เจ้า(หลาน)สาว

ตอนที่ 3 : คืนแรก (Up 50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 557 ครั้ง
    3 ก.ย. 61

2

 


คืนแรก

 


          คนที่มีสถานะใหม่จากคุณอาเป็นสามี  แปลกใจไม่น้อยเมื่อเดินกลับเข้ามาในห้องนอนแล้ว ยังคงเห็นเจ้าสาวของเขานั่งทำอะไรบางอย่าง

ยู่หน้าโต๊ะชุดเรื่องแป้ง   มองสบตาผ่านในกระจกเงาบานใหญ่ตรงหน้า  ก็เห็นว่าเธอลบเครื่องสำอางสีเข้มออกไปจนหมดสิ้นแล้ว

          ยังไม่อาบน้ำอีก 

          เขาเดินมาหยุดนั่งลงบนเตียงกว้าง ใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดผมตัวเองไปด้วยขณะที่เอ่ยถามออกไป ดวงตาคู่คมละจากแผ่นหลังขาวเนียนที่กวนใจกันมาทั้งวัน ขึ้นมองสบตากับเจ้าหล่อนที่หันกลับมาหา พร้อมกับชูมือขึ้นให้เห็นว่าพบเจอกับปัญหาอะไรอยู่

          วายังแกะมันออกไม่หมดเลย…” ปลายเสียงของเธอเบาลงเมื่อยังไม่ทันพูดจบก็หาวออกมาเสียก่อนจนต้องรีบยกมือขึ้นป้องปาก

          ติณห์ยิ้มมุมปากอย่างเอ็นดู เจ้าสาวของเขาควรจะง่วงอยู่หรอก เพราะวันนี้โดนปลุกขึ้นมาให้ทำอะไรเยอะแยะตั้งแต่เช้ามืด ทั้งแต่งหน้า ทำผม แต่งตัวด้วยชุดไทยตั้งแต่ตีสี่ พิธีตอนเช้าแบบไทยเรามากมายหลายขั้นตอนเหลือเกิน  ยังไม่ทันได้พักก็ต้องมาเจองานช่วงเย็นอีก

          แขกที่มาในงานก็มากกว่าช่วงเช้าที่มีแต่คนสนิท ด้วยเพราะหน้าที่การงานของเขาเอง ทั้งที่ความจริงแล้วก็คบกันเพื่อเพียงผ่านด้วยงานที่

ต้องทำร่วมกัน หาคนสนิทมิตรแท้ในวงการยังไม่เจอ จะพอถูกชะตาอยู่หน่อยก็มีอยู่ไม่กี่คน

          พี่ช่วยครับ ชายหนุ่มเดินมาหยุดยืนที่ด้านหลังหญิงสาวในชุดเจ้าสาวแสนสวย ติณห์คล้องผ้าขนหนูผืนเล็กไว้กับลำคอแกร่ง ใช้สองมือ

บรรจงวางบนกลุ่มผมเส้นเล็กที่ตอนนี้มีความยุ่งเล็กน้อย รอคอยคำอนุญาตจากเจ้าหล่อนโดยการมองสบตากันในกระจกเช่นเดิม

          ขอบคุณค่ะ แพรวาไม่มีเหตุผลอะไรที่จะปฏิเสธ เธอตอบรับคำเขาไปแล้วก็ได้แต่นั่งนิ่งๆ ให้อีกคนช่วยดึงกิ๊บดำตเจ้าปัญหา ที่ไม่รู้มาก่อน

ว่ามันอาศัยอยู่บนหัวเธอกันกี่ตัว แต่ที่นับๆดูตอนนี้เกินยี่สิบไปแล้ว

          เกิดความเงียบเข้าปกคลุมห้อมล้อมทั้งตัวเธอและคุณอาพี่ติณห์  ทุกครั้งที่มือเล็กเอื้อมไปรับกิ๊บดำจากอีกคนคืนมา เธอก็เผลอมองสบตากับเขาในกระจกเสมอ แล้วก็เป็นตัวเธอเองที่ต้องเบนสายตาหันไปมองทางอื่นเมื่ออีกคนไม่ยอมหลบ

          แปลกจังเลยเหมือนเธอจะรู้สึกประหม่ากับคุณอาพี่ติณห์หรอเนี่ย

          พี่บอกหรือยังว่าวันนี้น้องสวยมากติณห์ได้จังหวะพูดออกไปตามความรู้สึก ตั้งแต่เช้าแล้วที่เห็นเธอในชุดไทย ถ้าพูดว่าแทบหยุด

หายใจ เขาจะดูเกินเรื่องไปไหม

          ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นอีกคนแต่งตัวจัดเต็ม  ออกงานกลางคืนด้วยกันก็บ่อยไปบางครั้งชุดราตรีที่เธอสวมใส่เขายังเป็นคนไปเลือกและรูด

บัตรซื้อมันให้เองกับมือ

          คะเอ่อ ยังค่ะ ขอบคุณค่ะ  แพรวาอ้อมแอ้มกล่าวขอบคุณออกไปเสียงเบา ใบหน้าร้อนจัดขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ หากแค่คำชมอย่าง

เดียวคงไม่เท่าไร แต่สายตาที่เขาใช้มองตอบเธอในกระจกนี่สิ

          พี่ว่าหมดแล้วนะ ชายหนุ่มวางกิ๊บตัวสุดท้ายลงบนฝ่ามือนุ่มที่แบรออยู่  เขาถือวิสาสะใช้มือสางผมเส้นเล็กสีดำนุ่มดุจแพรไหมที่ยุ่งนิดๆ ให้

เข้าที่แล้วรวบมันมารวมกันไว้ที่ไหล่บอบบางด้านหน้าข้างหนึ่ง

          ขอบคุณค่ะ เยอะมากเลยนะคะแพรวาหาเรื่องพูดไปเรื่อยให้บรรยากาศแปลกๆ นี้หายไปและเพื่อลดอาการกระดากอายที่น้อยครั้งจะเกิด

ขึ้นระหว่างเธอและผู้เป็นอาคนนี้

          บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมอาจจะเป็นเพราะสายตาสื่อความนัยที่เขาส่งให้กันมาตลอดวัน แม้ว่าเธอจะพยายามมองไม่เห็นแล้วก็ตาม 

แต่ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกันสองต่อสองมันชักจะทวีขึ้นเรื่อยๆ ทั้งๆ ที่แต่ก่อน เธอสาบานเลยว่าเธอไม่เคยเห็นมัน

          ครับ

          งั้นวาไปอาบน้ำดีกว่าค่ะ คะ?”

          จัดการเก็บสิ่งของบนโต๊ะชุดเครื่องแป้งให้เข้าที่เรียบร้อย เจ้าสาวหมาดก็กำลังหาทางหนีทีไล่ออกไปจากตรงนี้ให้ไว แพรวาลุกขึ้นยืนกำลังจะ

เดินไปที่ตู้เสื้อหลังใหญ่ทีก่อนหน้านี้แอบเปิดดูแล้วก็เห็นว่ากระเป๋าเสื้อผ้าของเธออยู่ในนั้น แต่ก้าวเดินออกไปได้เพียงนิด ฝ่ามือหนาก็ดึงรั้งข้อศอก

กันไว้ก่อน จนเธอต้องหันหน้ากลับไปมอง

          พี่ถอดเสื้อให้

          ติณห์ไม่ปล่อยให้อีกคนยืนงงอยู่นาน เขาเดินเข้าไปหยุดอยู่ใกล้หล่อน ใช้สองมือดันไหล่เล็กให้หันกลับไปทิศทางเดิม ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมือ

หนามาปลดกระดุมไข่มุกเม็ดเงาที่ต้นคอด้านหลังให้หลุดออกจากรัง ใช้สายตาไล่มองไปตามแผ่นหลังบอบบางตั้งแต่ส่วนท้ายทอยขาวเนียนเรื่อยลงมา

ตามแนวกระดูกสันหลังจรดสู่ความคอดเว้าสุดท้ายที่หายเข้าไปในเนื้อผ้าช่วงบั้นเอวผาย

          แอบกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เมื่อเผลอจินตนาการไปถึงอะไรที่อยู่ข้างในนั้นแบบไม่มีเนื้อผ้าปกปิด  ก่อนจะต้องก้าวถอยออกมาให้ห่างไป 

เมื่อคนตัวเล็กที่ยืนนิ่งอยู่ในตอนแรกขยับตัวประท้วง

          ไม่มีเสียงกล่าวขอบคุณเหมือนอย่างเคย เจ้าสาวของหอบชายกระโปรงที่ยาวลากพื้นวิ่งเข้าห้องน้ำไปทันทีที่แขนเป็นอิสระ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่า

เขินกันขนาดไหน

          เขาพาตัวเองกลับมานั่งรอเจ้าสาวบนเตียงด้วยท่าทีสบายใจ ใช้ผ้าเช็ดผมตัวเองอย่างเดิม มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเมื่อนึกไปถึงคนตัวเล็กที่จะ

ต้องออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดคลุมอาบน้ำตัวยาว เพราะเมื้อกี้เจ้าหลอนมัวแต่เขินไม่ทันได้หยิบกระเป๋าหรือแม้แต่เสื้อผ้าสักชุดเอาไปเปลี่ยนด้วย

          เกือบจะหนึ่งชั่วโมงผ่านไปถ้าเขาบวกลบมันไม่ผิด  ติณห์นั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียงกว้างใช้หมอนซ้อนกันทางด้านหลังเอนตัวพิงไปกับหัวเตียง 

เขาละสายตาจากจอโทรทัศน์แอลอีดีตรงหน้าเพื่อไปมองทางห้องน้ำหลังจากได้ยินเสียงปลดล็อคกลอนประตู

          พอเจ้าสาวของเขาเดินออกมาแล้วสบตาเข้ากับเขา เธอสะดุ้งเล็กน้อย ถ้าอ่านเกมส์ไม่ผิด เจ้าตัวคงรู้แล้วว่าลืมหยิบเสื้อผ้าเข้าไปเปลี่ยน

ด้วย เลยจงใจอาบน้ำให้นานที่สุด เป่าผมจนแห้งเรียบร้อย กะว่าติณห์คงนอนหลับไปแล้วเป็นแน่

          คนตัวเล็กในชุดคลุมอาบน้ำไซส์ใหญ่เกินตัวจนช่วงคอมันเว้าลึกลงไปถึงไหนต่อไหน ทำเอาคนที่คิดภาพไว้ในหัวมาเกือบชั่วโมงต้องลอบ

ถอนลมหายใจแล้วหันกลับไปมองสารคดีนกเพนกวินที่กำลังย้ายถิ่นฐานกันอยู่อย่างสนอกสนใจเป็นนักหนา

          ชายหนุ่มไม่รู้ตัวว่าเขามองเธอด้วยสายตาแบบไหน แต่ที่รู้ๆ แพรวาต้องรีบพาตัวเองมาอยู่หน้าประตูตู้เสื้อผ้าและเปิดมันออกกว้างเพื่อใช้

เป็นที่กำบังตัวเอง  สองมือเล็กคุ้ยหาชุดนอนที่เจ้าบ่าวของเธอแจ้งว่าให้คนที่บ้านเก็บกระเป๋าเอามาให้ตั้งแต่ตอนบ่าย

          โอ๊ย โล่งอกแพรวายกมือขึ้นแนบอกตัวเองตามคำพูด เมื่อค้นเจอชุดนอนของตัวเองแล้วพบว่ามันไม่ใช่ชุดนอนสายเดี่ยวโป๊ๆ ตัวโปรด

ของเธอ แต่เป็นชุดนอนคอปก ติดกระดุมด้านหน้า แขนยาว เป็นแบบกระโปรงสั้นเหนือเข่าเล็กน้อยสีขาวขลิบดำ

          มีอะไรครับ

          ปะ เปล่าค่ะ คุณอะพี่ติณห์ยัง…” เธอสะดุ้งอีกครั้งเมื่อเตรียมทุกอย่างเรียบร้อยทั้งชิ้นนอกชิ้นใน จะกลับไปเปลี่ยนชุดในห้องน้ำ พอปิด

ประตูตู้ลงก็เจออีกคนยืนกอดอกมองมาอยู่

          ครับ ?”

          ยังไม่หลับหรอคะ เธอหาคำมาพูดให้จบประโยค มืออีกข้างที่ยังว่างกระชับสาบเสื้อเข้ามาหากันเมื่อเห็นสายตาของอีกคนมองมา

          ยังไปแต่งตัวครับ น้องไม่ง่วงหรอ เขาบอกพร้อมกับพยักหน้ากลับไปทางห้องน้ำ

          ง่วงสิคะ! ก็คนกำลังจะไปแต่คุณอานั้นแหละมาทำให้ตกใจ แล้วก็ชวนยืนคุยกันอยู่แบบนี้ต่างหาก

          ไม่ต้องรอให้เขามาบอกกันซ้ำสอง เธอตั้งหลักได้ก็วิ่งตัวปลิวเข้าห้องน้ำไปทันที  ทั้งๆ ที่ตั้งใจอาบน้ำให้นานๆ แล้วนะ นึกว่าเขาจะหลับคา

เตียงไปแล้วเธอจะได้แอบย่องออกไปนอนในห้องรับรอง แพรวาอุตส่าห์คิดแผนที่ได้อย่างไวตั้งแต่ตอนที่อีกคนบอกว่าจะนอนในห้องนี้ บนเตียงด้วย

กัน เธอตาโตไปเกือบนาทีได้

          ก่อนหน้านี้ที่เขาให้สัญญากันไว้ คือ การแต่งงานครั้งนี้จะเป็นการแต่งงานแค่ในนาม จนกว่าแพรว่าจะจัดการสมบัติของคุณพ่อท่านให้เข้าที่

เข้าทาง หมายถึงว่าคิดวิเคราะห์ แยกแยะดีแล้วว่าจะจัดสรรปันส่วนอย่างไรให้ทุกคนพอใจ

          เธอคิดคนเดียวไม่ได้หรอก ต้องมีคุณอาช่วยด้วย และพินัยกรรมที่ท่านทิ้งไว้ก็ปูทางมาให้แล้ว ดังนั้นแพรวาจึงจำเป็นต้องแต่งงานตามคำสั่ง

สุดท้ายของคุณพ่อ

                เราจะแต่งงานกันแค่ในนาม หากสิ้นสุดภาระหน้าที่ของอาแล้ว เราจะหย่ากันทันที จะไม่มีการล่วงเกิน หรือบังคับใดๆหากอีกฝ่ายไม่เต็มใจ และในระหว่างที่เราแต่งงานกันฉันสามีภารยา อาจะให้เกรียติ ดูแล และรักเธอเพียงคนเดียว

          คือคำสัญญาของเขาที่ให้กันไว้ ก่อนที่เธอจะตกลงปลงใจแต่งงานกับเขามันก็แปลกพอควรอยู่แล้ว แต่ยิ่งมาถึงวันนี้ ตอนนี้ ทำไมเธอไม่รู้สึก

ว่ามันเป็นการแต่งงานหลอกๆ เลยละ มันดูจริงไปหมดทุกอย่าง ตั้งแต่จดทะเบียนสมรสกันแล้ว และคืนนี้ทำไมต้องมานอนกับเธอด้วยเล่า !

          ตั้งแต่เล็กจนโตเป็นสาวจนอายุยี่สิบสามปี ถึงจะเรียนจบปริญญาตรีมาจากเมืองนอก แต่บอกเลยว่าประสบการณ์ด้านความรักกับผู้ชายของเธอนั้น

เป็นศูนย์เผลอๆ จะติดลบเสียด้วยซ้ำ

          นี่มันคืนแรกเลยในชีวิตของเธอที่ต้องมานอนกับผู้ชายสองต่อสอง แถมคุณอาพี่ติณห์ของก็แปลกไปจากปกติซะด้วย

          ยืนทำใจ แอบกร่นด่าเจ้าบ่าวจำเป็นของเธออยู่นาน คนตัวเล็กถึงได้ยอมก้าวขาออกมาจากห้องน้ำ  เธอใช้หางตาเหล่มองคนที่ยังนอนดูทีวี

อยู่บนเตียงในท่าเดิมกับครั้งแรกที่เห็น แพรว่าเลี่ยงตัวเองออกมานั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เธอไล่ทาครีมบำรุงผิวที่คนของเขาให้คนจัดเผื่อมาด้วย

อย่างรู้ใจ

          ทาครีมไปก็แอบมองเขาไปเป็นระยะๆ ผ่านทางกระจกเงาด้านหน้า ธรรมดาขั้นตอนการบำรุงผิวของเธอก็เนินนานอยู่แล้ว แต่วันนี้มันจะนานเป็นพิเศษ ลากยาวได้เท่าไรก็ลากไป เคยเกลียดครีมตัวที่ต้องวอร์มก่อนจะใช้เป็นไหนๆ แต่วันนี้เธอรักมันที่สุด

          น้องวาครับ

          คะ คะพี่ติณห์ นิ้วเรียวที่กำลังนวดเนื้อครีมให้ซึมลงผิวในท่าทางอ้อยอิ่งเป็นต้องหยุดชะงัก เมื่อสุมเสียงที่เรียกเธอเต็มยศดังมา พร้อมกับเสียงนกแพนกวินทั้งฝูงที่เงียบลงเมื่อโทรทัศน์ถูกปิดลง เธอเงยหน้าสบตากับเขาในกระจก แล้วก็ต้องแอบกลืนน้ำลายลงลำคอที่แห้งผาด เมื่ออีกคน

พูดกลับมา


          มานอนได้แล้ว



   แสนรัก :  เขียนไป เขียนมาเหมือนมันจะไม่สั้นเลยนะพวกเธอ แย่าแล้วฉัน 55555


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 557 ครั้ง

643 ความคิดเห็น

  1. #435 Tsukishi (@for_me2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 02:32
    ทำไมดูอบอุ่น ละมุนละไมเบอร์นี้คะพี่ตินนนนน
    #435
    0
  2. #112 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 22:09
    พี่ติณใจเย้นน้าา
    #112
    0
  3. #51 Ratty Sukhothai (@ratty702) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2561 / 00:44
    รอดมั้ยน้ออออ
    #51
    0
  4. #50 inslpp (@inslpp) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:35
    น้องวาจะรอดไหม? 55555
    #50
    0
  5. #49 Papangsutha (@Papangsutha) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 22:16
    คืนนี้รอดไม่ได้แปลว่าคืนต่อๆไปจะรอนะค่ะะะ 55555
    #49
    0
  6. #48 Tabtim Bamboo (@ttppss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 21:02

    รอจ้าาาา/
    #48
    0
  7. #47 Mini_MiniHeart (@Mini_MiniHeart) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 20:55
    สองคนนี้ห่างกันกี่ปีคะ
    #47
    2
    • #47-1 BOHO_ZoHan (@zemang) (จากตอนที่ 3)
      3 กันยายน 2561 / 21:06
      10 ค่า จะค่อยๆ พูดถึงนะคะ ทำไมถึงเป็นอาหลานกันได้
      #47-1
    • #47-2 BOHO_ZoHan (@zemang) (จากตอนที่ 3)
      3 กันยายน 2561 / 21:40
      11 ปีค่า เดี๋ยจะค่อยๆเล่าน้าว่าเป็นอาหลานอะไรยังไง
      #47-2
  8. #46 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 19:53
    ไม่มีคำว่าสั้นหรอกไรท์5555เรายากอ่าแบบยาวๆๆหึๆๆ
    #46
    0
  9. #45 G\'Gift Siriluk (@gift190644) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กันยายน 2561 / 19:20



    เขินง่า
    #45
    0