BOY NEXT DOOR ระวังนะครับ..จะตกหลุมรักพี่ [2JAE]

ตอนที่ 3 : [OS] When I can't sing : NiorJae

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ม.ค. 58








เรื่อง : When I can’t sing


คู่ : เนียร์แจ , 2ยอง , NIORJAE , 2YOUNG


เรท : -15 (nc ยังไม่ลงเพราะยังไม่ได้เขียนครับผม)


 

NOTE : อ่านแล้วแนะนำให้เปิดเพลง When I can’t sing ควบไปด้วยนะเพื่ออถรรสที่ดี(?) ส่วน NCเขียนได้เมื่อไหร่จะลงบอกนะครับ ตอนนี้ก็จินตนาการไปก่อนล่ะกัน คึคึ













When I can’t sing



หากว่าวันหนึ่ง..พี่ไม่สามารถร้องเพลงได้ นายยังจะรักพี่อยู่หรือเปล่า?


หากว่าวันหนึ่ง..ชื่อเสียงของพี่ลดลง นายยังจะรักพี่อยู่หรือเปล่า?


หากว่าวันหนึ่ง..พี่กลายเป็นคนธรรมดา นายยังจะรักพี่อยู่หรือเปล่า?


นายยังจะรักพี่..ที่ไม่ใช่ไอดอล รักที่พี่เป็นพี่อยู่หรือเปล่า?







 

พี่เนียร์อ่า ทำไมวันนี้พี่กลับช้าจัง..ร่างเล็กแก้มยุ้ยวิ่งกอดตุ๊กตาแมวเหมียวตัวโตไปหาร่างสูงที่เพิ่งเปิดประตูห้องเข้ามา ใบหน้าหวานยู่เข้าหากันจนอีกคนอดยิ้มไม่ได้ มือหนาวางลงบนหัวทุยแล้วออกแรงยีเบาๆอย่างเอ็นดู




พี่มีงานเยอะเลยครับวันนี้ แมวน้อยทำไมยังไม่นอนล่ะครับนี่มันตีสามแล้วนะจูเนียร์ถอดรองเท้าแล้วเดินนำเจ้าแมวอ้วนเข้ามาที่โซฟานุ่มก่อนจะนั่งลง มือเรียวกวักเรียกแมวน้อยที่ยืนหน้ายู่ก่อนที่ร่างเล็กจะยอมเดินมาหาอย่างว่าง่าย..เห็นพี่จูเนียร์แบบนี้ แต่ลองได้เห็นเขาไม่หลับไม่นอนคนตัวสูงก็โกธรจะแย่




อย่างคิดว่ายิ้มแบบนั้นแล้วผมจะไม่รู้ว่าพี่โกธรผมนะ





งื้อ~ พี่เนียร์อ่า โกธรน้องแจหรอ..ไม่เอานะ ไม่โกธรแจได้ไหมแมวน้อยนั่งลงบนตักแล้วเริ่มอ้อน หัวทุยถูกับแก้มของจูเนียร์ไปมาอย่างออดอ้อน เสียงหวานเอ่ยเบาหวิว ไม่โกธรนะ..ก็น้องแจห่วงพี่เนียร์อ่ะ กลับก็ดึก ถ้าพี่เนียร์ควงสาวมาล่ะ งื้อ! น้องแจไม่ยอมจริงๆด้วยนะ





จูเนียร์หลุดยิ้มกับคำพูดน่ารักจากเจ้าแมวน้อยขี้อ้อนที่นั่งอยู่บนตัก ความจริงเขาก็โกธรเจ้าตัวเล็กล่ะที่มาอดหลับอดนอนรอเขาจนดึกดื่นแบบนี้ แต่พอเห็นแบบนี้เขาชักโกธรเจ้าแมวตัวนี้ไม่ลงแล้วสิ





แมวน้อยคิดมาก พี่จะควงสาวที่ไหนมาได้ล่ะ..ก็ที่ห้องมีแมวขี้หวงอยู่ทั้งคนนี่น่า แถมแมวตัวนี้ยังน่ารักเสียจนพี่ไม่กล้ามีคนใหม่แล้วล่ะ





พี่เนียร์คนบ้า! พูดอะไรของพี่เนี่ย เหนื่อยจนเพ้อหรอจูเนียร์จับปลายคางแมวน้อยให้หันมาสบตา จะมีแต่เจ้าแมวน้อยที่เอาแต่หลบตาจนจูเนียร์หลุดยิ้มมาอีกละลอก ก็แมวน้อยตัวนี้น่ารักซะขนาดนี้ น่ารักซะเขาไม่อยากจะมีแมวตัวอื่นแล้วสิเนี่ย..จูเนียร์เลื่อนหน้าเข้าไปหาร่างเล็กช้าๆก่อนจะกดจูบที่ริมฝีปากเรียวบางอย่างแผ่วเบาแล้วผละออก




แมวน้อยตรงหน้าทำอะไรก็น่ารักไปซะหมด ขนาดเขินก็น่ารัก





พี่คงเหนื่อยจริงๆนั่นแหละ แต่พอเห็นหน้าแมวน้อยแล้ว..พี่หายเหนื่อยเลยยองแจเอาตุ๊กตาแมวที่กอดมาตลอดขึ้นมาบังหน้า ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าตอนนี้หน้าเขามันแดงขนาดไหน..งื้อ พี่จูเนียร์คนบ้า! บ้าๆๆๆๆๆ





จูเนียร์ก็คงจะบ้าตามที่แมวน้อยว่า(ในใจ)นั่นแหละ เขายิ้มออกกับท่าทางน่ารักของคนตัวเล็กอีกแล้ว..อะไรกันนะที่ทำให้เขาหลงรักยองแจไปขนาดนี้ แมวน้อยยองแจที่ทำให้เขายิ้มได้ทั้งที่เขาเหนื่อยจนยิ้มไม่ออก ใช้เวทมนต์อะไรกันนะ?




คนบ้า..อื้อ พี่เนียร์หิวไหม น้องแจทำของโปรดไว้ให้พี่เนียร์





หิวสิ..แต่พี่ไม่อยากกินข้าวใบหน้าหวานหลุบลงแล้วพยายามผลักคนตัวโตออกแสดงถึงความน้อยใจอย่างเห็นได้ชัด จูเนียร์แอบยิ้มกับอาการงอนของอีกฝ่าย..งอนเสียแล้ว แมวน้อยของเขานี่ขี้งอนจริงๆเลย งอนทั้งที่ยังไม่รู้เลยว่าเขาอยากจะกินอะไร





แต่มีหรอที่จูเนียร์จะให้แมวน้อยออกจากตัวเขาไปง่ายๆถ้าไม่ยึดไว้ก็อย่าเรียกเขาว่าจูเนียร์เลย





งื้อ..ปล่อยเลยนะ พี่เนียร์ใจร้าย! น้องแจงอนแล้ว..อุ้บ!” ไม่ทันที่ยองแจจะได้พูดจบประโยคก็ดูเหมือนว่าริมฝีปากเรียวบางจะไม่ว่างเหมือนเมื่อกี้เสียแล้ว เมื่อจูเนียร์ประกบปากเขาเข้ากับริมฝีปากเรียวบางอย่างแนบชิดโดยที่ใช้มือล็อกที่ท้ายทอยของแมวน้อยไว้กันหนี ลิ้นเล็กที่ตวัดไปมาอย่างไม่ประสีประสาทั้งที่นี่ก็ไม่ใช่จูบแรก..จูเนียร์ลืมจามองแมวน้อยที่หลับตาแน่นปี๋แล้วก็มือเล็กที่กำเสื้อเขาแน่น





น่ารัก..คำนี้เหมาะกับแมวน้อยยองแจของเขาที่สุดแล้วล่ะ




ทั้งที่สอบจูบไปแล้วแท้ๆแต่ก็ยังทำเหมือนเด็กน้อยใสซื่ออย่างไงอย่างนั้นเลย..





พี่ไม่อยากกินข้าวเพราะพี่เจอสิ่งที่พี่อยากกินมากกว่าน่ะสิจูเนียร์พูดหลังจากที่ถอนจูบออก ดวงตาคมมองใบหน้าหวานที่แดงระเรื่ออยู่ตรงหน้า นิ้วโป้งปาดคราบน้ำลายที่เปื้อนมุมปากของยองแจก่อนจะเอามาเลียโดยไม่รังเกียจ และการกระทำแบบนั้นยิ่งทำให้ร่างเล็กหน้าแดงขึ้นไปอีก หวาน..ยองแจของพี่ทำไมหวานจัง หื้ม?”






พี่เนียร์..ทำไมวันนี้พี่ทะลึ่งจัง ไม่อยู่ด้วยแล้วน้องแจจะไปนอนแล้วยองแจผละออกจากตักอีกคนก่อนจะหมุนตัวจะเดินไปนอนตามที่พูดไว้ จูเนียร์ยิ้มอีกแล้วเอื้อมมือไปคว้าข้อมือเล็กก่อนจะกระตุกเข้าหาตัวเบาๆแต่ก็ทำให้คนตัวเล็กปลิวไปชิดอกแกร่งเลยทีเดียว







พี่หิว..




ก็ข้าวไม่กินเองอ่ะ..ไปต้มรามยอนกินเองล่ะกันน้องแจง่วง พี่เนียร์ปล่อยได้แล้ว




ยังงอนหรอ..จริงสิ มีเรียนหรือเปล่าครับแมวน้อย




ถ้ามีน้องแจจะรอพี่เนียร์ทำไมล่ะ พรุ่งนี้น้องแจต้องหยุดอ่านหนังสือแล้วน้องมอต้นสอบยองแจขมวดคิ้วกับคำถามแต่ก็ยอมตอบแต่โดยดี โดยที่ไม่ทันสังเกตรอยยิ้มที่มุมปากของคนถาม ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม น้องแจง่วงจังเลย




มือเล็กยกขึ้นขยี้ตากลมที่ปรือจะปิดแหล่มิปิดแหล่..ทั้งที่คนตัวเล็กของเขาง่วงแต่ทำไมเขามองเป็นแมวน้อยตัวนี้กำลังยั่วอยู่เลยนะ มือหนาจับข้อมือบางที่กำลังขยี้ตาอยู่แล้วจูบลงที่เปลือกตาเบาๆ




พี่เคยเตือนแล้วนี่ว่าอย่าขยี้ตา เห็นไหมตาแดงหมดแล้ว




งื้อ~”




แมวน้อยพี่หิวอ่า..ทำไงดีล่ะ แมวน้อยอ่า ยองแจอ่าจูเนียร์หิวจังเลย





จะกินอะไรล่ะครับ..




กินแมวน้อยชเว ยองแจครับ:)





 

Cut ฉากที่ไม่เหมาะสมแก่เด็กอายุต่ำกว่า 10ปี เอ๊ย! 18ปี

คึคึ ไว้เขียนได้เมื่อไหร่จะบอกนะ ฉาก NC ไรต์ไม่ค่อยถนัดเขียนอะไรแบบนี้สักเท่าไหร่ ขอเวลาเคลียร์สมองแล้วกลั่นกรองเป็น NC แบบเด็ดๆสัก(ไม่จำกัด คึคึ)ก็นะ   ไว้เขียนได้ค่อยเอามาลงเน๊อะ^^

 





 

จูเนียร์นอนมองร่างเล็กที่เข้าสู้ห้วงนิทราเพราะเหนื่อยจากกิจกรรมรักมาร่วมหลายชั่วโมง มือหนาเกลี่ยผมข้างหน้าที่เริ่มยาวลงมาปรกหน้าผากสวยออกเบาๆกลัวว่าจะรบกวนอีกคนที่หลับอยู่ จูเนียร์ก้มจูบที่หน้าผากมนอย่างแผ่วเบา ก่อนจะเลื่อนไปกดจูบที่จมูกสวย ที่แก้มนิ่มทั้งสองข้าง ก่อนจะกดจูบลงที่ริมฝีปากเรียวเบาๆแต่เนิ่นนาน นานจนเขารู้ว่าเขาควรจะพอได้แล้ว





ร่างสูงก้มมองเวลาที่ข้อมือของตัวเองก่อนจะถอนหายใจเบาๆ แรงสั่นเบาๆจากโทรศัพท์เรียกสติคืน จูเนียร์เอื้อมหยิบโทรศัพท์ที่สั่นอยู่บนโต๊ะข้างเตียง ก่อจะพบว่ามีข้อความหนึ่งข้อความเข้าจากผู้จัดการของเขาเอง





จูเนียร์กัดริมฝีปากและหันไปมองร่างเล็กที่หลับฝันดีอยู่ก่อนจะกดเปิดอ่านข้อความ







 

ทางบริษัทบอกว่าอยากให้นายพักงานชั่วคราว..ไม่มีกำหนด ฉันขอโทษที่ฉันทำอะไรไม่ได้เลยจริงๆ ช่วงพักงานบริษัทเขาอยากให้นายใช้ชื่อ ปาร์ค จินยอง สัญญาของนายยังเหลืออีก 7ปี ดังนั้นไม่ต้องห่วงนะ

ขอให้นายโชคดี..

อิม แจบอม

 







 

เขาคิดไว้แล้วล่ะว่าต้องเป็นแบบนี้..


นี่ยองแจอ่า..พี่ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม?


หากว่าวันหนึ่ง..พี่ไม่สามารถร้องเพลงได้ นายยังจะรักพี่อยู่หรือเปล่า?


หากว่าวันหนึ่ง..ชื่อเสียงของพี่ลดลง นายยังจะรักพี่อยู่หรือเปล่า?


หากว่าวันหนึ่ง..พี่กลายเป็นคนธรรมดา นายยังจะรักพี่อยู่หรือเปล่า?


นายยังจะรักพี่..ที่ไม่ใช่ไอดอล รักที่พี่เป็นพี่อยู่หรือเปล่า?


นายยังจะรักพี่ที่ไม่ใช่จูเนียร์หรือเปล่า


นายจะรักผู้ชายธรรมดาที่ชื่อ ปาร์ค จินยองคนนี้ได้หรือเปล่า


คำว่ารักของนาย จะมีให้ปาร์ค จินยองคนนี้หรือเปล่า








 

ถ้าพี่ไม่ใช่จูเนียร์แต่เป็นปาร์ค จินยอง..นายจะรักพี่เหมือนเดิมไหม?”

 

 

END.








………………………………………………………………………………………..

OS ที่เจเอสแต่งขึ้นมาจากอารมณ์ที่ดูเพลง when I can’t sing ที่เจบีร้อง..โหยยยยย ไม่คิด ไม่นึก ไม่ฝันเลยว่าจะอินขนาดแต่งออกมาได้ขนาดนี้ 555+

เรื่องนี้ไม่มีอะไรมากเลย เป็นแบบ เนียร์แจ น่ะคึคึ ความจริงจะแต่งเป็นคู่ ทูแจนะแต่เกิดไม่อยากขึ้นมา สุดท้ายก็จบที่เนียร์แจเนี่ยแหละครับ เรื่องนี้ไม่รู้ว่าคนอ่านจะฟิน อินตามหรือเปล่า แต่ก็ขอให้อ่านให้สนุกนะครับผม..ช่วงนี้ใครสอบอ่านเรื่องนี้รับรองฉลุย(ความรู้อ่ะนะ-0-)ไม่ใช่อะไร ไรต์สอบฮือTT^TT


แอบลงตอนเรียนเช่นกันTT^TT
เรียนไม่รู้เรื่องเลยอ่าาาาาาาาาาาาาา





นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #7 Rpn Im-sone (@fundamental-love) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 23:56
    แสดงว่าพี่เนียร์กินเด็กล่ะสิเนี่ย ชอบอ่ะ แมวน้อยของพี่เนียร์น่ารักอะไรอย่างนี้ เรื่องนี้แสดงให้เห็นว่ายองแจใสใสมีจริงนะเหวยยยย พี่เนียร์ละมุนขนาดนี้แจรับพี่ได้ทุกอย่างแหละพี่เนียร์
    #7
    0
  2. #5 yamakawaii (@yamakawaii) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2558 / 10:21
    มันจะเป็นยังไงต่อไปกันนะ น้องแจจะว่ายังไง แต่ว่าจูเนียร์เจ้าเล่ห์มากกก แจแจอยู่ ม.ต้นเองน้า
    #5
    0