[SJ] ด้วยรัก ... และความตาย [KangHae, Kyumin] (จบแล้ว))

ตอนที่ 2 : Chapter 1 ยี่สิบปีก่อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 108
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 เม.ย. 59

Chapter 1 : ยี่สิบปีก่อน

 

            ชเวดองวอนแต่งงานกับภรรยาจากตระกูลขุนนางเก่าเมื่อเขามีอายุสิบเก้าปี  หลังจากนั้นหนึ่งปี ชเวซีวอน  บุตรชายของดองวอนก็คลอดจากท้องของภรรยาหลวง  เหมือนโชคชะตาเล่นตลก  หนูน้อยซีวอนกำพร้าแม่เมื่ออายุได้เพียงห้าปี  ในปีเดียวกัน  ปู่ของหนูน้อยผู้เอาการเอางาน ซึ่งก็คือซึงฮวาน ก็ตายจากไปด้วยโรคหัวใจ  ดองวอนผู้พ่อก็เอาแต่มัวเมาลุ่มหลงในกามโลกีย์  เขาเติบโตมาในคฤหาสน์กลางเมืองหลวงโดยไร้ซึ่งความรักทั้งจากบิดาและมารดา  มีชีวิตอยู่ท่ามกลางภรรยาน้อยจำนวนถึงสิบคนของบิดา  ส่งผลให้เขารับเอาความเจ้าชู้มัวเมาในกามมาจากบิดาจนเต็มเปี่ยม  นอกจากนั้นยังรับเอาความไม่เอาการเอางานมาด้วย

 

            ชเวดองวอนเป็นคนมือเติบ  เขาลงทุนทำธุรกิจหลายอย่างหลังจากบิดาเสียชีวิต  นับว่ายังรู้ตัวว่าสมบัติมหาศาลที่ซึงฮวานทิ้งไว้อาจหมดไปถ้าไม่รู้จักหาเพิ่ม  อย่างไรก็ตาม  ธุรกิจต่างๆ  ล้วนล้มเหลวไม่เป็นท่า  ยิ่งเวลาผ่านไปฐานะของตระกูลก็ตกต่ำลงเรื่อยๆ  จนต้องขายคฤหาสน์ในเมืองหลวงทิ้ง

 

            ยี่สิบสามปีก่อน  แม้ในช่วงที่ฐานะตกต่ำจนต้องขายคฤหาสน์ในเมืองหลวงและอพยพไปอยู่ที่คฤหาสน์ถ้ำปีศาจเป็นการถาวร  ชเวดองวอนก็ยังอุตส่าห์พบรักกับคิมฮีชอล  ชายหนุ่มจากตระกูลชาวนายากจน  แต่มีหน้าตาสะสวยเป็นที่เลื่องลือ  คิมฮีชอลซึ่งขณะนั้นอายุเพียงยี่สิบสองปี  จำต้องแต่งงานกับชเวดองวอนซึ่งอายุถึงสี่สิบสี่ปี  เพื่อให้ตระกูลชเวช่วยส่งเสียให้น้องชายของฮีชอล  คือ  คิมคิบอม  ได้เรียนต่อในระดับมัธยมปลายและมหาวิทยาลัย

 

 

 

            ...ความสะสวยของคิมฮีชอลนี้เองที่เป็นมูลเหตุหลักในคดีฆาตกรรมอื้อฉาวเมื่อยี่สิบปีก่อน...

 

            ด้วยวัยเพียงสี่สิบเจ็ดปี  ชเวดองวอนกลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรง  ไม่ได้หมายความว่าเขาเจ็บป่วยหนักจนล้มหมอนนอนเสื่อ  แต่เป็นการสิ้นเรี่ยวแรงในเรื่องบนเตียง  อันเป็นผลจากการใช้ชีวิตมัวเมาในกามมาตั้งแต่แตกเนื้อหนุ่ม  ผนวกกับการมีภรรยารุ่นลูกอย่างคิมฮีชอล  ทำให้ชเวดองวอนหักโหมเกินกำลังจนอาการยิ่งแย่ลง

 

            แต่คิมฮีชอลผู้งดงาม  ไม่ใช่สาเหตุเดียวที่ทำให้ชเวดองวอนรู้สึกด้อยค่า  สาเหตุหลักอีกประการหนึ่งคือการต้องย้ายจากเมืองหลวงอันศิวิไลซ์  มาอยู่ที่คฤหาสน์ถ้ำปีศาจเป็นการถาวร  ไม่แปลกที่ดองวอนจะรู้สึกสิ้นหวังเมื่อต้องอาศัยในชนบทห่างไกลแสงสี  ยิ่งต้องอยู่ภายใต้สายตาจ้องจับผิดของปาร์คจองซูด้วยแล้ว...

 

            ขอทวนกับผู้อ่านสักนิดถึงปาร์คจองซู  อดีตภรรยาน้อยคนโปรดของชเวซึงฮวานผู้เป็นพ่อของดองวอน  ขณะนั้นปาร์คจองซูมีอายุย่างห้าสิบปี  แต่ยังควบคุมดูแลกิจการทุกอย่างในคฤหาสน์เขาปีศาจนับตั้งแต่ชเวซึงฮวานเสียชีวิตลง  ปาร์คจองซูไม่เพียงสวย  แต่ยังฉลาดเฉลียว  จองซูไม่พูดมากแต่สามารถจัดการทุกเรื่องได้คล่องแคล่ว  รวมถึงรู้ใจซึงฮวานแม้เขายังไม่เอ่ยปากพูด จึงทำให้ครองตำแหน่งภรรยาคนโปรดได้อย่างเหนียวแน่นมาตลอด  แม้ซึงฮวานเสียชีวิต  อำนาจการปกครองคฤหาสน์ถ้ำปีศาจก็ยังอยู่ในมือปาร์คจองซู  คนงานในบ้านล้วนเคารพและเรียกอย่างยกย่องว่า  “คุณชาย”  ทุกครั้ง ซึ่งขัดใจชเวดองวอนอย่างมาก

 

            ชเวดองวอนดูหมิ่นปาร์คจองซูมาตลอด  ด้วยฐานะที่เป็นเพียงนายบำเรอของพ่อ  แต่กลับต้องมาอยู่ภายใต้อำนาจการปกครองของจองซู  โดยที่ดองวอนไม่มีสิทธิ์มีเสียงอะไรในบ้านทั้งสิ้น  แม้กระทั่งภรรยาของเขาอย่างคิมฮีชอล  ก็รักใคร่กลมเกลียวกับจองซูได้อย่างรวดเร็ว  คำเรียกขานก็หวานหู  เรียก “คุณชาย”  ทุกครั้ง  ซึ่งดองวอนก็กราดเกรี้ยวเอากับฮีชอล  สั่งเด็ดขาดให้เรียกว่า  “จองซู”  เฉยๆ  ซึ่งฮีชอลก็เรียกเพียงต่อหน้าดองวอนเท่านั้น  ลับหลังก็เรียกคุณชายเหมือนเดิม  ยิ่งโหมกระพือความโกรธของดองวอนให้มากขึ้น

 

            อีกสาเหตุหนึ่ง  คือญาติห่างๆ ของฮีชอล  คือฮันกยอง  ชายหนุ่มอายุยี่สิบปี  หน้าตาหล่อเหลาคมเข้ม  ผิวคล้ำแดด  ร่างกายกำยำล่ำสัน  ชวนให้คิดว่าคงมีพลังในเรื่องอย่างว่าไม่น้อย  นอกจากนั้นยังเป็นคนโปรดของปาร์คจองซู  จึงได้พูดคุยใกล้ชิดกับฮีชอลอยู่บ่อยครั้ง

 

            ฮันกยองมาอาศัยที่คฤหาสน์ถ้ำปีศาจ  เนื่องจากต้องการมาศึกษางานในไร่ส้มเพื่อกลับไปพัฒนาบ้านเกิดของตนเอง  ชายหนุ่มจึงขอให้ฮีชอลช่วยพูดกับดองวอนให้  ซึ่งดองวอนก็อนุญาตโดยคิดไม่ถึง  ว่าตนเองจะต้องมาหึงหวงภรรยาเป็นบ้าเป็นหลังในที่สุด

 

            มูลเหตุความหึงหวงดังกล่าว  มาจากการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศของดองวอนนั่นเอง

 

            แม้ฮีชอลไม่เคยปริปากหรือแสดงอาการใดๆ  ดองวอนก็รับรู้ได้ว่าฮีชอลทุกข์ทรมานทุกครั้งที่ร่วมหลับนอนกับตน  ด้วยไม่ได้รับความสุขทางเพศ  แม้ดองวอนพยายามหักโหมแต่ก็ไม่อาจทำให้ภรรยาสุขสมได้  จึงหวาดระแวงยิ่งนักเมื่อชายหนุ่มที่ดูทรงพลังในเรื่องอย่างว่ามาร่วมชายคา

 

            และแล้ว  ความหึงหวงหวาดระแวงดังกล่าวก็ระเบิดขึ้น

 

            ยี่สิบปีก่อน  คนสวนชราของคฤหาสน์ให้การกับตำรวจว่า  เวลาประมาณสี่โมงเย็นขณะเขากำลังเก็บกวาดใบไม้แห้งบนพื้นปูหิน  เสียงตะคอกอย่างกราดเกรี้ยวของชเวดองวอนก็ดังลอดม่านไม้หนาทึบ  จับทิศทางเสียงได้ว่าน่าจะมาจากบริเวณศาลาในสวน 

 

            “คุณผู้ชาย  เป็นเสียงคุณผู้ชายตะคอกว่า  แกเป็นชู้กันรึ!!  ชายชราให้การด้วยริมฝีปากสั่นเทา

 

            “คุณฮีชอลน่ะรึจะมีชู้  เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด” คนสวนชรายืนยัน  เช่นเดียวกับคนงานอีกหลายคนที่เคยรับความเมตตาจากฮีชอล

 

            ดังที่กล่าวไปแล้วว่าสวนถูกออกแบบให้บังสายตาได้มิดชิด  จากตรงที่ชายชรายืนอยู่จึงไม่สามารถเห็นเหตุการณ์ได้แม้เสียงกรีดร้องจะอยู่ใกล้เพียงห้าถึงหกเมตร  หลังจากนั้นมีเสียงกรีดร้องของฮีชอล  ดังขึ้นเพียงครั้งเดียวก็เงียบไป  หลังจากนั้นมีเสียงชุลมุนเหมือนคนกำลังต่อสู้กัน  แต่เมื่อชายชราวิ่งไปถึงศาลาที่เกิดเหตุ  ก็พบเพียงร่างไร้ลมหายใจของคิมฮีชอลที่ถูกฟันเข้ากลางอกจนเสียชีวิต  ข้างกันคือร่างของชเวดองวอน  เสียชีวิตอยู่ข้างภรรยา

 

            แต่สิ่งน่าสยดสยองยังมีอีกอย่าง  คือแขนซ้ายของผู้ชายที่ถูกฟันจนขาดตกอยู่ข้างสองศพดังกล่าว

 

            แขนนั้นเต็มไปด้วยมัดกล้าม  อยู่ภายใต้แขนเสื้อทำสวน  แขนซ้ายของฮันกยองนั่นเอง

 

            ตำรวจไม่พบอาวุธที่ใช้สังหารสองสามีภรรยา  แต่จากรูปการณ์  สันนิษฐานได้ว่า

 

            ชเวดองวอนที่หึงหวงภรรยาจนหน้ามืด  เห็นภรรยานั่งพูดคุยกับฮันกยองอย่างสนิทสนมที่ศาลาในสวน  จึงควงดาบบุกเข้ามาฟันภรรยาจนเสียชีวิต  จากนั้นจึงหันไปจัดการกับชายชู้  เขาฟันถูกแขนซ้ายของฮันกยองขาด  แต่พลาดท่าถูกฮันกยองชิงดาบไปได้  ดองวอนจึงถูกฮันกยองฟันด้วยดาบเล่มเดียวกันตาย  จากนั้น  ฮันกยองผู้มีแขนเดียวก็ลากดาบหนีไป 

 

            คณะสืบสวนพบรอยเลือดที่หยดเป็นทางเข้าไปในถ้ำปีศาจ  แต่ไม่มีใครกล้าตามเข้าไปเพราะยังไม่มีใครหาดาบเล่มนั้นพบ  คาดว่าฮันกยองเอาติดตัวเข้าถ้ำมืดมิดไปด้วย

 

            ภายหลังจึงพบดาบเปื้อนเลือดถูกซุกอยู่ในพุ่มไม้หนาใกล้ๆ  ที่พบศพสองสามีภรรยา  จึงมีการตามหาชายแขนเดียวในถ้ำปีศาจ  แต่คณะสืบสวนกลับต้องผิดหวังเมื่อพบว่ารอยเลือดหยดไปจนสิ้นสุดอยู่บริเวณบ่อน้ำลึกในถ้ำ  ซึ่งถ้าเรียกให้ถูกควรเป็นเหวมากกว่า  มีความพยายามตามหาร่างของฮันกยองซึ่งอาจจมอยู่ก้นเหว  แต่ก็คว้าน้ำเหลว  เนื่องจากเหวแคบลึกจนไม่สามารถลงไปถึงก้นบ่อได้  ว่ากันว่าบ่อน้ำนี้เป็นบ่อไร้ก้น  หรือที่ชาวบ้านเรียกกันว่าบ่อนรก

 

            หลายคนจึงลงความเห็นว่า  หลังฆ่าชเวดองวอน  ฮันกยองหลบหนีเข้ามาในถ้ำ  และฆ่าตัวตายโดยกระโดดลงบ่อนรกเพื่อหนีความผิด

 

            บางคนอ้างว่า  ฮันกยองผู้ถูกฟันแขนขาดยังมีชีวิตอยู่ด้วยความช่วยเหลือของปาร์คจองซู  ที่แอบทำแผลให้แล้วปล่อยให้หนีไป  เนื่องจากฮันกยองเป็นคนโปรดของจองซู  ซึ่งเป็นผู้เดียวที่รู้จักเส้นทางเชื่อมซับซ้อนทุกเส้นในคฤหาสน์  ซึ่งกล่าวกันว่าเชื่อมไปถึงถ้ำปีศาจได้  ข้อสันนิษฐานนี้จึงมีมูลน่าเชื่อถือไม่น้อย  ยิ่งผนวกกับการที่มีคนเห็นชายแขนเดียวในป่าหลังคฤหาสน์เป็นระยะ  จึงยิ่งแน่ชัดว่าฮันกยองยังมีชีวิต  และยังป้วนเปี้ยนเพื่อจับตาดูคฤหาสน์ถ้ำปีศาจอย่างใกล้ชิดด้วยจุดประสงค์บางอย่าง...

 

 

 

 

 

สมาชิกตระกูลชเว ยี่สิบปีก่อน

 

 

สวัสดีค่ะ

ช่วงนี้เราสอบแหละ

แก้ไข timeline 15/04/59

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

57 ความคิดเห็น

  1. #39 kob kerojang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 มกราคม 2560 / 09:29
    สงสารฮันฮยองอะ
    #39
    0
  2. #3 frery (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2559 / 18:54
    โอ้โห ลึกลับซับซ้อนน่าดู อ่านแล้วรู้สึกตื่นเต้นมากๆค่ะ
    #3
    0