ศัตรูคู่วิวาห์

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 12: ติดชื่อตอนไว้ก่อนนะคะ (20%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,076
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    19 พ.ค. 53

ตอนที่ 12: ....................

           

เสี่ยอุดมพาบุณฑรีมายังคอนโดของเขาโดยอ้างว่าลืมของสำคัญ บุณฑรีก็แสร้งทำเป็นเชื่อทั้งๆ ที่รู้ว่าเขามีจุดประสงค์อะไร เธอไม่คิดว่าจะกลัวด้วย สำหรับเธอเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างชายหญิงถือเป็นเกม และไม่มีผู้ชายคนไหนเห็นเธอแล้วไม่หลงใหล

            “คุณดา จะดื่มอะไรหน่อยมั้ย” เสียงเสี่ยอุดมดึงความสนใจจากหญิงสาว

            “ดีคะ” หญิงสาวตอบโดยไม่ลังเล เสี่ยอุดมจึงเดินไปหยิบเบียร์กระป๋องมาส่งให้เธอ

            “นี่ครับ ผมเลี้ยงคืนเบียร์กระป๋องเพื่อระลึกถึงความหลังที่ผมไปส่งคุณที่ห้องวันนั้น” เขาพูดอย่างมีความหมาย

            “คุณคงคิดว่าดาง่ายใช่มั้ยคะ เจอกันแค่ไม่กี่วันก็ยอมให้คุณเข้าถึงตัวอย่างใกล้ชิด” หญิงสาวแกล้งประชด

            “คิดมากไปแล้วคุณ จะแปลกอะไรในเมื่อใจเราตรงกัน จริงมั้ยครับ คุณเป็นผู้หญิงที่ผมไม่คิดจะปล่อยให้หลุดมือไป ผมหลงเสน่ห์คุณตั้งแต่แรกพบ” เขาพยายามพูดเอาใจ บุณฑรียิ้มหวาน

            “ผู้ชายเวลาอยากได้ผู้หญิงก็พูดได้ทุกเรื่อง ทำให้ผู้หญิงหลงเคลิ้มตาม จริงมั้ยคะ ดึกมากแล้ว ดาคิดว่าดาควรกลับดีกว่า เดี๋ยวคนที่บ้านจะสงสัย” หญิงสาวทำเป็นลุกเดินไปที่ประตู

            แต่เสี่ยอุดมเข้าประชิดตัวก่อน เขารีบเผด็จศึกสาวเจ้ามารยา โดยรู้ว่าหญิงสาวแสร้งทำเป็นไม่สนใจเรื่องแบบนี้เท่าไหร่นัก ไม่อย่างนั้นคงไม่ตามมาถึงที่นี่หรอก

            “อย่าคะเสี่ย... ปล่อยดาก่อน” บุณฑรีพยายามดิ้นให้หลุดพ้นจากอ้อมกอดของเขาพร้อมทั้งส่ายหน้าหนีการระรานของเขา แต่นั่นเป็นเพียงการแสดงของหญิงสาวเพื่อให้ดูไม่ง่ายนักในสายตาของเขาเท่านั้น แต่จริงๆ แล้วตอนนี้อารมณ์ของหญิงสาวเตลิดไปไกลแล้วเพราะเสี่ยอุดมเดินหน้าไปเรื่อยๆ อย่างไม่คิดจะหยุด

เสี่ยอุดมมองอย่างพอใจ

คิดว่าจะแน่... แค่เร้าโลมนิดๆ หน่อยๆ ก็ไม่สงวนกิริยาเลยนะ ผิดกับอีกคนซึ่งต่างกันราวฟ้ากับเหว ถ้าคุณมินตราเป็นอย่างยัยคนนี้บ้างจะดีไม่น้อย อุตส่าห์ตามตื้อมาตั้งนานโดนคู่แข่งอย่างนายศิธรเอาไปรับประทานซะนี้ นายศิธรมันมีอะไรดีนักหนา สาวๆ ถึงได้พากันหลงนัก แต่เลิกคิดเรื่องนี้ก่อนดีกว่า ขอฟัดแม่นี่ให้สะใจก่อนค่อยว่ากัน

ที่สุดธาตุแท้ของบุณฑรีก็แสดงออกด้วยการสนองตอบอย่างร้อนแรงเช่นเดียวกันจนลงเอยไปตามธรรมชาติเรียกร้อง 

            คุณหญิงพรรณี กับชุติอรกำลังนั่งคุยกันอยู่บริเวณห้องโถงของคฤหาสน์ เป็นจังหวะเดียวกับทางปานศักดิ์เดินเข้ามาพอดีพร้อมกับยกมือไหว้คุณหญิงพรรณีอย่างนอบน้อม

            “อ้าว... คุณแมน มาเร็วจังเลยคะ” ชุติอรเอ่ยทักแฟนหนุ่มออกไปทันทีที่เห็นเขาเดินเข้ามา

            “จะไปไหนกันหล่ะ” คุณหญิงพรรณีเอ่ยถามขึ้น

            “อ๋อ... น้องหนูนัดกับคุณแมนว่าจะออกไปซื้อของ แล้วก็ทานข้าวกันน่ะคะ” ชุติอรชิงตอบออกไปด้วยน้ำเสียงสดใส

            “แล้วตาแมนว่างหรือ ถึงได้พายัยตัวยุ่งไปเที่ยวได้” คุณหญิงพรรณีหันไปถามทางปานศักดิ์

            “ครับ...” ปานศักดิ์ตอบออกไปเพียงแค่นั้น เพราะเขาเองก็ไม่ได้ถึงกับว่าง เพียงแต่ทนทางชุติอรโทรมารบเร้าให้พาเธอออกไปเที่ยวไม่ไหว คงเป็นเพราะขาดเพื่อนสนิทอย่างมินตราที่ไปฮันนีมูนกับคุณหนึ่งอยู่นั่นเอง

            ทางด้านคุณหญิงพรรณีก็พอจะมองออกว่าปานศักดิ์ตามใจชุติอรจนเคยตัว จึงเพียงแค่พยักหน้ารับรู้เท่านั้น           

            “ถ้าอย่างนั้น น้องหนูไปก่อนนะคะคุณย่า แล้วจะรีบกลับคะ” ชุติอรหันไปบอกคนเป็นย่า แล้วหันมาชักชวนปานศักดิ์ให้เดินตามกันออกไป

            ขณะที่ปานศักดิ์ กับชุติอรกำลังนั่งทานอาหารภายในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ก็ต้องเอะใจเมื่อชุติอรเหลือบไปเห็นบุณฑรีกำลังนั่งทานอาหารกับชายคนหนึ่งซึ่งมีใบหน้าคุ้นๆ ยิ่งนัก

            “คุณแมน นั่นมันยัยดานี่คะ มากับผู้ชายด้วย หน้าตาคุ้นๆ น้องหนูเคยเห็นที่ไหนน้า... คิดไม่ออก...” ชุติอรชี้ชวนให้ปานศักดิ์มองไปที่โต๊ะที่อยู่อีกฝากของร้านอาหาร

            “นี่ถ้าพี่หนึ่งมาเห็นเข้าไม่รู้ว่ายัยดาทำหน้ายังไง มันน่าถ่ายรูปแล้วส่งไปให้พี่หนึ่งดูจริงๆ เลยว่ายัยดาน่ะจริงๆ แล้วเป็นยังไง ไม่รู้ว่าพี่หนึ่งหลงเข้าไปได้ยังไง” ชุติอรพูดไม่หยุดเนื่องจากเธอไม่ชอบบุณฑรีเป็นทุนอยู่แล้วได้โอกาสจึงพูดไม่ยอมหยุดทีเดียว แถมยังหยิบเอาโทรศัพท์มือถือของเธอขึ้นมาถ่ายภาพเก็บไว้อีกต่างหาก

            ทางปานศักดิ์เองก็หันไปมองยังที่ชุติอรชี้ชวนให้ดู

            “เสี่ยอุดม...” ปานศักดิ์เอ่ยชื่อขึ้นทันทีเมื่อหันไปเห็นหน้าชายคนที่มากับบุณฑรี เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะมาเจอกับเสี่ยอุดมได้เนื่องจากคนของเขาคอยติดตามเสี่ยอุดมอยู่และเท่าที่รู้มาเสี่ยอุดมกำลังติดพันผู้หญิงอยู่คนหนึ่งเขาไม่คิดว่าจะเป็นบุณฑรี เพราะเท่าที่มีรายงานล่าสุดเสี่ยอุดมพยายามเข้าไปติดต่องานบริษัทที่มินตราทำงานอยู่

            “เสี่ยอุดม...” ชุติอรขานชื่อขึ้นมาพร้อมกับนึกว่าเคยได้ยินชื่อนี้ที่ไหนกันนะ

            เมื่อชุติอรนึกขึ้นมาได้เช่นก็ต้องร้อง “อ๋อ... ใช่เสี่ยอุดมเจ้าของโรงแรมย่านรัชดาที่กำลังพยายามให้ยัยมินทำโฆษณาให้นี่คะ”

            “เอะ... แล้วคุณแมนรู้จักเสี่ยอุดมได้ยังไงคะ” ชุติอรถามขึ้นด้วยความสงสัย

            “อ๋อ... ไม่มีอะไรหรอก เขาเป็นเจ้าของโรงแรมชื่อดัง ลงหนังสือพิมพ์ก็บ่อยไป” ปานศักดิ์เลี่ยงที่จะบอกให้ชุติอรรู้เพราะมันเป็นความลับในการทำคดีของเขานั่นเอง

            “ทานต่อเถอะ อย่าไปยุ่งกับเขาเลย” ปานศักดิ์ตักอาหารใส่จานให้หญิงสาวเพื่อดึงความสนใจของหญิงสาวไปอีกเรื่องทันที

            “คะ... น้องหนูไม่ยุ่ง แต่ก็อย่ามายุ่งกับน้องหนู และคนที่น้องหนูรักก็แล้วกัน” ชุติอรบอกออกไปด้วยน้ำเสียเอาจริงเอาจังเนื่องจากเธอยังคิดว่าทางบุณฑรีไม่ยอมละมือออกจากพี่ชายของเธออย่างแน่นอน เพียงแต่ว่าเธอไม่รู้ว่าทางบุณฑรีจะมาไม้ไหนนั่นเอง ส่วนเรื่องของเสี่ยอุดมเธอเองก็ไม่ได้คิดอะไรมากนักเนื่องจากเธอเองก็เห็นข่าวของเสี่ยอุดมตามหน้าหนังสือพิมพ์บ่อยไปเช่นกัน

ชุติอร กับปานศักดิ์จึงลงมือทานอาหารต่ออย่างเอร็ดอร่อยโดยที่ไม่ได้สนใจบุณฑรีกับเสี่ยอุดม โดยเห็นว่าในเมื่อบุณฑรีไม่ได้ก่อความเดือดร้อนให้เธอก็จะไม่เข้าไปยุ่งเรื่องส่วนตัวของทางบุณฑรีเช่นกัน จากนั้นทั้งสองคนก็พากันไปดูหนังและเดินเลือกซื้อของจนเป็นที่พอใจของชุติอร ปานศักดิ์จึงได้พาชุติอรไปส่งที่บ้าน




ขอติดชื่อตอนไว้ก่อนนะคะ ^__^



ทีละนิดนะคะ งานของพี่กันกำลังล้มทับพี่กันคะ

กลับมาอัพให้อ่านแน่นอนคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

127 ความคิดเห็น

  1. #126 ไวท์เลเบิล (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2553 / 16:37

    5555555555555555555555555555555555
    #126
    0
  2. #125 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 / 18:46
    แล้วก็ตกหลุมด้วยกันทั้งคู่เลย
    #125
    0
  3. #124 wenterzeit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2553 / 21:22
    อัพพพพพพพพพ น้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาคอยอยู่
    #124
    0
  4. #123 REBORNHIZ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2553 / 19:22
     อัพๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #123
    0