ตอนที่ 2 : บทที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 617
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    21 ก.ย. 61


ห้องนอนขนาดพอดียังมิได้จัดเก็บ ผ้าห่มยังมิได้พับ ผ้าปูที่นอนรุ่ยร่ายยับย่นดุจผ่านสมรภูมิกรำศึกหนักมากกว่าการนอนหลับธรรมดา ภูวนเดินมาดึงผ้าห่มหมายจะพับเก็บให้เรียบร้อย พลันหนังสือเล่มหนาหน้าปกด่างดำเพราะเก่าคร่ำคร่า เล่มที่เขาได้มาจากลังหนังสือเก่าๆ ที่เก็บไว้ในห้องเก็บของบ้านเพื่อนสนิทซึ่งเขาอ่านค้างไว้เมื่อคืนสะดุดสายตา ชายหนุ่มล้มเลิกความตั้งใจที่จะพับผ้าห่มกลับทิ้งตัวลงนอนพิงหัวเตียงหยิบหนังสือเล่มนั้นมาเปิดอ่านอีกครั้ง

 

ดวงตาสีอ่อนปิดปรือลงรอรับสัมผัสแผ่วที่เปลือกตาบาง ก่อนความรู้สึกถึงรสสัมผัสนั้นจะเลื่อนลงมาที่ปลายจมูกโด่งและหยุดนิ่งที่ริมฝีปากหยักได้รูป ประทับนิ่งนานดูดดื่มผสานปลายนิ้วที่ไล่ระไปทั่วกายหนุ่มภายใต้อาภรณ์เบาบาง จนเจ้าตัวต้องส่งเสียงครางอย่างพึงพอใจ

 

ต็อด! ต็อด! ต็อด! 

ภูวนสะดุ้งสุดตัวกับเสียงแผดร้องจากเครื่องรับโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่วางอยู่บนพื้นข้างเตียง ก่อนสลัดศีรษะไล่ความง่วงงุน และเอื้อมมือลงไปหยิบโทรศัพท์มือถือพร้อมกดรับ

ฮัลโหล ภูวนครับ

แกอยู่ที่ไหนวะ ฉันมาคอยเป็นชั่วโมงแล้ว วันอาทิตย์แบบนี้รถไม่น่าจะติด อีกนานไหมกว่าแกจะมาถึง หิวไส้จะกลืนกันเองแล้วโว้ยเสียงปลายสายที่ไม่ปล่อยโอกาสให้อีกฝ่ายออกตัวหรือตอบโต้อันใดดังขึ้นจนจบประโยคที่ยาวเหยียด

ภูวนเริ่มสับสนและงงงวย เขาไปนัดกับสิลาเพื่อนสนิทตั้งแต่เมื่อไหร่และนัดกันที่ไหน ทำไมมันไม่อยู่ในช่องสมองที่ให้จดจำเลย เมื่อเขาเงียบเพราะกำลังลำดับเหตุการณ์ปลายสายก็โวยอีกรอบ

ตกลงแกอยู่ที่ไหนวะ

บ้าน

ไอ้ ภู-วน จะบ้าเหรอ แกนัดฉันกินข้าวเที่ยง แล้วนี่บ่ายสองแกยังอยู่ที่บ้าน แกจะกินวันนี้หรืออาทิตย์หน้าวะเสียงกระฟัดกระเฟียดผสานเสียงร้องจ้อกของท้อง พรั่งพรูออกมาจากปากของชายหนุ่มปลายสาย

อาทิตย์หน้าก็ดี แค่นี้นะฉันง่วงภูวนวางหูโทรศัพท์ลง พร้อมยกมือกุมขมับปืดปรือเปลือกตา ยังไม่หายงัวเงียและอ่อนเพลียกับกิจกรรมรัญจวนใจในความฝัน แต่ฝันอะไรทำไมถึงเหมือนจริงนักทั้งสุขสมเสียวซ่านและหลั่งริน ชายหนุ่มจับเป้ากางเกงของตนเองรับรู้ถึงความชื้นแฉะ ก่อนตัดสินใจลุกไปเข้าห้องน้ำชำระล้างร่างกาย

 

ใต้สายน้ำที่กระเซ็นกระสายเป็นทางมาจากฝักบัวรูปทรงทันสมัยสมฐานะสถาปนิกหนุ่มอนาคตไกล ชื่อเสียงของชายหนุ่ม ณ เวลานี้โด่งดังพอๆ กับสถาปนิกแถวหน้าที่รับงานออกแบบโครงการใหญ่ของรัฐบาลเลยทีเดียว ภูวนยืนหลับตานิ่งปล่อยให้สายน้ำขับไล่ความง่วงเกือบครึ่งชั่วโมง ซึ่งนานกว่าปกติที่เขาเคยอาบมา และกว่าที่ใจของชายหนุ่มจะล่องลอยไปกว่านี้ พลันใบหน้าสวยเก๋ทรงผมสั้นกุดแต่รับกับใบหน้ารูปไข่ชวนมอง ของเพื่อนร่วมห้องในคอนโดมิเนียมหรูกลางตัวเมืองก็ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า

อา..งอนเรื่องอะไรหว่ามือเรียวใหญ่เอื้อมไปปิดฝักบัวพร้อมคว้าผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดมาพันรอบเอว ก่อนจะก้าวออกจากห้องน้ำ

 

เกือบบ่ายสามโมงภูวนจึงปรากฏกายอยู่ในห้องโถงกว้าง ที่แบ่งเป็นห้องรับแขก นั่งเล่นและทำงาน มองเลยไปที่ครัวทันสมัยแต่ใช้พื้นที่น้อยก็ไม่พบเจอร่างบางของเพื่อนสาวร่วมห้อง ชายหนุ่มจึงเดินเลยไปหยุดหน้าประตูบานไม้สลักลวดลายก่อนยกมือทำท่าจะเคาะ

บานประตูกลับเปิดอ้าออกเสียก่อนพร้อมร่างเจ้าของห้องเยี่ยมหน้าออกมา และผลุบหายเข้าไปเมื่อเห็นชายหนุ่ม แต่ภูวนใช้ท่อนแขนและตัวยันบานไม้นั้นไว้

เดี๋ยว! คุณพิม

ออกไป นายภู-วนหญิงสาวดันไว้สุดแรงเช่นกันไม่หมายให้ชายหนุ่มเข้ามาในห้องนอนของเธอ

คอนโดฯหรูหราแห่งนี้ภูวนเป็นเจ้าของ พิมราเป็นแค่คนที่จับพลัดจับพรูมาอยู่ร่วมห้องเพราะเพื่อนสนิทหาที่อยู่ให้ไม่ทันเมื่อหล่อนกลับมาจากเมืองนอกแบบกระทันหันหลังเลิกกับแฟนหนุ่มที่วาดหวังจะไปเรียนต่อและสร้างอนาคตด้วยกัน เมื่อความสัมพันธ์จบสะบั้นพิมราตัดสินใจกลับมาเมืองไทย แต่ไม่อยากกลับไปใช้ชีวิตที่บ้านเกิดจึงต้องหาที่พักและหางานทำในกรุงเทพฯแทน และเพื่อนสนิทของหล่อนซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของภูวนด้วยเช่นกันเสนอให้มาพักที่นี่ไปก่อน จนกว่าจะหาที่ใหม่ได้ และเธอก็อาศัยคอนโดฯแห่งนี้มาเกือบสองปีแล้ว อีกทั้งยังไม่มีทีท่าว่าจะหาที่อยู่ใหม่หรือย้ายออกไป ซึ่งหนุ่มเจ้าของห้องก็ยินดีให้เป็นเช่นนั้น

ไม่!”พิมราปฏิเสธพร้อมออกแรงดันสุดฤทธิ์ จนในที่สุดทั้งเขาและเธอก็ล้มกลิ้งลงกับพื้นเมื่อประตูเปิดออกตามแรงที่มากกว่าของชายหนุ่ม

โครม!

เจ็บไหม! คุณภูวนเข้าถึงตัวประคองให้พิมราที่ล้มอยู่ใต้ตัวเขาลุกขึ้น

บ้าที่สุด ออกไปนะ!” พอทรงตัวได้หล่อนก็ผลักไสเขาอีกครั้ง แต่ครานี้ภูวนมิยอมให้เธอแผลงฤทธิ์ดันร่างบางเบื้องหน้าไปจนชิดผนังสองมือยกขึ้นยันกักเธอไว้ระหว่างท่อนแขน ตาสีน้ำตาลอ่อนของเขาตรึงดวงตาสีเข้มแววเอาเรื่องของเธออย่างไม่ลดละ เมื่อพิมราจะขยับท่อนขาเขาก็ก้าวติดดันตัวเธอจนชิดมิอาจเบี่ยงหลบได้

ใบหน้าหญิงสาวก่ำขึ้นเล็กน้อยเมื่อเขาอยู่ชิดใกล้จนหายใจรดหน้า แม้เธอจะมองเมินไม่สบตา แต่หัวใจกลับเต้นผิดจังหวะ ใช่ว่าพิมราจะเป็นสาวพรหมจรรย์ที่ไม่เคยใกล้ชิดชายหนุ่ม เธอเคยมีแฟนและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันระยะหนึ่งถึงจะไม่นาน แม้เรื่องเซ็กซ์ซึ่งเธอเห็นเป็นศิลปะที่งดงามที่มนุษย์ทุกผู้ทุกนามล้วนมีพรสวรรค์และแสวงหาจะขาดหายไปตั้งแต่เลิกรากับแฟนหนุ่ม เธอมิใช่คนสำส่อนมักง่ายที่จะไขว่คว้าใครสักคนมาบำเรอความสุขยามถวิลหาได้ แต่กับภูวนชายหนุ่มร่วมห้องยามอยู่แนบชิดกายหญิงสาวกลับร้อนวูบวาบอารมร์หวามไหว

ตกลงคุณงอนผมเรื่องอะไรแน่เสียงกระซิบพร่ายามใกล้ชิดจนกายชายหวั่นไหว อดไม่ได้ที่จะใช้ข้อนิ้วไล้พวงแก้มสีเรื่อที่เมินหนี

คุณผิดสัญญาพิมราเอ่ยออกมาในที่สุดแม้จะพยายามบังคับไม่ให้เสียงสั่นพร่า มือที่เป็นอิสระดันตัวชายหนุ่มออกห่างซึ่งเขายินยอมโดยดีแม้จะนึกเสียดาย แต่เขาอ่อนเพลียเกินกว่าจะเล่นเกมรักกับใครสักคนแม้คนคนนั้นจะเป็นสาวสวยที่เขาหวังจะแนบชิดอย่างพิมรา

ผิดสัญญาตรงไหน?” แม้จะยอมปล่อยเธอเป็นอิสระแต่สายตายังจ้องแทบไม่กระพริบ ไม่แจ้งใจในคำกล่าวหาของหญิงสาว

พิมราส่งค้อนให้เขาไปทีหนึ่งก่อนไขข้อข้องใจของชายหนุ่ม คุณเคยบอกว่าจะไม่พาผู้หญิงคนไหนมานอน ถ้าฉันยังอยู่ที่นี่ แล้วเมื่อคืน…”

ผมพาผู้หญิงมานอน!” เสียงเขาแทบจะเป็นตะโกนกับคำกล่าวหาของหญิงสาว ก่อนส่ายหน้าดิกร้องปฏิเสธลั่น

ผมไม่เคยประพฤติแบบนั้นนะ คุณเอาอะไรมาพูด

ฉันได้ยินกับหูเองนะ คุณเอ่อนั่นแหละเสียงลั่นไม่คิดเกรงใจบ้างหรือไงพิมรากระดากเกินจะพูดว่าเขาครางเสียงกระเส่าอย่างรัญจวนใจเล็ดลอดออกมาจนเธอได้ยินชัดเจน

หูฝาด หูฝาดแน่ๆ คุณพิม ผมไม่ได้เอาใครมานอนจริงๆ ผมลูกผู้ชายพูดคำไหนคำนั้นอยู่แล้ว ถ้าผม..เอ่อ..อยากทำอย่างว่า ผมหาเอาข้างนอกได้ไม่เอามาให้คุณรำคาญหูเล่นหรอกน่าสีหน้าท่าทางของเขาดูจริงจังพร้อมคว้าข้อมือหญิงสาวรั้งให้เดินตาม

ไม่เชื่อไปดูที่ห้องผม

พิมราขัดขืนสะบัดมือหมายให้หลุดแต่ภูวนกลับบีบรัดแน่นขึ้น แม้เธอจะร้องค้าน

ไม่ไปนะ ถึงคุณพามาเธอก็คงไปแล้ว พาฉันไปดูตอนนี้จะพบใครเล่า

แสดงว่าคุณไม่เชื่อ ยิ่งต้องไปดู คุณก็เห็นผมเพิ่งออกมาจากห้องใครจะหนีไปไหนทัน มานี่เลยเขายังลากรั้งและเข้าประคองแนบชิด เมื่อเธอขัดขืนหนักก็ก้มลงรวบร่างขึ้นบ่าเสียดื้อๆ

บ้าจริง ปล่อยนะ นายภู-วนพิมราดิ้นทั้งทุบทั้งสะบัดขา หวังให้พ้นจากบ่าเขา

ภู ว น หรือ สมยานามที่เพื่อนสนิทมักจะเรียกคือ ภู-วน รวมไปถึงพิมราเวลาไม่สบอารมณ์ก็จะเรียกเขาเช่นนี้เหมือนกัน ยังปฏิเสธขณะพาร่างบางบนบ่าที่เบาดุจร่างเด็กน้อยไปห้องนอนของเขาที่อยู่ติดกัน

ไม่ปล่อย

ห้องนอนขนาดกลางของชายหนุ่มเปิดกว้างออก พร้อมร่างที่อยู่บนบ่าถูกโยนลงบนที่นอนนุ่มซึ่งเก็บเรียบร้อยแล้วของชายหนุ่ม หญิงสาวลุกขึ้นนั่งกระฟัดกระเฟียด ส่งเสียงไม่พอใจฮึดฮัด แต่มิวายสอดส่ายสายตากวาดไปทั่วห้องมองหาเงาของหญิงสาวที่คาดว่าภูวนพามาหาความสำราญ แต่ไม่มีแม้แต่เงา

พิมราลุกขึ้นเดินลิ่วไปผลักบานประตูห้องน้ำ เยี่ยมหน้าเข้าไปมอง พบเจอแต่ร่องรอยหยดน้ำชื้นแฉะแสดงให้เห็นว่าชายหนุ่มเพิ่งใช้ห้องน้ำชำระร่างกายเสร็จหมาดๆ เมื่อไม่เห็นใครหญิงสาวทำท่าจะเดินไปที่ประตูเปิดออกไป แต่รู้ได้ว่าเสียทีชายหนุ่มเสียแล้วเมื่อเขาล็อคและยืนมือกอดอกพิงบานประตูไว้

ไงครับ เจอสาวที่ไหนบ้าง สวยไหมเอ่ยน้ำเสียงเย้าส่งมาจากปากที่แย้มรอยยิ้มดวงตากรุ่มกริ่ม ก่อนเดินช้าๆ เข้าหาหญิงสาวที่ถอยกรูดเหมือนลูกแกะหนีสุนัขจิ้งจอก

คุณจะทำอะไรน้ำเสียงตระหนกแต่มิได้หวาดกลัวมากนัก แม้ท่าทีของภูวนจะดูรุกรานแต่แววตากรุ้มกริ่มและรอยยิ้มยั่วนั่นดุจเป็นการเย้ามากกว่าจะเอาจริงเอาจัง

ทำเหมือนที่หูคุณได้ยินไงเสียงกลั้วพร้อมเดินเข้าชิดร่างบางที่ถอยหนีไปไหนไม่ได้แล้วเพราะเธอถอยจนมาชิดขอบเตียงเขาแล้ว

มือใหญ่ยกขึ้นรวบร่างบางไว้ในอ้อมแขนรัดแน่นจนมือไม้หญิงสาวกระดิกกระเดี้ยไม่ได้ ได้แต่เอ่ยขอความเห็นใจ

อย่าทำบ้าๆ นะนายภู-วน

ทำบ้าที่ไหน เขาเรียกทำหวาน คุณก็เคยแล้วนี่นาเขาจู่โจมด้วยจมูกโด่งเป็นสันแรงจนร่างในอ้อมแขนที่พยายามเบี่ยงหนีพัลวันล้มหงายหลังไปบนที่นอนกว้าง โดยที่ภูวนไม่ทันตั้งตัวเลยล้มทาบทับลงไปกับเธอด้วยทั้งคู่

โอ๊ยย!” ทันทีที่แผ่นหลังหญิงสาวต้องเบาะนุ่มกลับสะดุ้งจนหลังแอ่น เพราะสิ่งที่สัมผัสไม่ได้นุ่มเหมือนที่คิด กลับแข็งและรับรู้ถึงเหลี่ยมมุมจนเจ้าตัวร้องด้วยความเจ็บปวด คนที่คิดจะล้อเล่นทำวาบหวิวถึงกับยันตัวที่คล่อมทับออกห่างรั้งให้ลุกขึ้น

เป็นอะไรคุณพิม

หลังฉันกระแทกอะไร เจ็บจังมือเรียวเอื้อมไปลูบแผ่นหลัง พร้อมทำหน้าเหยเก

ภูวนรีบรั้งร่างหญิงสาวมาแนบชิดอกแล้วถลกเสื้อขึ้นมองหาร่องรอยโดยไม่คิดจะขออนุญาตเจ้าตัวก่อน ดวงตาชายหนุ่มเบิกกว้างขึ้น เมื่อเห็นรอยแดงเป็นทางและลึกเป็นมุมถึงขนาดเลือดซิบ ที่ปรากฏบนแผ่นหลังนวลเนียน ก่อนมองหาต้นสายปลายเหตุบนเตียงนอนเขา ชายหนุ่มเอามือคลำไปยังจุดที่หลังของพิมรากระแทก ก่อนเลิกผ้าปูที่นอนออก

หนังสือปกแข็งเล่มหนาสีกระดำกระด่าง วางเด่นอยู่ ณ จุดนั้น นิทานจันทรา



ฝากอิบุ๊ค คลิกที่ปกได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ









และอีกมากมาย Click

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

9 ความคิดเห็น