ตอนที่ 20 : บทที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    8 ต.ค. 61

เมื่อกลับมาถึงห้องพักที่คอนโดฯ ภูวนก็ต้องพบเจอกับสิ่งที่คาดเดาเอาไว้ล่วงหน้าแล้ว พิมราหอบหมอนหอบผ้าห่มกลับไปนอนที่ห้องเดิม แม้อยากร้องค้านแต่ไม่อาจทำได้ ดูใบหน้าหญิงสาวเครียดและเงียบขรึมมาตลอดตั้งแต่นั่งรถมาด้วยกัน แม้พิมราจะหลับตาแต่เขารับรู้ว่าเธอไม่ได้หลับแค่ไม่อยากสบตาพูดคุยหรือพูดให้ชัดก็คือไม่อยากทะเลาะกับเขาเท่านั้นเอง

ภูวนนอนเอามือก่ายหน้าผากยามต้องนอนคนเดียวอีกครั้ง ในหัวสมองเขายังครุ่นคิดถึงท่าทีของบิดามารดาที่แสดงออกอย่างเปิดเผยว่าไม่ยอมรับพิมรา ทั้งที่ท่านทั้งสองไม่เคยยุ่งเกี่ยวหรือขีดเส้นเรื่องคู่ครองของเขาเลยแม้แต่น้อย

ภูวนอยากจะโทรฯ ไปถามไถ่ให้กระจ่างแจ้งนัก แต่เมื่อเหลือบดูนาฬิกาที่ติดบนผนังเหนือประตูก็ต้องล้มเลิกความตั้งใจ เวลาล่วงดึกไปมากแล้วท่านทั้งสองคงนอนหลับไปแล้ว แต่เขาสิกลับนอนไม่หลับรู้สึกว่ามันขาดอะไรไปสักอย่าง หรือเขาอาจติดพิมราเสียแล้วก็เป็นได้ ถ้าคืนไหนไม่ได้จูบหล่อนเป็นนอนไม่หลับเสียทุกที

ภูวนเอื้อมมือไปหยิบหนังสือเล่มที่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่มีเวลาอ่าน หยิบขึ้นมาเปิดอ่านเพียงหน้าแรก

ถ้าเปรียบพระองค์เป็นดวงตะวัน ส่วนตัวข้าเป็นจันทรา

ในยามที่ทรงหลับใหล ข้ากลับต้องลืมตาตื่น

ในยามที่ทรงแสงแห่งทิวากร แสงแห่งรัตติกาลจะปลิดปลิวจากไป

แล้วเหตุไฉนถึงเปรียบเปรยเช่นนี้

ขอทรงเป็นดวงจันทรา ข้าขอเป็นดาราพร่างพราย

ไม่ว่าคืนไหน ราตรีไม่ขาดจันทร์ ข้านั้นก็ไม่อาจขาดพระองค์ 

ทำไมถึงคุ้นหูนัก” เขาอดแปลกใจกับประโยคที่คุ้นหูในบทเริ่มของนิทานเรื่องนี้

อ้ออ่านซ้ำอยู่ตรงนี้หลายรอบแล้วมั้งเขาฟันธงสรุปเสียดื้อๆ ก่อนเริ่มตั้งใจอ่านต่อและหลับลงในที่สุด

 

ลมหายใจอุ่นที่ราดรดแก้มสาก พร้อมความวาบหวามวาบหวิวเมื่อสิ่งหนึ่งสัมผัสตรงท้องน้อยและทำท่าจะคืบคลานเข้าไปใต้ขอบกางเกงชุดนอนทำให้ภูวนลืมตาโพลง ก่อนกระโดดผลุงลงจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำไปยืนสงบนิ่งหน้าอ่างล้างหน้า เปิดก็อกน้ำและวักน้ำขึ้นมาสาดเข้าใบหน้าครั้งแล้วครั้งเล่า เหมือนจะไล่ภาพที่ติดตาในความฝัน ก่อนเงยหน้าขึ้นมองเงาสะท้อนในกระจก

สายตาชายหนุ่มเบิกกว้างกับภาพเงาสะท้อน

ใบหน้ากร้านของเขาเปลี่ยนเป็นใบหน้านวลเรียวมน คิ้วเข้มหนาเปลี่ยนเป็นเรียวคิ้วโก่ง จมูกโด่งเป็นสันกลับกลายเป็นโด่งเรียวเล็ก ปากหยักได้รูปกลับกลายเป็นกระจับเล็กจิ้มลิ้ม ผมยาวระต้นคอยาวลงมาเรื่อยจนเกือบถึงเอวก่อนจะม้วนขึ้นไปเกล้าเป็นมวยปักปิ่นดอกไม้ไหวสีทองอร่าม เจ้าของใบหน้าสวยกำลังมองเขาอยู่ด้วยสายตาเศร้าสร้อย

และเมื่อมองข้ามไหล่ของร่างในกระจก ภาพของบุรุษที่เห็นจนชินตาในความฝันกำลังจ้องเขม็งมาที่เขาด้วยสาตตาแปลก แต่ภูวนไม่มีเวลาพิศดูว่าเป็นมิตรหรือศัตรูเขาวิ่งไปที่ประตูเปิดออกไปโดยเร็ว

 

โครม! โครม! โครม!

พิม! พิม! เปิดประตูหน่อยเขาทุบประตูรัวพร้อมร้องเรียกเสียงลั่นโดยไม่เกรงข้างห้องจะได้ยิน ในเมื่อบัดนี้ความรู้สึกหวาดกลัวกับฝันประหลาดเข้ามาแทนที่ความเกรงใจอันเป็นมารยาทสังคมหมดสิ้นแล้ว

พิมราสะดุ้งตื่นกับเสียงทุบประตูและเสียงตะโกนของเขา นึกอยากจะทำหูทวนลมนอนเฉยแต่ทำไม่ได้ดังคิด เมื่อเขาเริ่มทุบประตูดังขึ้นพร้อมตะโกนสุดเสียง

พิม!”

อะไรนะ คนจะหลับจะนอนเสียงแหวส่งพร้อมบานประตูเปิดออก

ไม่เกรงใจคนอื่นเขาบ้างหรือไงคุณพิมรายังอ้าปากจะอบรมเขาต่อ แต่เมื่อเห็นสีหน้าเขาเธอก็พูดไม่ออก หน้าหล่อเหลาที่ฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มตลอดเวลาบัดนี้ซีดเผือด ดวงตาสีอ่อนที่คอยส่งแววหวานหยดบัดนี้หลุกหลิกจนผิดไป พิมรากลืนน้ำลายก่อนถาม

มีอะไรคะ

ผมนอนด้วยนะเขาแทรกตัวเข้าไปในห้องโดยไม่ต้องรอให้เจ้าของอนุญาต ก่อนขึ้นไปนอนขดบนเตียงซุกหน้าแนบผ้าห่ม

พิมราปิดประตูแล้วเดินตามมาแต่ยังไม่ก้าวขึ้นเตียง เธอหยุดมองอากัปกิริยาของชายหนุ่ม ท่าทางเขาในตอนนี้เปรียบประดุจเด็กน้อยที่ฝันร้ายจนมิอาจข่มตาหลับต่อ ต้องซุกตัวเข้าใกล้มารดาแค่เพียงได้แตะปลายนิ้วก็อบอุ่นใจ

ฝันร้ายหรือเขาฝันร้าย

ภู ฝันอีกแล้วหรือคะพิมราที่ก้าวขึ้นไปนอนแนบชิดแตะแผ่นหลังที่คุดคู้

ภูวนหันกลับมากอดเธอ ใบหน้าซุกตรงอกอิ่ม ก่อนพำพึม 

ผมไม่ชอบความฝันบ้าๆ วิปริตแบบนี้เลยพิมใจจริงเขาอยากบอกเธอว่ามันมากกว่าความฝันเสียแล้ว แต่ไม่อยากทำให้พิมราพลอยหวาดกลัวไปด้วย

มือเรียวของพิมรายกขึ้นเกลี่ยเส้นผมที่ตกลงมาปรกหน้ารับรู้ได้ถึงความชื้นแฉะ หญิงสาวจึงใช้หลังมือเช็ดให้พร้อมจูบหน้าผากเขาแรงๆ

นอนกับพิมไม่ต้องกลัวนะคะ หลับเสียพิมอยู่เป็นเพื่อนคุณ ไม่ทิ้งไปไหนอีกแล้ว

ภูวนเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวเจ้าของคำพูดหวานหู ก่อนยิ้มและยื่นหน้าขึ้นไปจูบประทับริมฝีปากอวบอิ่มบางเบา พร้อมเอ่ย

ผมรักพิมจัง

ค่ะ พิมก็รักคุณ นอนหลับได้แล้วค่ะ พิมรารับคำรักเขาในทันทีเช่นกัน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #5 sathkac (@sathkac) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2561 / 18:09

    มาต่อเร็วไวนะคะ
    #5
    0