วรรณคดีสไตล์เกรียน

  • 100% Rating

  • 1 Vote(s)

  • 159,352 Views

  • 412 Comments

  • 878 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,016

    Overall
    159,352

ตอนที่ 107 : ภาคต่อแก้วหน้าม้า the series (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    24 เม.ย. 62

จากความเดิมตอนที่แล้ว หลังจากที่สองแสบหนีไปหาพญาแมงมุมวินันตราชนั้น พญาแมงมุมก็บอกว่าแก้ไม่ได้ ต้องใช้เจ้าของมาจัดการเอง 


ว่าแล้ววินันตราชจึงไปชักใยล้อมรอบเมืองท้าวไกรภพอย่างรวดเร็ว ชนิดคนในไม่ให้ออก คนนอกไม่ให้เข้า แจ่มจันทร์จึงขุดอุโมงค์เป็นทางใต้ดินแทน


ครั้นทางเสร็จก็ยกพลออกไประเบิดวินันตราชจนสิ้นชีพ (เมิงมาทำไมว่ะ ไอ้สไปเดอร์แมน) แล้วจับไอ้สองแสบมา ถามว่าจะมาไฝว้อีกไม่ เมื่อทั้งสองเซย์โน 

หิรัญรัตน์จึงเปิดหน้าเจ้าลิงกบิลพัด ส่วนประภัสสรก็แก้เชือกแก่เงาะกาลวุธ


ฝ่ายไอ้สามชายรู้ว่าพราหมณ์ทั้งสามคือภรรเมียของตัวเองจึงรีบไปง้องอนขอคืนดี ทางฝั่งนี้จึงอยู่อย่างแฮปปี้เอนดิ้ง


กล่าวถึง ปิ่นศิลปชัย กับ ทิพวัน ชวนกันไปเมืองมิถิลา ระหว่าง นางเงาะวาสัน เงาะหม้ายแห่งเมืองบรรพตเห็นปิ่นศิลปชัยรูปงามจึงถอดรูปเงาะใส่เจ๊ทิพวัน แล้วปลอมตัวเป็นนางแทน ครั้นปิ่นศิลปชัยตื่นมาเห็นนางเงาะมานอนกอดก็สั่งไปประหารทันที แต่เพชฌฆาตปล่อยตัวไป


ทิพวันในร่างเงาะจำต้องกลับเข้าเมืองบรรพตพร้อม ตรีจักร กับ ศรีสำอาง ลูกของแม่เงาะวาสัน


ทางเมืองจักรพรรดินั้น พระยาศรธรรมราช คิดกบฎ เมื่อปิ่นศิลป์ชัยทราบจึงยกทัพกลับไปกระทืบ แล้วก็หลงใหลต่อนางเงาะร่างแปลงจนไม่เป็นอันกินอันนอน


ต่อมา ทิพวันคลอดลูกออกมา ตรีจักรกับศรีสำอางก็สงสัย เอ! พ่อตายไปนานแล้ว แล้วแม่จ๋าไปท้องกับใครมา นางจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ตรีจักรจึงพาเจ๊ทิพวันเดินทางไปที่เมืองจักรพรรดิเพื่อบอกความจริง แต่ไม่มีใครเชื่อจึงต้องต่อสู้กัน จนตรีจักรหนีไปเมืองมิถิลา


ปิ่นแก้วเห็นทิพวันก็สงสัยว่าจะเป็นอุบาย จึงไปบอกเสด็จพ่อ แก้วหน้าม้าจึงเชิญฤษีมาช่วยถอดรูปเงาะให้นางทิพวัน


ทั้งหมดจึงไปที่เมืองจักรพรรดิเรียกทั้งหมดออกมาสอบสวนถึงขนาดต้องให้เดินลุยไฟพิสูจน์ เมื่อความจริงกระจ่าง! ปิ่นศิลปชัยโกรธแต่ไม่ฆ่าเพราะเห็นแต่ตรีจักร จึงพานางกลับเมือง ที่นั่น น้องเห็นศรีสำอางสวยก็คิดอยากจะได้แต่เก็บไว้ก่อน 


สรุป 
ลูกของปิ่นศิลปชัย เกิดกับทิพวัน     มีนามว่า ปิ่นนิกร
                            เกิดกับวาสัน         มีนามว่า ปิ่นจุฑา
ลูกของปิ่นแก้ว     เกิดกับดารารัศมี   มีนามว่า ปิ่นนรา 
                            เกิดกับรัศนี       มีนามว่า นพมาศ


ปิ่นทองจึงสละบัลลังก์ให้ปิ่นแก้ว แล้วชวนนางแก้วไปบวช ในขณะที่ปิ่นศิลป์ชัยทำอุบายปลอมเป็นชายชรารับศรีสำอางมาอยู่ที่เมืองมิถิลา



เวลาต่อมา โอรสทั้งหลายของสองพี่น้องปิ่นเติบโตขึ้นมาเป็นชายหนุ่ม 

ปิ่นนราร่ำลาไปเรียนหนังสือที่สำนักโยคีอเคนามี่ 


ส่วนปิ่นจุฑา สวมรูปเงาะไปหาเสด็จพ่อ ปิ่นศิลป์ชัยอึ้งแป็บ หน้าตาตูก็ดี ทำไมมีลูกหน้าตาอย่างนี้วะ แต่เจ๊ทิพวันสงสารจึงพา ปิ่นนิกร มาทำความรู้จัก


ปิ่นจุฑาน้อยใจพ่อจึงคิดจะกลับเมือง แต่ปิ่นนิกรชวนให้ไปเรียนวิชาด้วยกัน


ฝ่ายปิ่นนราเรียนจบ พระเจ้าตามอบรูปยักษ์ให้สวม จึงกลับเมืองแล้วดันเห็น รสสุคนธ์ ธิดาของทินกร จึงลักพาตัวไป ระหว่างทางพบกับปิ่นนิกร ปิ่นจุฑาจึงทราบว่าเป็นพี่น้องกัน


เมื่อทินกรทราบข่าวก็ให้ วิเชียร ลูกที่เกิดกับสุวรรณรัศมี กับ ศรีวิไชย โอรสของสินนรา ออกติดตามจนไปพบพวกปิ่นๆเข้า ก็การไฝว้กันตามประสาวัยรุ่น 


จากเด็กตีกันธรรมดา เริ่มอีรุงตุงนังถึงขนาดต่างฝ่ายต่างเชิญพ่อออกมาสู้รบ เมื่อทั้งหมดมาพบกันก็ร้องด้วยความยินดี อ้าว! ที่แท้ก็ญาติเดียวกัน ทินกรจัดงานแต่งงานให้ปิ่นนรากับรสสุคนธ์


ในระหว่างญาติพี่น้องนั้น เจ้าเงาะปิ่นจุฑากลับไม่มีใครสนใจเลยแอบหนีไปเมืองเนาวรัตน์ของ ท้าวสินราช ซึ่งในขณะนั้น ท้าวเมฆพัด มาสู่ขอนางผกาเกสร ลูกสาวของท้าวสินราชให้ลูกชายของตน แต่ท้าวเธอไม่ยกให้จำจะต้องเกิดสงครามอีกแล้วหรือนี่ ปิ่นจุฑาสังหารท้าวเมฆพัดตาย และได้พระธิดามาเป็นเมีย


ตรีเพชรรัตน์ โอรสของท้าวเมฆพัดหนีไปฟ้องแม่ เด็จแม่ก็บอกให้นางเงาะวาสันมาช่วย พอวาสันเห็นลูกชายก็ร้องห้ามแต่ไม่ทันแล้ว ตรีเพชรรัตน์ถูกกระทืบตายคาทีนเรียบร้อย


จะกล่าวถึง วิมล ธิดาของศรนรินทร์ คู่หมั้นของปิ่นนิกรถูก สาขะเรศ ยักษ์หน้าเสือแต่มีหางเป็นปลาฉุดไปไว้ที่เกาะกลางสมุทร ปื่นนิกรก็รีบออกไปช่วยเหลือลอบนำนางกลับมา


สาขะเรศตื่นมาไม่พบน้องหยาหยีก็กรี๊ดลั่นเมืองจนโหรต้องมาบอกว่าตามไปซิคร้าบ จะร้องหาป้าแกเหรอไง สาขะเรศจึงออกติดตามจนไปไฝว้กับปื่นนิกร แต่ปิ่นจุฑามาช่วยฆ่าสาขะเรศตาย


ท้าวยมนา ปะป๊าสาขะเรศทราบเรื่องยกทัพมาท้าไฝว้ก็ถูกฟัดแขนจนต้องซมซานไปขอความช่วยเหลือ หัศจักร เพื่อนเลิฟมาช่วย หัศจักรขว้างจักรเป็นพายุก่อนจะเข้าเมืองไปเอาวิมลกับผกาเกสรมาเป็นเมีย แต่เจ๊วิมลก็ปลอมเป็นสาวใช้ฟันคอท้าวเธอขาดกระเด็น


มารัญ มเหสีหัศจักรหมายจะมาแก้แค้น แต่ก็ถูกนางเงาะวาสันมาขวางจึงตีสลบไป ปิ่นจุฑาเห็นนางก็นึกว่าเป็นแม่เพราะเป็นเงาะเหมือนกัน เจ๊มารัญจึงสวมรอยเป็นเจ๊วาสันทันทีแล้วอุ้มปิ่นจุฑาเหาะกลับเมือง


แต่เมื่อปิ่นจุฑาทราบก็รีบหนีไปในทันที เจ๊มารัญพยายามจะตามก็หมดฤทธิ์ตกลงมาตาย ฝ่ายปิ่นนิกรถูกพายุพัดไปที่เมืองผดุงของท้าวพรหมทัต


วันหนึ่ง ยักษ์ฟ้าคนอง มีฤทธิ์ถอดหัวใจไว้กับกระบองมาเห็น ปขวัญเมือง ธิดากษัตริย์ก็อยากได้ แต่คิดอยู่ตรงมีก้างตัวใหญ่ขวางคออย่างปิ่นนิกรนะซีจึงจัดแปลงร่างเป็นปิ่นนิกรนั้นเสีย


ไม่เพียงแค่ฟ้าคนองเท่านั้น นางปลากรายผีน้ำก็อยากได้ปิ่นนิกรด้วยจึงคาบนางออกไปแล้วสวมรอยเป็นนางแทน


นั้นแหละฮับ ท่านผู้ชมเมื่อตัวปลอมทั้งสองอย่างฝ่ายต่างไม่ทราบมาเจอกันก็ได้เสียกันเรียบร้อย ท้าวพรหมทัตทราบให้จับตัวแต่ฟ้าคนองแผลงฤทธิ์สลัดโซ่ตรวนออก ปีศาจปลากรายทูลขอชีวิต ท้าวพรหมทัตจึงจัดงานแต่งงานให้


ฝ่ายตัวพระตัวจริงมาเห็นตัวนางศพตัวจริงก็รีบชุบชีวิตให้ทันที ทั้งสองเข้าไปในวังในขณะที่กำจัดจะงานแต่งงานกันอยู่ ความจริงจึงกระจ่าง!!

นางปลากรายแหนงจิตเห็นผิดเค้า
ผัวของเราเห็นว่าจะสาไถย
อสุรีดูเมียแล้วเสียใจ
เห็นมิใช่ลูกสาวเจ้าพารา

จากนั้นก็เกิดความวุ่นวายขึ้น ฟ้าคนองกลายเป็นยักษ์อุ้มพระธิดาตัวจริงไป ส่วนนางปลากรายก็กลายไปเป็นทอดมันเสีย ฟ้าคนองแปลงเป็นปิ่นนิกรกำลังได้สวาทนางอยู่แล้วเชียว 


บังเอิญ! ปิ่นจุฑาผ่านมาพอดี ฟ้าคนองจึงสะกดให้หลับพร้อมอุ้มนางกลับเมือง แต่บังเอิญเมียจ้ามาเห็นนึกว่าเป็นมนุษย์ก็สั่งให้จับ ความจริงจึงกระจ่าง


ปิ่นนิกรออกตามหาพบปิ่นจุฑาจึงรู้ว่าโดนยักษ์ต้มเสียแล้วนี่ ระหว่างทางพบหัวหน้าลิง มุลิก่า ซึ่งมาขอเป็นพวกพร้อมกองทัพวานร และเรื่องราวก็ดำเนินคล้ายๆรามเกียรติ์เป๊ะๆ 


มุลิก่าไปสืบที่สวนขวัญ ช่วยนางก่อนที่จะผูกคอตาย สงครามระหว่างมนุษย์สองกับกองทัพลิงสู้กับกองทัพลิงจึงอุบัติขึ้น แต่ฆ่าฟ้าคนองเท่าไรก็ไม่ตายเสียที มุลิก่าจึงเชิญลิงทรงมาถาม

โอมมหาลิงดำอำมหิต
ที่ศักดิ์สิทธิ์สิงในไพรระหง
ลิงทมิฬลิงโลนทโมนดง
มาเข้าทรงสู่สิงนางลิงไพร

จนรู้ว่าฟ้าคนองถอดดวงใจไว้กับกระบองก็ให้มุลิก่านำกระบองไปทำลายเสีย ฟ้าคนองจึงสิ้นชีพทันใด เรื่องทั้งหมดจึงจบลงอย่างแฮปปี้เอนดิ้งอีกครั้ง


กล่าวถึงวิเชียรกับศรีวิไชยออกผจญภัย ศรีวิไชยถูก นางปีศาจไฉยา อุ้มไป แต่กำราบซะอยู่หมัด วิเชียรเดินแยกไปอีกทางถึงเมืองโกสัย ต้องฝ่าด่านนายทวารทั้งสี่จึงจะได้พระธิดา 


วิเชียรเอ่ยชื่อเตโช (ธาตุไฟ) ให้ยักษ์ทางประตูตะวันออก 
เอ่ยชื่ออาโป (ธาตุน้ำ) ให้สิงห์ทางประตูตะวันตก 
เอ่ยชื่อวาโย (ธาตุลม) ให้เสือทางประตูตะวันตกเฉียงใต้ 
เอ่ยชื่อปัถวี (ธาตุดิน) ให้นาคทางประตูตะวันตกเฉียงเหนือ จึงผ่านไปได้พระธิดา


ส่วนศรีวิไชยนั้นเห็นมณีฉาย ก็นึกรัก แต่ปีศาจไฉยาไปสิงร่างของนาง ศรีวิไชยแกล้งเป็นหมอผีมารักษา แต่เจ้าเมืองไม่อาจประทานธิดาให้ได้เพราะนางมีคู่แล้ว ทศไชย คู่หมั้นนางเดินทางมาถึงพอดี นางไฉยาเข้าสิงร่างทศไชยให้นั่งพนมมือปลงๆ บอกยกมณีฉายให้หมอผู้มีพระคุณเลยจ้า พอผีออกก็โวยวายว่ากูไปพูดตอนนั้นมาไฝว้กันดีกว่า 


ไฝว้ไปมา ฤษีปิ่นทองมาห้ามพร้อมเสกมณีฉายขึ้นมาให้ทศไชย บอกเคนะ จบ ทั้งหมดจึงแยกย้ายกันกลับเมืองไปอย่างแฮปปี้เอนดิ้งซะที 
.
.
.
.
.
.
.
ฟู่! จบแล้วซะที กับมหากาพย์สองตอนติด
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #70 มัณทนา (@sousuke) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 15 มีนาคม 2559 / 12:48
    นึกว่าตามฉบับนิทานจริงๆจะจบลงที่รุ่นของพระปิ่นแก้วกับพระปิ่นศิลป์ไชยอีก
    #70
    0
  2. #69 etezky790 (@preeyakornb) (จากตอนที่ 107)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 09:56
    โห อ่านแล้วอึ้ง เป็นฟิคที่ยาวกว่าแก้วหน้าม้าออริจินัลอีก งงตัวละครแต่อ่านไปอ่านมาสนุกซะงั้น 555
    #69
    0