[จบบริบูรณ์] Fic 9 Satra : จองจำอสุรา [มารตา x ทารคา]

ตอนที่ 33 : เบื้องหลังกองถ่ายจองจำอสุรา : ตอน ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 554
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    14 ส.ค. 61

Daraka Says.


วันถ่ายทำวนกลับมาถึงอีกครั้ง สำหรับผมที่วนเวียนคิดมากแล้วมันเหมือนเวลาหมุนเร็วกว่าทุกทีทั้งที่เว้นระยะห่างจากการถ่ายทำแต่ละครั้งไปร่วมสัปดาห์ ผู้กำกับยอมเลื่อนวันถ่ายทำให้เพราะเห็นว่าร่างกายผมพักฟื้นไม่ไหว

จะไหวได้ไงเจอเอาติดต่อกันขนาดนั้น...ไอ้คนเขียนบทมันไปอดอยากปากแห้งมาจากไหนวะ!

ตอนนี้การถ่ายทำคืบหน้ามาถึงสี่ห้าตอนแล้ว และบทมันหนักหนาชวนกระอักจนผมต้องเสียเวลาพักฟื้นร่างกายอยู่หลายวันกว่าจะถ่ายทำฉากต่อๆไปได้

ครั้งแรกผมโดนขึงพืดกับเสา เป็นนักโทษที่ถูกจอมกษัตริย์ยักษาองค์ใหม่พิพากษาด้วยกามราคะ

ครั้งที่สองหนักหนากว่า ผมโดนมารตาเจ้าเดิมขยำขยี้เละเทะกลางตำหนักซ่อนชู้ในนครคีรีกัณฑ์

ครั้งนั้นมันเหิมเกริมขนาดยัดด้ามพระขรรค์เข้ามา จริงๆมันไม่มีฉากนี้หรอกแต่ไอ้มารตามันเล่นของมันเอง ที่เลวร้ายกว่าคือเหมือนคนเขียนบทกับผู้กำกับจะชอบฉากนี้มากจึงไม่สั่งคัทปล่อยให้ผมดิ้นพล่านปางตาย!

จะตายก็ไม่ได้ตายง่ายๆสำหรับกองถ่ายนี้ ประกันชีวิตหลายล้านที่ผมได้มันไม่ได้ช่วยให้ผมอุ่นใจเลย ไอ้รถพยาบาลที่จอดรอสแตนด์บายกลางกองก็ไม่ช่วยห่าอะไรพอกัน คือ...เอาเมรุมาตั้งไว้ยังเข้าท่ากว่าถ้าจะเขียนบททำร้ายเทหะยักษากันขนาดนี้

นอกจากเรื่องในกองเรื่องนอกกองก็ร้อนระอุไม่แพ้กันเมื่อไอ้เด็กเวรมารตาขยันหาเรื่องให้ผมโดนข่าวฉาวไปพร้อมๆกับมัน แม้ว่าพี่ศรีจะกุข่าวว่าเราสนิทกันมานานแสนนานจนผมจำไม่เห็นได้ แต่เหมือนสาววายจะไม่หยุดจิ้นเพราะมารตาเล่นเทียวรับเทียวส่งผมแทบทุกครั้งที่เข้ากองด้วยกัน ชนิดที่ผมประหยัดค่าน้ำมันรถไปได้เป็นปีเลย

จะว่าดีมันก็ดีจะว่าเลวก็แม่งเรื่องเดิมๆคือมันขยันแกล้งผมเหลือเกิน มันเป็นเด็กจกเปรตที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมาเลย ผมทนไม่ไหวกับการแกล้งถึงเนื้อถึงตัวของมันจนถึงขั้นอยากออกปากด่าแต่พอเจอสายตาเว้าวอนแสนซื่อของมันผมก็พ่ายแพ้ทุกทีทั้งที่รู้ว่ามันตอแหลด้วยนะแต่ใจแม่งก็อ่อนอะบ้าฉิบหาย!

คือมันจะไม่อะไรเลยหากมันไม่มาแกล้งผมขนาดนี้แล้วเดินลอยหน้าลอยตามีข่าวกับบุหงาทุกวัน! ผมอยากจะคิดว่าสิ่งที่มันทำก็แค่หมาหยอกไก่ทั่วไป อยากจะคิดแค่นั้นจริงๆแต่บางครั้งสายตามันก็ฉายชัดถึงสิ่งที่มากกว่านั้นแต่ผมคิดเกินเลยไม่ไหว

ก็ผมเป็นผู้ชาย...ถึงจะเล่นหนังโป๊เกย์แบบไม่ได้ตั้งตัวแต่ก็ยังเป็นผู้ชาย

ถึงแม้จะโดนเอาไปแล้วก็ยังเป็นผู้ชาย!

ผมจะมาโดนผู้ชายด้วยกันเองปั่นหัวไปพร้อมๆกับการเฉิดฉายมีข่าวกับว่าที่แฟนมันไม่ได้ มันน่าสมเพชเกินไป!

“เฮ้อ…” ผมนั่งหัวฟูอยู่บนเตียง นาฬิกาบอกเวลาเก้าโมงเช้า ทางกองนัดสิบเอ็ดโมงแปลว่าผมยังมีเวลากลิ้งไปมาเล่นอีกชั่วโมงกว่าๆค่อยลุกไปอาบน้ำก็ยังทัน

ผมม้วนตัวใต้ผ้าห่ม ใส่บ็อกเซอร์ตัวเดียวนอนเพราะขี้ร้อนแม้ว่าจะเปิดแอร์ถึงยี่สิบองศาแล้วก็ตาม

ผมเริ่มหยุดกลิ้ง ปล่อยให้ร่างกายเห่อร้อนไปกับการอบซาวด์หน้าด้วยผ้าห่ม ที่ผมทำ...เพราะผมอยากให้ร่างกายมันมาร้อนเพราะความอบอ้าวด้านนอกไม่ใช่เรื่องลามกจกเปรตที่ผมฝันถึง

ผมฝันเปียก…

ถึงผมจะจำไม่ค่อยได้ว่าฝันถึงอะไรแต่ตื่นมาเจอคราบน้ำเหนียวเหนอะขนาดนี้ก็ไม่ต้องคิดให้เสียหัวแล้วล่ะว่าฝันทำนองไหน

แต่...ประเด็นมันอยู่ที่คนที่ผมฝันถึงต่างหาก จะไม่อะไรเลยถ้าไม่ใช่ไอ้เด็กเวรมารตานั่น!

“บ้าฉิบ” ผมซุกหน้าลงกับผ้าห่มหนา หลับตาแน่น

ผมเผลอฝันถึงมันได้ยังไงวะ ต้องเป็นเพราะบทบาทที่เล่นแน่ๆ ผมต้องตั้งสติสิ จะปล่อยให้มันเข้ามามีอิทธิพลกับผมขนาดนี้ไม่ได้!

หากแต่ยิ่งคิดสมองผมกลับยิ่งนึกย้อนไปถึงบทร่วมรักที่ถึงพริกถึงขิงเสียจนผมลืมไม่ลง

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ผมสอดมือเข้ามาในกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเอง เหมือนร่างกายมันไม่ตอบสนองต่อคำสั่งสมองไปแล้ว มันต้องการเพียงปลดปล่อยความร้อนลุ่มเพียงเท่านั้น

ผมยังจำสัมผัสของมารตาได้...

“อา…” ฝ่ามือผมค่อยๆโอบคลึงเต็มลำแกนกายตัวเอง มันขืนตึงเป็นไตแข็งราวกับอารมณ์พุ่งถึงขีดสุดตั้งแต่สมองเผลอเรอนึกเรื่องเก่าๆ ผมลูบควงมันช้าๆเพื่อระบายความอัดอั้นนี้

ในหัวสมองมีแต่สิ่งที่มารตาละเลงเล่นต่อร่างกายผม

ผมต่อต้านมันไม่ได้...ผมทำอะไรไม่ได้เลย

มันแปลกไปหมด...แต่มันรู้สึกดีชะมัด

“ฮ่...อะ” ผมกัดปาก หลับตาแน่น ขดตัวงอเป็นกุ้งตอนความเสียวซ่านที่ปลุกปั้นเองเริ่มพุ่งทะยานสูง

‘จงจำไว้ว่าร่างกายของพี่ชอบรสสัมผัสใด…’

แว่วเสียงมารตาในบทบาทจอมยักษาแล่นปราดเข้ามาในหัวผม

“อ๊ะ…มารตา” ผมระบายทุกอย่างออกมาเป็นเสียงกระเส่า

ผมจัดการช่วยตัวเอง รัว เร็วขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งทะยาน และวินาทีที่ใกล้ถึงฟากฝั่งนั้น…

แอ๊ดดด

บานประตูที่ควรจะล็อคอย่างดีกลับเปิดออกเผยให้เห็นร่างของคนที่อยู่ในห้วงความคิดผม

“มะ...มารตา?!” ผมผวา กลิ้งถอยหลังจนเกือบตกเตียงดีที่คว้าหมอนข้างเอาไว้ทัน ในมือเด็กนั่นมีคีย์การ์ดสำรองของเจ้าของคอนโด

ประเด็นที่ว่ามันไปได้ของพรรค์นั้นมายังไงปัดตกไปทันทีเมื่อผมมองตามดวงตาอึ้งๆของมัน

นัยน์ตาสีน้ำข้าวปราศจากคอนเเทคเลนส์จรดจ้องดวงหน้าแดงเถือกของผม ก่อนจะค่อยๆไล่นลงมาดูฝ่ามือที่มันยังคงกอบกุมช่วงแกนกายซึ่งเริ่มมีน้ำใสเอ่อรื้นออกมา

แม่ง...แม่ง! แม่ง! หวังว่ามันคงไม่ได้ยินอะไรนะ!

“เอ่อ...คือ…” ผมคิดอะไรไม่ออก ได้แต่คว้าหมอนหนุนมาปิดน้องชายตัวเอง คว้าผ้าห่มที่ร่วงกราวด์เต็มพื้นมาปิดซ้ำอีกทีแต่เหมือนจะช้าไปกว่าการปิดประตูและสาวเท้าเข้ามาถึงตัวผมของมารตา

เพียงเสี้ยววินาทีมันก็มายืนค้ำหัวผม และอีกไม่กี่วิต่อมาซึ่งผมยังไม่ทันได้ตั้งตัวมันก็กอดซ้อนมาจากทางด้านหลังและช้อนตัวผมขึ้นนั่งตักมัน มารตาเอาคางวางเกยบนไหล่แล้วออกแรงล็อคเอวผมไว้แน่น

เกิดเดธแอร์ได้ไม่นานเสียงกระซิบทุ้มต่ำของมันก็ทำเอาผมขนลุกซู่

“เรียกหาผมเหรอ?” คำถามที่ตอบทุกความสงสัยในใจทำให้ผมยิ่งหน้าแดงก่ำ

มันได้ยิน...มันได้ยินที่ผมครางชื่อมัน บ้าจริง!!!

“มะ...มึงมาได้ยังไงแล้ว…อื้ออ” ผมละล่ำละลั่กถามพยายามแกะมือปลาหมึกของมันแต่ไม่เป็นผล มือไม้ที่สั่นอยู่แล้วสั่นมากกว่าเดิมเมื่อกกหูถูกจรดจูบแล้วขบกัด มันใช้ปลายลิ้นหยอกเอินและซุกไซร้ต้นคอผมไปพร้อมๆกับการตอบคำถาม

“ลูกสาวเจ้าของหอเธอเป็นแฟนคลับผมพอดีเลยขอคีย์การ์ดสำรองมาง่ายหน่อย…”

ยัยเจน! ยัยหนูผีทำไมถึงทำแบบนี้ ยัยเด็กไม่รักดีปล่อยคนภายนอกเข้ามาพื้นที่ส่วนตัวผู้อาศัยได้ยังไง ผมจะฟ้องร้องคอนโดให้แม่งฉิบหายเลยดีไหมเนี่ย!

“มึงมาทำไม...อึก” ผมยังคงพร่ำถามเมื่อขืนสู้แรงมันไม่ไหวจึงได้แต่เอาเล็บจิกแขนที่โอบรัดเอวผมไว้ แต่ตอนนี้มารตามันเริ่มลามมามาคว้าหลังมือผมมากุมแน่นจากนั้นก็เอามาโอบรอบแกนกายที่ยังไม่เสร็จสมของตัวผมเอง มันใช้แรงที่มากกว่าขืนบังคับให้ผมใช้มือช่วยเหลือตัวเองต่อหน้ามัน

“ผมมารับพี่ไปกองถ่ายด้วยกัน”

“มารตา!...อ่” ผมเริ่มตวาดแต่ก็ไม่ดังมากเพราะกลัวข้างห้องได้ยิน จึงได้แต่พิงศีรษะเข้ากับอกมัน ความร้อนที่สุมกลับเข้ามาทำให้ผมตกที่นั่งลำบาก ตอนนี้ผมกลายเป็นหนูลากเลื่อนต้องขยับตามแรงลากถูของมารตา หรือบางทีมันอาจแค่โอบมือผมไว้เบาๆแต่เป็นผมเองที่ขยับขึ้นลงตามแรงปรารถนาก็ได้

ผมไม่รู้...ไม่รู้อะไรเลยจริงๆ

“อ๊ะ...ฮ่ มะ...มารตา” ไม่รู้ว่าผมกำลังเรียกมันเพราะจะด่าหรือเพราะละเมอถึง หัวสมองผมขาวโพลนไปหมด ส่วนล่างเริ่มเชิดแอ่น ฟันขบกัดเสียดสีกันจนเกิดเสียง

ความร้อนชื้นที่ส่วนปลายเปรอะมือเราทั้งคู่ ผมได้ยินเสียงดูดชิมลาดไหล่และเสียงหอบกระเส่าของตัวเองดังพอๆกับเสียงเครื่องปรับอากาศ

ท้ายที่สุด…

“อึ่?!...อ่” ผมกระตุกเกร็งอย่างหนักก่อนปลดปล่อยออกมาเลอะเต็มบ็อกเซอร์และกางเกงมารตา เสียงหัวเราะเบาๆยังเคล้าเคลียแถวกกหูผมแต่ผมกลับทำได้แค่แยกเขี้ยวใส่เท่านั้น ไม่ทันที่ผมจะได้รวบรวมลมหายใจผมก็ถูกเชิดหน้าขึ้นจนใบหน้าหงายแหงน ศีรษะวางบนไหล่กว้างจากนั้นมารตาก็โน้มใบหน้าลงมาจรดจูบแนบแน่น ลิ้นเราเคลียสอดประสานจนไม่เหลือช่องว่าง

ปึด

ผมได้ยินเสียงซิปกางเกงรูดลง ผมใส่แค่บ็อกเซอร์ดังนั้นมันต้องเป็นยีนส์เนื้อดีของมารตาซึ่งตอนนี้ชุ่มฉ่ำจากทั้งน้ำหล่อลื่นและคราบกามราคะของผม

“อื้อออ...อึก!” ผมรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่เสียดสีเข้ามาในมือ สักพักของใหญ่โตนั้นก็ถูกฝ่ามือมารตาจับยัดมาในมือผมพร้อมกับการใช้ผมเป็นตุ๊กตาชักลากเลื่อนช่วยเหลือมันบ้าง

ผมไม่ได้ขอให้มันมาช่วย...ละ...แล้วทำไมมันต้องมาเอามือผมไปช่วยมันด้วยวะ!

ผมตั้งใจจะบี้น้องน้อยของมันให้แหลกคามือแต่ปลายลิ้นร้อนชื้นที่กวาดเข้ามาตักตวงลมหายใจในโพรงปากผมก็พรากทุกความตั้งใจไปจนหมด

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่กันที่รสจูบมันทาบสนิทขึ้น เพราะฝ่ามือของผมที่รั้งท้ายทอยมันลงมาหา แรงส่งตรงชักขึ้นลงจากมือผมเองก็ไม่ได้ลดความเร็วลง มันเพิ่มมากขึ้นด้วยซ้ำเมื่อมีน้ำหล่อลื่นของและคราบคาวเป็นตัวช่วย

มารตาครางต่ำในลำคอ ดวงตาพร่าเบลอของผมเห็นเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นตามใบหน้ามัน มารตากำลังทรมาน

ผมไม่ได้สงสารมัน…

ผมพร่ำบอกตัวเองตอนตอบรับจูบเร่าร้อนนั้นไปพร้อมๆกับการช่วยชักฝ่ามือขึ้นลงเพื่อให้คนที่กำลังอดกลั้นได้ปลดปล่อย

คิ้วผมเริ่มขมวดมุ่น คราบน้ำใสไหลเยิ้มจากส่วนปลายกายของมันบ่งบอกว่ามันใกล้ถึงจุดและไม่กี่นาทีต่อจากนั้น

พรวด!

น้ำสีขาวขุ่นพุ่งพรวดออกมาจากแกนกายมารตา มันเปรอะเลอะเข้ามาเต็มแผ่นอกลามมายังพวงแก้มของผม

“อื้อ…” มารตาขบเม้มฝังเขี้ยวย้ำเป็นครั้งสุดท้ายตอนที่มันปลดปล่อยเสมือนมันหาที่ระบาย มันทำให้ผมนิ่วหน้าไปเพราะความเจ็บปวดแต่ร่างกายผมกลับชินชาไปแล้วเพราะบทบาทที่ได้รับในช่วงนี้

ว่าแต่...ผมว่าไงนะเมื่อกี้ ผมชินกับสัมผัสของมารตาแล้วงั้นเหรอ

ไม่!! บ้าจริง ไม่จริงโว้ย!

“.....” ผมใช้มือข้างที่ยังโอบรั้งท้ายทอยจิกผมที่ย้อมขาวของมารตาทันทีที่มันกระตุกยิ้มขำ

หมั่นไส้นัก...ผมยอมช่วยมันไปได้ยังไงเนี่ย!

มันมองหน้าผมด้วยแววตาอ่อนลง สักพักก็ก้มลงมาจุมพิตเบาๆไร้การล่วงล้ำ ผมได้แต่มองการกระทำนั้นอย่างสงสัย

“ถือว่าเป็นค่าขับรถเช้านี้แล้วกัน”

“เหอะ” ผมมองดุคนที่ชักจะหาเศษหารือกับร่างกายผมจนเกินพอดีแล้วพยายามแกะมือปลาหมึกนั้นออก คราวนี้มารตายอมปล่อยง่ายๆ ผมลุกพาขาสั่นๆของตัวเองไปหยิบผ้าขนหนูผืนประจำมาพาดบ่าและอีกผืนโยนให้ไอ้สารถีจำเป็น

มารตารับและมองกลับมาอย่างสงสัย ผมจึงต้องแถลงไขด้วยเสียงห้วนๆ

“มาสิ...มาอาบน้ำจะสายอยู่แล้วเนี่ย”

ผมจะทำเป็นไม่เห็นว่ามันยิ้มกว้างเหมือนได้เพ็ดดีกรีแล้วกันนะ


-------------------------------------------------------------------------------------------


มาลงเพิ่มอีกตอนแล้วฮะ จะลงเนื้อหาไม่จบนะฮะบอกไว้ก่อนเลย มีเนื้อหาทั้งหมด 8 EP. รวมบทส่งท้ายและบทนำก็เป็นสิบ ที่เหลือใครสนใจไปตามอ่านในรวมเล่มเอาเอง กำหนดไว้คร่าวๆคือจะเปิดพรีล่วงหน้าพร้อมกับรีปริ้นฟิคเล่มหลักจองจำอสุราในวันที่ 24 ส.ค นี้ บอกได้คำเดียวปกสวยมาก มาก มากเว่อร์ตอนนี้ยังไม่เสร็จ เสร็จแล้วจะเอามาอวดจ้ะ

ฝากเม้นติชมเหมือนเดิมหนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจนะฮะ

#กองถ่ายจองจำอสุรา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

395 ความคิดเห็น

  1. #362 ammykjd (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 19:25
    มันแบบ อ้ากกกกกกกก ทารคาาาาาาาาาาาาา งึ้ยยยย
    #362
    0
  2. #361 MILK_FIGHTER (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 16:06
    แง๊ๆๆๆๆๆ กรี๊ดดดดดด ฮือๆๆๆๆๆๆ อธิบายอารมณ์ไม่ถูก มันดีจริงๆเลยยย
    #361
    0
  3. #360 'นมชมพู' (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 15:20
    กรี้ดดดดดดดดดดดด ชักจะเอาใหญ่แล้วนะมารตาาาา พี่ทารคาก็มาฝันบ้าบออัลไลลลลล เลาเขินนะะะะะ ฮรุกกกกก /รอสั่งฟิคจ้าาาา ไม่ไหวแร้วววววว อยากอ่านทั้งหมดดดดดด
    #360
    0
  4. #359 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 15:20
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png ฟินไปอีก
    #359
    0