วรรณคดีสไตล์เกรียน

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 159,228 Views

  • 412 Comments

  • 878 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,892

    Overall
    159,228

ตอนที่ 198 : class ของฤษี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    18 พ.ย. 61

ฤษี (rishi) หมายความว่า ผู้แต่งพระเวท หรือผู้เห็น 

ฤๅษีเป็นนักบวชพวกหนึ่ง มีมาก่อนพุทธกาล เป็นพวกสละบ้านเรือนออกไปบำเพ็ญพรตแสวงหาความสงบ ตามสถานที่สงัดต่างๆ เดิมมักเป็นหญิง ซึ่งเรียก "ฤษิก (rishika)" ตามความในคัมภีร์สารวานุกรมนี (Sarvanukramani) ในบรรดาผู้แต่งฤคเวทนั้น เป็นฤษิกถึงยี่สิบคน
.
.
.
.
.
มีผู้แปลคำว่าฤษีว่า  ผู้มีปัญญาอันได้มาจากพระเป็นเจ้า และได้แบ่งฤษีออกเป็น 4 คลาส คือ

1. ราชรรษี / ราชฤษี (Rajarshi)
: คลาสนี้จะมีฐานะความเป็นอยู่ตามธรรมชาติ มีความพยายามบำเพ็ญเพียรในเบื้องต้น 

2. มหรรษี / มหาฤาษี (Maharishi)
: คลาสนี้นอกจากจะมีอิทธิฤทธิ์แล้ว ยังมีภูมิปัญญาและอาคมที่แก่กล้า

3. พราหมณรรษี  /  พราหมณฤษี (Brahmarshi)
ฤษีที่เป็นพราหมณ์โดยกําเนิด

4. เทวรรษี  / เทวฤษี (Devarshi)
คลาสนี้มีบารมี อิทธิฤทธิ์ และอำนาจมหาศาล มีสถานะเป็นเทพเจ้า

และว่าฤาษีนี้นับเป็นพราหมณ์ชั้นสูง ฤาษีที่ว่านี้คงเป็นพวกที่พราหมณ์แบ่งแยกไว้
.
.
.
.
.
ส่วนในหนังสือเทวกำเนิดได้แบ่งแยกฤาษีหรือเซียนเหย่งหรือเซียนเต๋าไว้ 5 คลาส คือ

1. กุ้ยเซียน (鬼仙Guixian) คือ เปรตฤษี 
: คลาสนี้มีพลังยินมากเกินไป ต้องสูบพลังชีวิต คล้ายแวมไพร์หรือปีศาจจิ้งจอกเก้าหาง

2. เหย่งเซียน (人仙Renxian) คือ นรฤษี 
: คลาสนี้มีพลังยินหยางอย่างสมดุล มีชีวิตเป็นอมตะ แต่ยังมีความต้องการแบบมนุษย์เลเวลทั่วไป

3. ตี้เซียน (地仙Dixian) คือ ภูมิฤษี 
: คลาสนี้ เมื่อพลังยินเปลี่ยนไปเป็นพลังหยางอย่างสมบูรณ์ ร่างกายจะอยู่ได้โดยไม่ต้องกินอาหาร น้ำดื่ม หรือเสื้อผ้า ไม่รู้ร้อนรู้หนาว

4. เซียนเซียน (神仙Shenxian) คือ บุรุษฤษี 
: คลาสนี้ ร่างกายจะเปลี่ยนเป็นไอ และสามารถแปลงร่างเป็นสิ่งใดก็ได้ ยังอาศัยอยู่ในโลกเพื่อสอนเต๋าแก่มนุษย์ เมื่อสั่งสมเลเวลพอก็จะได้รับอาณัติสวรรค์ให้ลัพคลาสไปอยู่บนสวรรค์

5. เถียนเซียน (天仙Tianxian) คือ เทพฤษี 
: คลาสนี้จะอยู่บนสวรรค์ ได้รับมอบหมายให้ปกครองโลกและสวรรค์ตามลำดับ สามารถท่องเที่ยวไปมาระหว่างโลกกับสวรรค์ได้

ฤาษีพวกนี้เป็นฤาษีของจีนเห็นจะอยู่ในลัทธิเต๋า
.
.
.
.
.
ในคัมภีร์เวสสันดรทีปนี (Vessantaradipani) แยกคลาสของดาบสออกเป็น 8 คลาส คือ

1. สปุตตกภริยา (Saputtakabhariya) : ดาบสมีบุตรมีภรรยา 
คลาสนี้ออกบวชพร้อมด้วยบุตรภรรยา 

2. อุญฉาราริกา (Unchacarika) : ดาบสบูชาไฟ
คลาสนี้จะสร้างอาศรมริมประตูเมือง สอนศิลปศาสตร์ต่างๆ

3. สัมปัตตกาลิกา (Sampattakalika) : ดาบสรับบิณฑบาตเฉพาะเวลา 
คลาสนี้จะรับอาหารเฉพาะแต่ในเวลาอาหาร เลี้ยงชีพไปวันหนึ่งๆ 

4. อนัคคิปักกิกา (Anaggipakkika) : ดาบสสายคลีน
คลาสนี้จะทานแต่ใบไม้ หรือผลไม้ซึ่งไม่สุกด้วยไฟ

5. อัสสมุฏฐิกา (Assamutthika: ดาบสใช้ก้อนหิน 
คลาสนี้จะถือก้อนหินมือหนึ่ง อีกมือหนึ่งถือมีดและหอยกาบเที่ยวจาริกไป เวลาหิวก็ถากเปลือกไม้ที่พบเข้าเคี้ยวกิน (ดาบสสายโครมันยอง)

6. ทันตลุยยกา (Dantaluyyaka: ดาบสแทะเปลือกไม้
คลาสนี้จะทานอาหารเช่นเดียวกับคลาสที่ 5 แต่จะไม่ใช้เครื่องมืออย่างอื่นนอกจากฟันแทะ

7. ปวัตตผลิกา (Pavattaphalika) : ดาบสกินผลไม้ตามแต่จะได้ 
คลาสนี้จะไม่เที่ยวหาอาหาร นั่งบำเพ็ญตรงไหน ก็จะหาอะไรรองท้องตรงนั้น

8. วัณฎมุตตกา (Vantamuttika) : ดาบสบริโภคใบไม้ที่หลุดจากขั้ว 
คลาสนี้กินแต่ใบไม้ที่หลุดจากขั้วหล่นลงบนแผ่นดิน พวกนี้ยกย่องกันว่าวิเศษที่สุด
.
.
.
.
.
อย่างไรก็ตาม คำที่เราใช้เรียกฤาษีนั้นมีอยู่หลายคำ คือ

สิทธา : ฤษีที่ทรงคุณธรรม มีวิมานอยู่ระหว่างพื้นดินกับพระอาทิตย์ ว่ามีจำนวน 84,000 ตน 

โยคี : ผู้สำเร็จวิชาโยคธรรม

มุนี : พราหมณ์ผู้มีความรู้ชั้นสูง เรียนจบไตรเภท 

ดาบส : ผู้บำเพ็ญตบะเพื่อเผากิเลส มุ่งไปในทางทรมานกายและจิตหวังโลกุตรสุข พุทธศาสนาเรียกว่าอัตกิลมถานุโยค เป็นวิธีการที่ตึงเกินไป 

ชฎิล : นักพรตที่มีผมมุ่นเป็นเซิง หรือเกล้าเป็นมวยสูง
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

0 ความคิดเห็น