พร 3 ข้อ คุณจะทำอย่างไร

ตอนที่ 1 : บทที่ 1 สิ่งที่จำเป็น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 ก.พ. 63

ต่างโลก สำหรับโลก ที่ผมอยู่นั้น ก็คือ โลกแห่งความมั่ว ทำไมถึงพูดแบบนั้นผมมีเหตุผลอยู่ 


โลกนี้ไม่ได้มีแค่สายพลังเดียว และมีอยู่หลายสาย จนเป็นเหมือนกับโลกที่ ยำพลังกันต่างๆ ซึ่งคุณไม่ต้องคิดเลย ส่วนยุคนั้น ในตอนนี้ผมอยู่ใน ป่าโบราณ 


ผมไม่มีข้อมูล ที่รู้เพราะมีข้อมูลพื้นฐานนิดหน่อย เอาเป็นว่าโลกนี้มันอยู่ยาก ตอนนี้ผมอยู่ในป่าแบบนี้นั้นสิ่งแรกที่ต้องทำก็คือ ปรับร่างกาย 


ผมทำการเอาข้อเสีย จากร่างกายใน DNA ของผมนั้นปรับแต่ง เป็นข้อดีแทน ผมปรับแต่งให้ร่างกายของผมนั้น เพิ่มขีดวิวัฒนาการ ซึ่งผมกำหนด ในร่างด้านกาย แน่นอนว่าในคู่มือพื้นฐานนั้นมีเส้นผ่านทางฝึกลมปรานอยู่ด้วย 


แต่ว่านะ ผมก็แค่เอามันมาใช้อ้างอิงเฉยๆนั่นแหละ พอดีความที่ร่างกายผมมันปรับเอาเองได้ ก็เลย ทำให้ตาผมนั้นมองเห็นละออง พลังต่างๆ แบบชัดเจน ซึ่งแน่นอนว่ามันอาจจะมีการบังทัศนวิสัยจึงปรับเป็นโหมดแทน เพื่อความสะดวก 


ร่างกายของผมนั้น ได้ทำการปรับขึ้นอย่างมาก และแน่นอน ว่าพูดถึงเรื่องแฟนตาซีมันก็ต้องเอาพลังต่างๆมาใช้กับตัวเองสินะ ถ้าอธิบายแล้วมันยาวเอาเป็นว่าผมจะตัดข้ามมันไปก็แล้วกัน 


ผ่านไป 2 เดือน  ตั้งแต่อยู่ต่างโลก เจอสัตว์อสูรกันทุกวัน ซึ่งได้สกิลมาเยอะเลย ร่างกายผมก็เริ่มชินแล้ว 


ขอบอกก่อนว่าพลังที่เพิ่มเข้ามานั้นเยอะยิ่ง ตอนนี้ ผมอยู่ในเสื้อคลุมขนสัตว์ จาก item drop  ที่ได้มาจากพรข้อที่ 3 นั่นแหละ พลังก็เพิ่มเอาเพิ่มเอา 


แน่นอนอยู่แล้วว่าผมต้องคำนึงถึงเรื่องที่อยู่ ที่อยู่ของผมอยู่ในถ้ำครับ เนื่องด้วยการปรับแต่ง ร่างกายของผม ทำให้ผมปรับแต่งสมองให้สามารถรับข้อมูลเยอะขึ้น ทำเป็นวงจร เชื่อมต่อกันกับจิตวิญญาณ ของผมที่เป็นรูปลักษณ์ ของวงจรเหมือนกัน 


ขอบอกไว้ก่อนว่าผมนั้นเป็นคนที่คิด อะไรนั้นลืมง่ายเพราะอย่างนั้นผมก็เลยเอาพรร่างกายและจิตวิญญาณมาไง 


เนื่องด้วยร่างกายมันไม่สมบูรณ์ ก็เลยปรับมาให้สมบูรณ์ ทำให้ตอนนี้นั้นสมองผม เหมือนกับซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ควอนตัม ซึ่งที่ผมดัดแปลงนั้นก็คือเซลล์สมอง ทำให้เซลล์สมองแต่ละเซลล์ เป็นซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ควอนตัม เชื่อมโยงกัน ทำการเชื่อมต่อกันได้อย่างรวดเร็ว ซึ่งผมได้เปิดใช้ตลอดเวลาในการคำนวณอะไรต่างๆ และคอยจัดการระบบภายในร่างกายแทนคำสั่งเดิม 


ซึ่งมันทำให้ร่างกายของผมในตอนนี้นั้นดีมาก ใช่แล้ว อดีตอันขมขื่นของผมนั้นก็คือคนที่ร่างกายอ้วน ทำอะไรเชื่องช้าจำช้า เรียกได้ว่าผมนั้นอยู่เบื้องล่างของโลกใบก่อนเลยทีเดียว ผู้หญิงสักคนไม่ต้องมาพูด เพราะว่าตัวผมนั้นไม่หล่อ และไม่รวยรวมถึงฉลาด ถึงไม่มีจุดเด่นอะไรมาดึงดูดพวกเขา เมื่อได้พรมาผมจึง ไม่ได้ขอว่าผมหล่อ แต่ผมขอเกี่ยวกับร่างกายของผมแทน 


และแน่นอนว่าซุปเปอร์คอมพิวเตอร์พวกนี้นั้น มันกินพลังงาน เพราะผมเปิดใช้มันแทนสมอง ไม่สิมันคือสมองของผมไปแล้วต่างหาก ด้วยการประยุกต์พื้นที่เก็บข้อมูล ของผมนั้น ในสมอง มี ช่องว่างมิติ ขนาดเล็ก ในการเชื่อมต่อข้อมูลของกันและกัน สาเหตุที่ทำไมต้องทำแบบนั้น ก็เพื่อรับส่งให้มันมีประสิทธิภาพมากขึ้น และที่มากไปกว่านั้นก็คือ ผมได้ทำการเชื่อมต่อสมองของผมโดยตรง ไปที่คลังข้อมูลของจักรวาล ซึ่งผมทำระบบเหมือน google  และผมไม่ได้เชื่อมต่อกับจักรวาลเดียว ผมต้องการเชื่อมต่อเป็น server  ซึ่งจักรวาลนี้นับเป็น 1 server แต่ผมเชื่อมต่อไปเรื่อยๆ ซึ่งแน่นอนว่าการทำงานขนาดนี้มันก็ต้องมีพลังงาน 


ด้วยความสามารถในการปรับร่างกายทำให้สามารถรองรับพลังงานในการจ่ายได้สูง ผมใช้ประโยชน์อย่างสุดซึ้ง ในด้านนี้ พูดง่ายๆก็คือใช้ยังไงให้ เป็นประโยชน์ที่สุด ดีที่สุดปรับปรุงไปเรื่อยๆ ด้วยพลังของซุปเปอร์คอมพิวเตอร์จำนวนไร้ขีดจำกัดที่อยู่ในสมอง ซึ่งเป็นสาเหตุของหลุมดำขนาดเล็กในการเชื่อมต่อ ข้อมูลกับซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ต่างๆ กับเซิร์ฟเวอร์ที่ไร้ขีดจำกัดเช่นกันโดยอัตรา 1 ต่อ 1  และเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆตามจำนวนเซิร์ฟเวอร์ 


เพราะฉะนั้นเรื่องการปวดหัวมันจึงไม่เกิด เอาเป็นว่าผมฉลาด แล้วก็หล่อ มากที่สุดในตอนนี้ ร่างกายของผมนั้น ใช้พลังงานมืด หรือก็คือพลังงานแห่งความว่างเปล่าที่ไม่มีที่สิ้นสุด แผนการใช้พลังงานธรรมชาติต่างๆ หรือสสารต่างๆ 


เหตุผลก็เพราะว่ามันเป็นพลังงานที่ เยอะที่สุดไร้ขีดจำกัดที่สุด และในข้อจำกัดที่สุด สำหรับผมนี่ตอนนี้ หน้าตาของผมนั้นดูดีขึ้นในทุก1 วิ รวมถึงร่างกายที่มีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด 


มันเปลี่ยนแปลงแบบไหนนั่นหรอ ก็เปลี่ยนแปลงให้ดีขึ้นไง เพราะอย่างนั้นแล้ว ผมจึงกลายมาเป็นต้นอันสมบูรณ์แบบภายใน 2 เดือนครับ 


แล้วแน่นอน พูดถึงจิตวิญญาณ ขนาดเท่าเดิมเพิ่มเติมคือ รูปแบบหลุมดำ แต่ว่า แน่นอนกูยอมเชื่อมต่อกับพลังงานมืดอันไร้ขีดจำกัด มันจึงทำให้จิตวิญญาณของผมนั้น รับรู้ทั้งหมด นี่หนึ่งจักรวาลนี้ และจักรวาลอื่นๆที่ผมเชื่อมต่อกับเซิร์ฟเวอร์อยู่ 


เรียกได้ว่าเป็นพระเจ้าได้แล้วแต่  ผมไม่คิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าอยู่ดี แล้วผมก็ไม่ได้คิดอยากจะเป็นด้วย 


นี่ตอนนี้นั้นผมไม่จำเป็นต้องไปฆ่าสัตว์อสูรอย่างอื่นอีกต่อไป ดูข้อมูลที่มีอยู่ผมสามารถสร้างมันขึ้นมาได้ มันเลยทำให้ผมนั้น เบื่อขึ้นมาเลยทีเดียว 


มันจะอะไรล่ะผมรู้หมดแล้ว ทำให้ ตอนนี้ผมหมดเรื่องที่จะทำ นั่นสินะ จะเอายังไงดีล่ะ เปิดร้านอาหารไหม หรือว่าเป็นช่างตีเหล็ก หมายเหตุ ไม่เชื่อว่าตัวผมทำไม่ได้แต่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรดีต่างหาก ข้อมูลต่างๆก็มาในแบบต้นฉบับ เหมือนกับบาบิโลนนั่นแหละ ในอนิเมะเรื่องหนึ่ง เพียงแต่ว่า ผมเชื่อมต่อทุกอย่างเลยเป็นข้อมูลหลักฐาน 


แล้วเชื่อมต่อไม่พอ ผมก็ต้องบันทึกไว้ในสมองตัวเองอยู่แล้ว เพื่อเหตุการณ์ที่มันดึงผมโดนตัดการเชื่อมต่อ 


ในตอนนี้ปัญหาของผมก็คือ ไม่รู้จะไปที่ไหน พ่อแม่ก็ไม่มี โลกเดิมก็เปลี่ยนอีกต่างหาก จะทำอะไรดีนะ เนื่องจากมีข้อมูลเยอะงั้นก็ มาเปลี่ยนโลกเป็นอาณาจักรของผมกันเถอะ 


แปะ!! เสียงดีดนิ้วดังขึ้น เสื้อผ้าของผมก็เปลี่ยนไปในยุคนี้ มาในรูปแบบนักผจญภัย ที่มีเสื้อคลุมจอมเวทย์  แล้วก็ เปิดประตูมิติ ไปยังสลัม สถานที่เป็นขยะ 


ผมเดินผ่านเข้าไป ที่นั่นมีแต่คนอดอยาก สภาพแวดล้อมไม่ดีอย่างที่คิด หนักกว่าที่คิดนั่นแหละคือในความคิดของผม 


ถ้าอย่างนั้นก็ ที่นิ้วของผมมีแหวนมิติ ซึ่งทำเหมือน เอาของออกมาจากในแหวน แต่จริงๆแล้วเสกมา


ก็ไม่ใช่อะไรหรอก ชุดทำครัวนอกสถานที่สุดหรู ที่สะดวกและสบาย เหตุผลที่ทำไมถึงไม่เศษอาหารมันเลยนั้น 


เพราะถ้าเสกขึ้นมาเลย คนก็ไม่รู้ ว่าผมทำมันให้พวกเขาเองยังไงล่ะ ด้วยความรวดเร็ว ผมนั้นทำการแยกร่างด้วยวิชานินจาแยกเงาพันร่าง มาเป็นลูกมือ 


ซึ่งกำลังทำอาหาร ที่เป็นข้าวต้ม ในหม้อขนาดยักษ์  ใส่เนื้อแสนอร่อยที่ผมเคยล่ามา แน่นอนว่าการปรากฏตัวของเขานั้น เป็นที่สะดุดตามาก ด้วยอะไรอย่างนั้นหรอ ด้วยถึงแม้จะใส่ชุดนักผจญภัยที่มีเสื้อคลุมนักเวทย์แต่หน้าตาและร่างกายของเขานั้นหล่อ หล่อมาก แน่นอนว่าการที่ผมอยู่ๆก็ตั้งตรงนี้นั้น ไม่มีใครอนุญาต และไม่มีใครหาเรื่อง 


เพราะว่าผมนั้นทำการ ใช้พลังสร้างป้ายขึ้นมา ด้วยภาษาแห่งความคิด นั้น ทำให้คนที่เห็นสามารถรู้ความหมายของภาษาที่ผมเขียนได้ 


มันก็แค่ สลัมแห่งหนึ่ง ที่ผมมา ช่วยเหลือ ในวันนี้ บนป้ายก็เขียนแค่ว่า 


เชิญมารับอาหารฟรี เติมได้ไม่อั้นสำหรับสลัม 


แน่นอนว่า มันไม่ง่ายที่คนจะเชื่อใจ อยู่แล้วในสังคมแบบนี้ แต่ว่าด้วยความหิวทำให้พวกเขา เข้ามาหา จานชามของผมนั้น เป็นแบบ ย่อยสลายได้ ถ้าต้องการ หนึ่งในร่างแยกของผมหยิบชามให้เขา แล้วเอาข้าวต้มที่มีสารพัดเนื้อ แน่นอนครับผมปลุกให้อร่อยไว้อยู่แล้ว ชามก็มีขนาดใหญ่ด้วย โดยล่างแยกผมนั้นตากให้เต็มชาม แล้วพูดว่าไม่อิ่มก็มาใหม่ 


ร่างแยกของผมนั้นกระจายไปตามสถานที่ต่างๆ ที่เป็น อย่างสนามพวกนี้ แน่นอนว่าย่อมมีคนสงสัย แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรสำหรับพวกเขานั้นเป็นเรื่องดีซะอีกไม่มีพวกมาขอทานอะไรพวกนี้ 


หรือความมีน้ำใจของผม พวกนี้จึงถามว่า ทำไมคุณถึงยอมช่วยพวกเราล่ะ หัวหน้าอันธพาล เป็นคนถามผม ส่วนหนึ่งในร่างแยกนั้นก็บอกว่า 


ถ้าจะเปลี่ยนโลกก็ต้องมาที่รากฐานก่อนสิ อย่างแรกที่ผมทำ ก็เพื่อให้ พวกคุณมีแรงก่อน ผมจะทำการปรับเปลี่ยนสลัมแห่งนี้ และให้พวกคุณทำงานตามความฝัน 


ผมพูดแบบนั้น ซึ่งไม่ได้พูดแค่ที่สลัม แค่ที่เดียว แต่พูดไปที่สลัม ทีหลังแยกต่างๆผมก็พูดด้วยพร้อมกัน แล้วดีดนิ้ว 


ในพริบตา สถานที่แสนสกปรก ก็สะอาด ขึ้นอย่างมาก ซึ่งเป็นแบบนี้ไปทั่วบริเวณ ทุกสถานที่เป็นแสง แล้วเปลี่ยนไปเป็นบ้านปูนต่างๆจัดเป็นระเบียบ มีชื่อครอบครัวที่หน้าบ้าน 


ทำให้ในสายตาของชาวบ้านนั้นผมเป็นดั่งเทพ แน่นอนว่า ผมเริ่มจากรากฐาน ผมก็ต้องทำอะไรที่มันง่ายๆอย่าง instar ผมทำการเปิดใช้ความรู้พื้นฐาน ให้กลับ บรรดาชาวบ้านในสลัม ต่างๆ ในสาขาอาชีพที่ตนเองต้องการ อยู่ลึกๆในจิตใต้สำนึก 


แล้วผมก็พูดกับพวกเขาต่อ โดยที่พวกเขายังยินดีกันอยู่ ผมให้พวกชาวบ้านนั้นทำอะไรต่างๆนานาด้วยตัวเอง โดยมีผมให้ความรู้เพิ่ม แน่นอนร่วมกันย่อมมีเด็กสาว ที่ ให้ความเคารพแก่ผม และกลายมาเป็นกำลังให้ผมในอนาคต แม้ว่ามันจะไม่จำเป็นสำหรับผมก็ตาม 


ผมได้ทำสิ่งต่างๆ ไปอีก 7 วัน ผมทำการเชื่อมต่อกับหมู่บ้านต่างๆด้วยเทคโนโลยีเวทมนต์อื่นๆ แน่นอนว่าผมไม่ยอมสร้างมาคนเดียวหรอก ผมก็ต้อง ให้พวกเขาสร้างเอง ด้วยอยู่แล้ว 


แน่นอนว่า ความศรัทธาและอะไรอื่นๆนั้นมันก็มีช่วงตอนที่ลำบากกันเท่านั้นแหละ ผมรู้ดีสำหรับมนุษย์ นั้นเป็นแบบนั้น แต่ว่าผมก็มี สิ่งที่จะทำให้มันคงอยู่ต่อไป นั่นก็คือสัญญา มันเป็นสัญญา ที่มอบให้กับชาวสลัมทุกคน ซึ่งทุกคนรู้ข้อจำกัดพวกมันดี แน่นอนว่ามันจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของอาณาจักรในเวลาต่อมา เสร็จแล้วพรุ่งนี้จะส่งต่อเจตจำนง แล้วสิ่งที่เคยเป็นในยุครุ่นแรกส่งมาถึงรุ่นหลัง ไปอีกนานแสนนาน 


ผมนั้นไม่คิดจะเชื่อใจ อะไรที่มันเปราะบางแบบนั้นหรอก เอาแบบนั้นมันจึงต้องมีสัญญา เดี๋ยวผมจะเป็นจักรพรรดิองค์เดียวในอนาคตที่ยังคงอยู่ต่อไป 


ก็พูดไปอย่างนั้นแหละนะตอนนี้ก็ได้เวลาพักของผมแล้ว เข้าไปในเมืองบ้างดีกว่าถึงแม้ว่าผมจะมีข้อมูลต่างๆอยู่แล้วก็ตามแต่ว่านะ ด้วยโลกใบนี้นั้น มันมีความมั่วผสมอยู่ เยอะเลย และแน่นอนว่าผมอายุ 18 ปี หน้าตาหล่อเหลามีตอนนี้ ก็ต้องอยากไป โรงเรียนบ้างอยู่แล้ว 


ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ผมจะไปโรงเรียนละ เพราะว่ามันเป็นวันสอบเข้ายังไงล่ะ 


ติดตามตอนต่อไป 










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น