ตอนที่ 11 : บทที่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 252
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    27 ก.ย. 61


สิลาพยักหน้ารับ ใช่ครับ ธุระของผมเกี่ยวกับหนังสือเก่าเล่มนี้” เขาหยุดเมื่อเห็นกิริยาของทั้งคู่ ภูวนมุ่นคิ้วเข้มขณะที่พิมราเลิกคิ้วโก่งเรียวตามธรรมชาติมิได้แต่งแต้มจนเข้มเหมือนวันทำงานทั่วไปสูง แต่ไม่มีใครเอ่ยคำถามด้วยรู้ว่าสิลาต้องไขข้อข้องใจต่อ

อ่านกันจบหรือยัง” เขาส่งคำถามไปก่อน

ทั้งสองส่ายหน้า

ฉันอ่านได้แค่บทแรก

ฉันก็ได้ไม่มากไปกว่าคุณภูหรอกคะ อ่านไปหลับไป” เธอหัวเราะคิกเมื่อนึกถึงเหตุการณ์ซ้ำซากมักจะวนเวียนมาประสพยามนอนอ่านหนังสือ

โอเค งั้นผมจะทิ้งไว้ให้ อ่านอีกรอบ แล้ว” เขาหันไปทางหญิงสาว คุณพิม ช่วยคัดลอกลายผ้าตามที่ ปรากฏในหนังสือเล่มนี้ให้ที ส่วนนาย” เขาหันไปจ้องภูวน วาดภาพตัวเอกของเรื่องให้ด้วย

จะเอาไปทำไมวะ” ภูวนงุนงงกับธุระที่ทำเหมือนร้อนของสิลาถึงขนาดลางานตามเขามาถึงระยอง ที่แท้ก็เรื่องวาดภาพตัวละครในนิยายเล่มเก่าคร่ำคร่านี่

งานวันเกิดคุณยายพวกเราลงความเห็นกันว่าจะจัดเป็นงานแฟนซี ให้ทุกคนแต่งตัวตามแบบตัวละครเรื่องนี้ ท่านชอบอ่านนิยายเรื่องนี้มาก ฉันเห็นอ่านมาตั้งแต่สาวยันแก่” ใบหน้าสิลายามพูดถึงยายวัยเก้าสิบที่ยังแข็งแรงช่างอ่อนโยนยิ่งนัก

อีกนานไหมคะ กว่าจะถึงวันงาน

สามเดือนครับ คุณพิมช่วยหน่อยนะ แกด้วยไอ้ภู” แววตาเขาจริงจังและเว้าวอน

แล้วทำไมแกไม่ทำเองวะ แกก็วาดรูปเก่งอยู่แล้ว” ภูวนแย้ง

ถ้าฉันทำเอง คุณยายก็ต้องเห็นเข้าสักวัน มันก็ไม่เป็นความลับสิวะ นะช่วยหน่อย

ทั้งสองได้แต่พยักหน้ารับทั้งที่ไม่รู้ว่าจะมีเลาพอไหมก็งานประจำที่ทำอยู่ก็รัดตัวเสียเหลือเกิน ภูวนยังดีหน่อยที่เป็นเจ้าของกิจการเองบริษัทรับออกแบบตกแต่งรวมถึงรับเหมาก่อสร้างของเขาดูจะไปได้สวย ส่วนพิมราอย่างที่เห็นขนาดลางานมาเที่ยวยังต้องหอบงานมาทำ

 

และงานที่สิลาขอร้องแกมบังคับให้ทั้งสองทำ ที่คิดจะเริ่มหลังกลับจากระยองแล้วก็มิได้เริ่มขึ้น เพราะทั้งสองเริ่มมีปัญหาในการแย่งชิงหนังสือไปอ่าน

คืนนี้ฉันอ่าน กลางวันฉันไม่ว่าง” พิมราส่งเสียงเข้มใส่ชายหนุ่ม

ภูวนส่ายหน้าพรืด เสียใจ กลางวันผมก็ไม่ว่างงานล้มหัวล้นหู ต้องอ่านก่อนนอนเท่านั้น

เอ๊ะคุณก็ทำงานกลางคืนสิ กลางวันจะได้เอาหนังสือนี่ไปอ่าน ไม่เห็นจะยาก” เธอตวาดแหวก่อนสะบัดหน้าพรืดเดินหนีเข้าห้องไป

พูดง่ายจริงๆคนเรา งั้นเอาแบบนี้อ่านด้วยกัน คุณอ่านให้ผมฟังก็แล้วกัน

พิมราไม่เข้าใจในข้อเสนอของชายหนุ่มที่เดินมาติดๆและต้องอ้าปากค้างถึงบางอ้อเมื่อภูวนพรวดพราดเข้าไปในห้อง ดีดตัวขึ้นไปนอนเอกเขนกบนเตียงนอนของเธอเสียแล้ว นี่” นิ้วชี้เธอยกขึ้นสั่นระริกก่อนขึงตาใส่เขา ออกไปนอนห้องคุณ

ก็นอนอ่านด้วยกันง่วงแล้วผมค่อยไป นะ นะ” เขาส่งเสียงออดอ้อนพร้อมส่งสายตาเชื่อมหวาน

ฮึคงได้อ่านล่ะ” พิมราทำเสียงเย้ยหยัน เมื่อมองสบตาเขาเรื่องวันนั้นยังไม่ลบหายไปจากใจเธอ ก็ผุดพรายขึ้นมาอีกครั้ง เขาทำหน้าคล้ายจะผิดหวังระคนแปลกใจตกใจบอกไม่ถูกเมื่อเห็นท่อนบนเปล่าเปลือยของเธอ

อ่านจริงๆครับ สาบาน” เขายกมือในท่าสาบานประกอบ ถ้าคุณพิมไม่ทำให้ผมตบะแตกเสียก่อน

หญิงสาวเหวี่ยงหนังสือเล่มหนาเก่าคร่ำคร่าใส่ชายหนุ่มอย่างหัวเสีย ก่อนกัดฟันพูด

อยากอ่านก่อนก็เอาไป แล้วเชิญเสด็จออกไปนอกห้องฉันได้แล้ว

ภูวนรับหนังสือที่ลอยลิ่วมาในอากาศไว้ได้ด้วยความแม่นยำทั้งที่ในตอนแรกหนังสือเล่นนั้นทำท่าจะตกลงข้างเตียงเสียด้วยซ้ำ

เฮ้ยเดี๋ยวคนข้างในเจ็บ” เมื่ออุทานไปแบบนั้นแล้วภูวนก็ให้มานั่งครุ่นคิด มันออกไปจากปากเขาได้ยังไงกัน

คนข้างในใครกัน

บ้า นับวันคุณยิ่งเพี้ยนขึ้นทุกวัน มันจะเกี่ยวกับโรคเซ็กซ์เสื่อมของคุณไหมนี่” พิมรายิ้มเยาะมุมปาก

ในขณะที่คนถูกปรามาสฉุนกึก เกิดเป็นชายชาตรีลุยมาทุกสมรภูมิรักแบบเขามีหรือจะหมดกระสุนเป็นโรคอย่างที่เจ้าหล่อนกล่าวหา ภูวนเหวี่ยงหนังสือในมือลงข้างเตียงอย่างไม่ปราณีปราศรัยโดยไม่กลัวคนข้างในจะเจ็บดั่งคำที่เขาบอกกล่าวพิมรา ก่อนกระโดดผลุงลงจากเตียงตรงรี่เข้าหาแม่คนปากเก่งที่ยืนยิ้มเยาะมิคิดหลบลี้หนีหายไป

มือใหญ่คว้าหมับเข้าที่ต้นแขนทั้งสองข้าง ก่อนดันร่างบางจนชิดผนังกักขังเธอไว้ด้วยแขนแข็งแรงและตรึงสายตาเธอด้วยดวงตาสีอ่อน เมื่อพิมราขยับขา ขาที่ยาวและแข็งแรงกว่าก็ประชิดติดแนบจนเธอกระดิกตัวไม่ได้

อย่าดูถูกผู้ชายแบบนี้นะคุณพิม

ทำไม” พิมรายังอวดดีภายใต้พันธนาการของภูวน และเธอมินึกเกรงอันใดทั้งที่ก้อนเนื้อในทรวงอกกำลังเต้นผิดจังหวะ ใช่ว่าเธอจะไม่เคยใกล้ชิดเขา ขนาดยอมทอดกายให้ก็เคยมาแล้วเสียแต่เขาเองต่างหากที่เป็นฝ่ายถอยหนี

คุณจะถูกลงโทษแบบนี้ไง” จมูกโด่งก้มลงอย่างรวดเร็วซุกไซ้นวลแก้มไล่ระไปหลังหูและซอกคอ ก่อนเลื่อนขึ้นมาประกบปากกระจับของพิมรานิ่งนานป้อนความดูดดื่มและอ่อนหวานผสานความรัญจวนจนพิมรามิคิดจะต่อต้าน เธอตอบรับสัมผัสเขาอย่างเร่าร้อนประหนึ่งแสดงความกระหายในรสเสน่หาที่ร้างรามานาน มือเรียวของหญิงสาวที่ได้รับการปลดปล่อยจากกรงขังระหว่างร่าง ยกขึ้นสอดรอบลำคอโน้มให้เขาแนบหน้าแน่นลงบนทรวงอกอิ่มของตนเอง อกที่ทำให้เขาผิดหวังอกที่ทำให้เขาและเธอค้างคาเมื่อมิอาจสานต่อ

คุณพิมขอผมนะ” ภูวนกระซิบร้องขออีกครั้ง ขณะยังซุกไซ้หน้าแทบทรวงอกอวบสมวัยสาว มือร้อนของเขาเลื่อนไปด้านหลังปลดตะขาบราเซียร์ออกอย่างช่ำชอง เสื้อยืดตัวหลวมที่หล่อนสวมใส่ถูกถลกขึ้นสูงจนเผยให้เห็นก้อนเนื้อกลมกลึงสวยงามสีน้ำผึ้งยวนตา

โอสวยมาก” เขาครางอย่างพึงพอใจขณะจมูกโด้งและริมฝีปากร้อนผะผ่าวคลอเคลียทรวงอกที่ไม่ได้เปลี่ยนไปเหมือนวันนั้น

พิมราปากสั่นระริกด้วยความเสียวสะท้านยามภูวนเคล้าคลึงวนเวียนรอบถันงาม มือของหญิงสาวที่ลูบไล้ไปตามข้อกระดูกสันหลังภายใต้เสื้อของเขาร้อนผ่าวและต้องกอดกระชับแทบทรงตัวไม่อยู่ เมื่อลิ้นร้อนของเขาสัมผัสยอดอกอย่างแรง

“..จันทร์เจ้าฉาย!”

ชื่อที่ไม่คุ้นเคยเปล่งออกมาจากปากพิมรา สะกดให้ภูวนหยุดนิ่งเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาวอารมณ์หวามหายไปหมดสิ้น ก่อนโอบมือไปติดตะขอบราเซียร์และเลื่อนเสื้อตัวนอกลงมาให้

คุณเอาหนังสือไว้อ่าน ผมไปนอนแล้ว

พิมราที่เอ่ยชื่อนั้น ชื่อที่มีอะไรดลใจให้เอ่ยออกไป ได้แต่ยืนนิ่งยังหอบหายใจไม่หายกับอารมณ์รัญจวนที่ต้องจบลงกลางคันอีกครั้ง มือหญิงสาวกำแน่น

 

อย่าเกลือกลั้วคนชั้นต่ำพวกนี้อีก จันทร์เจ้าฉาย






ฝากอิบุ๊ค คลิกที่ปกได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ










และอีกมากมาย Click

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

9 ความคิดเห็น