลถา
สถิตยังแท่นทองกะโปลา
ศุขาปาลากะเปเล

วันหนึ่งพระจึงมะหลึกตึก
มะเหลไถไพรพรึกมะรึกเข
แล้วจะไปเที่ยวชมมะลมเต
มะโลโตโปเปมะลูตู

ตริแล้วพระมะเหลจึงเป๋ปะ
มะเลไตไคลคละมะหรูจู๋
จรจรัลตันตัดพลัดพลู
ไปสู่ปราสาทท้าวโปลา


เมื่อได้อ่านบทละครเรื่องนี้แล้วประกอบกับชื่อกระทู้นี้แล้ว หลายคนก็อยากจะบอกให้ไรท์เตอร์วางถุงกาวลงก่อนใช่ไหม? 


เดี๋ยว!! เค้ายังไม่ได้ดมกาวอะไรทั้งนั้นเลยนะ นี้ก็คือบทละครของพระมเหลเถไถ บทละครสุดอินดี้ที่แต่งโดยคุณสุวรรณเจ้าเก่าเขานะครับ


 
พระมะเหลเถไถ เป็นกลอนบทละครที่ประพันธ์ขึ้นตามจินตนาการของคุณสุวรรณเอง โดยแต่งขึ้นในสมัยรัชกาลที่ 4 มีความแปลกตรงที่แต่งขึ้นเป็นภาษาบ้าง ไม่เป็นภาษาบ้างปะปนกันไปแต่ต้นจนปลาย แต่ใครอ่านก็เข้าใจความได้ตลอดเรื่อง ถูกกล่าวหาในสมัยนั้นว่าแต่งเมื่อ “เสียจริต” หรือ “มีสติฟุ้งซ่านผิดปกติ” หรือเรียกง่ายๆว่าบ้า!!นี้เอง เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องแปลกในวงการกวียุคนั้น


 
ส่วนใหญ่วางถ้อยคำที่ไม่เป็นภาษาไว้ใน 3 คำต่อท้ายวรรคทุกวรรค กระบวนการแต่งกลอนบทละครก็ดำเนินไปตามธรรมเนียมการแต่งตามแบบฉบับของบทละคร มีการระบุชื่อเพลงที่ใช้ในการขับร้อง ขึ้นกลอนด้วยคำว่า “เมื่อนั้น” “บัดนั้น” “มาจะกล่าวบทไป” มีบทสระสรงแต่งองค์ทรงเครื่องของตัวละคร มีบทพรรณนาธรรมชาติ มีบทเกี้ยวพาราสี บทชมนาง เป็นต้น


 
เนื้อเรื่องจะกล่าวถึง พระมะเหลเถไถ โอรสของท้าวโปลา กับ นางตาลา วันหนึ่งลาพระบิดาไปประพาสป่าค้างแรมในป่า 



พระอินทร์จึงได้พาเอา นางตะแลงแกง ธิดาท้าวมะไลทีมาไว้ยังพลับพลา พระมะเหลเถไถจึงได้นางตะแลงแกงเป็นชายา ดังนี้

ว่าพลางทางถดมะหลดติด
อย่าอายเอียงเบี่ยงบิดมะลิดเป๋
นางป้องปัดหัตถามะลาเท
มะโลโตโปเปมะเลตุง

สองภิรมย์ชมเชยมะเลยปม
สำราญรมย์รื่นเริงมะเลิงตุ๋ง
สัพยอกหยอกเย้ามะเลาชุง
สมสวาดิ์มาดมุ่งมะลุงแช

รุ่งขึ้นก็ยกกองทัพเข้าเมืองพบยักษ์ครึ่งตัวชื่อว่า ท้าวไทอสุรามะลาก๋อย (ชื่อยาวไปไหนเนี่ยพี่!) ที่ถูกพระอิศวรสาปโทษฐานริอ่านลักลอบเป็นกิ๊กกับนางฟ้าซะนี้ 


โดยให้มาบังเกิดในโลกมนุษย์ คอยจับสัตว์เป็นอาหาร ยักษ์จะจับพระมะเหลเถไถก็เลยได้รบกัน

ถลากายหมายมั่นมะลันจ้อง
มะเหลจับรับรองสะรองกี้
สุราก๋อยถอยท่ามะลารี
มะเหลรุกคลุกคลีประชีไช

ประชิดชิงอาวุธยุทธนา
ยักษ์ทนงทรงคทาตะลาไป๋
ตลบป้องคล่องแคล่วมะแลวไท
มะลวงทีหนีไล่มะไลทอง 


ต้นฉบับของคุณสุวรรณจบเพียงแค่นี้ และต้องขอขอบคุณศึกษาธิการที่ไม่เอาบทเรื่องนี้มาสอบอาขยานไม่งั้นละก็ บรื้อ!! ผมไม่อยากจะคิด



ไร้สาระมานาน เรามาจริงจัง แค่ไหน แค่ไหน เรียกจริงจัง ถุ้ย!! ต่อๆๆเลยล่ะกัน เดี๋ยวคนอ่านเค้าจะรำคาญแล้วปิดไปซะนี้



บทละครเรื่องนี้ยังเป็นวรรณกรรมที่วิพากษ์งานวรรณกรรมด้วยกันด้วย โดยล้อเลียนวรรณคดีแบบฉบับโดยเฉพาะบทละครในเรื่อง อิเหนา สังเกตได้ว่า คุณสุวรรณเลือกใช้คำที่ไม่มีความหมายในภาษาไทยมาใส่ในบทละครเป็นจำนวนมาก 



นี้ก็เป็นเพราะการใช้ภาษาชวามลายูในบทพระราชนิพนธ์เรื่องอิเหนา เนื่องจากบทประพันธ์เรื่องนี้ รัชกาลที่ 2 ทรงสรรคำและปรับคำจากภาษาชวามลายูมาใช้ในบทละครเป็นจำนวนมาก แต่ผู้อ่านก็ยังสามารถเข้าใจเนื้อเรื่องจากบริบทแวดล้อมได้ 



ต่อมาพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้ทรงพระราชนิพนธ์ นิราศพระมเหลเถไถ เพื่อล้อบทละครเรื่องนี้อีกครับ หวังว่าจะได้ความรู้กันอีกเช่นเคยนะครับ สำหรับวันนี้สวัสดีครับ
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #174 เด็กหงส์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 21:08
    ขอบคุณกระทรวงศึกษาธิการมากๆ แหม่ ไม่งั้นล่ะก็ บันเทิงแน่พ่ะย่ะค่ะ
    #174
    0