ตอนที่ 23 : บทที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 175
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    11 ต.ค. 61


รถยุโรปคันงามของภูวนแล่นไปบนเส้นทางที่ค่อนข้างเปลี่ยว ยามหลุดพ้นตัวเมืองที่แสนจะแออัดติดขัดด้านการจราจรมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์หลังงามของบิดามารดา แต่เขาไม่รู้ว่ามีรถกะบะสีเข้มขับตามมาตั้งแต่ออกจากคอนโดฯ

ภูวนยังขับรถไปเรื่อยๆไม่รีบร้อน เพราะคิดว่าจะค้างที่บ้านหลังนี้จึงไม่จำเป็นต้องทำเวลาเผื่อไว้ตอนขากลับ สายตาที่พุ่งไปข้างหน้าเสมองธรรมชาติยามอาทิตย์อัสดงข้างทางยามถนนทั้งสายปลอดรถวิ่งสวนทางมา

ฉับพลันสายลมพัดกระโชกจนเอกสารที่เขาวางไว้บนเบาะคู่หน้าปลิวว่อน ทั้งที่กระจกยังปิดสนิททุกช่อง

เฮ้ย..!!” ภูวนตกใจรีบคว้ากระดาษที่ปลิวเข้าหน้าเป็นเหตุให้รถเสียการทรงตัวแฉลบลงข้างทาง จังหวะเดียวกับรถกะบะสีเข้มที่ขับตามมาแซงขึ้นเทียบและลดกระจกลง

 

ปัง! ปัง! ปัง!

 

บ้าฉิบ มันหักรถหลบได้ยังไง ราวกับนกรู้เสียงแหบพร่าของคนขับรถกะบะพูดอย่างไม่สบอารมณ์กับมือปืนที่นั่งข้างๆ

ตามไปซ้ำ ไหมพี่

ไม่ต้อง เดี๋ยวพ่อมึงได้แห่มา เผ่นก่อนดีกว่ารถสีเข้มใช้ความเร็วขับแข่งพายุหนีไป และใช้ความสลัวของท้องฟ้ายามอาทิตย์อับแสงให้เป็นประโยชน์ จากขับบนถนนหลวงพวกมันเลี่ยงไปใช้ทางลัด ขับลัดเลาะไปตามป่าและโผล่ออกถนนอีกฝากซึ่งห่างไกลจากที่ที่พยายามส่งยมทูตไปเอาชีวิตภูวนตามคำสั่งอักโข ก่อนชะล่าใจว่าคงไม่มีใครตามมาเป็นแน่ ไม่ว่าจะเป็นตำรวจหรือเหยื่อที่พลาดเป้าเมื่อครู่

พี่จอดรถก่อน ปวดเยี่ยว

มือปืนร้องบอกคนขับเมื่อคิดว่าปลอดภัยแน่แล้ว รถกะบะสีเข้มค่อยๆ ชะลอความเร็วลงและเบี่ยงออกไปจอดสนิทใต้ต้นไม้ข้างทาง มือปืนร่างเล็กผิวกร้านดำลงจากรถวิ่งเข้าหาโคนต้นไม้ใหญ่จัดแจงทำธุระอย่างใจเย็นพร้อมครวญเพลงหงิงๆ ก่อนชะงักหันกลับไปตามเสียงเครื่องยนต์ที่ดังกระหึ่ม และดูเหมือนจะดังใกล้เข้ามาทุกที

เฮ้ยยย!!!…..อ๊ากกกก!!!”

ร่างเล็กถูกพาหนะของตนเองกระแทกเข้าอัดก็อบปี้กับโคนต้นไม้อย่างแรงจนร่างแหลกเหลวมันสมองกระจาย ตายอย่างงุนงงว่าพวกเดียวกันขับรถชนมันทำไม รถกะบะสีเข้มหน้ารถยุบหายไปทั้งหมดพร้อมคนขับที่เป็นฆาตกรโดยมิได้ตั้งใจก็ถูกอัดติดกับพวงมาลัย ลิ่มเลือดทะลักออกทางปากและจมูก หายใจรวยริม ตาเบิกโพลงมองภาพบุรุษร่างสูงใหญ่ในเครื่องแต่งกายแปลกตาที่ซ้อนทับบนโคนต้นไม้ใหญ่ด้วยความหวาดผวา ก่อนกรีดร้องเสียงโหยหวนเมื่อสบกับดวงตาที่มีแววเพชรฆาตชัดแจ้ง

อ๊ากกก!!!”

มือขวาของเจ้าสิโรดมยกขึ้นแบออกตรงหน้า แสงสว่างสีนวลค่อยๆก่อตัวขึ้นบนฝ่ามือ ทรงวาดมือไปข้างหน้าลำแสงที่นวลพุ่งเข้าฟาดฟันชายเคราะห์ร้ายจนหัวขาดกระเด็น  โลหิตพุ่งขึ้นเป็นสายดุจน้ำพุ ร่างที่ไร้ศีรษะกระตุกสองสามครั้ง ก่อนแน่นิ่งชั่วนิรันดร์

ใครคิดทำร้ายจันทร์เจ้าฉาย มันต้องตายทุกคน

 

เปิดจองพี่ช้อนคุณพระ แล้วนะคะ



ฝากอิบุ๊ค คลิกที่ปกได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ










และอีกมากมาย Click

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

9 ความคิดเห็น