เจ้า(หลาน)สาว

ตอนที่ 2 : เข้าหอ (Up 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,519
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 737 ครั้ง
    30 ส.ค. 61

1

 


เข้าหอ

 


          “เหนื่อยหรอ

          คำถามที่ถูกส่งมาถึงกันจากทางด้านหลัง เรียกให้หญิงสาวที่อยู่ในชุดแต่งานเรียบๆ สีขาวมุกประดับทับด้วยผ้าตาข่ายลายลูกไม้เล็กๆ ตั้งแต่

ลำคอจนถึงข้อมือดูสวยอ่อนหวานละมุนละไม แต่ในทีเดียวกันก็แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่เปี่ยมล้นแบบผู้หญิงสมวัยด้วยการเปลือยทางด้านหลัง ตาม

ดีไซน์เว้าทอดยาวไปถึงบั้นเอว อวดแผ่นหลังขาวเนียนและรสนิยมของผู้สวมใส่ ให้หันกลับมามองตามทางของเสียงนั่น

          ใบหน้าได้รูปสวยจิ้มลิ้มเหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบภายใต้เครื่องสำอางสีเข้มที่มองตอบมา ถึงแม้จะมาพร้อมกับร้อยยิ้มหวานแต่ก็ไม่

สามารถปกปิดร่องรอยหมองเศร้าในดวงตากลมโตคู่นั้นได้ ยิ่งเมื่อได้เอ่ยประโยคต่อมา

          เปล่าค่ะ วาแค่..คิดถึงคุณพ่อท้ายประโยคที่หญิงสาวเอ่ยตอบออกไปสั่นเครือไม่น้อย พาลทำเอาขอบตาร้อนผ่าวจนต้องเงยหน้าขึ้นสูง

เพื่อไล่คลื่นน้ำตาที่กำลังจะเอ่อขึ้นมาให้หายกลับคืนไป

          เห็นทีจะแย่แน่ๆ ถ้าปล่อยให้ตัวเองร้องไห้ออกมา ช่างแต่งหน้าก็พากันกลับไปหมดนานแล้วด้วย ยังเหลืออะไรอีกนะที่เธอจะต้องทำ

          ท่านไปสบายแล้ว อย่าทำให้ท่านต้องมีห่วงชายหนุ่มผู้มาใหม่เดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ด้านหน้าของเธอ เขานั่งคุกเข่าลง ใช้ปลายนิ้วไล่เกลี่ย

เส้นผมที่หลุดรอดจากกิ๊บดำหลายสิบตัวบนศีรษะของเธอไปเหน็บไว้ที่ใบหูเล็ก

          ค่ะ คุณอาขอโทษค่ะๆ พะ พี่ติณห์แพรวายกมือขึ้นปิดปากในจังหวะที่เผลอเรียกผู้ชายตรงหน้าออกไปว่าคุณอาเป็นครั้งที่สิบของวัน  ก็จะให้ทำไงได้เธอยัง

          ไม่ชิน เสียงทุ้มต่ำต่อท้ายประโยคที่อยู่ในใจของเธอให้สมบูรณ์

          คุณอาก็ไม่ชินใช่ไหมคะ ถ้างั้น ถ้าเราอยู่กันสองคน วาขอกลับไปเรียกว่า คุณอา อย่างเดิม…”

          ไม่ได้

          อ้าว 

          แพรวาร้องอุทานในใจ เผลอยกมือขึ้นเกาแก้มซึ่งเป็นท่าทางประจำเวลาที่เธอรู้สึกสับสนหรือไม่เข้าใจกับอะไรบางอย่าง เช่นในตอนนี้ ผู้ชาย

ตัวโตตรงหน้าในชุดสูทสีดำเข้มดูเนี๊ยบเรียบหรูไปตั้งแต่ศีรษะจรดปลายรองเท้าหนังสีดำเงาวับ จะทำให้เธอหลุดยิ้มขำนิดๆ ก็คงจะเป็นหูกระต่าย

เล็กๆ ที่ทำให้เขาดูแปลกตาขึ้นไปมากกว่าในตอนเช้าที่สวมชุดไทยเสียอีก

          เรื่องนั้นช่างมันก่อน 

          ตอนนี้เธอสับสนในตัวเขาเหลือเกิน หรือจะเรียกว่าตามไม่ทันก็ได้ เขาทำท่าทีเหมือนเข้าใจทุกอย่างในความรู้สึกกระอักกระอวนที่จะต้อง

เปลี่ยนสรรพนามเรียกแทนตัวเองกันใหม่ของเธอดี แต่พอขอกลับไปเรียก คุณอา แบบเดิม แทนที่จะเป็น พี่ติณห์ เขาดันห้ามกันด้วยเสียงดุๆ ติดจะ

ห้วนซะอย่างนั้น

          เรากำลังทำอะไรกันอยู่ คุณอาพี่ติณห์ของเธอเอ่ยถามขณะเปลี่ยนจากนั่งคุกเข่าที่พื้นด้านล่างมาเป็นขอเบียดนั่งลงบนโซฟาตัวนิ่มข้างๆ 

เธอ ภายในห้องรับรองของโรงแรมหรูกลางเมืองที่เป็นสถานที่จัดงานในช่วงเย็นวันนี้

          คุยกันค่ะ

          แต่งงาน เขาแก้คำตอบของเธอให้ และถ้าไม่คิดมากไป สายตาคู่คมที่มองจ้องมานั้นติดจะรำคาญอะไรสักอย่างคงไม่ใช่เธอหรอกนะ

          อ๋อและเธอก็ได้แต่ครางรับพร้อมกับส่งรอยยิ้มแห้งให้เขาไป เมื่อรู้ว่าที่ตอบไปนั้นมันคนละเรื่องกันเลย

          เราไม่ได้เป็นอาหลานกันแล้ว แต่เป็นสามีกับภรรยาเขาพูดขึ้นด้วยใบหน้าบึ้งตึงไม่สบอารมณ์ ซึ่งเธอเองก็เข้าใจได้ อยู่ดีๆ ผู้ชายที่สมบูรณ์

แบบ มีพร้อมทุกอย่างต้องมาโดนมัดมือชกให้แต่งงานกับเด็กผู้หญิงที่อายุน้อยกว่ากันเกือบสิบปี

          “….”

          ใจคอจะเรียกสามีตัวเองว่า คุณอาจริงหรอ คุณอาพี่ติณห์ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้กันมากขึ้นเมื่อย้ำประโยคนี้ให้กับเธอได้ฟังจน

          แต่เราก็แค่แต่งงานกันหลอกๆ นี่คะ แพรวาเบาเสียงลงเมื่อเรื่องที่กำลังพูดอยู่ตอนนี้ถือได้ว่าเป็นความลับสุดยอด เจ้าสาวคนสวยหันซ้าย

หันขวาไปด้วยอย่างวาดระแวง ถึงแม้ในห้องนี้จะไม่มีใครอยู่นอกจากเธอและเขาเท่านั้น

          แล้วไง เขาเลิกคิ้วถาม ขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่ากำลังนั่งทับช่ายกระโปรงชุดของเธออยู่

          ก็ไม่เห็นจะต้องจริงจังอะไรมากเลยค่ะ แค่คำเรียกแทนตัว ทำไมท่าทางของเขามากวนใจเธอให้หงุดหงิดแปลกๆ นะ

          ใช่ จะจริงจังอะไรก็แค่คำเรียกแทนตัว เขาใช้คำพูดของเธอย้อนกลับมาบ้างและนั้นก็เป็นอันว่าแพรวาแพ้ เธอได้แต่อ้าปากพะงาบๆ หาคำ

พูดมาเถียงต่อไม่ถูก

          คุณอาขี้โกงมาก ปากเล็กพึมพำกับตัวเองแต่ไม่วายเขายังได้ยินและเอ่ยบอกกันอีกครั้งว่า

          พี่ติณห์

          “….”

          แพรวาทำหน้าตาแบบไหนออกไปก็ไม่ทราบหลังจากที่โดนย้ำอีกครั้งว่าต้องเรียกเขาว่า พี่ติณห์ ก่อนจะหันหลังหนีไปเสียเฉยๆ อยากจะลุก

หนีไปอยู่หรอกนะ แต่บรรยากาศงานด้านนอกก็หนักหนาพอกัน ถึงอย่างไรในห้องนี้ก็มีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่เธอจะต้องรับ ไม่ใช่มีเป็นร้อยๆ ชีวิต

ที่รออยู่ด้านนอก

                ก๊อก ก๊อก

          ได้ฤกษ์ส่งตัวเข้าหอแล้วครับนาย

          ชายหนุ่มอีกหนึ่งคนที่เธอคุ้นหน้าคุ้นตากันเป็นอย่างดี เปิดประตูเข้ามาหยุดยืนอยู่ด้านหน้า เขาก้มศีรษะลงเล็กน้อยเมื่อบอกกล่าวธุระกัน

จบก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ และถอยไปยืนรอที่ด้านข้างของประตู

          ขอบใจ คุณอาที่วันนี้เป็นเจ้าบ่าวสุดหล่อพยักหน้ารับคำชายคนนั้นก่อนจะยืนขึ้นเต็มความสูง เขายืนฝ่ามือหนามาให้เธอเหมือนอย่าง

ทุกๆ ครั้ง

          วาไม่อยากไปเลยค่ะ ถึงแม้จะส่งมือเล็กของตัวเองให้เขาไปแล้วแต่แพรวากลับไม่ลุกขึ้นตาม เธอยังคงนั่งนิ่งอยู่แบบนั้น แววตาคู่หมอง    

ฉายแววกังวลออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน

          เราคุยกันแล้วเรื่องนี้ เจ้าบ่าวของเธอพูดบอกในจังหวะเดียวกันก็ใช่แรงที่มีมากกว่าโขดึงเจ้าสาวตัวเล็กให้ลุกขึ้นมายืนขนาบข้าง เขาก้มตัว

ลงเพื่อให้สายตาทั้งสองคู่สบประสานกันได้พอดิบพอดี

          “…..”

          น้องไม่ต้องกลัว พี่เป็นคนรักษาคำพูด

          น้อง ?” คิ้วเล็กขมวดเข้าหากันเมื่อได้ยินอะไรแปลกๆ ออกมาจากเจ้าบ่าวตรงหน้า วันนี้เขาพูดมากที่สุดแล้วตั้งแต่รู้จักกันมา แถมแต่ละคำ

พูดแต่ละคำถามก็ทำให้เธอหัวหมุนไปหมด

          น้องไหน ?

          ผู้ชายตรงหน้ากลับไปยืนในท่าทางปกติ เขาชูนิ้วชี้ข้างซ้ายขึ้นมาตรงหน้า พราวฟ้าเลยเพิ่งสังเกตเห็นแหวนแต่งงานวงนั้นที่เธอสวมให้กับเขา

ตอนพิธีการช่วงเช้า จนเผลอก้มลงมองมือข้างซ้ายของตัวเองที่อยู่ในมือของอีกคนก็มีแหวนแบบเดียวกันสวมอยู่ที่นิ้วนาง ก่อนจะรับรู้ถึงแรงกระตุก

เบาๆ เธอจึงเงยหน้ากลับขึ้นมามองจ้องเขาอีกครั้ง

          พี่ติณห์น้องวา โอเคนะครับนิ้วชี้ของเขาหันเข้าหาตัวเองในขณะที่พูดคำแรก และหันกลับมาชี้ทางเธอเมื่อพูดคำที่สอง

          เป็นอันให้เข้าใจได้ว่า

          น้องก็คือเธอเองสินะ

          โอเคก็ได้ค่ะ

          ดีครับ

          เดี๋ยวก่อนค่ะ เธอบีบมือเพื่อหยุดเขาไว้ก่อนที่อีกคนจะเดินพากันออกไปจากห้องนี้

          อะไรพี่ติณห์หันกลับมามองเธอด้วยใบหน้าที่ติดจะยุ่งหน่อยๆ

          ขี้หงุดหงิดจริง

          เบี้ยวซะแล้วไม่ค่อยเห็นพี่ติณห์ ใส่หูกระต่ายแบบนี้เลยนะคะ น่ารักดีค่ะ แพรวาดึงมืออกจากการกอบกุมของเขา และยกมันขึ้นจัด

ระเบียบเจ้าโบว์หูกระต่ายสีดำเข้าชุดกับสูทราคาแพงที่ตรงช่วงคอของอีกคนให้เข้าที่ เมื่อสังเกตเห็นว่ามันเอียงไปทางขวาเล็กน้อย

          เรียบร้อยค่ะ คนช่างสังเกตเลยตามเลยด้วยการจัดปกเสื้อและผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อให้เขาจนครบสมบูรณ์ก่อนจะถอยออกมาดูผล

งานของตัวเอง

          ขอบคุณครับ..น้องวา เสียงทุ่มต่ำเอ่ยขอบคุณกันเพียงแค่นั้น ก่อนจะเป็นฝ่ายดึงมือเธอเข้ามาคล้องแขนไว้ ปลายนิ้วสากลูบวนแผ่วเบาไป

ตามฝ่ามือนิ่ม ก่อนชายหนุ่มคนเดิมที่เข้ามาแจ้งเตือนพิธีการสุดท้ายจะเปิดประตูออกไปให้ เจ้าบ่าวของเธอก็ก้มตัวลงมากระซิบให้ได้ยินกันแค่สอง

คน

          ไปเข้าหอกันเถอะ


          ภายในห้องรอยัลสวีทขนาดใหญ่ของโรงแรมหรูที่บัดนี้ถูกเตรียมการให้เป็นห้องหอเฉพาะกิจ เจ้าสาวตัวเล็กยังคงตัวติดชิดกับเจ้าบ่าวหนุ่มใหญ่

ของเธอไม่ห่างไกลไปไหนถึงแม้จะเสร็จพิธีส่งตัวเข้าหอตามธรรมเนียมเรียบร้อยแล้วก็ตาม

          นั่นก็เป็นเพราะแพรวากลัวใจเขาเหลือเกิน ว่าเจ้าบ่าวของเธอจะเดินเข้าไปลุยดะกับญาติพี่น้องของตัวเองที่ยังพูดมากไม่ยอมหยุดตั้งแต่เริ่มต้น

พิธีจนถึงตอนนี้

          ไม่เข้าใจ จะรีบร้อนอะไรขนาดน๊าน รอสักหน่อยกลับไปเข้าหอที่บ้านมันจะเป็นไรไป

          จริงค่ะ แล้วมีที่ไหนเจ้าบ่าวเป็นเถ้าแก่ให้ตัวเอง ญาติพี่น้องสักคนไม่เห็นจะมา

          นี่คุณ หยุดพูดสักที!”

          สงสัยมีลูกมีเมียซุกไว้อยู่ที่บ้านก่อนแล้วรึเปล่าคะคุณพี่ อิอิ

          คุณติณห์ไม่ได้เป็นคนแบบนั้นหรอครับ ผมอยู่ข้างคุณนะ

          ไม่เอานะคะคุณอา..พี่ติณห์ แพรวากระซิบบอกเสียงเบา ขณะฝ่ามือเล็กก็บีบมือหนาไว้แน่นเป็นระยะๆ ดวงหน้าหวานลอบมองใบหน้าคม

เข้มด้านข้างอย่างนึกเป็นกังวล ถึงแม้เจ้าบ่าวของเธอจะยังคงความเฉยไว้บนใบหน้าได้ดีขนาดไหนแต่ใครจะรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่

          อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น ทุกๆ คนกำลังจะกลับกันแล้วค่ะ อดทนหน่อยนะคะ

          ต้องขอโทษด้วย แต่ผมไม่สะดวกใจที่จะให้คนอื่นเข้ามาเดินเพ่นพานในบ้านหรือห้องนอนของผม มันจะสกปรก และก็ไม่ทันเมื่อเจ้าบ่าวของ

เธอเปิดปากพูดหลังจากเงียบอยู่นาน

          แก! ด่าพวกฉันว่าสกปรกหรอ !!” เสียงคุณนายเล็กร้องดังแสบแก้วหูขึ้นมาก่อนใคร ตามด้วยเสียงโวยวายของใครอีกหลายคนที่ดังตามกันมา 

พร้อมๆ กับเสียงหัวเราะชอบใจของใครอีกเธอก็แยกไม่ออก

          ก่อนหน้าที่คุณพ่อของเธอจะเสีย ท่านป่วยหนักจนต้องอยู่โรงพยาบาลเกือบหนึ่งเดือน คนพวกนี้ก็พากันมาเยี่ยมมาหาบ่อยกว่าปกติ เด็กสาม

ขวบก็ยังดูออกว่าที่มาหากันเพราะหวังจะได้สมบัติเงินทองที่มีอยู่มากมายของพ่อเธอ ไม่มากก็น้อยที่จะเผื่อแผ่มาถึงบ้าง

          แต่ใครจะรู้ว่าท่านจะแอบทำพินัยกรรมเอาไว้ โดยระบุอย่างชัดเจนว่า ทรัพย์สินทั้งหมดที่มี ทุกๆ อย่าง ไม่ว่าจะเป็นคฤหาสน์ หลังใหญ่

ชานเมือง เงินสดในตู้เซฟ เครื่องเพชร บัญชีเงินฝากในธนาคาร โฉนดที่ดิน รายการหุ้นและเงินปันผลทั้งหมดที่เป็นชื่อของท่านในบริษัทเครือ ศิริพันฒ์ 

และอื่นๆ เธอลูกสาวคนเดียวของท่าน แพรวา ลลิตศิริพันฒ์ จะต้องแต่งงานจดทะเบียนสมรสกับ นาย ติณห์ ดิเรกสกุลไพศาล เท่านั้น

          เธอถึงจะมีอำนาจในการตัดสินใจใช้จ่ายหรือแบ่งแยกทุกอย่างให้พี่น้องคนอื่นๆ แล้วแต่จะเห็นชอบ แต่ก็ยังมีข้อแม้ให้ญาติพี่น้องของพ่อเธอ

ต้องดิ้นเร่าๆ อีก เพราะอะไรก็ตามเหล่านั้นที่แพรวาคิดจะทำจะต้องได้รับคำยินยอมพร้อมลายเซ้นลงอำนาจจากคู่สมรสถึงจะถือว่าสมบูรณ์และมีผล

ตามกฎหมาย

          ดังนั้นพี่น้องพ่อเธอคนไหนอยู่เป็นก็จะเห็นดีเห็นงามกับคุณอาพี่ติณห์ของเธอไปหมด ส่วนคนไหนที่เก็บอาการไม่อยู่ก็จะคอยเหน็บแหนมกัน

ตั้งแต่วันเปิดพินัยกรรมเมื่อต้นเดือนที่แล้วจนถึงเวลานี้

          พิธีทุกอย่างจบแล้ว ชานส่งแขกที เจ้าบ่าวของเธอบอกสั่งกับลูกน้องคนสนิทก่อนจะลากเธอเดินหนีไปอีกทางที่เป็นห้องนอนใหญ่

          ครับนายเชิญทุกท่านครับ

          ดู๊ดูมันไล่เราสิคุณใหญ่ !”

          หลานวาคงเหนื่อยแหละคุณ พวกเรากลับกันก่อนเถอะ คู่บ่าวสาวเขาจะได้พักผ่อน คุณลุงใหญ่พี่ชายคนโตของคุณพ่อเอ่ยบอกยิ้มๆ และ

ห้ามปรามภรรยาของตัวเอง

          แพรวาต้องฝืนตัวหันกลับมาไหว้ญาติผู้ใหญ่ของเธอทุกคนที่กำลังอารมณ์เสียได้ที่เพราะถูกไล่กลับบ้านอย่างซึ่งๆ หน้า รู้แก่ใจว่าเขามาเพราะ

หวังผลประโยชน์จากเธอ แต่แพรวาก็ไม่อยากจะเป็นศตรูกับใคร อยากให้พี่น้องรักกันไว้จะดีกว่า

          กราบขอบคุณทุกๆ คนเลยนะคะ วาขอโทษที่ลงไปส่งด้วยตัวเองไม่ได้ ว๊าย!” เธอพูดทิ้งท้ายไว้ได้แค่นี้ก่อนจะถูกเจ้าบ่าวที่เดินหายเข้าไปใน

ห้องตอนแรก ช้อนตัวอุ้มขึ้นเดินผ่านทุกคนที่หน้าตาตื่นเข้ามาในห้องหอและตามด้วยเสียงปิดประตูดัง ปัง เป็นการส่งท้าย

          คุณอา ทำแบบนี้ไม่ดีเลยนะคะ หลังจากอีกคนปล่อยเธอลงยืนบนพื้นห้องได้ แพรวาก็พูดขึ้นทันทีด้วยความรู้สึกไม่ดี

          พี่ติณห์ อีกคนไม่สนใจที่เธอพูดเลย เขาชี้นิ้วเข้าหาตัวเองและย้ำชื่อที่เธอควรจะเรียกให้ฟังอีกครั้ง

          พี่ติณห์ ทำแบบนี้พวกเขาก็ยิ่งไม่ชอบพี่สิแพรวาว่าเสียงอ่อย เธอทั้งเหนื่อยตัวแล้วยังต้องมาเหนื่อยใจอีก เจ้าสาวตัวเล็กทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง

นุ่มขนาดคิงส์ไซส์ ใช้ปลายนิ้วไล่เกลี่ยไปตามกลีบดอกกุหลาบสีแดงที่ถูกโรยเรียงกันเป็นรูปหัวใจสองดวง

          ทีหลัง พี่จะใจเย็นกว่านี้พี่ติณห์ถอนหายใจเสียงดังหลังพูดจบ เขามาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของเธอในขณะที่ใช้มือค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อสูท

ออกและตามมาด้วยเจ้าโบว์หูกระต่ายเล็กที่บิดเบี้ยวตามอารมณ์ของคนใส่

          จริงๆ นะคะ

          น้องจัดการตัวเองเถอะ พี่ให้ชานเอาเสื้อผ้ามาเตรียมไว้ให้แล้ว ขอโทษทีที่ใช้ห้องของโรงแรมเป็นการเข้าหอคืนแรก เขาพยักหน้ารับคำเธอไป

แบบส่งๆ พร้อมกับปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านในออกจนเกือบหมดแผงเผยให้เห็นไรขนบางๆ ช่วงหน้าท้องแกร่งที่หายลับเข้าไปด้านล่าง ทำเอาคน

ไม่เคยเห็นเผลอมองตามไปด้วยเริ่มนั่งหายใจติดขัด

          ไม่เป็นไรหรอกคะ ก็แค่เปลี่ยนที่นอนเน๊อะ กว่าจะละสายออกมาได้เธอก็หน้าร้อนขึ้นมาถนัด ยิ่งเห็นสายตาของอีกคนที่มองสบมา เหมือนกับ

ว่าเขาจับได้ว่าเธอแอบมองก็ต้องรีบเบี่ยงหน้าหนีไปคนละทาง มือไม้ก็ดูเก้งก้างหาที่วางไม่ถูก

          พี่จะไปใช้ห้องน้ำข้างนอก น้องก็ใช้ห้องนี้ไป พี่ติณห์เปิดดูเสื้อผ้าใบใหญ่หยิบชุดนอนออกมาถือไว้และหันมาบอกเธอ เป็นอันเข้าใจได้ว่า เขา

จะไปอาบน้ำข้างนอกสินะ

          ขอบคุณนะคะ แพรวายิ้มรับกับสิ่งที่เข้ามอบให้

          ครับ

          พี่ติณห์จะเอาหมอนเอาผ้าห่มไปเลยไหม วาช่วย เจ้าสาวตัวเล็กอุ้มหมอนกับผ้าห่มผืนหนาลุกตามมาหยุดยืนอยู่ข้างๆ เขาอย่างทุละทุเล แต่

ก็อยากจะช่วยอีกคนบ้างเป็นการตอบแทน

          เอาไปไหน พี่ติณห์เลิกคิ้วถามด้วยความงงงวย เมื่อเห็นเธอลากผ้าห่มผืนใหญ่ลงพื้นมาจากเตียง

          อ้าว ไม่รู้สิคะ พี่ติณห์จะนอนตรงไหนล่ะ แพรวาถามกลับด้วยเสียงที่งงๆ พอกัน ห้องรอยัลสวีทที่เขาจองเอาไว้มันใหญ่มาก ใหญ่เท่าบ้าน

สองชั้นหลังหนึ่งรวมกันด้วยซ้ำ ถ้าจำไม่ผิดด้านนอกตรงส่วนของห้องนั่งเล่นมีโซฟาตัวเบ้อเริ้มชุดใหญ่วางอยู่ ถ้าไม่ใช่ตรงนั้นก็คงจะมีตรงอื่นที่พอให้

ผู้ชายตัวใหญ่ๆ นอนหลับได้สบายทั้งคืน

          งั้นก็เอาไว้ที่เดิมพี่จะนอนบนเตียงกับน้อง

          “…..”

 




                                             แสนรัก :  คือเรื่องนี้จะแต่งสั้นๆ ในตอนนึงก็อาจจะยาวหน่อยนะคะ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 737 ครั้ง

643 ความคิดเห็น

  1. #555 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 21:31
    5555ก็มันไม่ชินเคยเรียกแบบนั้นมาตลอด วาคือใสมาก
    #555
    0
  2. #532 Sanookker47 (@Sanookker47) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2562 / 15:35
    " เอาไว้ที่เดิม พี่จะนอนบนเตียงกับน้อง " กรี้ดดดดดดดด.....ฟินนนนย จิกหมอนค่ะ
    #532
    0
  3. #111 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 21:13
    “คุยกันค่ะ” ขำอยู่นานมาตอนนางตอบ 555
    #111
    0
  4. #102 sunple (@PLEASURE1) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 17:29
    น้องน่ารักจริงเลยค่ะ ฮืออ
    #102
    0
  5. #43 Naenn (@Naenn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 16:34
    น่ารัก...รอนะคะ อิอิ
    #43
    0
  6. #42 ME>_< (@1809900834691) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 08:03
    รอค่าาาาา
    #42
    0
  7. #41 ME>_< (@1809900834691) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 13:48
    อ่อยอ่ะอ่อยยยยย
    #41
    0
  8. #39 jum_imm_aim (@jum_imm_aim) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2561 / 11:04

    ชอบค่ะ

    #39
    0
  9. #38 Papangsutha (@Papangsutha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 19:40
    หูยย แค่กๆ
    #38
    0
  10. #37 Rotsanan (@0983150175) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 19:15
    สนุกมากๆคะสู้ๆนะคะ
    #37
    0
  11. #35 Zzern (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 18:24

    ไอเลิ้ปปป

    #35
    0
  12. #34 matimples (@bestmebetime) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 17:07

    น้องขอไม่พูดอะไร555555
    #34
    0
  13. #33 kajeab4792 (@kajeab4792) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 16:31

    55. ตรงๆๆเลยจะนอนกับน้อง..ชอบพระเอกจังเลยค่ะ
    #33
    0
  14. #32 0642413700 (@0642413700) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 16:15
    มีแผนป่าวอาติณ
    #32
    0
  15. #31 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 16:10
    หวายยยยย

    เข้าหอๆๆๆๆพระเอกไรท์นี่หล่อแต่โหดดแถมปากร้ายทุกคน5555
    ชอบ. หล่อโหดรวยโครตเถื่อนอิๆ
    #31
    0
  16. #30 suti (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 14:42

    ขยายตัวหนังสือให้ใหญ่ขึ้นไม่ได้ค่ะ

    มองไม่ชัด ทำไงค่ะ ช่วยหน่อยค่ะ

    #30
    0
  17. #29 Rotsanan (@0983150175) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 08:30
    สนุกมากๆเลยคะ สู้ๆนะคะ
    #29
    0
  18. #28 inslpp (@inslpp) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 01:02
    รอนะค้าาา
    #28
    0
  19. #26 Panzi' (@panzi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 20:22
    มารอตอนต่อไปค่ะ
    #26
    0
  20. #25 Been1244 (@Been1244) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 20:05

    มาไวไวน๊ะ
    #25
    0
  21. #24 Ratty Sukhothai (@ratty702) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 17:34
    ไปเข้าหอกันนนน
    #24
    0
  22. #23 matimples (@bestmebetime) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 16:42
    โอ๊ยยย ขอกรีดร้องได้มั้ย พระเอกงานดีมากก พี่ติณห์ของน้องงงง อยากอ่านยาวๆๆๆๆๆ
    #23
    0
  23. #22 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 15:41
    ระดับไรท์ คงไม่มีพระเอกที่ปล่อยผ่านคืนเข้าหอเนอะ

    หรือนามปากกานี้งดการหื่น

    รอเข้าหอ5555
    #22
    4
    • #22-1 BOHO_ZoHan (@zemang) (จากตอนที่ 2)
      29 สิงหาคม 2561 / 15:42
      เธอออ มันต้องค่อยเป็นค่อยไปป
      #22-1
    • #22-3 BOHO_ZoHan (@zemang) (จากตอนที่ 2)
      29 สิงหาคม 2561 / 15:48
      อดเปรี้ยวกินหวานนน ระหว่างนั้นก็ชิมเล็กชิมน้อย 5555
      #22-3
  24. #21 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 15:40
    รอๆๆเข้าหอจะเข้าด้วยย5555
    #21
    0
  25. #19 Tabtim Bamboo (@ttppss) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2561 / 15:24
    รอเข้าหอเลยจ้าา
    #19
    0