BOY NEXT DOOR ระวังนะครับ..จะตกหลุมรักพี่ [2JAE]

ตอนที่ 4 : [OS] She's a monster : MarkJae

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 ม.ค. 58









She’s a monster







ถามว่าชเวยองแจเป็นคนยังไง..

น่ารัก? ใสใส?

โอ้โห พี่มาร์คขอเถียงขาดใจ..อย่างชเวยองแจน่ะ

Monster ชัดๆ!!

 









 

รอยยิ้มน่ารักๆจากริมฝีปากอมชมพูน่าจูบที่เอาแต่โปรยยิ้มไปทั่วแบบนี้ ยองแจกำลังยั่วกันชัดๆ โอ๊ะ! ไม่ใช่แบบนั้นนะ ยั่วที่ผมหมายถึงคือยั่วโมโห..เด็กบ้านั่น ยิ้มให้กับทุกคนได้แต่ไม่เคยหันมายิ้มสวยๆ น่ารักๆให้กับเขาเลยสักนิด มีแต่รอยยิ้มที่ไม่น่าไว้วางใจน่ะสิที่ยองแจจะให้ผม!




ยิ้มทีเหมือนจะเขมือบผมเข้าไปทั้งตัวแล้ว



มาร์คผิดเอง ที่หล่อเกินห้ามใจ มาร์คผิดเอง~




พี่มาร์ค~ แจอยากกินไอติมนั่นไง แค่คิดในใจก็มาเชียว..ผมหันไปทางต้นเสียงหวานๆของเด็กชเวอย่างจำใจก่อนจะเจอเจ้าตัววิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหาอย่างร่าเริง



ตายยากจริงๆ



คนหล่อ(?)หันหน้าหลับทางเดิมก่อนจะถอนหายใจเบาๆแต่ก็ตั้งใจให้ร่างเล็กที่วิ่งเข้ามาหาได้ยิน ไหล่ของผมถูกสะกิดจากคนที่ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร จะใครล่ะ..ก็ชเวเจ้าเก่านั่นแหละ- -




มีอะ..เฮ้ย!” คำถามที่กำลังจะออกจากปากขาดหายไปก่อนจะมีเสียงอุทานแบบแมนๆสมกับคนหล่ออย่างพี่มาร์คอย่างผมเมื่อผมหันไปหาเจ้าชเวเท่านั้นแหละ





ดวงตากลมๆที่จ้องมองเขาอยู่พร้อมกับกระพริบตาปริบๆอย่างน่ารักๆใส่ผม จมูกโด่งเป็นสันที่แตะอยู่บนแก้มของผมเบาๆไหนจะริมฝีปากเนียนชมพูน่าจูบที่อยู่ห่างกับผมไม่กี่เซนนั่นอีก! ตอนนี้ใบหน้าหวานๆนั่นกับหน้าผมห่างกันไม่ถึงคืบแบบว่าขยับแค่นิดเดียวมันก็..เฮ้ย! ไอ้มาร์ค นี่แกคิดอะไรอยู่วะเนี่ย นี่น้องนะเว้ยน้อง!




หรือผมมัวแต่เหม่อจนไม่ทันมองรอยยิ้มของร่างเล็กตรงหน้า..





นายยิ้มอะ..เฮ้ย!” และมันเหมือนอาการเดจาวูที่ผมต้องหยุดพูดคำที่ต้องการจะพูดแล้วส่งเสียงอุทานแสนมาดแมนออกไปแทน ก็จะไม่ให้ร้องได้ไง..ก็ไอ้เด็กชเวนี่มันจูบเขาเชียวนะ!




เด็กชเวขโมยจูบพี่มาร์คเลยนะ!!




ฮือออ พี่มาร์คอยากจิร้องไห้TTOTT




:)




แล้วจะยิ้มทำมะเขือพวง มะเขือม่วงอะไรของนาย! ตลกมากไหมมาขโมยจูบคนอื่นเขาแล้วยังมายืนยิ้มแบบนี้ แล้วก็..คนหล่อถามจริงๆเถอะ เมื่อยมากม่ะที่ต้องมาเขย่งเพื่อจะยื่นหน้าหวานๆนั่นเข้ามาใกล้ๆหน้าเขาแบบนี้ ชเวยองแจ เด็กเตี้ยแล้วไม่เจียมสังขารตัวเอง- -




ก่อนที่ริมฝีปากนุ่มนิ่มนั่นจะแตะเบาๆที่แก้มซ้ายและขวาผมอย่างรวดเร็วแล้วผละออก




ก่อนที่ร่างเล็กน่ารักจะถอยห่างจากผมให้เป็นปกติแล้วเอียงคอพูดด้วยน้ำเสียงน่ารักๆอย่างที่ผมไม่เคยได้ยิน




ขอบคุณสำหรับไอติมหวานๆนะฮะ มาร์คโอปป้า:)




ไหนจะรอยยิ้มแบบนั้นอีก..





กรี้ดด! แม่ มาร์คจะเอาคนนี้ จะเอา~!!





และการที่ผมมัวแต่กรี้ด(?)ในใจนั่นเจ้าเด็กชเวก็เดินออกไปซะแล้ว ทิ้งให้ผมยืนลูบแก้มทั้งสองข้างอยู่คนเดียวอย่างเขินๆ แหม เด็กชเวมาน่ารักแบบนี้สงสัยวันนี้พี่มาร์คต้องมีรางวัลให้สักหน่อยซะแล้ว:)




ใบหน้าหล่อปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์อย่างที่ไม่มีใครเคยเห็นยิ่งเฉพาะชเวยองแจยิ่งไม่เคยเห็น แหม อยากจะกินลูกแกะก็ต้องเลียนนิสัยเข้ากับลูกแกะยิ่งลูกแกะแบบชเวยองแจด้วยแล้ว ยิ่งต้องเป็นลูกแกะที่ไร้เดียงสากว่าลูกแกะ..แต่พี่มาร์คก็เป็นแค่หมาป่าในคราบลูกแกะเท่านั้นแหละ





มือหนาล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก่อนจะเลื่อนหาเบอร์ของลีดเดอร์ของวงอย่างอิมแจบอม มาร์คหัวเราะในลำคอก่อนจะกดโทรออกเพื่อจะคุยกับปลายสายทันที..แล้วปลายสายที่เขาโทรหาก็รับสายเขาอย่างรวดเร็ว





(ฮยองมีเรื่องอะไรหรอครับ เราก็อยู่กันแค่นี้ไม่เห็นต้องโทรหาเลยนี่น่า..ใช่! ฮยองอยู่ไหนรีบมาได้แล้วนะครับใกล้จะถึงคิววงเราขึ้นเวทีแล้วนะ)





ฉันจะโทรมาบอกแค่ว่า..คืนนี้ไปนอนนอกห้องซะนะ ฉันจะนอนกับยองแจ




ไม่พูดพร่ำทำเพลงให้มากความ เมื่อบอกความต้องการของตัวเองเสร็จมาร์คก็จัดการกดตัดสายอีกฝ่ายทันทีโดยไม่ฟังเลยว่าปลายสายจะตอบยังไง..รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่ออีกครั้งก่อนที่มาร์คจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋ากางเกงเช่นเดิม ก่อนขายาวจะเดินกลับไปที่ห้องพักศิลปินที่วงของเขาพักอยู่





แล้วหมาป่าอย่างมาร์คก็ต้องตีหน้าซื่อเป็นลูกแกะเหมือนเดิม:)





ดวงตาคมมองไปยังลูกแกะจอมยั่วที่กำลังเล่นกับแจ็คสันอย่างสนุกสนานแล้วลอบยิ้ม ยิ้มที่ทำให้คนที่นั่งใกล้ๆอย่างแบมแบมรู้สึกได้ถึงรังสีอะไรบางอย่างที่น่าขนลุกแต่เพียงแค่ยองแจหันกลับมาทางมาร์ค แบมแบมก็รู้สึกว่ารอยยิ้มนั่นกับรังสีน่ากลัวๆนั่นได้หายไปแล้ว





ขาเรียวของแบมแบมเตะเข้าที่ขาของมาร์คอย่างหมั่นไส้ก่อนจะยืนขึ้นเต็มความสูง มาร์คเลิกคิ้วมองแบมแบมอย่างสงสัยก่อนที่แบมแบมจะกระซิบเบาๆข้างหูมาร์คให้ได้ยินกันแค่สองคน






หมาป่าชักช้าเดี๋ยวก็โดนไฮยีน่าคาบไปกินหรอก




หึมาร์คหัวเราะในลำคอก่อนจะมองไปที่ยองแจที่เล่นกับแจ็คสันก่อนที่จะเอ่ยออกมาเสียงเรียบ ถึงหมาป่าจะชักช้าแต่มันก็ไม่โง่พอที่จะให้ไฮยีน่าตัวสั้นคาบไปกินหรอกนะแบมแบม:)





มาร์คจงใจเน้นคำว่า ตัวสั้นให้แบมแบมได้ยินก่อนจะได้ยินเสียงจามจากบุคคลตัวสั้นที่มาร์คพาดพิงถึง ช่วยไม่ได้นี่น่า ไฮยีน่าตัวสั้นไม่คู่ควรจะเป็นคู่แข่งกับหมาป่าสุดหล่ออย่างมาร์คหรอก จริงไหม?





แล้วผมจะคอยดู ว่าลูกแกะน้อยอย่างพี่ยองแจจะตกไปอยู่ในกำมือใคร..จะเป็นหมาป่าอย่างพี่มาร์คหรือไฮยีน่าอย่างพี่แจ็คสัน น่าสนุกเนอะ:)






----------------------55%----------------------

แต่งไม่ออกแล้วไม่มีอะไรหรอก55 เดี๋ยวค่อยมาต่อเนอะ ส่วนเรื่องหลัก รอกันก่อนก็แล้วกันเนอะต่อไม่ออกจริงๆ คึคึ นี่ก็ลงตอนเรียนเหมือนเดิมเลยครับ :)





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #12 Pupaepool(GOT7) (@poolpupae2546) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 15:49
    มาต่อเถอะนะคะ รอออ สู้ๆนะคะไรท์
    #12
    0
  2. #11 Dreammy Smile (@dreamzana2545) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 19:27
    -0- มาร์คเป็นคนแบบนี้นี่เอง 5555
    #11
    0
  3. #10 Rpn Im-sone (@fundamental-love) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มกราคม 2558 / 20:21
    พี่มาร์คเจ้าเล่ห์นะคะ ตอนแรกก็นึกว่าจะเป็นพี่มาร์คใสใส แบบซึนๆ อะไรแบบนี้
    แบมแบมนี่ก็ดันรู้ทันพี่มาร์คซะงั้น แถมไม่ห้ามอีก แจระวังตัวเลย 555
    #10
    0