NEW LOVE รักครั้งใหม่นั้นคือนาย

ตอนที่ 3 : MINI FIC. NEWLOVE ตอนที่3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 141
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    16 เม.ย. 61

มินิฟิค NEW LOVE รักครั้งใหม่นั้นคือนาย


ตอนที่3

หนึ่งเดือนผ่านไป ที่ S.S. SEA รีสอร์ท

(หน้าห้องวอนโฮ)

“เอ๋?นี่มันอะไรกันครับ แล้วมาทำอะไรที่ห้องผมเนี้ย นั้นมันของของผมนิจะขนไปไหนกันครับ?”

“เออ..คือ…คุณวอนโฮคะ !”

“ขนไปบ้านผมเอง”


ในขณะที่พนักงานรีสอร์ทกำลังจะตอบคำถามของวอนโฮ อยู่ๆก็มีเสียงเจ้าของรีสอร์ทตอบคำถามของวอนโฮแทน


“ย้ายไปบ้าน? ทำไมล่ะ?”

“พ่อผมโทรมาว่าให้คุณย้ายไปอยู่ที่บ้านพักกับผม อยู่ที่บ้านมันดีกว่าที่จะอยู่ในห้องพักรีสอร์ทเป็นเดือนๆแบบนี้”

“อ๋า!แต่ผมอยู่ได้นะ เกรงใจคุณเปล่าๆ”

“ถ้าเกรงใจก็ย้ายสะ! ห้องนี้ควรได้เงินค่าห้องจากลูกค้ามานานแล้ว”


ชยอนูพูดจบก็ได้เดินนำหน้าวอนโฮออกไป เพื่อไปบ้านพักของเค้าที่อยู่ด้านหลังในบริเวณรีสอร์ท


“โอ๊ยยยคุณ! พึ่งรู้ว่างกด้วยนะเนี้ย! รอด้วยสิ!”


ที่บ้านพักด้านหลังรีสอร์ท

“นี่คือห้องของคุณ!”

“บ้านพักคุณนี่ดูดีมากเลยใหญ่ใช่เล่นนะเนี้ย”

“เก็บข้าวของของคุณสะ จะได้ลงไปกินข้าวเที่ยง”

“ดีเลย กำลังหิวพอดี”


ที่โต๊ะอาหาร

“โห! อาหารอร่อยนะเนี้ย แม่บ้านคุณนี่ทำอาหารอร่อยมากเลย”

“อาหารจากรีสอร์ท สั่งให้มาเสริฟ รีบกินเถอะคุณ ผมจะได้รีบไปรีสอร์ท”

“คุณ!ตั้งแต่ผมมาอยู่ที่นี่ผมยังไม่เคยไปไหนเลย นอกจากทะเลแล้วผมก็อยากจะไปห้างไปซื้อของไปไหนบ้างน่ะ พาไปหน่อยน๊า”

“ผมทำงานไม่ว่างพาไปหรอก ถ้าอยากไปก็ให้คนขับรถของรีสอร์ทพาไปแล้วกัน”

“ก็ผมอยากให้คุณไปกับผมนิ! อ๋า!!อันนี้อร่อย! อ๊ะชิมดู”

“คุณจะทำอะไรเนี้ย”

“เร็วสิอ้าปาก มันอร่อยจริงๆ”

“เดี๋ยวผมตักกินเอง”


ในขณะนั้นเองวอนโฮก็ใช้มืออีกข้างไปบีบปากชยอนูเพื่อให้อ้าปากทานอาหารที่เค้าจะป้อนจนสำเร็จ


“เป็นไงอร่อยใช่มั้ย โอ๊ะ! ปากคุณเปื้อนนิ”


วอนโฮเอื้อมมือไปเช็คที่มุมปากของชยอนูทันที เค้าสำรวจใบหน้าชยอนูไปมาว่ามีอะไรเลอะอีกหรือเปล่า วอนโฮทำอะไรพวกนี้เหมือนเป็นเรื่องปกติ แต่สำหรับชยอนูมันไม่ใช่เลย เค้าแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ขัดขืน ชยอนูได้แค่มองดูวอนโฮทำทุกอย่างกับตัวเค้าแบบนิ่งๆ


“มองอะไรคุณ ปากผมก็เลอะหรอ?”

“เปล่า! คุณทำแบบนี้กับทุกคนมั้ย?”

“อะไรนะ! คุณว่าอะไรนะเมื่อกี้?”

“เปล่าหรอก”


ชยอนูพูดจบก็ลุกออกจากโต๊ะอาหารทันที


“คุณ!! อิ่มแล้วเหรอ?”

“แล้วทำไมไม่ลุกตามมา จะไปมั้ยห้างคุณน่ะ?

“อ๋า!ไปสิ ไปๆ”


ในห้างสรรพสินค้า

“คุณใช้ครีมอะไรบำรุงหน้า?”

“ก็ครีมทั่วๆไป เพราะใช้บ้างไม่ใช้บ้าง ว่าแต่คุณถามผมทำไม ซื้อของคุณไปสิ!”

“ชยอนู! คุณ ใช้ครีมทั่วๆไปได้ยังไงกัน เป็นถึงผู้บริหารรีสอร์ท มันต้องดูแลตัวเองสิ แล้ววันนี้ทามามั้ย? ไหนดูสิ!”

“เฮ้ยคุณ!”


วอนโฮใช้จมูกไปสูดดมบริเวณแก้มของชยอนูไปมาทั้งสองข้างซ้ายขวาเพื่อหากลิ่นครีมว่าชยอนูใช้ครีมอะไร ตามประสาคนขี้สงสัย ชยอนูตกใจและอึ้งมากที่วอนโฮทำแบบนี้กับเค้า แต่ด้วยการอึ้งจึงทำให้ตัวไม่ขยับและปล่อยให้วอนโฮได้ใช้จมูกหอมแก้มหากลิ่นอยู่แบบนั้น


“คุณไม่ได้ทาครีมมาวันนี้ ผมไม่ได้กลิ่นเลย เอางี้!ผมมีครีมที่อยากให้คุณใช้ รับรองดีแน่ๆ ถ้าคุณใช้คุณจะหล่อขึ้นกว่าตอนนี้อีกแน่รับรอง”


วอนโฮพูดจบก็ได้เดินไปเพื่อหาครีมให้ชยอนู แต่ชยอนูไม่ได้ฟังไม่ได้ยินอะไรเลย นอกจากเสียงการเต้นของหัวใจตัวเองที่มันเต้นดังและเร็วผิดปกติ ชยอนูมองดูวอนโฮ ที่ทำอะไรเหมือนทุกอย่างเป็นปกติ ทำเหมือนเมื่อกี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งๆที่พึ่งหอมแก้มเค้าไปทั้งสองข้าง ชยอนูได้แค่คิดในใจว่าวอนโฮเป็นคนแบบนี้เองคือเป็นคนไม่ถือตัว แต่ทำไมใจเค้ามันกลับไม่หยุดเต้นแรงสักที


ที่บ้านพักด้านหลังรีสอร์ท

“คุณเอาของไปเก็บและก็พักสะนะ ผมจะไปรีสอร์ทก่อน”

“เดี๋ยวสิชยอนู เข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน ออกไปข้างนอกมาทั้งร้อนทั้งเหนียวตัว เดี๋ยวค่อยไป”

“ไม่เป็นไรหรอกคุณ ผมไม่ได้เลอะอะไร”

“บอกให้ไปอาบน้ำก็อาบสิ!”


วอนโฮลากชยอนูเข้าบ้านทันทีและบังคับให้ไปอาบน้ำจนได้ ชยอนูทำตามวอนโฮบอกทุกอย่างแบบงงๆ เค้าเข้าห้องมาอาบน้ำตามที่วอนโฮบอก ในใจก็คิดว่าทำไมต้องทำตามด้วย แต่ร่างกายก็ทำจนเสร็จไปแล้ว หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ชยอนูก็พร้อมที่จะออกไปรีสอร์ท


“เฮ้ย!!คุณ!! มายืนทำอะไรที่หน้าห้องผมเนี้ย?”

“คุณได้ใช้ครีมที่ผมซื้อให้มั้ย? ตอบสิ!”

“เออ..คือ..”


ในขณะนั้นเองวอนโฮก็ได้ดันชยอนูเข้าไปที่ห้องนอนคืน เค้าพลักให้ชยอนูนั่งลงที่เตียงและตัวเค้าก็ไปหยิบครีมที่ซื้อให้เพื่อจะมาทาให้ชยอนู


“คุณทำอะไร ผมทาเองได้ไม่ต้องหรอกคุณ”

“ถ้าขืนปล่อยให้คุณทาเอง ชาตินี้ผิวหน้าคุณก็ไม่มีวันโดนครีม ผมบอกคุณแล้วไงว่าผิวพรรณหน้าตามันสำคัญนะ เราทำงานด้านบริการพบปะลูกค้า ไหนจะพนักงานของเราอีก มันต้องดูดีให้เหมาะกับการเป็นเจ้าของกิจการสิ!”


วอนโฮพูดจบก็ได้เข้าไปใกล้ชยอนูเพื่อทาครีม เค้ายืนตรงหน้าชยอนูและค่อยๆก้มลงไปทาครีมให้

ชยอนูมองดูใบหน้าของวอนโฮที่เข้าใกล้เค้ามาก ชยอนูกำลังตกอยู่ในภวังค์ เค้าไม่สามารถละสายตาไปจากใบหน้าของวอนโฮได้เลย ใบหน้าที่มองยังไงก็สวยมองยังไงก็หวานมองยังไงก็น่ารัก ถึงรู้ว่านี้คือผู้ชาย แต่มันก็อดที่จะชมไม่ได้ ถึงแม้เค้าจะชมวอนโฮแค่ภายในใจก็เหอะ ชยอนูเกินจะต้านทานทางจิตใจได้อีกต่อไป เค้าใช้มือทั้งสองข้างของเค้ากอดไปที่เอวของวอนโฮทันทีและรัดให้วอนโฮเข้ามาใกล้ๆเค้าอีก ซึ่งมันทำให้วอนโฮเสียหลักเล็กน้อยมือทั้งสองข้างของวอนโฮเลยไปกอดคอชยอนูทันทีกันล้มโดยอัตโนมัติ


“ชยอนู! เล่นไรเนี้ย  อยู่ๆก็กอด คนกำลังทาครีมให้เนี้ย เดี๋ยวครีมก็หกหรอก!”


ชยอนูไม่พูดไม่ตอบได้แต่มองหน้าวอนโฮแบบไม่อยากจะละสายตาไปไหนเลย


“เอาแต่มองผมอยู่ได้เนี้ย ปล่อยเถอะ ไม่ไปแล้วเหรอรีสอร์ท?”


ชยอนูก็ยังคงเงียบและไม่มีคำพูดตอบกลับ เค้ากอดวอนโฮแน่นไปกว่าเดิมอีก จ้องมองใบหน้าสวยของคนตรงหน้าเหมือนคนบ้า ใจเค้าตอนนี้ไม่รู้ว่าต้องตอบอะไร รู้แค่ว่าอยากจะกอดและจ้องมองอยู่แบบนี้


“ชยอนู!ผมถามอะไรหน่อย ทำไมคุณถึงไม่ยอมยิ้มบ้าง ผมรู้ว่าเรื่องในอดีตของคุณมันเจ็บปวด แต่คนรอบข้างคุณเค้าไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้เลย ผมอยากให้คุณปล่อยวางและแยกแยะ บ้างเรื่องที่มันเจ็บปวดลืมมันไปเถอะนะ ผมอยากเห็นคุณยิ้ม ผมอยากเห็นจริงๆนะ”


ชยอนูมองดูวอนโฮที่กำลังพูดกับเค้าด้วยสีหน้าออดอ้อน เค้ารับรู้ถึงความหวังดีของวอนโฮ แต่ภายในใจของชยอนูตอนนี้มีแค่เรื่องเดียวที่ทำให้ต้องคิด นั้นก็คือ เรื่องของคนตรงหน้าเค้านั้นเอง


“ไปรีสอร์ทกับผมมั้ย?”

“ไปสิ!ผมมาที่นี่เพื่อช่วยงานคุณนะ จะให้คุณทำแค่คนเดียวได้ไง แต่!! คุณต้องยิ้มให้ผมดูก่อน ยิ้มแบบผมเนี้ยเห็นมั้ย ยิ้มแบบนี้เลย”


วอนโฮยิ้มเป็นตัวอย่างให้ชยอนูดูแต่การยิ้มของวอนโฮก็กึ่งทำหน้าตลกใส่ชยอนู


“ไม่เอาสิคุณ น่าเกลียดใครจะยิ้มแบบนั้นกัน”

“มีสิ! ก็คุณไงที่กำลังจะยิ้มตามผม ยิ้มๆ เนี้ยแบบนี้เร็วสิ”

“ไม่เอาคุณ”


ชยอนูปฏิเสธได้แค่คำพูด เพราะหน้าเค้าก็ได้ยิ้มและหัวเราะไปกับการทำหน้าตลกของวอนโฮที่ทำให้เค้าดูตรงหน้าแล้ว


“อ๊า!คุณยิ้มแล้ว เวลายิ้มหล่อมากกว่าเดิมอีก หล่อมากคร๊าบบบบ”


วอนโฮใช้มือหยิกไปที่แก้มทั้งสองข้างของชยอนู เพื่อบอกให้รับรู้ว่า ชยอนูได้ทำตัวน่ารักขึ้นเยอะเลย ชยอนูมองดูคนตรงหน้าเค้าที่กำลังหยิกแก้มเค้าด้วยความหมั่นเขี้ยว เค้าได้จับวอนโฮเหวี่ยงตัวเพื่อให้มานอนลงบนที่นอนของเค้า ตัวชยอนูอยู่ด้านบนของวอนโฮทันทีเมื่อวอนโฮถูกพลักให้นอนลง


“ค..คุณ!จ..จะ! ทำอะไร? ไม่ไปรีสอร์ทแล้วหรอ?ผมหิวข้าวเย็นแล้ว ไปรีสอร์ทกันเถอะ”

“คุณทำแบบนี้กับใครคนอื่นมั้ย?”

“ทำอะไร?”

“ก็แบบนี้ไงแบบที่คุณทำกับผม ทุกอย่างเลย”

“ก...ก็คุณลุงบอกให้ผมคอยดูแลคุณนิ ผมก็ทำแค่กับคุณคนเดียวสิ จะให้ผมไปทำกับใคร”

“แล้วนี่คือวิธีดูแลของคุณงั้นหรอ?”

“ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด ผมรู้แค่ว่าผมอยากดูแลคุณแบบนี้ผมก็ทำ ไม่ต้องมีใครมาสอนวิธีหรือมาบังคับผมให้ทำ ผมอยากทำผมก็ทำ!”


ชยอนูหมดคำถามกับวอนโฮ เค้าจ้องมองดูหน้าคนที่อยู่ใต้ร่างเค้าด้วยอารมณ์แปรปรวน หัวใจเค้าเต้นแรงมากไปกว่าเดิม ความคิดกับความรู้สึกเริ่มตีกัน เค้าไม่รู้ว่าตอนนี้เค้าต้องการคำตอบอะไรจากวอนโฮอีก มันเหมือนมีอะไรบอกเค้าว่าอย่าพึ่งลุกออกจากตรงนี้ทั้งๆที่ก็หมดคำถามแล้ว การมองหน้าระยะใกล้ๆแบบนี้แน่นอนเค้าต้องเห็นริมฝีปากอันอวบอิ่มของวอนโฮชัดเจน การสบสนทวีคูณขึ้นเรื่อยๆ เค้าไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงแล้ว


“ชยอนู ปล่อยผมได้ยัง? ผมหิวข้าว ไปรีสอร์ทกันเถอะ”


ในที่สุดชยอนูก็ตัดสินใจลุกออกจากวอนโฮ เค้ายังสบสนแต่ก็ไม่ถึงว่าจะขาดสติ


“ไปสิ!”

“เดี๋ยวชยอนู คอเสื้อคุณยับ ผมจัดให้นะ”


ในระหว่างลุกขึ้นจากที่นอนเพื่อเตรียมตัวไปรีสอร์ท วอนโฮก็ได้เห็นเสื้อผ้าของชยอนูยับ จึงจัดให้ดูดีก่อนออกข้างนอก แต่สุดท้ายแล้วชยอนูก็เกินจะต้านทานความน่ารักของวอนโฮได้ เค้าคว้าคอวอนโฮให้เข้ามาใกล้พร้อมมอบจูบที่อยากจะจูบมานานแล้วให้แกวอนโฮ สัมผัสริมฝีปากอันแสนนุ่มของวอนโฮ มันแทบทำให้ชยอนูไม่อยากจะหยุดมอบจูบอันแสนละมุนนี้แกวอนโฮเลย แต่แล้ววอนโฮก็เป็นฝ่ายได้สติกับเหตุการณ์นี้ก่อน


“ชยอนู!! คุณ!”

“วอนโฮ ผมขอโทษ”

“คุณทำอะไรเนี้ย?”

“เมื่อกี้..คือผม…”

“ผมหิวข้าวแล้ว เมื่อเที่ยงผมกินไปนิดเดียวเองเพราะคุณรีบพาผมไปข้างนอก ตอนนี้ผมหิวมาก รีบพาผมไปรีสอร์ทเลยนะ! ส่วนเรื่องเมื่อกี้ถ้าผมอิ่มแล้วเดี๋ยวผมจะจัดการคุณแน่ เร็วสิ!หิวจริงนะเนี้ย”


วอนโฮดึงแขนชยอนูให้รีบออกจากห้องเพื่อพาเค้าไปรีสอร์ท ชยอนูได้แต่แปลกใจและก็ขำวอนโฮ เค้าอมยิ้มให้กับคนตรงหน้าที่หิวข้าวมากจนไม่สนใจเรื่องอะไรเลย ขนาดเรื่องเมื่อกี้ที่โดนจูบยังเลือกขอให้ได้กินข้าวก่อนค่อยมาจัดการ คนอะไร ถึงมีนิสัยน่ารักได้ขนาดนี้

----------------------------------------------------------------


---------------------------------------------------------------

พูดคุยเพื่อเป็นกำลังใจกันหน่อยนะคะ ติชมได้เลยค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #24 darkblueshade (@darkblueshade) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 16:14
    ชยอนูคว้าเอวมากอดดดด ชยอนูอยู่ข้างบนตัววอนโฮฮฮฮฮฮฮ
    #24
    0
  2. วันที่ 14 เมษายน 2561 / 03:37
    โอ้ยยยยยยย เขิน อยากได้วอนโฮเป็นเมี..แค่กๆ
    #20
    0
  3. #14 แล้ว ไง (@1234natta) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 10:46
    หืมๆๆ เขินแทน
    #14
    0
  4. #11 Gno8989 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 10:38
    ฮืออออ น่ารักจังเลยยย
    #11
    0
  5. #7 DarkshadowAlaem (@DarkshadowAlaem) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 17:47
    สนุกมากกเลยค่ะ น่ารักก อ่านแล้วยิ้มตามเลย เขินหนักมาก>< รีบๆมาต่อนะคะ
    #7
    1
    • #7-1 zaxxy (@zaxxy) (จากตอนที่ 3)
      14 มีนาคม 2561 / 18:48
      ขอบคุณนะคะ รอบนี้มาต่อนานหน่อยอย่าพึ่งเทกันนะคะ ใกล้จะจบแล้วฝากเป็นกำลังใจด้วยค่ะ
      #7-1