Path of The Death (เส้นทางแห่งความตาย)

ตอนที่ 15 : PREMIUM

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 27
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    16 มี.ค. 63

พรี่เมี่ยม

 

ตัดภาพกลับไปยังเหตุการณ์เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ทหารทุกคน โห่ร้องกึกก้องแด่ชัยชนะของกองทัพและหน่วยCTSTที่กวาดล้างเมืองสำเร็จ แต่จู่ๆแผ่นดินก็เกิดไหวขึ้นเล็กน้อยจนรู้สึกได้ !! .."พรึบบบบ!!"

 

 

ทหารนายหนึ่ง "กะเกิดอะไรขึ้นน่ะ แผ่นดินไหวอย่างงั้น เหรอ?!!"

ทันใดจู่ๆเรด้าของทหารหน่วยเทคนิคก็จับบางอย่างได้ เสียงอุปกรณ์ดังขึ้น "ติ้ดด ติ้ดด"

"ท่านผู้พันครับ เรด้าจับสัญญาณบางสิ่งได้จากใต้ดินครับ!!!"

 

ผู้พัน "หมายความว่าไง ด้านใต้พวกมันจมน้ำทะเลที่ปล่อยลงไปแล้วไม่ใช่รึ เราก็เช็คกันก่อนหน้านี้ไปแล้วหนิ แล้วน้ำก็ท่วมทางทุกท่อเรียบร้อยไม่ใช่อย่างงั้นเหรอ"

(ตัดภาพไปที่อ่าวท่าน้ำ ที่มีเครื่องสูบน้ำขนาดใหญ่แล้วสูบน้ำทะเลอัดลงไปในท่อระบายน้ำ)

ทหารหน่วยเทคนิค .."ใช่ครับ ทุกอย่างก็เป็นไปตามคำสั่ง ยังไง ผมจะลองตรวจสอบดูอีกทีครับ!!!"

 

จู่ก็มีบางสิ่งกระโจนทะลุออกออกมาจากกลางพื้นถนน!! .."ปุมม!!!!"

 

ทหารทุกคนมองไม่ทันและไม่เห็นว่าสักครู่เกิดอะไรขึ้น ได้ยินเพียงเสียง และมองไปเห็นว่าเกิดเป็นเพียงหลุมขนาดไม่ใหญ่มากกลางถนน ทุกคนจึงรีบเข้าไปมุมดู เมื่อมองลงไปก็มืดมิดสนิทจนแทบมองอะไรไม่เห็น ขณะที่มีทหารส่วนหนึ่งมุมดู

จู่ๆก็มีคนตะโกนขึ้น "ทุกคนมีอะไรไม่รู้อยู่ตรงนั้น!! ดูสิ!!!" ทหารคนนั้นชี้ไปยังบนตึกเแห่งหนึ่ง ปรากฏนั่นเป็นเจ้า Stalker ตัวหนึ่งที่นั่งนิ่งๆอยู่บนนั้น

 

ทันใดทั้งกองทัพก็เงียบแล้วจดจ่อไปที่เจ้าตัวนั้น

ผู้พันพูดกระซิบขึ้น "นั่น......!มันตัวอะไรกันฟะน่ะ!!"

 

ทันใดจู่ๆก็มีเสียงเหรียญหล่นดังขึ้นมา "ติ้งง" ทหารคนหนึ่งจึงก้มลงไปเก็บเหรียญนั้นขึ้นมาเพราะน่าจะเป็นของเขาและเมื่อเค้าเงยตัวขึ้นมากลับพบว่า เพื่อนๆทหารรอบตัวเขา(ระยะใกล้ๆตัวทหารคนนั้น) ถูกตัดร่างเหลือเพียงครึ่งท่อและเลือดกระชู้ดออกมาอย่างน่าสยดสยอง ก่อนร่างของแต่ละคนจะล้มลงไปตามกัน สีหน้าของทหารคนนั้นถึงกับหน้าซีดและถอดสีหน้า เพราะนี่คือสิ่งที่เชื่อได้ยากว่าเกิดขึ้นเพียงแค่ช่วงพริบตา

 

ทันใดก็มีเสียงตะโกนขึ้น "หมอบบบ!!!!" ทหารคนนั้นจึงรีบกระโดดฟุบหมอบลงไป ก่อนจะเงยไปเห็นว่าเจ้าตัวนั้นมันเกือบตะคุบเข้าที่หลังเขาไปแล้ว หากไม่หมอบลง

 

ทันใดเสียงปืนก็โหมกระหนั่มกราดยิงสัตว์ประหลาดตัวนั้น "ปั้งงงงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ตรุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ" ซึ่งกระสุนแทบจะไม่โดนตัวของมัน ไม่ช้าทหารเริ่มถูกมันสังหารลงเรื่อยๆ ทีละคนสองคนอย่างรวดเร็ว ในขณะที่กองทัพวุ่นวายไปหมด

แต่แล้วจู่ๆมันก็หายไป เมื่อทุกคนมองรอบๆเพียงไม่กี่วินาทีทหารที่ถูกมันฆ่านั้น ก็มีมากกว่าสิบคน ร่างพวกเขาถูกตัดขาดกระจายและเลือดนองเต็มพื้นถนนไปหมดทหารทุกคนจึงเริ่มพากันแตกตื่น

"มันตัวบ้าอะไรฟะ!!!"

"มัน!! มันหายยยไปไหน"

"ทุกหน่วยระวังตัว"

"เตรียมพร้อมตั้งรับ!!!!" ผู้พันกล่าว

 

ทันใดจากที่ทหารทุกคน กำลังสับสนก็ได้สติ พร้อมกับรวมตัวกันตั้งขบวนเตรียมรับการโจมตี

บรรยากาศตึงเครียดในขณะที่ทุกอย่างเงียบสนิท.........

 

จู่ๆก็เกิดเสียง "อ้ากกกก!!!!!."จากทหารคนหนึ่ง

ทหารบริเวณใกล้ๆจึงรีบพากันหันไปมอง "อะไรน่ะ!!! เกิดอะไรขึ้น!!"

 

ก่อนจะเห็นว่าทหารคนหนึ่งกำลังถูกผีดิบตัวหนึ่งกำลังกัดเข้าที่คอ "แอร้กกกก" "อ้ากกชะช่วยด้วย!!!" กลางทหารหลายร้อยนาย

.."เห้ยมันมาจากไหนกันฟะ!!!!"

"ดูนั่น!! มันออก มาจากหลุมที่ถนน!!!"

ก่อนทหารคนอื่นจะพากันไปช่วยทหารคนนั้น

ยังไม่ทันใดก็เกิดเสียงขึ้นอีก "ปุม ปุม ปุม ปุม ปุม!!!"

 

เมื่อทหารทุกคนมองรอบๆก็เกิดหลุมนับสิบ ขึ้นบนถนน

เมื่อมองไปบนตึกรอบๆอีกครั้ง ก็เห็น Stalker นับสิบตัวบนนั้น พร้อมกับที่ทุกๆหลุม มีพวกผีดิบเริ่มคืบคลานออกมาอย่างหล้นหลา หายนะจึงได้มาถึงพวกเขา................................................

 

ตัดภาพไปยังมุมสูงจากเมือง เสียงที่กึกก้องไปทั้งเมือง "อ้ากกกกกกกกก ปั้งงๆๆๆๆๆๆๆ ตรุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อั้กกกกกกก!!! ปั้งงงงงๆ อ้ากก" คือเสียงปืนและเสียงกรีดร้องทรมาณของเหล่าทหารที่เจ็บปวด

พร้อมกับเสียงสุดท้ายที่ดังออกมา

"แอร้กก!!! กร้ากก!!" และนั่นคือเสียงของมัน..............................................................

 

ตัดมาที่รัฐสภาเมื่อหลายวันก่อนเช่นกัน ในขณะที่ยังไม่มีพวกผีดิบมาที่นี่ ขณะที่ประธานาธิบดีกำลังนั่งอยู่ในห้องก็เกิดเสียงดังขึ้นน "ปุมม" (เสียงค่อนข้างไกล) เมื่อท่านมองไปยังหน้าต่างก็พบที่มาของเสียง ก็เป็นอย่างเคยเกิดหลุมขึ้นกลางลานหน้ารัฐสภา ก่อนใบหน้าของประธานาธิบดีจะทั้งตกใจและงงงุนในขณะเดียวกัน

 

ตัดภาพ ประธานาธบดีกำลังวิ่งขึ้นไปทางบันไดพร้อมกับบอดี้การ์ดกลุ่มหนึ่ง"ท่านครับทางนี้!!"

ในระหว่างที่วิ่งในทางเดินภายในตึกอยู่นั้นเองประตูก็อันหนึ่งก็พัง!!! .."ปุมมมม!!!" ปรากฏเป็นพวกผีดิบที่ถล่มเขามา ซึ่งมีทางวิ่งอีกทาง บอดี้การ์ดจึงพาประธานาธิบดีไปอีกทาง พร้อมยิงสกัดเหล่าผีดิบพวกนั้น

 

ทุกคนวิ่งขึ้นบันไดไปเรื่อยๆ จากนั้นเมื่อไปถึงชั้นด่านฟ้าก็พบว่าเป็นประตูกระจกหนา ในขณะที่การ์ดหนึ่งกำลังเปิดประตูนำออกไป ชั่วพริบตาที่ออกไปข้างนอกก็ถูก Stalker ตัวหนึ่งกระโดดกระโจนเข้าใส่ฉีกร่างจนขาดกระจาย ทำให้การ์ดคนอื่นๆประธานาธิบดีถึงกับช็อคและตกใจ "เฮือก!"

 

การ์ดอีกคนจึงรีบไปปิดประตูนั้นไว้ แต่สิ่งที่แย่เสียยิ่งกว่าคือเมื่อมองผ่านประตูกระจกไป เฮลิคอปเตอร์ที่มารอรับประธานาธิบดี แต่เมื่อทุกคนมองผ่านกระจกที่นั่งไพลอต กลับมีแต่เลือดกระจายเต็มไปหมด ซึ่งคาดได้ว่าไพลอตน่าจะถูกฆ่าตายในนั้นไปแล้ว และพวกผีดิบที่ตามมาก็ไล่ขึ้นมาเรื่อยๆ

 

การ์ดที่มีแค่ปืนพกกระสุนก็ใกล้จะหมดลงเรื่อยๆเช่นกัน ไม่ช้าคนแรกถูกกระโจนผลักจนล้มลงก่อนจะถูกพวกมันรุมกินกระช้ากเครื่องใน คนที่สองก็กำลังจะหันและวิ่งหนีขึ้นมาแต่ก็ไม่ทันถูกมันกัดเข้าที่หลังแขนจนเสียหลักล้มลงไป การ์ดคนสุดท้ายจึงตัดสินใจเปิดประตูแล้วพาประธานาธิบดีออกไปก่อน ซึ่งเฉียดมากก่อนที่ผีดิบจะถึงตัวทั้งสองคน ในขณะที่เจ้า Stalker ที่อยู่ข้างของได้กลิ่นเหยื่อรายใหม่มันก็พร้อมที่จะกระโจนเข้าใส่

 

แต่การ์ดคนสุดท้ายก็ได้พลักประธานาธิบดีให้หลบออกไป แล้วใช้ตัวเองรับคมเล็บของมัน "อร้ากก ช่วยประเทศนี้!!! ด้วยนะครับท่าน!! อั้กก!!"

 

ประธานาธิบดี ..จึงถึงกับช็อคแต่ทำอะไรไม่ได้ จึงรีบวิ่งไปหลบหลังพัดลมระบายอากาศบนด่านฟ้า หัวใจของเขาเต้นแรงมากในขณะนั้น "ตู้ป.... ตู้บ ตู้บ!" "แฮร่กกกๆๆ" พร้อมกับหอบเพราะเหนื่อย แต่ยินเสียงที่คุ้ยเขี่ยศพของการ์ด แต่สักพักเสียงเงียบแล้ว ดังขึ้นอีก "ฟุดด ฟิตต" เป็นเสียงมันเดินและมันกำลังดมหากลิ่น

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้มันก็มาโผล่ข้างๆ!!! แล้วจู่ๆใบหน้ามันก็มีจุดรูเล็กๆใต้จมูก แล้วขยายใหญ่อย่างรวดเร็วจนอ้ากว้างอย่างสยดสยอง ภายในมีฟันเล็กๆแหลมคมนับไม่ถ้วน แล้วมันก็กรีดร้องอัดหน้าประธานาธิบดี "อร้ากก!!!"

แต่จังหวะนั้นเอง จู่ๆพื้นก็เหมือนมีอะไรตกลงมาใส่ "ตู้มมม!!!!!" เจ้า Stalker จึงหยุดชะงัก ก่อนจะรีบวิ่งไปหาจุดที่เกิดเสียง "กร้ากก!!!!!!" ..แต่จู่ๆก็เกิดเสียง "บูมม!!!!!!!!" แล้วร่างเจ้า Stalker ก็กระเด็นกลับมาอย่างรุนแรง!!!

 

ประธานาธิบดีที่เห็นมันยังไม่ตาย ก็พยามจะฉวยโอกาสลุกหนี แต่มันพยามคลานจะมาหา "อร้ากกกก" "วิบบ บู้มม แพละ!!" จู่ๆก็มีลำแสงยิงเข้าใส่ตัวมัน จนร่างมันระเบิดเละ!!??

 

ประธานาธิบดีทั้งตกใจและงงว่าอะไรก็ขึ้นก็จะลุกขึ้นแล้วมองไปบนฟ้าปรากฏเป็น ฮอล์ขนาดใหญ่บินอยู่เหนือรัฐสภา และคนที่ช่วยเขาไว้ คือมาลอสและอลิซ ผู้นำและรองของหน่วย CTST โดยอลิซเธอสวมอาวุธที่มือเหมือนเดิมแต่มันดู น่าจะเป็นรุ่นใหม่จากครั้งที่แล้วที่เธอใช้สู้กับเรย์แล้วพัง ส่วนมาลอสมีอาวุธปืนที่ดูล้ำสมัยรูปร่างแปลกตาติดมือ

 

มาลอสจึงกล่าว "ขอโทษครับที่ปล่อยให้ท่านอยู่ในอันตราย" พร้อมโน้มตัวคำนับ

อลิซจึงกล่าวต่อ "เป็นไรอะไรไหมคะท่าน" พร้อมคำนับตาม

 

ประธานาธิบดีจึงยิ้มเพราะดีใจที่ทั้งสองคนช่วยไว้ได้ทัน "ฉะฉันต่างหากที่ต้องขอบใจพวกเธอสองคน"แต่แล้วจู่ๆดวงตาของท่านก็เกิดพร่ามัวแต่ทันใดท่านก็มองไปที่พื้นแล้วพบว่ามีเลือดหยดลงไป เมื่อมองไปมาก็พบว่า มันหยดมาจากมือของตัวท่านเอง แล้วประธานาธิบดีก็พบว่าตัวเองถูกกัดเข้าที่แขน แล้วท่านก็จำได้ ว่าชั่วพริบตาที่วิ่งออกจากประตูท่านถูกพวกมันกัดโดยไม่ทันรู้สึกตัวประธานาธิบดีจึงก้มหน้าลงไปสักพักหนึ่ง

 

มาลอสจึงพูด "เราจะออกจากที่นี่เลยไหมครับท่าน ท่านเป็นอะไรเปล่าครับ" ก่อนมาลอสจะเดินเขามาแล้วช่วยพยุงตัว แล้วทั้งอลิซและมาลอสก็พบว่าท่านถูกกัด

ประธานาธิบดีจึงพูดบอกมาลอส "ไม่ต้องแล้วละพาฉันกลับไปที่ห้องทำงานที มาลอส"

มาลอสได้แต่มองหน้าท่านด้วยความตกใจ

 

ตัดภาพไปประธานาธิบดีนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานกับมาลอสประธานาธิบดีกล่าว "นี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่ฉันจะทำได้ เก็บมันไว้นะมันคือเอกสารสำคัญหลายอย่าง....."ประธานาธิบดียื่นซองเอกสารบางอย่างให้กับมาลอส

ประธานาธิบดี "ยังไงฉันฝากอนาคตของประเทศนี้ ไม่สิ โลกนี้ต่างหากกับนายด้วยนะ นายอาจจะไม่เข้าใจเนื้อหาบางอย่างในนั้นตอนนี้แต่สักวันหนึ่งนายก็จะเข้าใจ"

 

ตัดกลับไปฉากหน้าห้องประธานาธิบดีฉากเดิมที่เสียงปืนดังขึ้น "ปั้งง"

 

 

 

 

 

 

"ปั้งง ปั้งๆ ปั้งๆ"

ปรากฏยูกิกำลังยกปืนขึ้นยิงบางอย่าง

"หูววววอุ้หูวววว 17 แต้มบ้าาไปแล้ว"

.."ยูกิเธอทำได้ไงเนี่ย!!"

โทระโอะและมาโคโตะยืนอยู่ข้างๆขณะยูกิเธอกำลังยิงเป้าที่พวกมาโคโตะน่าจะทำขึ้นอยู่นั้นเอง

ยูกิจึงพูดขึ้น "หมายความว่าไงเหรอ 17 แต้มเนี่ยพวกนายนับยังไงกันเนี่ย"

 

มาโคโตะจึงพูดขึ้น "เธอไม่เห็นรึไง ว่ารูปร่างที่เป้าที่พวกเราทำน่ะมันเหมือนกับคนน่ะ"

(ทั้งมาโคโตะและโทระโอะเอาเศษไม้เศษขยะบริเวณนั้นมาประดิษฐ์ประดอยเป็นเป้ายิง ซึ่งบริเวณนั้นคล้ายกับสระน้ำร้างแห่งหนึ่งซึ่งทั้งสามคนลงไปอยู่ในสระที่ไม่มีน้ำ ซึ่งเป้าที่ทำคงพูดได้ไม่เต็มปากว่าเหมือนคนจริงๆเพราะการตกแต่งของทั้งสองคนห่วยไปนิดหน่อย)

ยูกิพูดพร้อมหัวเราะแห้งๆ "เหอะๆ นั่นเหมือนคนแล้วใช่ไหมน่ะ ฉันก็แค่ยิงส่วนที่มันอยู่บนสุดเท่านั้นเอง ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย"

โทระโอะพูด "นั่นแหละยูกิจัง ส่วนที่พวกเราตั้งใจให้มันเป็นส่วนหัวของพวกซอมบี้ล่ะ แล้วยูกิจังก็ยิงเข้าหัวทุกตัวเลย เรียกว่า Headshot(เฮดชอร์ด) เลยนะนั่นน่ะ"

ยูกิพูดพร้อมยิ้มดีใจกลับไป "งั้นเหรอ เยสสสส!! จริงๆมันก็ไม่ง่ายหรอกนะ แรกๆฉันไม่ชินกับแรงดีดของมันเท่าไหร่ แต่พอทำความเข้าใจได้ มันก็ใช้ได้เลยล่ะ แฮะๆ"

 

มาโคโตะยิ้มแล้วคิดในใจ .."ยูกินี่ไม่ว่าเรื่องไหนก็เก่งไปหมดเลยเฮ้ออ ทั้งเรื่องเรียน เรื่องเกมส์ แถมยังจะเรื่องปืนอีก เราเป็นผู้ชายแท้ๆยังสู้แท้ไม่ได้จริงๆ ในวันที่โลกแตกแบบนี้ทำไมเรากลับดูเหมือนเป็นนางเอกที่มียูกิเป็นพระเอกกันละ

ฟระเนี่ยย จริงๆฉันต้องเก่งสิฟะโธ่ๆๆๆๆๆ"

ในขณะนั้นที่จู่ๆมาโคโตะมองยูกิที่ยิงปืนก็เหมือนเห็นอะไรแปลกๆ มาโคโตะจึงคิดในใจ "หืมมมมะกี้อะไรน่ะ"

มาโคโตะจึงขยี้ตาแล้วมองอีกที จู่ๆมาโคโตะก็เห็น ลูกกระสุนปืนที่พุ่งออกมาจากกระบอกช้าลงจนแทบจะเห็นเป็นภาพสโลว์โมชั่น มาโคโตะจึงสบัดหัวแล้วมองอีกที แต่แล้วก็ไม่มีอะไรผิดปกติ

มาโคโตะ "นี่เราเบลออะไรรึเปล่าฟะเนี่ย"

 

ก่อนมาริและมายูมิที่อยู่ด้านบนข้างสระจะพูดขึ้นมา "นี่ยูกิจังน้ำพร้อมแล้วคะ"

ยูกิจึงพูด "ฮือออยากจะร้องไห้ได้อาบน้ำสะที ตั้งแต่ออกมาจากร้านสะดวกซื้อก็อยากอาบจะแย่อยู่แล้ว ฉันไปก่อนน้า มาโคโตะ โทระโอะคุง"ก่อนยูกิจะรีบเดินขึ้นไป

มาโคโตะจึงหันไปคุยกับโทระโอะ "นี่นายได้อาบยังเนี่ยตั้งแต่เราเจอกัน"

โทระโอะ "จริงๆฉันแทบลืมไปเลยว่าคนเราต้องอาบน้ำด้วย......." ก่อนทั้งสองคนจะมองกันแปลกๆ

แล้วทั้งคู่ก็ดมตัวเอง มาโคโตะ "อืมมหืมมมมให้ตายเถอะทำไหมพึ่งรู้สึกตัวเนี่ย!!!"

โทระโอะ "นี่สินะกลิ่นของลูกผู้ชายยย เหมือนศพเลยฟุ้ยยยย"

 

ทันใดมาริก็หันไปเรียกทั้งสองคน "ไม่มาอาบด้วยกันเหรอคะทั้งสองคน"

 

มาโคโตะที่ได้ยินก็หน้าแดงแล้วก่อนกำเดาไหล "อะเอ่อ อะเอ่ออออ"

โทระโอะจึงกระดี้กระด้า "ดะๆๆๆๆได้งั้นเหรออค้าบบ มาริซางง"

 

ก่อนยูกิจะจับก้อนหินปาใส่หัวทั้งสองคน "ฟิ้วว ตุ้บบบ" "อ้ากกจะเจ็บบบ"

ยูกิจึงหันไปพูดกับมาริ "ทำไมไปพูดอะไรน่าอายแบบนั้นละคะมาริซัง พวกผู้ชายสองคนนี้มันหื่นก็รู้ๆกันอยู่!!!"

มาโคโตะชี้ที่ตัวเอง "รวมฉันด้วยเหรอยูกิ? แค่เจ้าโทรโอะต่างหาก!!"

โทระโอะ "เจ้าบ้า!!แล้วแกจะเลือดกำเดาไหลทำไมฟะ!!"

มาโคโตะ "ไม่ใช่แบบนั้นสะหน่อยนะ โธ่ๆ"

มาริถึงกับหัวเราะชอบใจก่อนจะพูด "ฮิๆๆๆ ฉันพูดเล่นน่ะ ฉันพูดเล่น"

 

แต่ทันใดมายูมิที่วิ่งออกมาจากข้างในอาคารก็กระโดดกอดหลังยูกิ "'งื้อออออน้ำมันร้อนนมากๆเลย พี่ยูกิ!!"

แต่ทันใดทุกคนก็พึ่งเห็นว่ามายูมิไม่ได้ใส่อะไรแล้วดันวิ่งออกมา

 

ก็ทั้งมาโคโตะแล้ะโทระโอะจะหน้าแดงจะรีบเมินหน้าหนี

ยูกิจึงพูด "จ้าๆไหนพาพี่ดูหน่อยสิ" แล้วทั้งสามก็เดินเข้าไปในตึกอาคาร

ก่อนโทระโอะจะพูด "นี่มันเด็กเฟ้ยยคิดอะไรฟะเนี่ยย" พร้อมตบหน้าตัวเอง "เพี้ยๆๆๆๆ"

 

ตัดภาพไปที่ยูกิ มาริและมายูก็ได้เดินเข้าไปในตัวอาคารของสระน้ำ ปรากกฏว่าด้านหลังอีกด้าน ดันมีบ่อ

ออนเซ็นธรรมชาติซึ่งแม้จะถูกทิ้งร้างก็ยังมีน้ำตามปกติ

 

ดูเหมือนพวกเธอจะเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเสร็จเรียบร้อย พร้อมกับเปลือยกายเดินเข้าไปกัน

ยูกิ "ว้าววนี่สินะออนเซ็นธรรมชาติ ฉันไม่เคยมีโอกาสลงจริงๆสักครั้งเลย"

มายูมิ "เย้ๆๆๆๆๆ ออนเซ้นๆๆๆ" เธอกระโดดโลดเต้นดีใจ

มาริจึงพูดขึ้นพร้อมกับมองรอบๆ "เป็นโชคดีของพวกเราจริงๆนะคะเนี่ย ออนเซ็นตรงนี้เป็นทางลงของน้ำตกที่อยู่ภูเขาข้างๆนี้ทำให้ที่นี่มีน้ำไหลตลอด แถมเป็นน้ำแร่บริสุทธิ์สะด้วย ถ้าตอนยังเป็นเปิดกิจการ ราคาเข้าคงสูงมากแน่ๆเลย"

ยูกิจึงพูด "งั้นเหรอคะมาริซังหมายความว่า นี่เป็นออนเซ็นระดับพรีเมี่ยมสิน้าาาา"

มาริตอบพร้อมยิ้มอย่างร่าเริง "ฮิๆ ใช่แล้วจ้าา"

มายูมิจึงดีใจชูไม้ชูมือ "พรีเมี่ยมๆๆๆ เย้ๆๆๆ"

ยูกิจึงพูด "งั้นฉันไปลงไปก่อนน้าค้าาาา" แล้วยูกิก็ค่อยๆจุ่มขาลงไป "หึยยย~~~" ก่อนจะลงไปทั้งตัว "อ่า~~~~สบายจังเลยยยยยย~~~~~ ํ~ ํ "

ในขณะนั้นมายูมิกำลังจะกระโดดลงไป ยูกิที่เห็นพูด "อร้ายยยมายูจังมันร้อนนะต้องค่อยๆลง!!"

ขณะนั้นมายูมิที่ตั้งท่ากำลังจะกระโดดเมื่อได้ยินยูกิบอกเธอจึงชะงักกระทันหันแล้วเหมือนจะยืนเสียหลัก เหมือนจะล้มตกลงไป "แอะะๆๆๆๆ ง้าา" แต่มาริก็มาพร้อมกับและประคองตัวไว้ได้ทัน "โธ่มายูมิจังอย่าเล่นแบบนี้สิค้ารู้ไหม ใจฉันเกือบหาย"

ก่อนยูกิจะหัวเราะ "แฮะๆๆ โธ่เกือบไม่ทัน" ทั้งมาริและมายูมิก็หัวเราะกันใหญ่

 

ในขณะที่มาโคโตะและโทระโอะเข้ามาอยู่ในอาคารและอยู่ในห้องล้างตัว ก็ได้ยินเสียงที่พวกผู้หญิงหยอกล้อร่าเริงกันในออนเซ็น "นี่แหนะ!!!" .. "อร้าาาายูกิจังอย่าโดนตรงสิค้าาาา" "เย้ๆๆๆๆๆ"

จู่ๆมาโคโตะก็หน้าแดงขึ้น

โทระโอะที่ล้างตัวอยู่ตรงฟักบัวข้างกันก็หันมาพูด "อะไรฟระเจ้ามาโคโตะ ฉันรู้น้าาาาา"

มาโคโตะจึงพูดพร้อมเขิน "ระๆรู้อะไรฟระเจ้าบ้า!!!"

โทระโอะ "อยากดูใช่ม้าาหาา" มาโคโตะเอาหน้าเข้ามาใกล้

ก่อนมาโคโตะจะเขกหัวโทระโอะเข้าอย่างจัง "ปั้กกก" "เจ้าบ้า!!นั่นมันนายคนเดียวต่างหาก!!!"

โทระโอะ "อะๆชิๆๆๆ ห้ะๆๆ"

 

แต่ใดจู่ๆก็เกิดเสียงกรี้ดดังขึ้น!!?? .."กรี้ดดด อร้ายย ว้ายย ช่วยด้วยยยย!!!"

 

มาโคโตะจึงพูดขึ้น "นั่นเสียงยูกิหนิ!!!!" ก่็อนมาโคโตะจะคว้าผ้าคุณหนูมาใส่แล้วรีบวิ่งพรวดไปทางออนเซ็น ..

โทระโอะพูด "เกิดอะไรอะไรขึ้นฟะหน่ะ"แต่โทระโอะวิ่งแล้วลื่นล้มลง "ปั้กกก โอ้ยยย ปัดโธ่โว้ยยย"

 

มาโคโตะเปิดประตูออนเซ็นออกมาแล้วก็พูด "ยูกิ!!ทุกคน!!เป็นอะไรไหม!!!!........" ก่อนมาโคโตะจะหน้าแดงแล้วพูดช้าลง "อะๆๆกะๆเกิดอะลายยย ขะขึ้นน" ปรากฏทุกคนไม่เป็นอะไร เพียงแต่มาริกำลังแกล้งยูกิอยู่แล้วไปจับหน้าอกเธอเท่านั้นเอง

ก่อนมาโคโตะ จะยืนนิ่งค้างอยู่แบบนั้น โทระโอะที่พึ่งวิ่งตามมาเห็นก็ "อร้ากกกตายยยยตาหลับแล้วเลาาา" ก่อนจะเลือดกำเดาพุ่งแล้วสลบล้มลงไปก่อนจะออกมาถึงออนเซ็น หน้ายูกิและมาริก็เขินแดงเอามากๆ มีแต่มายูมิเท่านั้นที่งงๆ มาโคโตะจึงก้มหัวลงแล้วพูด "พะผมๆขอโทษ!!คร้าบบบบ" ก่อนจะกลับหลังหันกลับไป แล้วจะออกไปคืน

 

แต่มาริก็พูดขึ้นก่อนมาโคโตะจะออกไป "ดะๆๆเดี๋ยวก่อนมาโคโตะคุงงง!!" มาโคโตะที่ทั้งเขินทั้งสั่นทำอะไรไม่ถูกก็หยุดแล้วพูดทั้งที่หันหลังอยู่ "คะๆๆคาบบบผมม"

มาริ "ในเมื่อ......เห็นแล้วก็เข้ามาอาบพร้อมกันเลยก็ได้ค่ะ"

ยูกิจึงตกใจมากก่อนจะรีบหันไปหามาริ "เอ้!!!!!!!!!!!! ไม่ได้นะคะ!! มาริซัง มายูมิจังก็ยังเป็นเด็กไม่ได้หรอกค้าา!!"

มาริจึงหันไปคุยกับมายูมิ "ไม่เห็นเป็นไรเลยใช่ไหมมายูจัง" มายูมิก็งงๆแล้วมองซ้ายขวา ก็ผงกหัว "งึมมหนููไม่คิดอะไรกับพี่มาโคโตะหรอกคะ เพราะตาลุงหื่นหลับอยู่ตรงนั้นแล้ว" เธอชี้ไปที่โทระโอะ

ยูกิจึงตกใจเข้าไปใหญ่ "เอ้!!!!!!!"

มาริจึงพูด "เราก็แยกคนละมุมก็ไม่มีปัญหาแล้วละ คิดสะว่าเป็นบ่อรวมมันก็เรื่องปกตินี่หน่าาา ที่สำคัญนะถ้าเกิดมันอะไรเกิดขึ้น พวกเขาจะได้ช่วยได้ทันยังไงละ ใช้ม้าาายย"

มายูมิก็ผงกหัว "งึมม" แต่ดูเหมือนยูกิจะยังงุนงงและเขินอยู่ พอมาโคโตะหันกลับมายูกิก็รีบหันหลังหนี แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจมองไป มาโคโตะพยามเมินหน้าออก

 

ตัดภาพมาที่ทั้งมาโคโตะและโทระโอะมาลงมาในออนเซ็นเรียบร้อย ในขณะที่ผู้หญิงอยู่ทางซ้ายของบ่อและผู้ชายอยู่ทางขวา ซึ่งโทระโอะก็ยังมึนอยู่ในพะวงและไม่ได้สติแช่ตัว หัวพิงหินข้างๆ

มาโคโตะจึงพยามปลุกแบบกระซิบ "นี่เจ้าบ้า ตื่นสิฟะโธ่..... ฉันอายจะแย่อยู่แล้ว ทำไมเวลาสำคัญแบบนี้แกไม่อยู่กับฉันฟระ เจ้าเพื่อนบ้า" แม้มาโคโตะและยูกิต่างหันหลังให้กันและส่วนมาริก็ถูหลังให้มายูมิซึ่งทั้งสองดูไม่ได้คิดอะไร และแม้มาโคโตะจะพยามเลี่ยงที่จะไม่มอง แต่อารมณ์ของผู้ชายแช่ออนเซ็นกับผู้หญิงวัยรุ่นที่รูปร่างดีขนาดนี้ มันทำให้มาโคโตะก็แอบเผลอหันไปมองจนได้ มาโคโตะจึงมองไปยังมาริ

แล้วก็พบว่าหุ่นของเธอเพอร์เฟ็กมาก แล้วคิดในใจ "เราไม่ได้ฝันไปใช่ไหม บ้าจริง!! ไม่เจ้าบ้า นายกำลังทำตัวเหมือนโรคจิตอยู่นะเฟ้ย บ้าจริงตัวเรา!!" ก่อนจะหลุดหันไปมองที่ยูกิ แม้มองข้างหลังแต่รูปของยูกิก็ไม่ได้แพ้มาริ เอวที่คอดอย่างสวยงาม ไล่ที่ขาวอมชมพู ผมยาวที่ดำสนิท จนมาโคโตะเคลิ้มมองไปพักหนึ่ง

 

แต่ยูกิก็ดันบังเอิญกับที่ยูกิหันมามองพอดี แล้วที่คู่ก็สบตากัน ก่อนทั้งคู่จะหน้าแดงพร้อมกันอีกครั้ง แล้วทั้งคู่ก็ทำหน้าตกใจก่อนจะต่างคนต่างหันหลังให้กันเช่นเดิม

 

ยูกิคิดใจพร้อมกับเขินหน้าแดง "ว่าแล้วมันต้องเป็นแบบนี้ โธ่มาริซังทำไมทำแบบนี้กันน้าาา จะบอกตรงๆว่าไม่เคยใช้บ่อรวมก็น่าอายเกินไป เรามัธยมปี 2 แล้วน้าาาาา แล้วทำไมฉันต้องรู้สึกเขินละเนี่ยยยย"

 

แล้วเวลาก็ผ่านไป จนผู้หญิงทุกคนก็กำลังจะขึ้นจากบ่อออกไปก่อน

มาริ "พวกเราไปก่อนน้ามาโคโตะคุงง ว่าแต่โทระโอะคุณไหมไหวนั่นหนะ"

ก่อนโทระโอะจะตื่นขึ้นมาทันทีแล้วตอบ "ผมสบายดีคราบบบบบ!!!!! มาริซาง"

ทั้งมาโคโตะและโทระก็หันไปด้วยความเคยชิน แต่ทันใดนั้นเองยูกิก็ ดุขึ้น "ใครใช้ให้พวกนายหันมากันน่ะ!!!!หืมม" ก่อนจะหยิบก้อนหินธรรมชาติบริเวณนั้นปาใส่หัวทั้งสองคนอีกครัง "ปั้กกกก!!" .."อร้ากกกก" (ทั้งคู่เลือดกระชู้ดหัวแล้วจมหายไป)

 

ก่อนในบ่อจะเหลือแค่โทระโอะกับมาโคโตะเท่านั้น

มาโคโตะจึงพูดกับโทระโอะ "เจ้าบ้า!! นี่นายจะหลับตลอด ตอนเวลาสำคัญนี้ไม่ได้นะเฟ้ยรู้ไหมฉันเกือบแย่"

โทระโอะจึงขำยกใหญ่ "ห้ะๆๆๆๆ ฟินละสิท่าาาา"

มาโคโตะ "ฟินกับผีนะสิ!! ฉันเผลอไปมองยูกิด้วย เธอคงมองฉันเป็นโรคจิตแน่ๆ"

โทระโอะ "ไม่หรอกน่าา เรื่องปกติไม่ใช่รึไง"

มาโคโตะ "นายมันสายหื่นหนิเจ้าบ้า!!"

โทระโอะ "จะบอกให้จริงๆน่ะฉันแกล้งนาย"

มาโคโตะ "ห้ะ!!!ว่าไงนะ!!"

ก่อนโทระโอะจะลุกออกมาจากหินที่พิงอยู่

 

โทระโอะ "ช่าย เดี๋ยวฉันบอก มาโคโตะจริงๆ ฉันอยากคุยบางเรื่องกับนายสองคนมานานแล้ว" โทระโอะจ้อง

มาโคโตะด้วยสายตาจริงจัง

มาโคโตะจึงหันกลับไป "อะไรงั้นเหรอ?"

โทระโอะ "หืมมมมมมมมมมมม" โทระโอะจ้องมาโคโตะนานขึ้น "หืมมมม"

 

ก่อนโมาโคโตะจะตะโกนขึ้น "เจ้าบ้ามาจ้องกันแบบนี้มันขนลุกนะเฟ้ย แกมีอะไรก็รีบบอกสิฟะ!!!"

โทระโอะ "เจ้าบ้า ห่ะๆๆ ฉันแค่สงสัยว่านายยังชอบผู้หญิงอยู่จริงๆรึเปล่า น่ะ"

มาโคโตะ .."ชะชอบบสิฟะ รึว่านายจะเปลี่ยนแนวเหรอ!!???"

โทระโอะ "อืมมมชักเริ่มไม่แน่ใจแล้ว บะบรุยยเจ้าบ้าาาา!!!"

มาโคโตะ "แล้วทำไมนายต้องแกล้งหลับงะ!!"

โทระโอะมองหน้ามาโคโตะแล้วยิ้ม "ก็อยากรู้เฉยๆว่านายจะเป็นยังไง"

มาโคโตะ "เจ้าบ้าทั้งเขินทั้งอึดอัดแทบแย่"

โทระโอะ "นั่นแหละดีแล้วไอ่เพื่อนยาก นายก็แค่กล้าสะหน่อยเส้ ฉันไม่อยากให้นายมาพลาดเหมือนฉัน.."จู่โทระโอะก็มีสีหน้าเศร้าๆ

มาโคโตะจึงมองไปก่อนจะพูด "คนที่มีผู้หญิงล้อมรอบอย่างนาย คงพลาดมาบ่อยละสิถ้าแถมประสบการณ์ก็เยอะ เห้อออถ้าฉันกล้าได้สักนิดหนึ่งของนายก็ดีน่ะสิ"

โทระโอะ "ที่ผ่านมาไม่เรียกว่ากล้ารึไงเล่า ทิ้งภารกิจช่วยโลก ลากฉันมาเสี่ยงตาย เพื่อไปช่วยสาวที่แอบชอบบินข้ามทะเลกันจนมาเธอรอดตายมาถึงนี่ นายนี่มัน....แต่เอาจริงๆถ้าไม่เจอยูกิกับนายฉันก็คงไม่รอดจะเรียกว่ากล้ามันคงไม่พอต้องเติม บ้า!! เข้าไปอีก"

มาโคโตะยิ้มแบบเขินๆ .."มันไม่ใช่เรื่องนั้นสะหน่อย"

 

โทระโอะจึงหัวเราะ "น่าก็พยามไปเรื่อยๆฉันจะช่วยอีกแรงห่ะๆๆๆ เห้อออออออ~~~ เหมือนทุกอย่างมันเกิดขึ้นไม่นานเองนะ แต่เราก็ผ่านอะไรมาตั้งหลายอย่าง"

มาโคโตจึงหันกลับไป "นั่นสิ ...จะมีวันดีๆอย่างงี้สักกี่ทีกันน้าาาาาา"

 

ก่อนทั้งสองจะแช่น้ำผ่อนคลายกันต่อไป

 

ก่อนตัดภาพไปที่พวกยูกิที่อยู่ข้างในตึก พวกเธอกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้า

มาริ "ดีจังเลยนะค้าที่มีคนทิ้งเสื้อผ้าเอาไว้"

มายูมิ "'งื้อออ ทำไมมันมีแต่ตัวย่ายๆเลยงะๆ"

มาริ "ดูเหมือนจะเป็นเสื้อผ้าผู้ชาย แล้วก็ไม่มีของเด็กเลย เสียใจด้วยนะจ้ะ มายูจัง"

ยูกิก็กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่แต่เหมือนเธอกำลังครุ่นคิดบางอย่างแล้วหันไปถามมาริ

ยูกิ "อะเอ้..........ฉันว่าที่มันน่าจะถูกทิ้งร้างก่อนเกิดเรื่องนะคะ"

มาริ "หมายความว่าไงเหรอยูกิจัง?"

ยูกิ "เสื้อผ้าพวกนี้มันดูไม่เก่ามาก แถมอยู่ในกระเป๋าสะพาย เหมือนกับว่ามีคนมาทิ้งไว้ยังไงอย่างงั้น"

มาริ "คงจะบังเอิญน่ะ วันนี้มันเป็นวันพรีเมี่ยมของพวกเราไม่ใช่เหรอ ฮิๆๆๆๆ"

มายูมิ "เย้ๆ พรีเมี่ยมๆ"

 

ตัดภาพไปยังทางเดินในป่าตอนเย็นใกล้จะตกกลางคืน ซึ่งเป็นป่าของภูเขาข้างๆสระที่พวกมาโคโตะอยู่ มีคนสองคนกำลังเดินลงจากเขามา........พร้อมภาพตัดไปทำให้เห็นว่าทั้งสองคนถือปืนอยู่....และมองลงไปที่ออนเซ็น


 

.....................................................................................................................................................

 

TO BE CONTINUE

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15 ความคิดเห็น