[E-book] Lust หรือจะถูกเพื่อนกิน [Wayward man SET]

ตอนที่ 1 : เธอถูกเพื่อนกินมื้อที่ 1 : ยักษ์เขี้ยวใหญ่ [100%] อัพครบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 501
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    4 ม.ค. 63


เธอถูกเพื่อนกินมื้อที่ 1 : ยักษ์เขี้ยวใหญ่


                Tangkwa’s talk

                “ยักษ์ เจ็บ!” ฉันเอ่ยปรามเพื่อนชายตัวโตกว่าด้วยน้ำเสียงติดฉุน เพราะเขากำลังกัดหัวไหล่เปลือยฉันจนชุ่มด้วยความเปียกชื้นน้อยๆ

                มาร้านเหล้าแต่บ่นหิวข้าว จะสั่งอาหารก็ไม่สั่ง นึกครื้นมากัดตลอด อยากถามว่าอร่อยนักหรือไงเนื้อคนเนี่ย

                ออกไป เป็นรอยเลยเห็นไหมว่าแล้วก็หยิบทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดตัวเอง เบ้าหน้าหล่อเหลาไม่ต่างจากคนในครอบครัวเขาผละออกห่าง ดวงตาเปล่งประกายความไม่พอใจ

                ถ้ามึงหิวขนาดนั้นก็ออกไปหาข้าวกิน ดื่มเหล้าตอนท้องว่างเดี๋ยวมันก็ปวดท้องเฟียส เพื่อนชายในกลุ่มพูดพลางเหล่หางตาไปยังทางออก ซึ่งถ้ายักษ์ออก ไม่รู้จะกลับเข้ามาอีกไหม นี่ก็ดึกแล้ว

                กูรอกินข้าวเย็นกับพ่อมึงพรุ่งนี้

                “หิวตายก่อนเฟียสว่าไม่จริงจังนัก พ่อของสองคนนี้เป็นเพื่อนกัน เฟียสเป็นลูกลุงฟาน ยักษ์เป็นลูกลุงเสือน้อย

                ตั้งแต่เข้ามหาลัยเที่ยวบ่อยเนอะกลุ่มเราอ่ะวัชโพล่งขึ้น

                เอาจริงพ่อทุกคนยกเว้นพ่อฉันเป็นเพื่อนกันหมดเลย แต่ก็ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองนอกคอก

                เออจริงเบสช่วยตอบ ใจดีเติมเหล้าให้คนในวง อยากเจอรัก มึงไม่ปล่อยออกมาบ้าง

                “นั่นดิ นี่ก็คลับพ่อมึงนะ เฟียสและทุกคนเห็นด้วย ยกเว้นคนเป็นพี่ชาย

                “กูไม่อนุญาต น้องกูยังเด็ก

                รักเป็นน้องสาวฝาแฝดของยักษ์ เกิดหลังไม่กี่นาทีเอง ผู้ชายตระกูลนี้จะหวงน้องสาวไปไหน ปัญญาอ่อน ทีตัวเองยังตะลอนๆไปทั่วตั้งแต่ยังไม่จบมัธยมปลายด้วยซ้ำ

                เฮ้อฉันถอนหายใจ มองสายตาแพรวพราวจากสาวหลายคู่จ้องผู้ชายโต๊ะนี้ตาเป็นมัน ไม่ไปกินหญิงล่ะคืนนี้ อุตส่าห์ได้ถุงยางแจกฟรีจากพี่เขา

                “ไม่เอา ขี้เกียจ พรุ่งนี้ค่อยเอาให้รักมันเอาไปเล่น ยักษ์กล่าวเสียงเรียบ ไล้ปลายนิ้วกับขอบแก้ว

                “เล่นอะไรฉันทำหน้างงกับประโยคกำกวม

                ไม่รู้ อาจจะเอาไปขัดรองเท้าแล้วเจ้าตัวก็ลอบยิ้ม มุมน่ารักที่มีแค่เพื่อนสนิทและครอบครัวเขาเท่านั้นที่ได้เห็น

                ว่าแต่ผู้ชายที่จับมือน้องนายวันนั้นเป็นแฟนเหรอฉันโน้มหน้าเข้าไปกระซิบกระซาบ เหลือบเห็นแววตาแข็งกร้าวขึ้น

                มันแค่มาจีบ ถ้าเจออีกจะเตะให้ไม่กล้ามาแตะรักอีกคอยดู

                จ้า พ่อคนหวงน้อง

                หิวก่อนจะหันมาบอกอีกครั้ง ไม่นานฟันคมก็งับลงมาบนไหล่ มุมนี้ในสายตาโต๊ะอื่น เหมือนยักษ์กำลังไซร้คอฉันเลย

                เปิดห้องไหมครับคุณยักษ์ลูกน้องของเขาที่คุ้มกันเราอยู่แนะนำ ทำเอาใบหน้าร้อนฉ่า ป่านนี้เรื่องชอบงับคงถึงหูพ่อแม่เขาแล้วมั้งเนี่ย

                ก็ดี

                “ยักษ์!” ฉันดุเสียงไม่ดังมาก หลบสายตากรุ่มกริ่มของเพื่อนคนอื่นๆ จับคู่เก่งชะมัด

                เอาน่ากวา นี่ก็ดึกแล้ว ไปนอนเป็นเพื่อนไอ้ยักษ์เหอะ ปล่อยมันกลับบ้านสภาพนี้แม่มันจะว่าเอาเฟียสโน้มน้าว เก็บของเตรียมกลับเหมือนกัน

                ก็ได้ แต่ฉันอยากกลับหอมากกว่า นายจะไปไหมล่ะประโยคหลังหันไปพูดกับเจ้าของคมเขี้ยว

                เห็นอย่างนี้แต่ก็สุภาพบุรุษอยู่บ้าง เขาเคยเล่าว่าสมัยประถมปลายถึงมัธยมต้นพ่อส่งไปเรียนอเมริกา ฝึกฝนภาษามากมายให้เก่งเหมือนพ่อ แน่นอนว่าตัวเองเสียบริสุทธิ์ให้เพื่อนร่วมชั้นผมทองไปตอนอายุสิบห้าเอ๊าะๆ รวมถึงไปทำงานและค้างบ้านเพื่อนผู้หญิงบ่อยๆจนกลายเป็นเรื่องปกติ

                เพราะฉะนั้นฉันถึงเชื่อใจให้ยักษ์มาค้างที่ห้องสองต่อสองบางครั้ง เขาไม่เคยยุ่มย่ามกับฉันเลยหากไม่เต็มใจ

                จะเปิดห้องอยู่ไหมครับลูกน้องคนเดิมเอ่ยถาม

                ปิด

                “ครับคุณยักษ์

                กูกลับแล้วนะ พรุ่งนี้เรียนเช้าวัชเป็นคนแรกที่เริ่มกลับไป ก่อนที่อีกหลายคนจะพร้อมใจกันลุกอย่างกับนัดหมายกันมา

                เดี๋ยวสิ แกล้งกันป่ะเนี่ยฉันชี้นิ้วพร้อมยิ้ม เห็นสีหน้าเก็บอาการไม่อยู่ก็แค่นหัวเราะ แหมๆ ทิ้งตลอด มโนว่าฉันกับโรคจิตเป็นผัวเมียกันหรือไง?”

                หลายครั้งก็เรียกเขาว่าโรคจิต เพราะนิสัยกัดบ้าง กอดแน่นจนหายใจไม่ออกบ้าง

                ไปนะทว่าก็ไม่มีใครสน พารอยยิ้มกรุ่มกริ่มลับหายไปจากมุมกำแพงอย่างรวดเร็วปานสายลม ทิ้งชายหญิงสองคนไว้ตามลำพัง

                ฉันรู้ว่าพวกนี้อยากให้ฉันกับยักษ์เป็นแฟนกันขนาดไหน แต่ดูเขาสิ ไม่ได้รักฉันสักหน่อย

                ไปได้แล้ว

                “อืม รถฉันเขากล่าว ยื่นกุญแจให้หน้าตาย มันเป็นการเซฟตัวเองอย่างหนึ่ง กลิ่นเหล้าเขาแรงนิดหน่อย ไม่แน่อาจกำลังมึน

                ตามมา เดินไหวใช่ไหม

                “ไหว แต่ต้องพยุง

                “อย่ามาสำออย น้ำหนักน้อยมากหรือไง

                “ถ้าไม่จับ เดี๋ยวผู้หญิงรอบๆนี่จะลากไปที่อื่นยักษ์พูดความจริง มันแทบจะทุกครั้งที่เขาถูกจับไปนัวเนีย ทำเอาฉันหมั่นไส้จนต้องชักสีหน้า อยากลองเอามีดตัดไอ้ที่อยู่ใต้กางเกงให้สูญพันธุ์ไปซะ

                พยุงก็พยุงฉันยอมตลอด ยอมเพราะแอบรักนี่แหละ

                ทว่าในจังหวะที่พากันเบียดเสียดผู้คนจนมาถึงประตูหน้าคลับ มือของเขาก็บังเอิญมาถูโดนขาอ่อน ทำให้ต้องชะงักกึกชั่วขณะเพื่อไล่อาการขนลุก

                โทษที ต่อไปอย่าใส่สั้น

                “นี่มันสถานบันเทิง ไม่สั้นก็ไม่รู้จะใส่อะไร

                “งั้นก็อย่าใส่เลยดีกว่า

                “...”

                “...หมายถึง เปลี่ยนเป็นเดรสแทนก็ไม่เลว ลองใส่เห็นสักครั้งสิแตงกวา พี่ยักษ์รอดูพูดเฉยๆไม่ได้ ต้องกระซิบชิดใบหู

                ขนลุก! เอาหน้าออกไปห่างๆฉันว่าพลางดันหน้าคมคายออกไป เสียงท้องร้องกับแรงกัดแผ่วเบากลับมาอีกครั้ง เอาเป็นว่าจะพาไปหาของกินก่อนกลับหอละกัน

                หิว

                “รู้แล้ว อย่ากัด

                เร็ว ถ้าไม่รีบจะกินหัวเธอตรงนี้

 

                ครึ่งชั่วโมงต่อมาก็มาจบที่การซื้ออาหารเซเว่นกลับมาทานในห้อง อุตส่าห์วนรถตั้งนานตึคนเอาแต่ใจไม่ถูกใจสักอย่าง

                ฉันอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อย มองตามแผ่นหลังเปลือยเดินออกมาทานอาหารที่อุ่นทิ้งไว้ก่อนไปอาบน้ำ ในเวลานี้ยักษ์ดูหิวจัด รวมถึงง่วงด้วย ดวงตาเขาจึงปรือเต็มทน มองแล้วเซ็กซี่ไปอีกแบบ

                มองไรกวา

                “เปล่า แค่มองกดดันให้รีบไปใส่เสื้อ แอร์เย็นขนาดนี้เกิดมาป่วยในห้องฉันใครจะลากไปหาหมอ

                “เธอ

                “ไม่เอา หนัก!” ฉันทำเป็นบ่น แต่สายตาก็แอบมองกล้ามหน้าท้องแน่นๆ นี่ถ้าไม่ติดว่าสนิทกันเป็นเพื่อนมานานคงจับปล้ำไปหลายครั้งแล้ว

                ยักษ์เป็นคนมีไหวพริบ ดีกรีลูกชายหนึ่งในสองเสือเชียว พ่อทูนหัวของเขาหรือลุงเป็นอดีตนักเลง ส่วนพ่อแท้ๆเป็นนักเลงที่วางมือก่อนคนเป็นพี่ชายฝาแฝด

                เพราะฉะนั้นหากมองนานเกินไปจะถูกจับได้ไม่ยาก ต้องแอบเหล่เท่านั้น

                มองหน้า ไหล่ อก หน้าท้อง หรือเป้า...

                “ยักษ์!!!”

                ฉันหน้าแดงลามถึงใบหู รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้า เขาสนุกมากที่ได้ปั่นหัวคนสำเร็จ

                มองอะไร ไม่เชื่อว่ากดดันให้ใส่เสื้อ

                “มองเป้า จบไหม

                “กล้ามอง ก็กล้าให้จับ

                “โรคจิตไม่มีใคร...

                หมับ!

                “กรี๊ดดด ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้!” ฉันกรีดร้องเสียงไม่ดังมากนัก เอามือที่แตะโดนบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สมควรมาถูๆกับผ้า ยักษ์หัวเราะในลำคอ ทิ้งกล่องอาหารลงถังขยะและดื่มน้ำเปล่าตาม

                ก่อนจะเดินหน้าทนทิ้งตัวนอนบนเตียงขนาดสามฟุต ซึ่งเขาตัวใหญ่ พื้นที่เลยน้อยลงไปถนัดตา

                เจ้าของห้องนอนบน นายน่ะลงไปที่พื้น

                “ไม่เอา

                “ยักษ์!”

                “ไม่เอา

                “งั้นก็เขยิบ

                “พรุ่งนี้จะซื้อเตียงใหม่สักสิบฟุตมาให้เขากล่าวอย่างใจป้ำ แต่ช่วยดูความกว้างของห้องนอนซะก่อนเถอะ หอนักศึกษาแคบนิดเดียว

                รู้แล้วว่ารวยว่าพลางถอนหายใจ หัวเริ่มมึนประท้วงให้นอน จึงก้าวขึ้นเตียงและล้มตัวอยู่ข้างๆ มันอึดอัดนิดหน่อยกอปรกับกลัวตกเตียง อ้อมแขนแกร่งเลยตวัดมากอดไว้ราวกับนกรู้

                พรุ่งนี้จะมานอนอีก

                “กรุณาขนเตียงส่วนตัวมาปูพื้นด้วย แต่นายมีนัดทานข้าวกับครอบครัวนี่

                กินเสร็จก็มา ไม่ได้ไกล

                “แล้วแต่เถอะ ง่วง...เลิกคุย

                “ไม่เอา คุยก่อนยักษ์ประท้วงโดยการกระชับแรงกอด มันแน่นจนต้องถีบให้ไปไกลๆ ทว่าเขาไม่เคลื่อนสักนิดเดียว

                ยักษ์...พอ

                “เธอเคยช่วยตัวเองไหม

                “อะ...อะไรนะฉันถาม ไม่ค่อยเชื่อหูตัวเองเท่าไหร่ สมองก็คิดไปด้วยว่ากำลังพูดส่อไปทางไหน รวมถึงกำลังพูดเล่นหรือถามจริงจัง

                เซ็กส์กับผู้ชายสักคน

                “...”

                ยิ่งโต ก็ยิ่งมีความคิดอกุศลเวลานอนด้วยกัน เธอคิดเหมือนฉันไหมแตงกวา

                เขาพูดออกมาตามที่ตัวเองคิด สังคมอเมริกาสมัยเขาไปเรียนตั้งแต่ประถมปลายถึงมัธยมต้นหล่อหลอมความกล้าแสดงออก

                ใช่ ฉันคิด เพราะฉันชอบเขา ความรู้สึกผู้หญิงมันละเอียดอ่อน ช่วงวัยรุ่นเป็นช่วงอันตรายต่อการหวั่นไหวในเพศตรงข้าม กว่าจะรู้ตัวก็หลงจนโงหัวไม่ขึ้น

                โง่จริงแตงกวา แกมันไม่ระวังตัว

                ผู้ชายหมกมุ่น ถ้าไม่นอนจะจับไปตัดทิ้งให้หมด

                “กวา

                “ฉันง่วงแล้วพูดไปก็หลับตา เชื่อเถอะว่าในความมืดจะทำให้หลับลึกได้ไม่ยาก

                กลิ่นสบู่โชยแตะจมูกในระยะประชิด ฉันลืมตาอีกครั้งและกวาดมือจะตีคนข้างกาย แต่มือโดนคว้าหมับเข้าเสียก่อน และพอปรับสายตาได้ก็เห็นร่างยักษ์ตัวเท่าหมีคร่อมอยู่บนตัว

                จริงจัง?” ฉันถามคำถาม

                อืม คาใจ อยากมีอะไรด้วย

                “ยักษ์ ฉันไม่ใช่สาวผมบรอนด์ของนาย คนเอเชียเขาหวงตัว อยู่มานานก็น่าจะรู้ดี

                “ผมดำก็เคย ผมน้ำตาลก็ได้มาแล้ว

                “...”

                “เป็นเพื่อนกันก็มีเซ็กส์ได้

                “ไม่...

                “สนุกนะ

                ไอ้ยักษ์โรคจิต! ให้ตายเถอะ

                ฉันบอกว่า...พูดยังไม่ทันจบก็โดนแทรกซะก่อน และประโยคต่อมาของเขาก็ทำให้ลังเลครั้งใหญ่

                มีงานต้องไปช่วยพี่ที่อเมริกา ถ้าโชคร้ายก็ต้องดรอปเรียนสักเทอม หรือสักปี

                ใจมันหายวาบ คิดถึงตอนเขาหายหน้าไปก็แทบหยุดหายใจ ที่ผ่านมาฉันเสพติดจนขาดเขาแทบไม่ได้แล้ว อีกอย่างเรื่องเรียนมันไม่ใช่ปัญหาเลย เราเรียนคณะสถาปัตย์ คนมีความสามารถแบบยักษ์ไม่เรียนยังทำงานได้

                เรียนที่ว่าหนัก งานเยอะที่ใครก็ต่างเครียด เขายังบอกมันสบายกว่าช่วยพ่อทำธุรกิจเป็นไหนๆ

                ถ้าไม่ชอบเซ็กส์ก็ไม่ว่า ฉันเข้าใจวัฒนธรรมของที่นี่ แค่บอกไว้เผื่อใจตรงกัน

                เผื่อใจตรงกัน...เหรอ





TALK : ถ้าชอบก็ไปกดติดตามกันด้วย แล้วถ้าไม่อยากพลาดอัพเดทก็อย่าลืมไปกดไลค์เพจเกลนะ ช่วงนี้เปิดเทอม มีเรียนแน่นมาก ทั้งปกติกับเรียนพิเศษ อาจจะมาอัพช้าแล้วแต่เวลา

TALK 2 : บางทีเกลอัพไม่เยอะมันจะไม่แจ้งเตือน ถ้าไม่อยากพลาดก็ไปกดติดตามเพจไว้นะคะ

เกลอัพเดททุกครั้งที่อัพ








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น