ซ้อนกลรัก by มุกเรียง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,721 Views

  • 9 Comments

  • 143 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    46

    Overall
    12,721

ตอนที่ 38 : บทที่ ๑๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    5 ก.ย. 61


๑๑

 

“วันนั้นตอนบ่าย หนูกำลังเอนหลังฟังเพลงอยู่หลังครัว ได้ยินเสียงเอะอะบนตึกก็วิ่งขึ้นไปแอบดู  เห็นคุณบุษนั่งเก็บรูปถ่ายอะไรสักอย่างบนพื้น คุณท่านทั้งสองยืนมองหน้าตาบึ้งตึง ส่วนคุณอรกำลังร้องไห้ฟูมฟายแล้วก็เป็นลมไป  ท่านทั้งสองประคองคุณอรเข้าไปในห้องนอน แล้วเรียกหายาดม  หนูรีบเอายาดมยาหอมละลายน้ำร้อนไปให้ สวนกับคุณบุษที่วิ่งลงบันไดไปชั้นล่าง เห็นคุณบุษร้องไห้จนตาบวม  พอเสร็จธุระจากห้องคุณอร หนูเลยรีบลงไปตามหาคุณบุษ เห็นเธอนั่งเผารูปถ่ายพวกนั้นอยู่หลังครัว เผาไปก็ร้องไห้ไป ได้ยินเธอพูดพึมพำ ฟังคล้ายๆ จะขอโทษคุณรุจน์รึไงเนี่ยค่ะ”

“แล้วมันรูปอะไร หยกเห็นหรือเปล่า” บัวบูชาที่นั่งฟังหยกเล่ามาตลอดถามอย่างใคร่รู้  แต่ถ้าให้เดา ก็น่าจะเป็นรูปถ่ายที่องค์อรกับศุภรุจน์เคยเอ่ยถึงว่าเป็นหลักฐานชี้ชัดว่าบุษบงกชมีอะไรกับเอกสิทธิ์  

หยกส่ายหน้าช้าๆ  “ไม่ทันเห็นค่ะ คุณบุษเผาหมด  แต่ได้ยินนังสวยกับน้าศรีคุยกันว่าเป็นรูปตอนที่คุณบุษเอกซ์กับหมอเอก  หลักฐานมัดแน่น คุณบุษแก้ตัวไม่ขึ้น เลยหนีออกไปจากบ้านค่ะ”

...จริงหรือบุษ ตัวมีชู้หรือ?  บัวบูชาอดตั้งคำถามกับคนที่ตายไปแล้วไม่ได้  ก่อนจะเอะใจกับคำพูดต่อมาของหยก

“คนเรานี่ก็แปลก จะมีอะไรกันทำไมต้องถ่ายรูปไว้ดู  ยิ่งลักลอบมีชู้ทั้งคู่ ยิ่งไม่น่าถ่ายไว้  อุ๊ย! ขอโทษนะคะ หนูไม่ได้ตั้งใจว่าพี่สาวคุณคบชู้”

“ไม่เป็นไรหรอก ฉันเข้าใจ” บัวบูชาพยักหน้า ใจคิดไม่แตกต่างจากหยกนัก  ในเมื่อลักลอบได้เสีย จะถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานประจานตนเองทำไม  หรือจะมีใครจัดฉาก ตัดต่อ หรือทำอะไรสักอย่างเพื่อใส่ร้ายตัวหือบุษ...ช่วยเค้าคิดหน่อยสิ

“ถ้าได้เห็นรูปพวกนั้น ก็คงจะได้รู้ว่ารูปจริงหรือตัดต่อ” บัวบูชาพึมพำ ก่อนถามหยกต่อ

“แล้วตอนนั้นนายรุจน์อยู่ที่นี่หรืออยู่เมืองนอก”

“อยู่เมืองนอกค่ะ  แต่หนูได้ยินนังสวยบอกว่า คุณอรส่งอีแม้ว อิเม้ว อะไรนี่แหละไปให้คุณรุจดู  คุณรุจเลยโทร. กลับมา จะคุยกับคุณบุษ แต่ว่าเธอหนีออกจากบ้านไปเสียก่อน”

คำถามผุดขึ้นในใจทันที  องค์อรได้รูปพวกนั้นมาจากไหน แล้วใครเป็นคนถ่าย  ยิ่งคิดก็ยิ่งอยากเห็นรูปเสียจริง

“แล้วหมอเอกว่ายังไง”

“หมอเอกไม่ได้มาบ้านนี้ก่อนจะมีเรื่องสักเดือนสองเดือนแล้วมังคะ”

“แล้วทำไมถึงพูดว่าบุษหนีไปกับหมอละ”

“ก็จากปากคุณอรแหละค่ะ  คือว่าหัวค่ำวันนั้น วันที่คุณบุษก็หิ้วกระเป๋าออกจากบ้าน หนูยังวิ่งตามไปส่งถึงประตูเลย ขอร้องให้อยู่ก่อนเธอก็ไม่ฟัง  เธอบอกลาหนู แล้วยังให้เงินหนูไว้ใช้ ก่อนจะขึ้นแท็กซี่ไป  ตกดึกก็ได้ยินเสียงวุ่นวายบนตึก คุณอรกินยาฆ่าตัวตาย คุณผู้หญิงตกใจจนช็อกหมดสติไปอีกคน ต้องเรียกรถมารับไปโรงพยาบาล  หลังจากนั้นก็ได้ข่าวว่าคุณอรปลอดภัยแล้ว แต่คุณผู้หญิงน่ะหมอช่วยไม่ทัน  พอคุณอรฟื้น เธอก็บอกทุกคนว่าที่คิดสั้นก็เพราะหมอเอกโทร. มาตัดสัมพันธ์  มันก็มาโยงกะเรื่องที่คุณบุษหนีออกจากบ้านไป  เรื่องจริงเป็นไงก็ไม่มีใครไปตามสืบหรอกค่ะ เพราะตอนนั้นวุ่นกันมาก  คุณผู้ชายก็มาเสียระหว่างงานศพอีก  พวกเราเศร้ากันมาก สงสารทั้งคุณรุจน์และคุณอรมากๆ  แต่ทั้งคุณบุษกับหมอเอกก็ใจดำมากนะคะ ไม่โผล่มาร่วมงานศพเลย”

“บุษจะมาได้ยังไง ก็อย่างที่ฉันเล่า บุษกลับไปบ้านคืนเดียวก็ฆ่าตัวตาย”

บัวบูชาสีหน้าสลดเมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ หยกยื่นมือผอมๆ มากำมือเธอเอาไว้อย่างให้กำลังใจ แต่ไม่ได้พูดอะไร  ทั้งคู่เงียบกันไปพักใหญ่ ก่อนบัวบูชาจะถอนหายใจยืดยาวแล้วยิ้มให้หยก

“ดึกแล้ว ไปนอนเถอะ  ขอบใจนะที่เชื่อฉันและยอมเล่าทุกอย่างให้ฉันฟัง”

“คุณบุษดีกับหนูมากค่ะ  ถ้ามีอะไรที่ทำเพื่อคุณบุษได้ หนูก็อยากช่วย”

“ขอบใจนะ ไว้มีอะไรให้ช่วย ฉันจะบอก  หวังว่าหยกคงช่วยฉันนะ”

“แน่นอนค่ะ” หยกรับปากหนักแน่นแต่ยังอดสงสัยไม่ได้  “ว่าแต่คุณไม่อยากกลับไปหาแฟน ไม่อยากไปจากบ้านนี้หรือคะ

“ทีแรกฉันก็อยากหนีไปให้พ้น  แต่มาคิดดูแล้ว ที่โชคชะตาเล่นตลกกับฉันแบบนี้ อาจเป็นเพราะบุษอยากเรียกร้องความยุติธรรม อยากให้ฉันช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของบุษก็ได้นะ”

“ก็อาจเป็นไปได้ค่ะ ละครหลังข่าวหลายเรื่องก็มีแบบนี้”  หยกอดจะเย้าไม่ได้ เพราะเรื่องของสองพี่น้องดูคล้ายละครเข้าไปทุกที 

“เพราะฉะนั้นฉันต้องอยู่ต่อเพื่อพิสูจน์ว่าพี่สาวฉันไม่ได้หนีไปกับหมอเอกอย่างที่ทุกคนเชื่อกัน  จริงสิ...หยกรู้จักบ้านหมอเอกไหม?”

แค่หยกพยักหน้า บัวบูชาก็ยิ้มกว้าง เริ่มมีความหวังขึ้นมารำไร 


ฝากอิบุ๊ค คลิกที่ปกได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ







และอีกมากมาย Click

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

0 ความคิดเห็น