NEW LOVE รักครั้งใหม่นั้นคือนาย

ตอนที่ 5 : MINI FIC NEW LOVE ตอนที่5 (ตอนจบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    27 ส.ค. 63

มินิฟิค NEW LOVE รักครั้งใหม่นั้นคือนาย


ตอนที่5 (ตอนจบ)


เช้าวันใหม่ที่ดูเหมือนอะไรๆน่าจะดีขึ้น วอนโฮลองไปที่ห้องชยอนูเพื่อไปตามให้ไปดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกันยามเช้าที่รีสอร์ทเหมือนเช่นเคย ใจวอนโฮก็ยังหวิวๆบอกไม่ถูกแต่เขาก็หวังว่าเช้านี้มันน่าจะดีกว่าเมื่อคืน


“ชยอนู! คุณตื่นหรือยัง? ชยอนู!ได้ยินผมมั้ย!?”


วอนโฮเคาะประตูเรียนชยอนู แต่ก็ไร้ซึ่งวี่แววการตอบรับ วอนโฮเคาะประตูเรียกอยู่นานก็ได้แค่ความเงียบกลับมา เขาจึงรู้ว่า เช้าวันใหม่ก็ไม่ได้มีอะไรดีขึ้นมาเลย


ณ S.S. SEA รีสอร์ท (ห้องทำงานผู้บริหารรีสอร์ท)

“ผมขอปลดพวกคุณทั้งสามคนออกจากการเป็นพนังงานรีสอร์ท ”

“ห๊ะ!! คุณชยอนูคะ! พวกเราผิดอะไรคะอยู่ๆถึงมาไล่พวกเราออกแบบนี้”

“พฤติกรรมของพวกคุณไม่เหมาะแกการเป็นพนักงานรีสอร์ท ผมให้เงินเดือนพวกคุณล่วงหน้าสามเดือน ไปรับกับจินซู และต่อจากนี้ไปพวกคุณได้พ้นจากการเป็นพนักงานของผมแล้ว”

“คุณชยอนูคะ! ไม่นะคะ!พวกเราทำอะไรผิดบอกมาเถอะค่ะ พวกเราพร้อมแก้ไข อย่าไล่พวกเราออกเลยนะคะ”

“ใช่ค่ะ อย่าไล่พวกเราออกเลยนะคะ พวกเราจะพัฒนาและแก้ไขปรับปรุงตัวใหม่ พวกเราจะไม่แอบไปอู้งานอีกแล้วค่ะ”


เกิดอะไรขึ้นครับ!?”


วอนโฮได้เข้ามาที่ห้องทำงานเพื่อตามหาชยอนูแต่กลับมาได้ยินเรื่องที่ชยอนูกำลังไล่พนักงานออก


“ชยอนู! คุณมีเหตุผลหน่อยได้มั้ยพนักงานสามคนนี้มีความผิดอะไรร้ายแรงขนาดต้องไล่ออกงั้นหรอ? การให้โอกาสคนเป็นสิ่งที่ดีคุณลืมไปแล้วหรือไง ก็ถ้าให้โอกาสแล้วพวกเขาไม่ปรับปรุงตัวก็ค่อยถึงขั้น.ไล่ออก แต่นี้อะไร มันอะไรของคุณเนี้ย!?”


ชยอนูนิ่งและไม่พูดหรือตอบคำถามอะไรที่วอนโฮถามมาเลย ทั้งที่เหตุผลจริงๆในการที่ไล่พนักงานสามคนนี้ออกเพราะเรื่องที่พวกเขาพูดถึงชยอนูกับวอนโฮในวันนั้น เขานิ่งเงียบและหันหน้าหนีไม่สบตาวอนโฮด้วยซ้ำ


“พวกคุณทั้งสามคนไม่ต้องออกไปไหนทั้งนั้น ไม่มีการไล่ออกอะไรแล้ว! ผมก็มีสิทธิ์ในรีสอร์ทแห่งนี้ผมสั่งให้พวกคุณ กลับไปทำงานของพวกคุณตามปกติ ไม่ว่าพวกคุณจะทำอะไรมา ไปแก้ไขปรับปรุงมันสะ”

“ค่ะๆ คุณวอนโฮ”

“ขอบคุณมากค่ะคุณวอนโฮ พวกเราจะปรับปรุงตัวค่ะ”


พนักงานรีสอร์ททั้งสามคนเมื่อพูดจบก็ได้รีบออกไปจากห้องทันที เหลือเพียงแค่วอนโฮกับชยอนูภายในห้องทำงาน


“คุณไม่มีเหตุผลเอาสะเลย คุณโกรธผมแต่ไปลงกับพนักงานเนี้ยนะ!!? แน่จริงก็ลงกับผมสิ! ไล่ผมออกจากที่นี่สิ! ไล่ผมเลย!ชยอนู!!”

“ผมก็เคยบอกคุณไปแล้วไม่ใช่หรอ? ว่าอย่ามายุ่งกับผมและไปให้พ้น ความหมายมันคงไม่ได้แปลว่าให้อยู่หรอกนะ”


ชยอนูพูดจบก็เดินออกจากห้องทำงานไปโดยไม่สนใจวอนโฮเลยด้วยซ้ำว่าจะรู้สึกเสียใจมากแค่ไหน

วอนโฮน้ำตาคลอเบ้ามันเจ็บจนชาไปทั้งตัว การพูดและน้ำเสียงเย็นชาไรความรู้สึกของชยอนูช่างกรีดลึกลงไปที่ใจเขามาก มันเจ็บและชัดเจนเอามากๆว่าเขาและชยอนูคงไม่มีทางกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีก เขาไม่มีทางได้เข้าใกล้ชยอนูอีกต่อไปแล้ว การที่ฝืนอยู่แต่ไร้ความหมาย และการที่ทนอยู่แบบไม่มีตัวตนในสายตา แล้วเขาจะอยู่ที่นี่ไปเพื่ออะไร


หลายวันต่อมา ที่ S.S. SEA รีสอร์ท

(บริเวณล็อบบี้ภายในรีสอร์ท)

“เธอ!คิดถึงคุณวอนโฮเนอะ ทุกเช้าจะชอบมาสูดอากาศที่จุดชมวิว ชอบแกล้งพวกเราเวลาเอากาแฟไปเสริฟ์ให้แล้วก็ยิ้มหวาน”

“ใช่ๆ คิดถึงรอยยิ้มที่สดใสของคุณวอนโฮจังเลย เหงาหูด้วย”

“ทำไมอยู่ๆถึงได้บินกลับญี่ปุ่นไปสะงั้น ดูบรรยากาศสิ แปลกๆเนอะเธอ”

“จริงๆเธอ!”

“อุ๊ย!คุณชยอนู!”

“ไม่มีงานทำกันหรือไง!?”

“มีค่ะๆ ขอโทษค่ะคุณชยอนู พวกเราไปทำงานแล้วค่ะ”


ชยอนูเดินดูความระเบียบเรียบร้อยของรีสอร์ทและพนักงานตามปกติ และเขาก็เดินมาได้ยินทุกคำที่พนักงานพูดถึงวอนโฮ ตัวเขาเองพยายามจะไม่นึกถึงช่วงเวลาที่ผ่านมาแต่ภาพความทรงจำพวกนั้นก็เข้ามาในความคิดของเขาอยู่ดี ตั้งแต่วันนั้นวันที่เขาพูดไล่วอนโฮ ชยอนูก็ไม่คิดว่าวอนโฮจะไปจากที่นี่จริงๆ แต่อีกใจก็คิดว่าดีแล้วที่วอนโฮได้ออกห่างจากตัวเขา แต่ทำไมความรู้สึกภายในใจเหมือนวอนโฮคอยวนเวียนอยู่ในใจของเขาตลอดเวลา การเดินไปตรงไหนก็ตามชยอนูก็มักจะเห็นแค่ภาพคนๆหนึ่งที่ซุกซนไปทั่วและชอบยิ้มหวานให้คนรอบข้าง เสียงงอแงเวลาขัดใจแว่วผ่านหู เสียงหัวเราะแห่งความสุขดังก้องภายในใจ เสียงเคาะประตูปลุกเขาทุกเช้าเริ่มมาสะกิดที่ใจ ชยอนูเริ่มไม่ชอบใจตัวเองเอามากๆแล้วตอนนี้


หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป

(ณ บ้านพักหลังรีสอร์ท)

กริง...กรี๊ง… กริง..กรี๊ง… (เสียงโทรศัพท์ของชยอนู)

“ฮัลโหล ครับพ่อ?”

“ฮยอนอู! มันเกิดอะไรขึ้น! เพื่อนพ่อโทรมาบอกว่าวอนโฮจะขายหุ้น ไม่ร่วมทำรีสอร์ทด้วยแล้วมันคืออะไรฮยอนอู!?”

“ห๊ะ! จริงเหรอครับพ่อ?”

“เออ!! เพื่อนพ่อบอกมาหมดแล้ว วอนโฮเขาไม่เคยมีเรื่องปิดบังอะไรพ่อของเขา เขารู้สึกอะไรแบบไหนก็บอกไปหมด แกนะแกฮยอนอู พ่อไม่รู้หรอกนะว่าแกคิดอะไรอยู่ พ่ออยากให้แกถามใจตัวเองดีๆ ถ้าที่ผ่านมาแกมีความสุข แกยิ้มได้ แกรู้จักความสดใส งั้นแกก็ลองคิดดูว่าแกเป็นแบบนี้เพราะใคร แกอย่าเอาความคิดใครมาใส่ในความคิดของแกสิ! ไม่งั้นแกไม่มีทางคิดออกและรู้ใจตัวเองหรอก ส่วนพ่อน่ะ แล้วแต่แกทุกอย่างฮยอนอู เพราะแกลูกพ่อ!! วอนโฮเป็นเด็กดีพ่อก็เอ็นดู เพื่อนพ่อก็คุยกันรู้เรื่อง แกอย่าคิดแทนคนอื่น ควรคิดแค่ตัวแกเองก่อนตอนนี้ เพื่อนพ่อบอกมาว่าถ้าวอนโฮขายหุ้นออกแล้ว เขาก็จะไม่อยู่ที่ญี่ปุ่นอีก วอนโฮเมื่อก่อนเป็นนักท่องเที่ยวไม่เคยอยู่กับที่อยู่แล้ว ไม่ได้ตามตัวได้ง่ายเหมือนอยู่ที่ญี่ปุ่น ถ้าไม่อยู่ญี่ปุ่น พ่อกับเพื่อนพ่อก็ไม่รู้แล้วว่าอยู่ไหน!”

“พ่อครับ!!!”

“เอออะไร! อยู่ๆก็เสียงดัง? พ่อกำลังพูด! ตกใจหมด!”

“พ่อส่งที่อยู่ที่ญี่ปุ่นให้ผมเดี๋ยวนี้เลยครับ! เร็วๆครับพ่อ!”


ประเทศญี่ปุ่น (ณ บ้านวอนโฮ)

“ลงมาแล้วหรอลูก นี่ไงคนที่รอพบลูก

มีอะไรก็ค่อยๆคุยกันนะชยอนู อาเข้าใจ งั้นอาขอตัวก่อนนะ”

“ครับคุณพ่อ”


วอนโฮแปลกใจมากที่คุณพ่อของเขาให้คนขึ้นไปตามว่ามีคนมารอพบนั้นคือชยอนู แต่ก็ไม่เท่ากับที่ได้ยินชยอนูเรียกคุณพ่อของเขาว่า พ่อ


“วอนโฮ คือผม..”


วอนโฮเดินหนีชยอนูออกไปบริเวณสวนดอกไม้ข้างหลังบ้าน


“วอนโฮหยุดก่อน! ผมขอโทษ”


ชยอนูดึงมือวอนโฮให้หยุดเดิน เพราะเขาต้องการคุยกับวอนโฮให้รู้เรื่องจริงๆ


“ผมขอโทษวอนโฮ ผมรู้ว่าเรื่องที่ผมทำมันเห็นแก่ตัว ทั้งๆที่ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไงกับผม แต่ผมกลับไล่คุณไปแบบนั้น ผมไม่เคยคิดถึงจิตใจของคุณเลยว่าจะรู้สึกเจ็บปวดมากแค่ไหน ผมมันคิดถึงแค่ตัวเอง ผมขอโทษ ผมอยากแก้ไขมัน ผมอยากแก้ไขในสิ่งที่ผมทำพลาดไป ให้โอกาสผมอีกครั้งนะวอนโฮ”

“คุณขอโอกาสอะไรของคุณหรอชยอนู? ผมควรให้โอกาสคุณในเรื่องไหน แล้วทำไมผมต้องให้โอกาสคุณ?”

“วอนโฮ ทำไมคุณถึงพูดแบบนี้?”

“งั้นคุณก็บอกมาสิ!ว่าคุณขอโอกาสในการแก้ไขใหม่เรื่องอะไร? ผมมีสิทธิ์อะไรที่จะไปให้โอกาสคุณ!!ผมสำคัญอะไรขนาดนั้นที่คุณจะมาขอแก้ไข! ผมมันเป็นใคร ผมมันก็แค่ผู้ชา…!.”

“ผมรักคุณวอนโฮ! คุณคือคนสำคัญของผม คุณคือลมหายใจของผม ผมไม่สนใจวันพรุ่งนี้แล้วว่ามันจะเป็นแบบไหน และผมก็ไม่สนแล้วด้วยว่าคนที่ผมรักจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง  ผมสนแค่วันนี้เวลานี้มีแค่ผมกับคุณ อย่างที่คุณเคยบอกกับผม ผมจะเดินไปกับคุณวอนโฮ”


“ชยอนู! ไอ้คนบ้า!! ไอ้คนเลว!! ทำไมต้องทำกับผมแบบนั้นด้วย ไอ้คนใจร้าย!!”


วอนโฮพูดไปพร้อมทุบไปที่อกของชยอนูซ้ำไปซ้ำมา เมื่อชยอนูมองดูวอนโฮที่กำลังจะร้องไห้ต่อหน้าเขา เพราะด้วยความโกรธหรืออะไรก็ตาม ชยอนูจึงได้ดึงวอนโฮมากอดจนจมอก และในขณะนั้นเองวอนโฮก็ได้กอดชยอนูกลับคืนเช่นกัน


“เราเดินไปพร้อมกันนะวอนโฮ เดินไปกลับผมนะ”


ชยอนูพูดจบก็ได้คลายกอดออกจากวอนโฮ เขาใช้มือจับไปที่แก้มวอนโฮด้วยความละมุนพร้อมเช็ดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มให้วอนโฮ มือที่สัมผัสไปยังแก้มช่างอ่อนโยนการลูบไล้ไปมาตรงบริเวณแก้มเพื่อแสดงให้เห็นว่าเขาต้องการคนตรงหน้ามากขนาดไหน ชยอนูค่อยๆก้มลงมอบจูบอันแสนจะคิดถึงนี้แกวอนโฮปากประกบกันอย่างแสนหวานความละมุนในการบดขยี้ริมฝีปากช่างนุ่มนวล การคล้อยตามไปกับจังหวะการจูบของกันและกันอย่างเคลิบเคลิ้ม ชยอนูแทบไม่อยากจะปล่อยการจูบนี้ออกจากปากวอนโฮเลย


“ชยอนู!พอเถอะ เดี๋ยวมีคนมาเห็น”

“เห็นแล้วไง? ผมสนใจแค่คุณคนเดียววอนโฮ”

“พอเลยนะ!เวลาแบบนี้ทำมาเป็นพูดดี ที่ตอนนั้นยังไล่ผมอยู่เลย!”


ชยอนูเห็นวอนโฮพูดแบบนั้นก็ได้กอดไปที่เอววอนโฮพร้อมรัดและดันให้วอนโฮเข้ามาใกล้และแนบชิดกับตัวเองมากขึ้น.


“ผมขอโทษครับ ต่อไปจะไม่ทำแล้วครับ ไม่มีทางไล่คุณวอนโฮเป็นไหนแล้วครับ”


ชยอนูพูดจบก็ได้หอมไปที่แก้มซ้ายของวอนโฮทันที


“ชยอนู!! พอได้แล้ว”


ชยอนูไม่ฟังที่วอนโฮห้าม เขาหอมแก้มวอนโฮไปมาแบบหยอกล้อ หอมแก้มซ้าย หอมแก้มขวา ด้วยความหมั่นเขี้ยว จนวอนโฮขี้เกียจจะดิ้นและห้ามปราม ชยอนูมองดูวอนโฮที่อมยิ้มพร้อมเขินอายหน้าแดง ก็ยิ่งเอ็นดู ใจชยอนูรักวอนโฮไปแบบเต็มๆแล้วจริงๆ ทั้งที่ตอนแรกเขาไม่คิดที่จะมีความรักใหม่ด้วยซ้ำ แต่เขาก็แพ้วอนโฮแล้วทุกทาง ทั้งรอยยิ้มที่ช่างสดใส ความน่ารักแบบธรรมชาติ ความที่เป็น ชิน โฮซอก ทุกอย่าง ชยอนูจูบไปที่หน้าผากวอนโฮอีกครั้งเพื่อแสดงให้วอนโฮรู้ว่าเขายอมให้วอนโฮหมดแล้วจริงๆ


“กลับรีสอร์ทกับผมนะวอนโฮ กลับไปบ้านของเรากันนะ”


วอนโฮตอบรับชยอนูโดยการอมยิ้มและพยักหน้า ความเขินอายของวอนโฮมีมากเกินจะพูดออกมาเป็นคำพูด เขาสวมกอดชยอนูแน่นด้วยความดีใจ เขาไม่คิดเลยว่าจะมีวันนี้ วันที่ชยอนูมองข้ามไปว่าเขาเป็นผู้ชาย และรักในตัวตนที่เขาเป็น


“ผมรักคุณนะวอนโฮ รักครั้งใหม่ของผมนั้นคือคุณ”

“ผมก็รักคุณชยอนู”


ชยอนูและวอนโฮกอดกันแน่นด้วยความเข้าใจกัน เมื่อชยอนูรู้ใจตัวเองและกล้ายอมรับให้มีรักครั้งใหม่เกิดขึ้นเขาก็พร้อมก้าวไปข้างหน้า พร้อมกับคนๆหนึ่งที่ชื่อ วอนโฮ



---------------------------------------------------------------

END

NEW LOVE จบแล้วนะคะขอบคุณทุกการติดตาม ขอบคุณทุกคอมเม้นที่ให้กำลังใจ ขอบคุณมากๆค่ะ ดิฉันมีแรงและมีพลังในการพัฒนาและแต่งฟิคเรื่องต่อๆไปมากขึ้นเลยค่ะ ฝากติดตามเรื่องอื่นๆด้วยนะคะ

ขอบคุณค่ะ

(ฝาก special new love ด้วยนะคะ)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #16 Hyunsok (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 23:03
    อ๊ากกกกกกเพราะรักใช่มั้ยถึงรอแค่เขามาง้อห๊ะน้องวอนโฮ เป็นพี่ไม่ได้จะแกล้งให้ชยอนูง้อจนเข็ดเลย น่ารักมาก จบแล้วหรอคะไรท์ ขอชยอโฮอีกสักเรื่องนะคะ รออ่านผลงานต่อไปค่ะ
    #16
    0
  2. #15 แล้ว ไง (@1234natta) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 14:30
    วอนโฮก็น่ารักง้อง่าย ชยอนูก็วาดิสไปนะดีกันก็จูบๆ คล้ำๆๆๆ เลยนะ5555555
    เรื่องดี เข้าใจ โอเคมากค่าาาาาาา
    #15
    0