วรรณคดีสไตล์เกรียน

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 159,227 Views

  • 412 Comments

  • 878 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,891

    Overall
    159,227

ตอนที่ 173 : อิเหนาในพงศาวดาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 799
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    15 พ.ย. 61



รู้หรือเปล่าว่า “อิเหนา” ที่เราเรียกกันทุกวันนี้นั้น มันไม่ใช่ชื่อจริง!! (อะอ้าว!) 

.
.
.
.
.
.
.
แล้วชื่อของอิเหนาคืออะไรกันล่ะพี่?


ความจริงๆ แล้ว “อิเหนา” ไม่ใช่ชื่อ แต่เป็นเพียง “ตำแหน่ง” ยุพราช หรือมกุฎราชกุมาร


ในตอนที่เฮียแกเกิดมานั้น องค์ปะตาระกาหลาก็ได้ลงมาประทานกริชให้ พร้อมกับสลักพระนามเอาไว้บนกริชว่า  

ชื่อหยังหยังหนึ่งหรัดอินดรา
อุดากันสาหรีปาตี  

อิเหนาเอ็งหยังตาหลา
เมาะตาริยะกัดดังสุรศรี  
ดาหยังอริราชไพรี
เอ็งกะนะกะหรีกุเรปัน


เอามารู้ความหมายกันดีกว่า

หยังหยัง (Yang-Yang) [อีสานแม่นบ่ ถุ้ยย!!]  =  เทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ 
หนึ่ง (Ning)  =  แห่ง
หรัด (Rat)  =  รัฐ
อินดรา (Indera)  =  พระอินทร์
อุดากัน (Udakan)  =  พี่ชาย 
สาหรี (Seri)  =  เกียรติศักดิ์  
ปาตี (Pati)  =  บดี  ผู้เป็นใหญ่  
อิเหนา (Inu)  =  ยุพราช
เอ็ง (Ing)  =  [เจ้า ถุ้ยยx2!!] แห่ง ของ
หยัง (Yang)  =  เทพเจ้า
ตาหลา (Ta'ala)  =  สูงส่ง  
เมาะตาริ (Metari)  =  ตะวัน
ยะกัด (Jagat)  =  โลก แผ่นดิน 
ดาหยัง (Jayang)  =  ศัตรู  ข้าศึก 
กะ (Ka)  =  ไปสู่
นะกะหรี (Negeri)  =  นคร 
กุเรปัน (Kahuripan)  =  เป็นชื่อเมืองของอิเหนา มีความหมายว่า ความรื่นรมย์  

เมื่อแปลรวมกันชื่อของคุณอิเหนานั้นหมายถึง

“ มหาเทพแห่งอินทรพิภพ เชษฐบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ด้วยเกียรติ ยุพราชแห่งเทพเจ้าผู้สูงส่ง ฤทธาเดชานุภาพดังสุริยเทพ เป็นที่ครั่นคร้ามแก่เหล่าผู้รุกรานกรุงกุเรปัน 



ในขณะที่เรื่องอิเหนานั้นเป็นพงศาวดารชวา ในสมัย พ.ศ.1800 ร่วมสมัยเดียวกับกรุงสุโขทัย


อิเหนานั้น ในพงศาวดารชวาเรียกชื่อว่า ปันหยี อิเหนา กรัตปาตี (Panji Inu Kartapati) แต่พวกชวาเรียกกันเป็นโดยย่อว่า “ปันหยี” 


ตัวจริงคือ พระเจ้ากาเมศวร (Kameshwara) แห่งกรุงดาหา (Kediri) (ในวรรณคดีบอกว่าเป็นกรุงกุเรปัน) ครองราชย์เมื่อพ.ศ. 1658 - 1673 [ค.ศ. 1115-1130] มีมเหสีคือ จินตะหรา (Kirana) แห่งกรุงกุเรปัน (ในวรรณคดีว่าเป็นนางบุษบาอยู่กรุงดาหา) มหาราชของชาวชวา ผู้รวบดินแดนชวากลับเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้ง (เรื่องมันยาว เดี๋ยวเอาไว้เล่าตอนหน้า!)


เรื่องราวที่เล่ากันว่าเป็นเกียรติคุณของอิเหนานั้น ทางประวัติศาสตร์ปรากฏว่า เป็นเรื่องของพระอัยกาธิราช (ปู่) ซึ่งคือ พระเจ้าไอรลังคะ (Airlangga) เสียหลายเรื่อง 


เจ้านายที่เชื่อกันว่าสืบเชื้อสายมาจากอิเหนานั้น มีอยู่ด้วยกัน 2 องค์ คือ 
สุสุหุนันแห่งสุรเกษตร (Surakarta Sunanate) กับ 
สุลต่านแห่งยกยาเกษตร (Yogyakarta Sultanate)



เมื่อชวาตกเป็นอาณานิคมของดัตช์ (ฮอลันดา) เจ้าผู้ครองนครทั้งสองยังคงครองนครในลักษณะรัฐในอารักขา (เจ้าประเทศราช)


เมื่อครั้งรัชกาลที่ ๕ เสด็จประพาสแดนชวา ในปี พ.ศ.2439 สุลต่านได้ถวายหนังสือราชพงศาวดารชวาฉบับหลวงที่เขียนไว้สำรับหนึ่ง มีปรากฏว่า "ท้าวกุเรปันได้ราชธิดากรุงสยามไปเป็นมเหสีองค์หนึ่ง" แต่ความข้อนี้ เมื่อรัชกาลที่  โปรดฯ ให้สอบดูหนังสือตรงนั้น ได้ความว่าได้ราชธิดาไปจากกรุงจาม หาใช่กรุงสยามไม่ 


ส่วนสุสุหุนันนั้นถวายกริชโบราณเล่มหนึ่ง ว่าเดิมเป็นกริชของอิเหนา ทำจากเหล็กขวานฟ้า ซึ่งตกลงมาจากบนสวรรค์เมื่อครั้งอิเหนาครองประเทศชวาอยู่นั้น


และเมื่ออินโดนีเซียได้รับเอกราชอย่างเด็ดขาดในปี ค.ศ. 1949 [พ.ศ. 2492] เจ้าผู้ครองนครทั้งสองก็ยังคงตำแหน่งอยู่ 


แต่ภายหลัง สุสุฮูนันนครสุรการ์ตา (และเจ้าผู้ครองนครอื่นๆ) ถูกถอนอำนาจทางการปกครองลงเป็นเพียงสัญลักษณ์เท่านั้น


ส่วนสุลต่านแห่งยกยาเกษตรนั้นยังคงมีอำนาจปกครอง เพราะได้สนับสนุนการต่อสู้เพื่อเอกราชอย่างยิ่งยวดมากกว่านี้เอง....


สุลต่านฮาเมิงกูบูอนอที่ 10 แห่งยอกยาการ์ตา (Hamengkubuwono X)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #288 SisterPla (@sisterpla) (จากตอนที่ 173)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 17:44
    โห เพิ่งรู้
    #288
    0
  2. #287 2182518 (@2182518) (จากตอนที่ 173)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 02:59
    ชอบตรง ถุ้ย แหล่ะ กะลังซีเรียส ขำกลิ้งเลยจ้า
    #287
    0
  3. #286 เด็กหงส์ (จากตอนที่ 173)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 01:09
    ชื่อยาวจังเลยแฮะ
    #286
    0