นิทานจันทรา เสน่หาข้ามภพ

ตอนที่ 15 : บทที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 233
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    4 ต.ค. 61


          ณ ร้านอาหารที่ค่อนข้างเงียบเพราะทั้งสามต้องการมุมสงบเพื่อพูดคุย ภูวนไปรับพิมราที่ทำงานเพื่อมารับประทานอาหารเที่ยงกับพสุธาตามที่นัดไว้ เขาอยากให้เธอรับรู้เรื่องที่เกิดขึ้น เรื่องที่ทำให้เขาเหมือนคนไร้น้ำยาไม่อาจตอบสนองความต้องการของตนเองและพิมราที่ยินยอมเขาครั้งแล้วครั้งเล่าได้ จึงเลือกที่จะชวนเธอมาด้วย ทั้งหมดเริ่มการพูดคุยเมื่ออาหารคำสุดท้ายเลื่อนลงท้อง

          ภูวนเริ่มเล่าเรื่องความฝันที่แปลกประหลาด เรื่องเจ้าของดวงหน้าคมเข้มทรงอำนาจที่วนเวียนมาทำให้กายหนุ่มของเขาตื่นและตอบสนอง ยอมรับสัมผัสและจบลงด้วยความสุขสม และเรื่องที่เขามีความสัมพันธ์ที่ล้มเหลวกับหญิงสาวคนใดคนหนึ่ง แต่แน่นอนเขามิเอ่ยชื่อพิมราให้เธอได้อายเล่น

          แล้วสุดท้ายเป็นยังไงวะพสุธาที่นิ่งฟังอย่างสนอกสนใจเริ่มถามขึ้น

          ขณะที่พิมราแทบไม่เชื่อในสิ่งที่ภูวนพูด

          สุดท้ายไอ้อกอวบอิ่มก็กลายเป็นอกสามศอก หน้าท้องแบนราบก็เห็นเป็นกล้ามท้องเป็นมัดๆ แม้กระทั่งส่วนนั้นก็เปลี่ยนไปเขาพูดพลางปรายหางตาไปทางพิมราที่ทำหน้ามุ่นคิดตาม

          แล้วมันของผู้ชายคนเดียวหรือว่าเปลี่ยนไปแล้วแต่โอกาสวะ

          คนเดียวกับในความฝัน

          พสุธาและพิมราต่างเบิ่งตาค้างและดูเหมือนพิมราจะค้างนานกว่าหลายเท่านัก ส่วนพสุธาด้วยอาชีพเขาเคยได้รับรู้เรื่องราวต่างๆ มาจากคนไข้มากมาย บางอย่างอาจจะเหลือเชื่อมากกว่าที่ภูวนเล่ามาเสียอีก แต่สุดท้ายด้วยการพูดคุยกันบ่อยขึ้นคนไข้เหล่านั้นก็กลับสู่ภาวะปกติด้านจิตใจ

          ภู แกเคยเจอหน้าหรือพบปะกับผู้ชายคนไหนบ่อยๆ เป็นประจำ แล้วมีเหตุการที่ทำให้ประทับใจเขาบ้างไหมพสุธาถามเสียงเรียบขณะจับจ้องเพื่อสนิทด้วยแววตาอ่อนโยน

          ไอ้บ้า! แกจะหาว่าฉันประทับใจจนเอาไปนอนฝัน หาว่าฉันเริ่มเบี่ยงเบนทางเพศเอาตอนที่ผ่านผู้หญิงมาอย่างโชกโชนแล้วนี่นะ คิดแบบนี้มาต่อยกันดีกว่าวะ” 

          ภูวนลุกขึ้นทำท่าท้าตีท้าต่อยอย่างเสียอารมณ์ จน     พิมราต้องเข้ายึดแขนให้เขานั่งลง ไม่อยากเป็นเป้าสายตาที่มีไม่มากนักในร้านเงียบเชียบเช่นนี้

          คุณภูใจเย็นคะ นั่งลงก่อนน้ำเสียงเธอไม่ดังนักแต่แววตาแน่วแน่ยามจับจ้องเขา ภูวนจำต้องนั่งลง

          ใจเย็น ฉันไม่ได้ว่าแกเป็นแบบนั้น แค่อยากรู้คนเราบางทีมีเรื่องประทับใจใครก็เอาไปฝันได้ ไม่จำเป็นต้องถึงขั้นที่แกกล่าวหา หรือบางทีแกอาจเสียใจที่ถูกผู้หญิงสวมเขา ผู้หญิงแย่งแฟน ฉันหมายถึงเรื่องสลิดาเมื่อเห็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธของภูวน พสุธาจึงโบกมือตัดบท

          เอาไว้วันหลังฉันไปคุยกับแกที่ห้องก็แล้วกัน วันนี้ท่าจะไม่เหมาะแล้ว ลองแกมาท้าตีท้าต่อยแบบนี้ ถามยังไงแกก็คงตั้งแง่ หรือไงพิมเขาหันไปถามความเห็นพิมรา และต้องแอบแปลกใจที่เห็นมือที่เหนี่ยงรั้งให้ภูวนนั่งลงยังมิคลายออก แต่กลับสอดประสานกับมือของภูวนแนบแน่นขึ้น

          ก็ดีเหมือนกัน ฉันว่าคุณภูคงไม่มีอารมณ์รับฟังอะไรแล้ว กลับกันเถิดใกล้เวลางานแล้วหญิงสาวหันไปสบตาชายหนุ่มที่นั่งชิดกัน ก่อนยิ้มส่งให้และพยักหน้าเชิงชวน

          ครับ เดี๋ยวผมไปส่ง


ฝาก คลุมถุง(พุ่ง)ชน(หัวใจ) ด้วยค่ะ


ฝากอิบุ๊ค คลิกที่ปกได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ










และอีกมากมาย Click

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

9 ความคิดเห็น