ตัวข้าคือพระชายาไท่จื่อ

ตอนที่ 2 : ตอนที่1ความจริงอันเจ็บปวด(100เปอร์เซ็น)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 150
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    24 ส.ค. 62

ตื่นจากฝัน


ขวัญสาวอายุเกือบ36ที่ยังโสดเเต่เรื่องอายุไม่ใช่ปัญหาเพราะถึงอย่างไรหน้าตาก็ยังเหมือน25เอาะๆ

ที่ขวัญโสดมาถึงตอนนี้เพราะยังหาผู้ชายที่ถูกใจไม่เจอทำให้ขวัญครองโสดมาจนถึงทุกวันนี้


ขวัญทำงานเป็นนักเเสดงจึงมีบ่อยครั้งที่มีการกระทบกระทั่งกับนักเเสดงคนอื่นเนื่องขวัญมักถูกเลือกให้เล่นบทเด่นๆภาพยนตร์หลายๆเรื่องไม่ใช่เเค่นักเเสดงที่อิจฉาเเต่บทบางอย่างมันก็นำภัยมาสู่ตัวขวัญ

เอง เรื่องเริ่มเมื่อสองอาทิตย์ก่อนหลังจากขวัญได้รับงานภาพยนตร์เเนวเเฟนตาซีข้ามภพข้ามชาติเรื่องหนึ่ง 

ซึ่งฉากในวันนี้เป็นฉากที่ต้องกระโดดน้ำขวัญเคยชินกับบทเเบบนี้เเต่การถ่ายในครั้งนี้ต่างจากเดิมคือต้องไปถ่ายที่หน้าผาจริงๆที่ริมทะเลเเต่เผื่อความสมจริงต้องก็ต้องโดดลงไปจริงๆเเต่ถึงอย่างไรก็ธรรมดาสำหรับขวัญเพราะมีระบบความปลอดภัยอย่างดี


*พี่เเน่ใจนะว่าถ้าโดดไปเพื่อนหนูจะไม่เป็นอันตรายเสียงถามย้ำเพื่อความเเน่ใจของฝ้ายผู้จัดการส่วนตัวของขวัญที่ถามผู้กำกับ


^^ไม่ต้องห่วงหรอกปลอดภัยเเน่ทีมงานสำรวจเเล้วน้ำก็ไม่ลึกมากอีกอย่างขวัญก้อว่ายน้ำเป็นไม่ใช่หรอ

*ถึงอย่างนั้นก็ปลอดภัยไว้ก่อน

^^ตอนโดดเราจะผูกเชือกไว้กับเอวเเล้วข้างล่างก้อมีคนคอยรับจะห่วงอะไรนักหนาหึฝ้ายไปตามขวัญมาเข้าฉากได้เเล้วเดี๋ยวสายเเดดจะร้อน


*ค่ะๆผู้กำกับ ขวัญเสร็จยังได้เวลาเเล้ว


"เสร็จเเล้วค่ะ


"ฉากที่๑เริ่มได้"


เสียงสั่งจากผู้กำกับขวัญจึงกระโดดลงหน้าผาทันทีเสียงตู้มลงน้ำเเต่จู่ๆทีมงานวิ่งมาบอกว่าเชือกที่ผูกเอวขาดเหมือนโดนตัดขวัญยังไม่โผล่ขึ้นมาจากน้ำ


ลไปงมเเล้วเเต่หาอย่างไรก็หาไม่เจอทุกคนต่างชุลมุนวุ่นวายเเต่มีบางคนที่ลอบยิ้มนั่นคือฝ้ายผู้จัดการของขวัญฝ้ายเกลียดขวัญที่คบกับภพธรชายที่ตนหลงรักมาเเต่สมัยเรียนฝ้ายมารู้ทีหลังว่าภพธรเเละขวัญเเอบคบกันเเละวางเเผนจะเเต่งงานกันหลังจากขวัญวางมือจากวงการที่

ขวัญปล่อยข่าวว่าไม่ถูกใจใครเลยก็เพื่อปิดบังนักข่าวที่อาจจะลงข่าวเสียหายระหว่างธรกับเธอ 


เมื่อฝ้ายรู้ว่าขวัญคบกับธรทั้งที่ตนเเอบชอบพยายามจีบธรเเต่หากคืนนั้นธรไม่เข้าใจผิดว่ากล่องของดอกไม่เป็นของขวัญคนที่คบกับธรคงเป็นเธอไม่ใช่ขวัญจึงทำให้ฝ้ายอยากกำจัดขวัญเธอจึงวางเเผนโดยการตัดเชือกผูกเอวของขวัญทำให้ขวัญหายไปเธอยิ้มให้กับชัยชนะอยางดีใจที่เพื่อนรักได้ตายจากไป


ทางด้านขวัญเมื่อตื่นมาก็พบว่าตนเองอยู่ในห้องที่ไม่ใช่ของเธอ เป็นสถานที่เเปลกตาตกเเต่งสวยงามหรูหราเหมือนในภาพยนตร์จีนหลายๆเรื่องขวัญรู้สึกเวียนหัวเเละเห็นภาพเหมือนเธอเเต่เเต่งกายชุดจีนโบราณกำลังจมด่งสู่สระบัวมีภาพหญิงอีกคนยืนหัวเราะชอบใจขวัญเจ็บปวดรู้สึกเศร้าความทรงจำที่




มีตอนนี้พอจะรู้ว่าเธออยู่ในร่างของหรงลี่เฟิงคุณหนูใหญ่ผู้ถูกน้องสาวต่างมารดาเเย่งคนรักความรู้สึกปวดร้าวในใจขวัญน้ำตาไหลเธอคงเจ็บมาสินะเธอคงเศร้ามากที่น้องสาวต่างเเม่ที่เธอเอ็นดูจะทำร้ายเธอได้ลงขวัญรำพึงในใจพร้อมกับหยาดน้ำตาเป็นสายที่ไหล


เเต่ตอนนี้ดวงตาขวัญหรือหรงลี่เฟิงกับมีไฟเเค้นที่รุ่งโรจน์ไปด้วยการแก้แค้น


หรงลี่เฟิงคุณหนูใหญ่ผู้ออ่นโยนใจอารีผู้หลงรัก

องค์ชายเเปดผู้หวังในตำเเหน่งรัชทายาทเเละเหมือนฟ้าฟาดลงกลางใจเมื่อชายที่ตนรักพร่ำบอกรักน้องสาวตนหรงอิงอิงหรงอิงอิงบอกนางว่าองค์ชายเเปดนั้นรักนางนางเเละองค์ชายเเปดรักกันมานานตั่งเเต่เทศการไหว้พระจันทร์หรงลี่เฟิงโมโหจึงชุดกระชากจนสาวใช้ของอิงอิงพลักนางตกสระบัวจนขวัญเข้ามาอยู่ในร่างนี้



ยังไม่ทันที่ขวัญจะคิดอะไรเสียงเท้าก็ก้าวเข้ามาในห้อง



"ลี่เอ๋อเจ้าเป็นเช่นไรบ้าง"ขวัญมองไปที่ต้นเสียงเสียงเสนาบดีหรงผู้เป็นบิดาหรงลี่เฟิง


"ลูกไม่เป็นอันได้มากเจ้าค่ะ"



"พ่อเป็นห่วงลูกนักเสนาบดีหลงไป่เทียนมองนางด้วยเเววตาเศร้าใจ"



"อี้หลานเจ้าไปเเจ้งพ่อบ้านชิงไปเชิญท่านหมอมา



"เจ้าค่ะนายท่าน"หวงอี้หลานสาวใช้คนสนิทของหรงลี่เฟิงรับคำ


หม่อลี่ตรวจชีพจรเเบ้วกล่าวว่านางเเข็งเเรงไม่มีอะไรหน้าห่วงเเค่กินยาตามที่จัดให้ไม่กี่วันก้อหายดี



"ขอบคุณท่านหมอที่ช่วยรักษาลูกข้า"



"เป็นหน้าที่ข้าที่ต้องทำงั้นข้าขอตัวกลับก่อนนะท่านเสนา



"อาหลานส่งเเขก"



ลี่เอ๋อเจ้าเเต่งตัวกินข้าวกินยาเเล้วพักผ่อนเจ้าจะได้หายไวๆ



พวกเจ้ามาดูลูกหญิงของข้าหน่อย


หลังจากเสนาบดีออกไปเเล้วเหลือเพียงขวัญกับสาวใช้ที่กำลังเเต่งตัว

ขวัญเอ่ยปากบอกสาวใช้ให้หากระจกให้


"ขอกระจกให้ข้าที"


พอได้กระจกทองเหลืองขวัญตั้งหน้าตั้งตาส่อง


ขวัญร้องอุทานเสียงดัง"โอ้เเม่เจ้าา"ขวัญลูบๆคลำๆ


ใบหน้าของเธอที่เห็นในกระจกทองเหลืองดวงหน้างดงามปานนางจิ้งจอกมาล่อลวงบุรุษผิวขาวเนียนใสไร้ริวรอยของสาววัยเเรกเเย้มเเม้จะดูซูบผอมเเต่เค้าความงามยังเด่นชัด


หลังจากเเต่งองทรงเครื่องครบขวัญหมุนไปหมุนมาหน้ากระจกหลายรอบจนอี้หลานเข้ามา


"คุณหนูใหญ่ท่านเป็นอย่างไรบ้างเจ้าค่ะบ่าวเป็นห่วงคุณหนูเหลือเกิน"อี้หลานกอดขาขวัญร่ำไห้


"เจ้าก็คือ?"เเต่ยังไม่ทันที่ขวัญจะเอ่ยเสียงดังคุ้นหูก็ดังมาเเต่ไกล


"พี่หญิงใหญ่ข้ามาเยี่ยม"เสียงหวานเอื้อนเอ่ยอย่างห่วงใยเเต่สายตากลับมีเเต่ความริษยาป็นใครไปไม่ได้นอกจาก


หรงอิงอิงบุตรสาวคนรองเสนาบดีหรงผู้เกิดจากอนุเหยาหลิงลี่เพื่อนรักหักเหลี่ยมของมาดาหรงลี่เฟิง


ตามหลังมานั้นเป็นใครไปไม่ได้นอกจากอ๋องเเปด

หยางจิ้นฉี


"หม่อมฉันถวายพระพรท่านอ๋องเเปด"ขวัญย่อกายตามที่เคยซ้อมในละคร


"ตามสบายที่เจ้าพึ่งหายป่วยอย่าได้มากพิธีด้ยินว่าเจ้าตกน้ำข้าจีงมาเยี่ยมเจ้าเป็นเช่นไร


หม่อมฉันสบายดีเพคะมิเป็นอันใดมาขอบพระทัยที่ทรงมาเยี่ยม


"พี่หญิงใหญ่น้องเสียใจยิ่งนักที่เกือบช่วยท่านมิได้


อิงอิงพูดไปพลางน้ำเสียงรู้สึกผิด

ขวัญในร่างหรงลี่เฟิงอยากหมอบรางวันการเเสดงยอดเยี่ยมให้เเก่น้องสาวคนนี้จริงๆ


"อิงอิงเจ้าเสียใจที่ช่วยพี่ที่ตกสระบัวมิได้รึเสียใจที่ข้ายังมิตายขวัญพูดไม่ดังเเต่หากได้ยินทั่ว

"พี่หญิงกล่าวเช่นนี้ท่านว่าข้าติดฆ่าท่านงั้นรึเจ้าคะ


พูดจบหรงอิงอิงเเสร้งบีบน้ำตาสะอื้นไห้ต่อหน้าอ๋องเเปด


"ลี่เฟิงเจ้ากล่าวหาน้องสาวผู้ช่วยชีวิตเจ้าเช่นนี้ช่างไม่สำนึกบุญคุณนัก"


"ขออภัยทีหม่อมฉันบังอาจหม่อมฉันมินับบุญคุณกับบ่าวในเรือน

"เจ้าหนาลี่เฟิงเจ้ามันสตรีร้ายกาจ"


นางอยากจะหัวเราะออกมาช่วยงั้นชีวิตนางงั้นหรือช่วยส่งนางไปปรโลกสิมิว่า


หรงอิงอิงบีบน้ำตาไม่หยุดจนขวัญรำคานจึงเอ่ยไล่


"หาไม่มีสิ่งใดเเล้วหม่อมฉันน้อมส่งท่านอ๋องเพคะ


อ๋องเเปดสีหน้าบึ้งตึงเดินสบัดชายเสื้อออกไปจากห้องทันที


ทันทีที่ท่านอ๋องออกไปอิงอิงก้อหยุดร้องไห้เเล้วรีบเดินตามไปอย่างเสียอารม


อี้หลานพยุงนางให้นั่งลงพร้อมปลอบประโลม

"คุณหนูอย่าได้เสียใจเลยนะเจ้าคะ"

"เสียใจอันใดรึอาหลาน"


"ก้อเรื่องท่านอ๋องกับคุณหนูรองอย่างไรเจ้าค่ะตอนนี้ทั่วเมืองโจดจันว่าคุณหนูเรียกร้องความสนใจจากท่านอ๋องจึงฆ่าตัวตายเจ้าค่ะ


555ขวัญหัวเราะเสียงดัง


"หัวเราะอันใดเจ้าค่ะ"


"ก้อหัวเราะที่ว่าข้าเรียกร้องความสนใจจากอ๋องเเปดนะสิ"


"ก้อเมื่อก่อนคุณหนูอ้อนวอนนายท่านว่าให้ทูลฝ่าบาทประทานสมรสให้ได้อภิเษกกับอ๋องเเปดยุเลยนิเจ้าคะ



"ตอนนั้นกับตอนนี้มันต่างกันอาหลานข้ามิใช่คนเดิมอีกต่อไปเเล้วข้าจะเปลี่ยนเเปลงตัวใหม่555


อี้หลานส่ายหัวมองนายตนคุณหนูใหญ่เพี้ยนไปเเล้ว


ขวัญตั้งใจจะเเก้เเค้นเเทนลี่เฟิงเเละจะทำทุกอย่างให้พวกมันพินาทย่อยยับ



เเต่ยังมิทันได้เบาใจบ่าวอีกคนวิ่งเข้ามาอย่างหน้าตาตื่น


"เรียนคุณหนูนายท่านให้มาเชิญไปที่ห้องโถงเจ้าค่ะ


"มีเรื่องอะไรหมิงเซียง"อี้หลานถาม


"อย่าพึ่งถามรีบไปดีกว่า"


พอไปถึงนางก้อพบทุกคนอยู่พร้อมหน้าอนุเหยาหรงอิงอิงท่านพ่อเเละอ๋องเเปดพร้อมคนที่เเต่งตัวเหมือนขันทีหรือกงกงในวัง


"สกุลหรงรับราชโองการด้วยคุณงามความดีมาเเต่ครั้งบรรพบุรุษเเม่ทัพหรงข่ายเตี้ยนผู้ร่วมรบรวมเเผ่นดินเว่ยบัดนี้สืบคุณงามความดีชั่วลูกหลานหรงลี่เฟิงบุตรสาวคนโตเพรียบพร้อมทั้งหน้าตาเเละชาติตระกูลเเต่งตั้งเป็นท่านหญิงขั้นหนึ่งพระราชทานอภิเษกเเด่ผู้สืบราชบัลลังก์รัชทายาทเเห่งเเค้วนเว่ยพระราชทานหยกโลหิตเเดง

ปิ่นทองลายนกยุงทอง ปิ่นเงินลายดอกเหมยกุ้ยไข่มุกทองไข่มุกดำหายาก ทองยี่สิบหีบ ผ้าไหมสี่ร้อยพับ เงินจำนวนสี่เเสนตำลึงทอง เครื่องประดับพลอยต่างๆอีกสิบหีบ

หยกชั้นดี อีกสิบหีบ หรงลี่ เฟงรับราชโองการ"


"หรงลี่เฟิงรับราชโองการขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นๆปี"


"ยินดีด้วยท่านหญิงหรง


--------------------ตัดจ้าาา------------------



น้องได้เเต่งงานเเบบงงๆอิอิ


รับสมัครชื่อนางร้ายอีกคน,ชื่อเพื่อนนางเอก,ชื่อฮองเฮา


หากผิดขออภัยนะค่ะที่ไม่ได้ตรวจคำผิด


พร้อมขอคำเเนะนำติชมเเละจะนำมาปรับปรุงเเก้ไขค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

1 ความคิดเห็น