ซ้อนกลรัก by มุกเรียง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,722 Views

  • 9 Comments

  • 143 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    47

    Overall
    12,722

ตอนที่ 27 : บทที่ ๘

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 761
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    13 ก.ย. 61


โลกคือละคร ทุกคนล้วนแสดงไปตามบทบาทของตน  คำนี้คงจะจริง แต่ดูเหมือนผู้หญิงตรงหน้าจะแสดงเกินบทบาทไปเสียมากมาย  บัวบูชาไม่เข้าใจว่าเจ้าหล่อนทำแบบนี้เพื่ออะไร ทำร้ายตนเองเพื่อใส่ความเธอหรือ?

“มีอะไร!  อ้าว...คุณอร”  เสียงห้าวดังมาจากช่องประตู  ศุภรุจน์วิ่งมาถึงตัวน้องสาว แต่สายตามองบัวบูชาอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ก่อนจะลดสายตาลงมองมีดเปื้อนเลือดในมือเธอ

“เธอทำอะไรคุณอร” เขาตวาดเสียงดัง

บัวบูชาสะดุ้งตกใจ ก่อนทิ้งมีดในมือเหมือนเพิ่งนึกได้  แต่ยังไม่ทันได้ตอบหรือโต้แย้งออกไป ฝ่ามือใหญ่ของเขาก็ฟาดลงมาเต็มใบหน้า  ใช่เพียงใบหน้าจะสะบัดไปตามแรงตบ หากหญิงสาวยังเซถลาล้มลงกระแทกกับพื้นครัว เจ็บปวดอย่างไม่เคยพานพบ รับรู้ได้ทันทีถึงเลือดรสปร่าตรงมุมปาก  

แต่นั่นก็ไม่ร้ายเท่ากับที่ต้องทนฟังคำโกหกตอแหลจากคนที่แสดงละครเกินบทบาท ทั้งยังแนบเนียนอย่างเหลือเชื่อ

“บุษจะแทงคุณอร  ดีนะที่คุณอรหลบทัน เลยถูกบาดแค่นี้” องค์อรยื่นแขนเปื้อนเลือดให้พี่ชายดู

“พี่ขอโทษ  เพราะพี่ประมาทนังงูพิษนี่เกินไป ไม่คิดว่าจะกล้าทำเรื่องเลวๆ ซ้ำอีก”

บัวบูชาได้แต่นิ่งมองผู้ชายตรงหน้า  เขาตัดสินลงโทษเธอไปแล้วก่อนที่องค์อรจะบอกเสียด้วยซ้ำ เพราะหลักฐานคามืออยู่ มีดเปื้อนเลือดอยู่ในมือเธอ และน้องสาวเขาก็มีแผลที่ท่อนแขน เลือดสดๆ ไหลลงพื้นเป็นทาง

“พี่จะพาไปหาหมอ ไปทำแผลในเมือง คุณอรไปนั่งรอก่อน” ศุภรุจน์บอกน้องสาว แต่กลับปล่อยให้เดินออกไปด้านนอกเอง  ขณะที่หันมาฉุดหญิงสาวที่นั่งอยู่บนพื้นให้ลุกขึ้นอย่างแรง

“ลุกมานี่!

“โอ๊ย!  เจ็บนะ!

บัวบูชาสะบัดมือ ไม่ยอมเดินตามแรงฉุดของเขา แต่ทานไม่ไหวจำต้องลุกขึ้นเผชิญหน้า  หญิงสาวเชิดคางสูงทันทีเมื่อสบตาเขา มองจ้องอย่างท้าทาย ไม่เกรงกลัว

“เจ็บหรือ?  ทำร้ายจิตใจคุณอรแล้ว ยังคิดจะทำร้ายร่างกายอีก  ถามจริงๆ เถอะ หัวใจเธอทำด้วยอะไร!

ยิ่งเขาว่า บัวบูชายิ่งเชิดหน้าเหมือนจะท้าทาย ไม่เกรงกลัวหรือสำนึกผิด  จนเขาเกิดโทสะเงื้อฝ่ามือขึ้นอีกครั้ง  ทว่าแทนที่เจ้าหล่อนจะผวาตกใจหรือยกมือขึ้นกัน กลับเอียงหน้าให้เขา

ศุภรุจน์ถึงกับชะงักเมื่อเห็นซีกแก้มที่เขาฟาดฝ่ามือลงไปทีแรกแดงเป็นรอยนิ้วมือชัดเจน ทั้งมุมปากหญิงสาวยังมีเลือดไหลซึมออกมา

เกิดมาเขาไม่เคยทำร้ายผู้หญิง  แต่พอลงมือ เขากลับทำร้ายผู้หญิงที่เคยรักสุดหัวใจ

เสียงร้องโอดโอยขององค์อรจากด้านนอกทำให้ชายหนุ่มเปลี่ยนใจ หยุดต่อล้อต่อเถียงหรือลงโทษอะไรเธออีก  ศุภรุจน์กระชากแขน ลากหญิงสาวไปที่ห้องนอน ผลักเข้าไปอย่างแรงจนเกือบจะล้มคว่ำ แล้วสั่งเสียงเข้ม

“อยู่ในนี้ไปจนกว่าฉันจะกลับมา” พร้อมปิดประตูดังโครม

บัวบูชาคิดว่าเธอไม่จำเป็นต้องลองขยับประตูดูหรอก เพราะรู้ว่าเขาต้องล็อกมันไว้จากด้านนอกแน่  หญิงสาวทิ้งตัวลงนั่งบนเตียง ลูบแก้มที่เริ่มเจ็บปวด ก่อนใช้นิ้วมือปาดเลือดที่มุมปาก

นายรุจน์คนเลว  ทำร้ายบุษจนต้องฆ่าตัวตาย แล้วยังมาทำร้ายฉันอีก!

ฉันเจ็บแค่ไหน จะเอาคืนเป็นสองเท่า!

ส่วนองค์อร ผู้หญิงเจ้ามารยา  สักวันเถอะ ฉันจะกระชากหน้ากากแกออกมา แล้วทำให้เจ็บกว่าฉันกับบุษหลายเท่า คอยดู!

หญิงสาวหวนนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ในครัว  เธอกำลังมองศุภรุจน์ที่จู่ๆ ก็เดินหนีจากครัวออกไปที่ชายหาด แต่ต้องหันกลับมาเมื่อได้ยินคำถามประชดประชัน

สนใจด้วยหรือ

เธอตกใจจนผงะเมื่อหันมาเห็นองค์อรยืนถือมีดจังก้า ก่อนจะเงื้อขึ้นสูงพร้อมจะฟันหรือแทงลงมา  ทว่าเพียงชั่วเสี้ยววินาที องค์อรกลับกรีดท่อนแขนตัวเองแล้วแหกปากร้องเสียงดังลั่น ก่อนจะยัดเยียดมีดเล่มนั้นมาไว้ในมือเธอซึ่งกำลังยืนตะลึงกับเหตุการณ์ตรงหน้า เรื่องบ้าๆ ที่ไม่คิดว่าจะมีคนกล้าทำ...องค์อรกับการแสดงละครบทตอแหลที่สุดแสนจะทุ่มเท  และมันก็สำเร็จผล เมื่อพี่ชายของเจ้าหล่อนเข้ามาเห็นและลงโทษเธออย่างสาสม

บัวบูชาลูบซีกแก้มที่ปรากฏรอยนิ้วมือเป็นริ้วอีกครั้ง ก่อนจะทิ้งตัวซบหน้าลงบนหมอน  น้ำตาไหลอย่างเงียบๆ  บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าตนเองอยู่ในอารมณ์ไหน อัดอั้น เสียใจ หรือแค้นเคือง  แต่ที่แน่ๆ เธออยากไปจากที่นี่...ไปจากผู้ชายคนนี้


ฝากอิบุ๊ค คลิกที่ปกได้เลยค่ะ ขอบคุณค่ะ







และอีกมากมาย Click

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

0 ความคิดเห็น