ซ้อนกลรัก by มุกเรียง

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 12,731 Views

  • 9 Comments

  • 143 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    56

    Overall
    12,731

ตอนที่ 10 : บทที่ ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 ส.ค. 61


 

บรรยากาศชายทะเลยามแดดร่มลมตกช่างน่าอภิรมย์ ตลอดแนวหาดเต็มไปด้วยผู้คน ทั้งที่ลงเล่นน้ำทะเล เล่นเครื่องเล่น หรือแม้กระทั่งเล่นวอลเลย์บอลชายหาด  บุษบงกชนั่งบนเขื่อนหินหน้าบ้าน มองคนทำกิจกรรมสารพันอย่างเพลิดเพลิน  

หญิงสาวไม่อาจปฏิเสธว่า ในจำนวนผู้คนเหล่านั้น คนหนึ่งที่อยู่ในสายตาเธอแทบตลอดเวลา ก็คือชายหนุ่มผิวสีแทนกล้ามเป็นมัดซึ่งเพื่อนสาวของเธอชื่นชอบออกนอกหน้า  นี่ถ้าหากนนทรีรู้ว่าเธอมาพักกับผู้ชายคนนี้สองต่อสอง เจ้าหล่อนจะออกอาการอย่างไร  คิดแล้วอดขันไม่ได้จนเผลอยิ้มออกมา

ศุภรุจน์ที่เล่นวอลเลย์บอลกับเพื่อนบ้านที่เพิ่งเข้ามาพักบ้านข้างๆ เหลียวมาเห็นบุษบงกชนั่งยิ้มอยู่พอดี จึงอดสงสัยไม่ได้  เขาเรียกคนที่ยืนดูอยู่ข้างสนามให้เข้าไปเล่นแทน ก่อนจะเดินไปหาคนที่นั่งห้อยเท้าบนเขื่อนหินสูงระดับเอว

“ยิ้มอะไร” เขาถามทันทีที่มาถึงตัว

“เปล่าค่ะ...เล่นกันน่าสนุกนะคะ”

“ไปขี่เจ็ตสกีกันดีกว่า” เขาเอ่ยชวน

บุษบงกชอึ้งไปเล็กน้อย ไม่คิดว่าจะได้ยินคำชักชวนนี้จากปากเขาทั้งที่เธอก็เล่าถึงสาเหตุที่เธอไม่ถูกโรคกับกิจกรรมทางน้ำให้เขาฟังแล้ว  

เขามองหน้าเธอนิ่ง ก่อนพูดเหมือนมานั่งอยู่ในใจเธออีกครั้ง

“บุษไม่อยากขจัดความกลัวนั้นออกไปหรือครับ”

“แต่...” หญิงสาวมองหน้าเขาอย่างลังเล ใจหนึ่งยังนึกกลัว หากอีกใจก็อยากปลดปล่อยตนเองจากเรื่องราวฝังใจอย่างที่เขาบอก  

แต่ศุภรุจน์ไม่รีรอ เขาจูงมือเธอให้ก้าวตามไปที่ชายหาดซึ่งมีเจ็ตสกีจอดอยู่  เมื่อไปถึงก็จัดการเข็นเจ็ตสกีลงน้ำแล้วหันมากวักมือเรียก

บุษบงกชมองภาพตรงหน้าอย่างชั่งใจ ก่อนจะก้าวเดินไปหาศุภรุจน์ที่ส่งยิ้มพอใจมาให้  เขาจับเอวเธอช่วยส่งขึ้นไปบนเจ็ตสกีแล้วตามขึ้นไปนั่งคร่อมด้านหลัง ก่อนบังคับมันให้แล่นไปในทะเลห่างจากจุดที่มีคนว่ายน้ำเล่นกันอยู่  พักเดียวเขาก็หันมาบอก

“ลองดูนะบุษ...ไม่ยากเลย”

พูดจบเขาก็ปล่อยมือจากคันเร่งมากอดเอวเธอไว้  

บุษบงกชถึงกับไปอึ้งไปเล็กน้อย ก่อนเตือนสติตนเองว่าเขาไม่ได้ตั้งใจจะเอาเปรียบหรือลวนลาม  ครั้นได้ยินเสียงกระตุ้นให้เธอบังคับเจ็ตสกีดังขึ้นข้างหูอีกครั้ง หญิงสาวก็สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ สองสามครั้ง แล้วจับคันเร่งบิดเบาๆ ทันที

เจ้ายานยนต์คันเล็กเพรียวพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว และเร็วขึ้นเรื่อยๆ เมื่อคนบังคับเริ่มคุ้นชินและคึกคะนอง  ยิ่งคนข้างหลังยุส่งให้ขับเร็วๆ  เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาอยู่ตลอดเวลา หญิงสาวก็ยิ่งเร่งความเร็วตามเสียงกระตุ้น  แต่เพราะเป็นมือใหม่ เมื่อหักเลี้ยวกะทันหัน ทั้งตัวเธอและคนนั่งซ้อนหลังก็ถูกแรงเหวี่ยงกระเด็นตกจากเจ็ตสกีที่กำลังหมุนติ้วทันที

ศุภรุจน์รีบดึงตัวหญิงสาวลงไปใต้น้ำเพื่อหลบวิถีการหมุนของเจ็ตสกีเพื่อความปลอดภัย ขณะที่บุษบงกชซึ่งไม่รู้ว่าเขาดึงตัวเธอลงไปทำไม กอปรกับตกใจจนลืมกลั้นหายใจทำให้สำลักน้ำ ก็พยายามถีบตัวขึ้นมา

ชายหนุ่มกอดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เพราะรู้ว่ายังไม่พ้นรัศมีแรงเหวี่ยงของเจ็ตสกี  แต่พอเห็นสีหน้าตื่นตกใจและอาการอึดอัดหวาดกลัวของหญิงสาว เขาก็รีบกอดกระชับแล้วแนบริมฝีปากเป่าลมเพื่อเพิ่มอากาศหายใจให้คนในอ้อมแขนที่กำลังตกตะลึงอีกครั้ง ซึ่งทำให้อาการดิ้นรนอย่างตื่นตกใจค่อยคลายลง 

บุษบงกชไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้วที่เธอกับเขาอยู่ในสภาพเช่นนี้ มารู้ตัวอีกทีก็เมื่อปลายลิ้นอุ่นๆ ของเขาแทรกเข้ามาไล้เลีย  หญิงสาวรีบผลักเขาออกห่างทันทีที่พบว่าทั้งเธอและเขาลอยตัวขึ้นสู่ผิวน้ำแล้ว

“ขอโทษ...พี่ลืมตัว”

เขาบอกเร็วๆ ก่อนเหลียวมองหาเจ็ตสกีที่คว่ำอยู่ไม่ไกลแล้วว่ายน้ำเข้าไปกู้มันขึ้นมา คล้ายไม่สนใจเลยว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกอย่างไร

บุษบงกชได้แต่ทำหน้าง้ำ

ขอโทษ...พี่ลืมตัว

...พี่รุจจูบบุษเพราะลืมตัวหรอกหรือ?


ขายของ คลิกที่รูปเลยจ้า 

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

0 ความคิดเห็น