คลังตัวละคร^-^

ตอนที่ 1 : แอสโทร มอร์ริส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 59
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 มี.ค. 63

 

"ความผิดผลาด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กหรือเรื่องใหญ่ พวกเขาที่ทำผิดก็ควรได้รับโอกาสในการแก้ไขตัวเอง แต่การได้รับโอกาสจากข้ามีเพียงแค่ครั้งเดียวเท่านั้น"

 

[SP] The Prince

 

ชื่อ-นามสกุล:แอสโทร มอร์ริส Astro morris

ชื่อเล่น:แอสโทร

ความหมาย:-

อายุ:15

เพศ:ชาย

บ้านเกิด:ลาเวียร์

เวท:nature-wind

ระดับแกนวิญญาณ:สูง

รูปลักษณ์โดยรวม:ผมสีน้ำตาล ตาสีเขียวมรกต ใบหน้างดงามดั่งสตรี ส่วนสูง168 น้ำหนัก 53 จุดเด่นคือรอยยิ้มที่อ่อนโยน บรรยากาศรอบตัวมักจะอบอุ่น ชอบใส่เสื้อผ้าที่ง่ายต่อการเคลื่อนไหว

นิสัย:แอสโทรเป็นคนที่อ่อนโยน และใจดี ในหนึ่งวันของเขาหมดไปกับการซ้อมดาบ และการช่วยเหลือผู้คนซะส่วนใหญ่ แต่ถึงเขาจะช่วยเหลือประชาชนอยู่ตลอด แต่เขากลับเมินเฉยต่อเหล่าคนที่แววตาดูไร้ชีวิต เหตุผลก็เพราะคนเหล่านั้นมิได้ปราถนาความช่วยเหลือ แต่พวกเขาปราถนาในความตายต่างหาก แต่ถึงแม้เขาจะเป็นเจ้าชายที่ดีเท่าไร เขาก็ยังเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาเช่นเดียวกับทุกคน ถึงแม้เวลาปกติเขาจะมีรอยยิ้มอันอ่อนโยนประดับอยู่ แต่เขาเองก็โกรธเป็น เขาเองก็มีน้ำตา ในยามที่เขาโกรธ ต่อให้เป็นคนที่รักสุดหัวใจก็ไม่อาจห้ามเขาได้ เขาจะหยุดก็ต่อเมื่อเขาสังหารผู้ที่ทำให้เขาโกรธ เป็นความบ้าคลั่งที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความอ่อนโยน แต่โอกาสที่เขาจะโกรธมีน้อยเสียยิ่งกว่าน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีเลย

ประวัติ:แอสโทรเป็นเจ้าชายลำดับที่6แห่งราชวงค์มอร์ริส เขาเกิดมาพร้อมพรสวรรค์ทางด้านพลังเวท การปกครอง และการใช้ดาบ จึงมีผู้คนจำนวนมากที่อิจฉาในความสามารถของเขา และกลั่นแกล้งเขาในตอนเด็ก เขาถูกกลั่นแกล้งมาโดยตลอด จนกระทั่งความอดทนหมดขีดจำกัด เขาระเบิดความรู้สึกมากมายออกมา และปลดปล่อยพลังอย่างบ้าคลั่ง ซึ่งนั่นทำให้ผู้คนที่อยู่โดยรอบบาดเจ็บสาหัส มันกลายเป็นตราบาปในจิตใจ จนเขาเริ่มสร้างอีกบุคลิคนึงขึ้นมา มันมักจะออกมาตอนโกรธ แต่ในหลายปีต่อมามารดาของเขาก็ได้จากไป เขาเสียใจจนเกินรับไหว จึงสร้างอีกบุคลิคนึงขึ้นมารับความเจ็บปวดแทน นั่นจึงเป็นเหตุผมว่าทำไมความทรงจำในบางช่วงของเขาถึงขาดหายไป  แล้วก็มักจะมีเหตุการณ์แปลกๆเกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้งกับเหล่าคู่หมั้นขององค์ชายคนอื่นๆ บางครั้งพวกเธอก็เห็นวิญญาณมาหลอกหลอน บางคนก็มีคนเห็นว่ากลายเป็นศพ บางคนก็หายสาปสูญ ฯลฯ ซึ่งเหตุการณ์เหล่านั้นก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้ (แอสโทรไม่มีคู่หมั้นเด้อ) 

ลักษณะคำพูด:ข้า-เจ้าตามปกติ แต่กับคนอายุมากกว่าจะใช้คำว่าท่านแทน น้ำเสียงที่ใช้พูดจะเป็นน้ำเสียงที่อ่อนโยน แต่ในยามโกรธน่ากลัวมากเลยล่ะ

"มะ...มะ....แมงมุ๊ม!!!!!!!!!! ออกไปไกลๆข้านะเว้ยยยยยยยยยย"//ติดเกียหมา

"ฮะฮะ เจ้าเนี่ยตลกชะมัด"

"หืม กระต่ายหรอ น่ารักจัง"

"ม...ไม่ ไม่จริง!!! มันไม่ใช่ความผิดข้านะ!!! ไม่ ไม่ ไม่!!!!!"

"เจ้า!!! บังอาจทำร้ายท่านพี่งั้นหรอ!!!! หึ สงสัยเจ้าคงจะไม่อยากตายดีสินะ หึหึหึ มาให้ข้าแล่เนื้อเจ้าซะดีดี หึหึหึ"

ชอบ:1กระต่าย เหตุผล-น่ารัก ตัวเล็ก น่าปกป้อง น่าทะนุถนอม อาการเวลาเจอ-ถ้ามีคนอื่นอยู่ด้วยจะทำแค่ลูบหัว แต่ถ้าไม่มีคนอยู่ด้วย จะน้วยน้องอยู่ตรงนั้นแหละ 2ผีเสื้อ เพราะปีกมันสวย ถ้าเจอก็จะมองตามพร้อมรอยยิ้ม 3 สถานที่ที่ลมพัด เพราะมันเย็น ถ้าเจอชอบไปนอนอยู่ใต้ต้นไม้

ไม่ชอบ:1การทะเลาะ เหตุผล-เพราะเป็นคนดีก็เลยไม่อยากเห็นคนอื่นทะเลาะกัน อาการเวลาเจอ-เข้าไปไกล่เกลี่ยให้ 2การถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้หญิง เพราะคงจะไม่มีผู้ชายที่ไหนอยากถูกเข้าใจผิดเป็นผู้หญิง ถ้าโดนเข้าใจผิดคนที่คิดแบบนั้นอาจจะโดนสักหมัดสองหมัด 3อากาศร้อน เพราะร้อน ตอนเจอก็ร้อน

เกลียด:พวกเสแสร้ง เหตุผล-เพราะมันสื่อถึงความไม่จริงใจ อาการเวลาเจอ-มองแรง เลี่ยงที่จะคุยกับคนคนนั้น

กลัว:แมลงทุกชนิด โดยเฉพาะแมงมุม เหตุผล:น่ากลัวๆๆๆๆๆๆๆ อาการเวลาเจอ:ร้องไห้ ไม่ก็สลบไปเลย

แพ้:-

งานอดิเรก:ฝึกดาบ ช่วยเหลือคนอื่น

ความสามารถพิเศษ:ทักษะการใช้ดาบที่รวดเร็วและรุนแรง เหมือนสายลมที่เกรี้ยวกราด

อาวุธ:ดาบ

อาชีพ:เจ้าชาย

อัญมณี:-

ตำแหน่งสัญลักษณ์:-

เพิ่มเติม:แอสโทรเป็นโรคสองบุคลิคครับ อีกสองบุคลิคนึงจะออกมาตอนโกรธและตอนเศร้าแบบทนไม่ไหวครับ ส่วนตัวคิดว่าการที่เขามีสองบุคลิคมันก็เหมือนกับสายลม ที่มีทั้งเวลาที่อ่อนโยนและเวลาที่เกรี้ยวกราด อย่าเอาแมลงมาแกล้งนะงับ น้องโกรธขึ้นมาผมไม่เกี่ยวเด้อ ผมพิมพ์ในโทรศัพท์ผิดผลาดประการใด ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ อ้อ น้องจะโกรธตอนที่คนใกล้ชิดโดนทำร้าย หรือโดนเอาแมลงมาแกล้งเท่านั้นนะครับ แอบกระซิบว่าเหตุการณ์แปลกๆ เกิดจากแอสโทรเนี่ยแหละ นอกจากจะสองบุคลิค ยังยันเดเระอีกด้วย

 

ท่านมีความคิดเห็นอย่างไรกับศาสนจักรในปัจจุบัน

-สำหรับผมแล้ว ศาสนจักรเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ แต่ในปัจจุบันผมกลับรู้สึกแปลกๆ กับมัน เพราะอะไรกันนะ?

ท่านมีความคิดเห็นอย่างไรเกี่ยวกับวันโลกาวินาศ

-ข้าไม่รู้หรอกเรื่องนั้น แต่ความรู้สึกของข้าคือ ข้าต้องปกป้องประชาชนเอาไว้ให้ ถึงแม้จะเกิดการสูญเสียมากมาย แต่ถ้ามีคนที่ยังมีชีวิตอยู่ ผมจะปกป้องพวกเขาเหล่านั้นด้วยชีวิต

หากท่านพบเด็กทารกที่กำลังจะถูกฆ่าเพราะมีปานรูปพระจันทร์บนร่าง ท่านจะเลือกช่วยเด็กคนนั้นหรือไม่ เพราะอะไรจึงเลือกเช่นนั้น

-ช่วยสิ เพราะต่อให้เป็นเด็กที่จะนำหายนะมาสู่โลก แต่ยังไงเขาก็ยังเป็นเด็ก เขายังมีโอกาสที่จะเลือกในสิ่งที่เขาอยากทำ แน่นอนว่าพอถึงตอนที่เขาเลือกทางเดินที่ผิด ข้าก็จะให้โอกาสเขา แต่นั่นจะเป็นโอกาสสุดท้าย

เป้าหมายสูงสุดของท่านในตอนนี้คือสิ่งใด

-การช่วยเหลือประชาชนที่เดือดร้อน และปกป้องพวกเขาจากอะไรก็ตาม

คิดว่าโลกในต้อนนี้ สมควรที่จะต้อง ถูกชะล้าง หรือ ปล่อยให้มันเป็นเช่นเดิม

-ข้าคิดว่าการปล่อยให้มันเป็นเช่นเดิมก็ดีอยู่แล้ว เพราะต่อให้ถูกชะล้างยังไง มันก็ยังคงกลับมาเน่าเฟะได้อยู่ดี

-ชื่อสกายครับ

-แรงบันดาลใจ? ผมไม่ค่อยแน่ใจในความหมายของมันนะ แต่ผมสร้างแอสโทรขึ้นมาเพราะผมชอบสายลมครับ ถ้าสังเกตุดู สีผมและสีตาเหมือนต้นไม้เลยใช่มั้ยล่ะ และพลังของเขาเองก็เป็นสายลม เพราะงั้นเลยออกแบบคาร์ให้มีสองบุคลิค เพื่อที่จะทำให้คนอื่นเข้าใจในตัวผมมากยิ่งขึ้น

-รับได้อยู่แล้วครับ

-แน่นอน

-ผมไม่แน่ใจเหมือนกันนะ แต่ผมรักแอสโทรมากเลยล่ะ คงเศร้ามาก

-รอได้ครับ

-ปล. อย่าให้รู้นะครับ ว่ามีใครแอบมาปู้ยี้ปู้ยำลูกผม หึหึหึ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น