NEW LOVE รักครั้งใหม่นั้นคือนาย

ตอนที่ 1 : MINI FIC. NEWLOVE ตอนที่1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 184
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    16 เม.ย. 61

มินิฟิค NEW LOVE รักครั้งใหม่นั้นคือนาย

ตอนที่1


ณ S.S. SEA รีสอร์ท

เวลายามเช้าแห่งความสดชื่น บรรยากาศบริเวณโดยรอบของรีสอร์ท ช่างดูหรูหราและสะอาดตา น่าพักผ่อนเป็นที่สุด

กลิ่นอายทะเลชวนให้หลงใหลและอยากจะเอนกายนอนมองดูวิวธรรมชาติ


“โห้!! ที่นี่บรรยากาศโคตรดีเลย คิดไม่ผิดแฮะที่เลือกมาที่นี่”


วอนโฮเดินยิ้มอย่างมีความสุขและเข้าไปยังภายในล็อบบี้ของรีสอร์ทเพื่อเช็คอินเข้าพัก


“สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับสู่ S.S. SEA รีสอร์ท รีสอร์ทที่จะมอบความสุขและความประทับใจให้แกคุณลูกค้าอย่างเต็มที่ค่ะ”

“ครับ!สวัสดีครับ คือผมได้ทำการเช็คอินออนไลน์ไว้ก่อนแล้วครับ ชื่อ วอนโฮ ห้อง Deluxe Room 707ครับ”

“อ๋อค่ะ งั้นรบกวนคุณลูกค้ารอสักครู่นะคะ ทางเราขออนุญาตเช็คข้อมูลสักครู่ค่ะ”

“ครับ”

“เอ๋! คุณลูกค้าคะ พอดีห้อง Deluxe Room 707 มีชื่อเข้าพักเป็นของคุณลูกค้าท่านอื่นค่ะ ไม่มีชื่อคุณลูกค้าที่แจ้งเมื่อสักครู่เลยค่ะ”

“อ้าว!!เอ๋? ดูดีๆหรือยังครับผมทำการโอนเงินมัดจำห้องแล้วด้วยน๊า เดี๋ยวผมเอาหลักฐานการมัดจำให้ดูแป็บนะครับ”


ในขณะที่วอนโฮได้ทำการหาหลักฐานเรื่องการมัดจำทางออนไลน์ให้ดูนั้น เจ้าของรีสอร์ทที่ชอบเดินดูการทำงานของพนักงานและการสำรวจภายในรีสอร์ทของตัวเองก็ได้เดินมาเห็นเข้า


“สวัสดีครับ! เกิดอะไรขึ้นครับ มีอะไรหายหรือเปล่าครับในระหว่างการพักอยู่ที่รีสอร์ทของเรา?”

“อ๋า!สวัสดีครับ เปล่าครับไม่ได้มีอะไรหายและผมก็กำลังจะเข้าพักครับไม่ได้กำลังจะออกจากที่นี่”

“อ๋อ!ต้องขอโทษด้วยครับแล้วคุณลูกค้าหาอะไรอยู่ครับ”

“ผมจะเอาหลักฐานการมัดจำให้ดูไง ว่าห้อง Deluxe Room 707 ผมเป็นคนจอง แล้วจะเป็นชื่อคนอื่นได้ไง”

“งั้น!สักครู่นะครับ”


เจ้าของรีสอร์ทหนุ่มสุดสุขุมเรียบนิ่งได้หันไปหาพนักงานหน้าเคาน์เตอร์ทันที


“จินซู คุณเช็คดีแล้วใช่มั้ย ว่าไม่ใช่ชื่อคุณลูกค้าท่านนี้?”

“ค่ะ เช็คดีแล้วค่ะ ชื่อคุณลูกค้าที่จองเอาไว้ชื่อ ซิน โฮซอกค่ะ ไม่มีที่จองไว้ว่าวอนโฮเลยค่ะ”

“อ๋า!!อ๋อ!ใช่ๆ นั้นแหละครับชื่อผม เออขอโทษทีครับ พอดีติดปากเรียกตัวเองว่าวอนโฮเลยเผลอบอกชื่อนี้ไปครับ”

“อ๋อครับ! แต่ถึงยังไงก็ต้องขอโทษคุณลูกค้าด้วยนะครับ ที่พนักงานผมไม่ทันได้ทวนชื่อดีๆกับคุณลูกค้าอีกครั้งเลยเกิดการเสียเวลาแบบนี้ขึ้นครับ”


เจ้าของรีสอร์ทได้หันไปตำหนิพนักงานของตัวเองด้วยคำพูดนิ่งๆแต่เต็มไปด้วยความน่ากลัว เพราะด้วยลักษณะความสุขุมจึงทำให้ดูน่าเกรงขาม


“คุณครับ!ไม่ต้องไปตำหนิพนักงานหรอก ผมผิดเองต่างหาก ในวิธีการจองทางออนไลน์เค้าก็บอกให้ต้องโชว์สลิปการจองทุกครั้งแต่พอดีผมคิดว่าแค่บอกชื่อก็น่าจะง่ายไง”

“ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ เชิญคุณลูกค้าพักผ่อนให้สบายกับทางรีสอร์ทของเรานะครับ”


เจ้าของรีสอร์ทพูดจบ ก็ได้เดินออกจากตรงนั้นเพื่อไปดูการบริการด้านอื่นๆของพนักงานในรีสอร์ทของเค้าต่อ


“เออ!คุณครับ คนเมื่อกี้ใครกันครับ ผู้จัดการรีสอร์ทเหรอครับ!?”

“อ๋อ!คุณชยอนู เจ้าของรีสอร์ทค่ะ”

“ปกติเค้าดุแบบนี้เหรอครับ?”

“เออ..คือ…ว่า….”

“อ๋าไม่ต้องตอบก็ได้ ผมพอจะเดาได้แล้ว”


ณ บริเวณริมสระว่ายน้ำภายในรีสอร์ท

วอนโฮนอนพักผ่อนริมสระว่ายน้ำพร้อมดื่มน้ำผลไม้เย็นๆที่มีพนักงานด้านบริการของรีสอร์ทมาเสริฟ เค้ากะว่าจะพักผ่อนภายในรีสอร์ทก่อน แล้วค่อยออกไปอาบแดดบนชายหาดริมทะเลด้านนอกของรีสอร์ทในวันพรุ่งนี้ การพักผ่อนเป็นไปตามที่วอนโฮต้องการทุกอย่างความผ่อนคล้ายทำให้วอนโฮช่างมีความสุขกับการใช้ชีวิตแบบนี้


เธอๆ เมื่อกี้ ฮยอนนา โดนคุณชยอนูดุอีกแล้ว”

“เหรอ! นี่ฉันก็โดนเหมือนกันเธอ วันก่อนก็จินซู”

“นี่พวกเธอว่ามั้ย?ตั้งแต่คุณชยอนูเลิกกับคุณโยลินไปเนี้ย คุณชยอนูเปลี่ยนไปมาก เมื่อก่อนก็ไม่ใช่คนดุหรือเงียบอะไรแบบนี้เลยนะ แต่ดูตอนนี้สิ!! พวกเราทำอะไรผิดเล็กผิดน้อยโดนหมดเลย”

“ใช่ๆ!! รอยยิ้มของคุณชยอนูยิ้มครั้งสุดท้ายที่ได้เห็นตอนไหนฉันยังจำไม่ได้เลยเธอ”

“แล้วพวกเราจะทำไงต่อไปเนี้ย ทำอะไรก็โดนไปหมด โคตรกดดันเลย”

“จริงๆ”


วอนโฮได้ยินพนักงานด้านบริการของรีสอร์ทกำลังซุบซิบพูดถึงเจ้าของกิจการ S.S. SEA รีสอร์ท แบบนี้ เค้าก็รู้ได้ทันทีเลยว่า มันเกิดอะไรขึ้น


ช่วงเย็นบริเวณโซนห้องอาหารของรีสอร์ท

“ผมเคยบอกคุณแล้วใช่มั้ยว่าก่อนเสริฟอาหารให้ดูหมายเลขโต๊ะดีๆทบทวนเมนูอาหารให้รอบครอบ การที่เสริฟอาหารผิดโต๊ะ คุณอาจมองว่าเสริฟใหม่ก็ได้ แต่สำหรับผม มันคือการผิดพลาดที่ไม่ควรจะพลาด พนักงานเราทุกคนได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีเพราะต้องเป็นหน้าเป็นตาให้ทางรีสอร์ทแต่คุณทำแบบนี้มันคือความบกพร่องมากๆ ผมควรทำอย่างไรกับคุณดี ผมว่าคุณไม่เหมาะกับงานด้านบริการ…!!”

“นี่คุณ!! โทษทีนะ! ยืนฟังอยู่นานแล้ว รู้นะว่าพนักงานคุณผิดพลาดแต่มันก็ไม่ถึงขั้นต้องให้ออกมั้ย?อบรมแล้วกับมาแก้ไขทำให้ดีขึ้นไม่ดีกว่าเหรอ? คุณเริ่มจะเป็นผู้บริหารที่ไม่ดีแล้วนะ!ถ้ายังเอาเรื่องส่วนตัวมารวมๆกับความรู้สึกในเรื่องงานแบบนี้!!”


วอนโฮที่จะเดินไปเข้าห้องน้ำแต่กลับมาได้ยินชยอนูกำลังดุพนักงาน เค้าเห็นด้วยกับชยอนู แต่ไม่ทั้งหมดเพราะบางอย่างการลงโทษก็รุนแรงเกินไป ทุกอย่างมีการปรับปรุงแก้ไขได้ และอีกเรื่องคือวอนโฮรู้เรื่องที่ชยอนูอย่าร้างกันกับภรรยา จึงทำให้อารมณ์ของชยอนูเปลี่ยนไป เค้าจึงมองข้ามมันไปไม่ได้ถ้าให้ชยอนูเอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับงานและการบริหารคน แล้วทำไมวอนโฮจึงต้องเดือดร้อนกับการดูแลรีสอร์ทในครั้งนี้ ก็เพราะวอนโฮเองก็เป็นหุ้นส่วนรายใหญ่ของรีสอร์ทนี้เช่นกัน


“คุณลูกค้าต้องการอะไรหรือเปล่าครับ?”

“ต้องการสิ! ต้องการให้คุณแยกแยะเรื่องส่วนตัวกับเรื่องงานออกจากกัน รู้ว่าพนักงานไม่ควรทำงานพลาดแต่คุณจะไม่ให้โอกาสในการแก้ไขความบกพร่องเลยหรือไง จะไล่พนักงานออกทำไม!!?”

“ไล่ออก!!?? ไล่ใครออกครับ?”

“ก็เมื่อกี้ได้ยินว่าพนักงานคนนี้ไม่เหมาะกับงานด้านบริการ?”

“ใช่ครับ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะให้ออก งานด้านอื่นของทางรีสอร์ทก็มีครับ”

“อ้าว!!ไม่ได้ให้ออกเหรอ!?”

“ถ้าคุณลูกค้าไม่มีอะไรแล้วผมขอตัวนะครับ”


ชยอนูเดินออกจากตรงนั้นโดยมีพนักงานที่โดนตำหนิตามหลังไปพร้อมกับชยอนูติดๆ ทำให้เหลือแค่วอนโฮที่ยังคงทำอะไรไม่ถูกกับคำตอบที่ได้กลับมา


“นี้เราเข้าใจผิดไปเองเหรอเนี้ย!! โอ๊ยย”



หนึ่งวันต่อมา

“คุณชยอนูคะ ที่ห้องรับรองแขกมีคนมารอพบคุณชยอนูค่ะ”

“อืม! เดี๋ยวผมไป”


ณ ห้องรับรองแขก

“อ้าวคุณพ่อ!คุณลุง!สวัสดีครับ พ่อทำไมจะมาไม่โทรบอกผมล่ะครับ”

“เออช่างเถอะ พ่อแค่แวะมาหาแป็บเดียวเดี๋ยวพ่อกับลุงแจ จะไปญี่ปุ่นแล้วเครื่องออกช่วงบ่ายลูก”

“อ๋อครับ ไปพักผ่อนกันก็ดีแล้วครับ ดูแลตัวเองกันด้วยนะครับ”

“นี่ฮยอนอู ให้พ่อกับลุงดูแลตัวเองแต่ลูกเนี้ย ก็ควรดูแลตัวเองด้วยเหมือนกันนะ หน้าดูหมองๆไปหมด แบบนี้ไงถึงต้องมีผู้ช่วยดูแลรีสอร์ทด้วยกัน ลูกจะได้ไม่เหนื่อยมากไป”

“พ่อครับไม่เป็นไรเลย ไม่จำเป็น ผมไม่เหนื่อย ผมทำได้ครับพ่อ”

“นี่ฮยอนอู หยุดฝืนด้วยเองเถอะ อย่าพยายามทำอะไรที่มันหักโหมเพื่อลืมโยลินเค้าเลยลูก มันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย ดูลูกพ่อสิ!”


ชยอนูเจ็บปวดใจทุกครั้งที่ได้ยินชื่อภรรยาของเค้าที่เคยรักกันมาก เค้าทุ่มเทให้ภรรยาคนนี้ทุกอย่างแต่สุดท้ายแล้ว ชยอนูก็มานั่งเจ็บปวดเพียงคนเดียวเพราะโยลินได้ไปแต่งงานใหม่กับเศรษฐีชาวอังกฤษ


“ลูกจำได้ใช่มั้ย? เพื่อนพ่อที่เป็นหุ้นส่วนรีสอร์ทเรา ที่อยู่ญี่ปุ่น ที่พ่อกับลุงกำลังไปหาเนี้ย?”

“จำได้ครับ ทำไมเหรอครับ?”

“เพื่อนพ่อเค้ายกหุ้นให้ลูกชายเค้าแล้ว และก็ให้มาทำงานที่รีสอร์ท มาช่วยลูกไงฮยอนอู”

“เออคุณพ่อครับ  ผมก็แบ่งส่วนที่ควรจะได้ให้ทุกทีที่เคยทำ และก็อย่างโปรงใสทุกครั้งด้วยนะครับ นี่ถึงกลับต้องให้ลูกชายบินจากญี่ปุ่นเพื่อมาดูผมเลยเหรอ?”

“เห้ย!ไม่ใช่แบบนั้น เพื่อนพ่อไม่ใช่คนแบบนั้น เค้าอยากให้ลูกชายมาทำงานเพื่อช่วยลูกจริงๆ หยุดคิดอะไรที่ไม่ดีไปเลยเจ้าลูกคนนี้”

“แล้วไหนล่ะครับลูกชายเพื่อนพ่อ จะมาตอนไหน?วันไหน?”


“โอ๊ะ! ขอโทษที่มาช้านะครับคุณลุง  สวัสดีครับคุณลุงซน คุณลุงแจ คือผมพึ่งเห็นข้อความว่าให้มาพบคุณลุงที่นี่ครับ”

“อ้าวมาแล้ววอนโฮหลานรักของลุง ไม่เป็นไรๆ มาก็ดีแล้ว นี่เจ้าฮยอนอูลูกชายลุงที่วอนโฮจะต้องมาดูแลแทนลุงไง ฮ่าๆ”

“อ๋าได้สิครับคุณลุง ผมจะดูแลลูกชายคุณลุงเป็นอย่างดีเลย ใช่แล้ว! ฝากบอกคุณพ่อด้วยนะครับว่าผมจะตั้งใจทำงานให้เต็มที่เลยครับ”

“ฮ่าๆได้สิ วอนโฮ”


ชยอนูมองดูพ่อของเค้ากับลูกค้าของรีสอร์ทที่เมื่อวานเค้าพึ่งจะเจอและโดนป่วนมาแล้ว คุยกันด้วยความสนิท เค้ามองออกว่าพ่อของเค้าเอ็นดูลูกชายของเพื่อนตัวเองมากขนาดไหน แต่ประเด็นคือ คนนี้จริงๆเหรอที่จะมาช่วยดูแลรีสอร์ท


“งั้นก็ทำความรู้จักกันสะนะ ลุงต้องไปแล้ว เดี๋ยวตกเครื่อง ฮยอนอูมีอะไรก็แนะนำกันนะ”

“ครับพ่อ เดินทางปลอดภัยครับ”

“ดูแลตัวเองนะครับคุณลุงซน คุณลุงแจด้วย”


เมื่อพ่อและลุงของชยอนูได้เดินออกจากห้องรับรองแขกไปนั้น วอนโฮก็พร้อมแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการอีกครั้งกับชยอนูด้วยหน้าตาทะเล้นใส่


“สวัสดีครับคุณ ซน ฮยอน อู ผมวอนโฮเองครับ ลูกค้าวีไอพีของคุณไง พึ่งเจอกันเอง.. ถ้าจำผมไม่ได้ก็คงเป็นโรคความจำเสื่อมขั้นรุนแรงเลยนะเนี้ย…..”

“ผมว่าคุณเรียกผมชยอนูดีกว่าครับ เพราะชื่อฮยอนอูผมให้แค่ครอบครัวของผมเรียกครับ”


ชยอนูเดินออกจากห้องไปโดยทันทีเมื่อพูดจบ ทิ้งให้วอนโฮที่อยู่ในห้องด้วยอารมณ์หมั่นใส้แต่ก็ไม่แคร์หรือสนใจ


“ชิ!!!! ดูทำหน้าเข้า คิดว่ากลัวหรือไง! ยิ้มยากนักเหรอ? เดี๋ยวก็รู้!!!”

----------------------------------------------------------------


----------------------------------------------------------------


พูดคุยติดชมได้นะคะทุกคำติชมคือการกำลังใจ และการพัฒนาค่ะ @zaxxy



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

25 ความคิดเห็น

  1. #22 darkblueshade (@darkblueshade) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2562 / 10:49
    โอ๊ยเอ็นดูชยอนู

    สู้ๆนะวอนโฮ
    #22
    0
  2. วันที่ 14 เมษายน 2561 / 03:20
    หนูต๊อกน่ารักจังเลยรู้กกกกกกก//ใส่ฟิลเตอร์คูมแม่
    #18
    0
  3. #4 dearcutie123 (@dearcutie123) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:19
    แหนะๆๆ มีการชิเชอะ อิอิ รอวันพี่นุเปิดใจน้า <3
    #4
    0
  4. #3 tatanu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 14:22
    โฮลูก เอาความน่ารักสาดใส่พี่ฮยอนอูไปเลยลูก จะได้ยิ้มเป็น รอนะคะ ไรท์
    #3
    0