ลิขิตหัวใจ...นายยมทูตที่รัก e-book

ตอนที่ 15 : จูบแรกของยมท

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    6 พ.ย. 61

ลับร่างบอดี้การ์ดทั้งสี่คนแล้ว  แอนโทนี่ก็อุ้มน้องเข้ามาในห้องของเธอ ค่อยๆวางร่างเล็กลงบนที่นอนหนานุ่ม สักพักก็นึกขึ้นได้ว่าเธอยังไม่ได้อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย แต่ถ้าจะทำเองเขาก็ไม่กล้าหรอก 

"เอายังไงดีวะ แม่บ้านก็ไม่มีสักคน งั้นก็ปล่อยให้นอนทั้งแบบนี้ละกัน"

ด้วยความระเบียบจัดและรักสะอาด สุดท้ายจึงตัดสินใจทำเพียงเช็ดเครื่องสำอางบนใบหน้าน้องสาว เสร็จแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมให้ ก้มลงจุมพิตหน้าผากสวยแผ่วเบา

"กุ๊ดไนท์ครับ"

เมื่อแอนโทนี่กลับออกไปแล้ว ยมทูตก็ปรากฎตัวนั่งบนที่นอน มองใบหน้าสวยนอนหลับตาพริ้มด้วยความรู้สึกหลากหลาย 

"อืม..." แคทเธอรีนพลิกกายขยับไออุ่น ด้วยความที่ไม่รู้ว่ามียมทูตนอนชันศีรษะมองตนอยู่ จึงเอื้อมมือไปกอดเอวสอบ เพราะคิดว่ามันเป็นหมอนข้างที่เธอมักจะใช้ยามหลับนอนจนชิน

'อืม ทำไมหมอนข้างวันนี้อุ่นจัง' คิดแล้วจึงปรือตาขึ้นมามองช้าๆ

"ยมทูตสุดหล่อเองเหรอคะ เกรซฝันอยู่หรือเปล่า ทำไมมันเหมือนจริงจัง" แคทเธอรีนเพ้อเสียงยาน ยกมือขึ้นแตะแก้มนั้นเบาๆ คล้ายกำลังพิสูจน์ว่านี่คือความจริงหรือแค่ฝันไป

"เมาก็นอนซะ!" มือใหญ่เลื่อไปจับมือเล็กบนแก้มตน ก่อนจะวางมือนุ่มลงบนเตียงด้วยสายตาอ่อนโยนผิดกับน้ำเสียงอย่างชัดเจน

"สุดหล่อคะ นี่ในฝันของฉันนะ ขอล่ะ...อย่าเย็นชาใส่ฉันเลยได้ไหม นะ"

"แบบไหนถึงไม่เย็นชาล่ะ"

"หื้ม แค่นี้ก็ไม่รู้เหรอคะ" ดวงตากลมโตจ้องมองดวงหน้าคายตาแป๋ว ไม่เข้าใจว่าที่เขาถามเป็นเพราะไม่รู้หรือตั้งใจจะปั่นหัวเธอกันแน่ เมื่อเห็นเขาเพียงสบตาเธอนิ่งเงียบจึงถามต่อทันที

"คุณ ถ้าในฝันฉันจะทำอะไรก็ได้ใช่ไหมคะ"

"หื้ม?"

ในขณะที่หญิงสาวกำลังชั่งใจตัวเองอยู่นั้น ในหัวก็ตีกันวุ่นวายไปหมด อยากจะทำตามความรู้สึกแต่ก็กล้าๆกลัวๆ ใช้เวลาตัดสินใจไม่นาน ร่างเล็กก็พลิกตัวนอนคว้ำหน้า โดยใช้แขนทั้งสองข้างรองไว้ด้านใต้ เพื่อให้ใบหน้าตนอยู่ระดับเดียวอีกคน

'เอาน่าคงไม่เป็นไร ก็นี่มันในฝันของเธอนะ...ไม่มีใครรู้หรอก'

หลังตัดสินใจได้ หัวใจของเธอก็เริ่มเต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เพียงเท่านั้นมันยังกลิ้งไปมาคล้ายตื่นเต้นจนอยู่ไม่เป็นสุข

แคทเธอรีนเงยหน้าขึ้นมาสบดวงตาสีนิล จากนั้นก็ยื่นหน้าเข้าใกล้ช้าๆ กระทั่งอีกคนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของมนุษย์ เสียงทุ้มจึงรีบเอ่ยแทรก

"ใกล้เกินไปแล้วนะ" ขณะถาม สายตาคมจึงสังเกตเห็นใบหน้าหวานแดงสุกยิ่งกว่าผลตำลึง เขามองอาการเหล่านั้นอย่างไม่เข้าใจ แต่พอเวลาผ่านไปไม่ถึงห้าวินาที สัมผัสแผ่วเบาที่เกิดขึ้นบริเวณริมฝีปาก ก็ทำให้เขาเบิกตาโพลงทันที

"คุณ!" ยมทูตหนุ่มชะงักงัน มองใบหน้าหวานเคลื่อนออกห่างราวกับภาพสโลโมชั่น

 เธอตกหลุมยมทูตแล้วใช่ไหม...ใช่ไหมยัยเกรซ...ถ้าไม่ใช่แล้วทำไมถึงรู้สึกดีแบบนี้ล่ะ...ความรักทำให้โลกสดใส...มันเป็นอย่างนี้เองเหรอเพิ่งเข้าใจ ถึงแม้จะจูบเขาแค่ในฝัน แต่มันก็ทำให้รู้ว่าเธอหลงรักยมทูตเข้าให้แล้วแคทเธอรีนหลับตาคิด ก่อนจะมุดหน้าเข้ากับอกแกร่งอย่างรวดเร็ว

"จูบเหรอ..คุณจูบทำไม!?"

"เอ่อคะ คือว่า...เกรซเอ่อ..." ‘ทำไมพูดไม่ออกนะ

"ถ้ายังไม่ตอบจะไปแล้วนะ!" ได้ยินประโยคนี้ มือเล็กก็รีบสวมกอดเอวสอบไว้แน่น จนชายหนุ่มเผลอยิ้ม และลืมนึกถึงความจริงที่ว่า หากยมทูตรู้สึกผูกพันกับมนุษย์เมื่อใด อำนาจมืดดำที่อยู่ในตัวจะเรียกความตายไปหามนุษย์ผู้นั้น

"ฉันชอบ...คุณ" สิ้นเสียงหวาน ทั้งห้องก็ตกลงสู่ความเงียบในบันดล ดวงตาคมก้มมองศีรษะทุยเล็กน้อย ไม่นานก็เอ่ยถาม เมื่อเห็นว่าร่างที่ซบอกตนอยู่นั้นตอนนี้นอนนิ่งไปแล้ว

คุณหื้ม หลับไปแล้วเหรอมือใหญ่จับแขนเล็กออกจากเอว ขยับตัวลุกมายืนข้างเตียง เขายืนมองคนบนนั้นไม่นาน ก็ก้มจัดท่าทางให้เธอนอนสบายมากขึ้น

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

159 ความคิดเห็น