[จบบริบูรณ์] Fic 9 Satra : จองจำอสุรา [มารตา x ทารคา]

ตอนที่ 30 : เบื้องหลังกองถ่ายจองจำอสุรา : ตอน ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 724
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    12 ส.ค. 61

Daraka Says.


ไม่ใช่ว่าผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้...เรื่องที่ว่าความสัมพันธ์ของพี่น้องยักษ์ในเรื่องเก้าศาสตรามีอะไรมากไปกว่าแค่การเกรี้ยวกราดของพี่ชายต่อน้องชายที่ทำตัวให้เสื่อมเสียเกียรติเผ่าพันธุ์

ผมมีแอบคิดอยู่บ้าง...แต่ไม่คิดว่าคนเขียนบทมันจะต่อยอดถึงเรื่องพรรค์นี้จริงๆ!

“.....” ผมถูกยกขาข้างหนึ่งขึ้นพาดเอวมารตา มันเป็นท่าล่อแหลมที่ทำให้คนอย่างผมได้แต่สบถด่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั่วสากลโลกที่ดลบันดาลให้ผมมาอยู่ในจุดนี้

ผมอยากโพล่งว่า ‘พอได้แล้ว!!’ แต่พอเห็นสีหน้าวาวโรจน์ของมารตาในบทบาทมันกลับทำให้ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่

หมอนั่นอินเนอร์แรงมาก...เหมือนกับว่าแม้แต่นักแสดงนำคนอื่นยังแข็งขันกับบทบาทแล้วมีผมเพียงคนเดียวที่มีปัญหา แถมได้รับค่าจ้างมากกว่าชาวบ้านเขาด้วยนะ

แต่...แต่มันควรมีปัญหาสิ ตอนเซ็นสัญญาผมไม่รู้นี่หว่าว่ามีฉากร่วมรักสดๆด้วย!

ผมเคยร่วมรักแต่กับผู้หญิง ไม่เคยทำหนังโป๊เกย์กับเป็นฝ่ายรับมาก่อน เรื่องแบบนี้มันควรอยู่ในสัยญญาบรรทัดแรกๆเลยไม่ใช่รึไง

แต่ให้เดาคนพวกนั้นคงไม่กล้าใส่เพราะกลัวผมไม่รับเล่น หรือไม่ก็ใส่ไปแล้วแต่ผมหน้ามืดตามัวเห็นจำนวนเงินกับชื่อเสียงที่คาดว่าจะได้รับกลับมาก็เซ็นสัญญาอย่างไวโดยไม่คิดหน้าคิดหลัง

ให้มันได้แบบนี้สิวะทารคาไอ้ระยำหมา! ซวยฉิบเลย

เห็นผู้กำกับบอกว่ากระแสตอบรับในวงสาววายดีมาก รู้นะแต่ไม่คิดอยู่ดีว่าเขาจะจัดแคมเปญเอาใจพวกหล่อนขนาดนี้

แสดงว่าแหล่งเม็ดเงินในกลุ่มเป้าหมายมันเยอะมากชนิดที่พวกสตูดิโอยอมจ่ายเงินถ่ายทำหนังเสริมเรื่องนี้ขึ้นมาเพื่อโฆษณากู๊ดส์และอาร์ตบุ๊คต่อไป

แต่...แต่...โว้ย!

สมาธิใช่...ผมควรตั้งสมาธิ

ผมเม้มปากบวมเจ่อของตัวเองอันเกิดมาจากการโดนน้องชายในบทบาทมันจูบเอา แค่เริ่มต้นผมก็ดิ้นพล่านแล้วไม่คิดเลยว่าชาตินี้จะต้องโดนผู้ชายจูบ

ผมไม่ได้รังเกียจเกย์นะอย่าเข้าใจผิดผมแค่ไม่ชินไม่เคยคาดคิดไม่เคยมีเค้าโครงห่าอะไรที่จะต้องเกี่ยวพันธ์กับทางนี้...เงินนำทางมาแท้ๆเชียว

ในเมื่อผมทำอะไรไม่ได้มากไปกว่าการสาดอินเนอร์ความเกรี้ยวกราดกลับไปผมก็คงต้องทำ ทำให้มากกว่าบทด้วย อย่างเช่นตอนนี้ไง

“ถุย!!” ผมถ่มน้ำแดงที่ผสมปนเปไปกับเลือดตัวเองใส่หน้ามัน มารตามันกัดปากผมจริงๆ มันไม่ได้แค่จูบแต่ฝังเขี้ยวลงมาจนเลือดผมออก

หลุดจากโซ่ที่ล่ามแขนขานี่เมื่อไหร่ผมเอามันตายแน่!

ผมมองมารตาค่อยๆปาดของเหลวสีชาดออกจากพวงแก้ม ดวงตาของมันวาวโรจน์ขึ้นแต่ผมก็ยังจ้องท้าทายกลับอยู่อย่างนั้น

เหลือแต่ปากที่ขยับได้ก็ใช้ปากนี่แหละต่อกรด้วย

“มารตา!...ข้าจะเตือนเจ้าเป็นครั้งสุดท้ายล้มเลิกการละเล่นปาหี่นี่ซะก่อนที่ข้าจะหมดความอดทน!” มันเป็นทั้งบทพูดและคำที่ผมอยากด่ามารตาโดยตรง ผมกำลังเสียสูญอย่างหนักไม่รู้ว่าแสดงสีหน้าออกไปยังไงบ้างรู้แค่ตอนนี้คงหน้าแดงเถือกไปหมด ผมหายใจไม่ทั่วท้องและกำลังพยายามอย่างเต็มที่ที่จะขืนตัวเองออกจากการกอบกุมของคนที่จู่ๆก็จิกหัวผมให้หงายแหงน สัมผัสขบเย้าตามแผ่นอกกำลังทำผมขาสั่น

มันเลยเถิดไปเยอะแล้วสำหรับฉากนี้แต่ผู้กำกับกลับไม่ยอมสั่งคัทสักที

พวกบ้าเอ๊ย!!

“อ๊ะ!...อึก” ผมกลั้นเสียงน่าอายลงคอ ปัดป่ายดวงหน้าไปมาคล้ายจะบอกนักแสดงอกีคนว่าผมอยากหยุดทุกอย่างแล้วแต่มันไม่เป็นผลนักเมื่อต้องมาสะดุ้งกับเพียงแค่การโดนจุมพิตต้นขาด้านใน ที่ซึ่งไม่เคยให้ใครแตะสัมผัสมาก่อน

มันอุ่นวาบ เสียวซ่านแปลกๆ เหมือนมีประกายไฟฟ้าแล่นผ่านผิวกายส่วนนั้นจนเชือนชาแต่กการขบเม้มย้ำตามลงมาติดๆก็ไม่ต่างอะไรกับการเอาไฟฟ้านั้นจุ่มลงในน้ำ มันชาวาบไปหมดแต่ผมอดยอมรับในใจไม่ได้ว่ามัน...รู้สึกดีแปลกๆ

“มะ...มารตา” เจ้าของชื่อไม่ใส่ใจคำร้องเรียกของผม แต่มันกลับแสยะยิ้มกว้างขึ้นคล้ายกับคำผรุสวาทคือคำเชิญชวนสำหรับมัน

จ๊วบ!

เสียงหยาบโลนจากการดูดชิมยอดอกทำให้ผมต้องขบกรามแน่น ผมกำลังทำบ้าอะไรอยู่ที่นี่ เงินก้อนโตนั่นมันคุ้มกับการโดนเอาต่อหน้าคนอื่นจริงๆเหรอวะ แล้ว...แล้วมารตามันไม่รู้สึกแปลกๆบ้างหรือไงที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้

ในเมื่อเราเหมือนเป็นศัตรูกันในหน้าที่การงาน ถึงมันจะไม่เคยแสดงออกว่ารังเกียจผมเหมือนที่ผมแสดงออกแต่เราก็ไม่ได้สนิทกันถึงขั้นที่จะต้องมาเนื้อนาบเนื้อกันโดยไม่รู้สึกอะไรนะเว้ย

“ฮ๊า...อย่า” ปากผมสั่น พูดกระท่อนกระแท่น ผมเกลียดตัวเองตอนนี้ที่ไม่มีแม้แต่แรงจะห้ามปรามให้มันหนักแน่นกว่านี้

‘อย่า’ ผมห้ามปรามแต่ร่างกายผมกลับเผลอเผยิดตัวเข้าหา สัมผัสแปลกใหม่กำลังล่อลวงให้ผมสูญเสียความเป็นตัวเอง

ผมไม่รู้สึกถึงอะไรอีก...นอกจากดวงตาสีฟ้านั่น มันแสดงออกถึงความพึงพอใจบางอย่างที่แม้แต่คอนแทคเลนส์ก็กักเก็บไว้ไม่อยู่

มารตาบีบเค้นเรือนร่างผม สอดใส่เข้ามาโดยไม่คิดให้ผมหายใจ เพียงครู่เดียวที่ผมสมองผมก็เตลิด

พลั้งเผลอคิดไปว่า…

‘มารตาแสดงสีหน้าแบบนี้ต่อนักแสดงทุกคนที่ร่วมรักด้วยรึเปล่า ถ้าใช่...เขารู้สึกรังเกียจแววตานี้สุดขั้วหัวใจ ไม่อยากให้มันเป็นแบบนั้น เขาอยากเป็นเพียงคนเดียวที่ได้รับมัน’

มันเป็นความคิดที่บ้ามาก...แต่มันกลับวนเวียนอยู่ในหัวผมตลอดการถ่ายทำฉากร่วมรักที่เร่าร้อนและรุนแรง

Marada Says.

ผมกอดอกยืนมองพี่ทารคาจัดแจงถอดเสื้อในห้องอาบน้ำชายของกองถ่าย อดไม่ได้ที่จะกวาดสำรวจร่องรอยที่เกิดมาจากการกระทำของตัวเอง มีคนอีกเป็นสิบช่วยกันประคองพาพี่ทารคาไปอาบน้ำล้างสีตามตัว

มันเป็นภาพที่น่าเวทนาแต่ผมกลับหุบยิ้มไม่ได้ เพราะมันทำให้ผมรู้ว่า ‘ผมเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้ฟันพี่ทารคา’

ตอนนี้ผมอยู่ในสภาพผ้าขนหนูปิดช่วงล่าง ผมอาบน้ำเสร็จแล้ว เสร็จนานพอที่จะได้เห็นความวุ่นวายในห้องน้ำ

พี่ทารคาดูทรมานกับการร่วมรักในฉากแรกมาก ความผิดส่วนหนึ่งมาจากผมที่ไม่ยั้งมือเลย

ทำไงได้…ผมมีนิสัยเสียอย่างหนึ่งคือ ‘ชอบแกล้งคนที่ตัวเองแอบชอบ’ และการได้มาทำงานชิ้นนี้มันทำให้ความปรารถนาลึกๆของผมถูกเติมเต็ม

ตารางงานผมยุ่งมาก แทบไม่มีเวลาหายใจแต่ผมยอมรับเล่นเรื่องไร้สาระนี่เพราะพี่ทารคาล้วนๆ

เพื่อนๆหาว่าผมบ้า ที่ยอมไปออดิชั่นบทตัวประกอบอย่างน้องชายตัวร้ายในเรื่องเก้าศาสตรา แต่ผมก็ไม่ฟังเสียงใคร จนได้บทมาอย่างที่เห็น

มีแต่คนบอกว่าทารคาเป็นคนหยิ่ง อีโก้สูง ไม่ยอมรับความจริงว่าตัวเองเป็นแค่อดีตคนเคยดังแต่ผมกลับมองต่างออกไป

แม้ตอนนี้ค่าตัวผมจะมากกว่าพี่เขา รวมไปถึงคะแนนความนิยมตามสื่อต่างๆด้วย แต่ผมคิดว่าถ้าไม่มีคนแบบพี่ทารคานักแสดงดีๆมากมายอีกหลายคนคงไม่มีโอกาสแจ้งเกิด

พี่เขาเป็นเหมือนแรงบันดาลใจให้ใครหลายๆคนได้กล้ารับแสดงทั้งหนังโรงและหนังโป๊แผ่น พี่เขาเป็นผู้กล้าเปิดตลาดนักแสดงหนังโป๊ต่อสาธารณชนเลยว่างั้นเถอะ

ไม่รู้ความชื่นชมมันเปลี่ยนมาเป็นความชื่นชอบตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้กระทั่งผมเบี่ยงเบนทางเพศตอนไหน แต่ผมพูดได้คำเดียวว่าถ้าพี่ทารคาเป็นผู้หญิงผมก็ชอบผู้หญิง ถ้าพี่ทารคาเป็นผู้ชายผมก็จะชอบผู้ชาย

พอบอกกับเพื่อนแบบนี้ทุกคนก็หาว่าผมบ้าอีกไปตามระเบียบ

ตอนนี้พี่ทารคาออกมาจากห้องอาบน้ำได้แล้ว หางเครื่องก็ตามมาช่วยกันใส่เสื้อใส่ผ้า ผมตัดสินใจแหวกคนพวกนั้นเข้าไปแล้วประคองแขนซ้ายพี่ทารคาที่ยืนค้ำอ่างล่้งหน้าเอาไว้

“เดี๋ยวผมช่วยพี่เขาแต่งตัวเอง”

ประกาศิตกับสายตาของผมทำให้สต๊าฟยอมล่าถอย นี่คืออีกข้อดีของการเป็นดาราดังคือคนจะไม่กล้าขัดใจคุณนักแม้คุณจะแค่พูดเล่นๆก็ตาม

“กูทำเองได้” เมื่อเหลือกันสองคนในห้องน้ำพี่ทารคาก็พูดเสียงแข็ง

แบบนี้ทุกที คุยกับคนอื่นสุภาพ คุยกับผมด้วยภาษาพ่อขุนราม

แต่ผมชอบนะ...เร้าใจดี

“พี่ไม่ไหว”

“กูบอกว่า--”

“พี่ไม่ไหว” ผมกดเสียงต่ำ เป็นอีกครั้งที่ผมใช้สายตามองดุคนดื้อผ่านทางกระจกเพราะพี่ทารคาไม่ยอมมองหน้าผม

ทำเป็นบ่นว่าเกลียดผมอย่างนั้นอย่างนี้แต่ไม่กล้าสบตากันสักครั้ง ผมควรคิดไปเองว่าพี่ไม่ได้เกลียดผมเท่าไหร่ได้ไหมเนี่ย

พี่ทารคาถอนหายใจยาวๆสุดท้ายก็ยอมยืนอยู่เฉยๆเพราะจำนนต่อสังขาร ผมเอาผ้าเช็ดตัวที่พาดบ่าตัวเอง (ระหว่างรอพี่เขาอาบน้ำผมแต่งตัวเสร็จแล้ว) มาซับตามแผ่นอกขาวที่ยังมีรอยแดงจ้ำประดับอยู่ ก่อนความเย้ายวนเบื้องหน้าจะดลใจให้ผมก้มลงไปจูบซับตามรอยนั้นเบาๆ พี่ทารคาก็กระเด้งตัวถอยหนีจนเกือบล้มแต่ผมคว้าเอวพี่เขาได้ทันจนทำให้มือของพี่แกต้องมาวางทาบกับอกผม ในท่านี้ยิ่งทำให้เห็นชัดว่าพี่ทารคาที่คนทั่วไปว่าตัวสูงนักหนาตัวกระจ้อยร่อยไปเลยเมื่อเทียบกับผม

“ทำอะไร!”

“รอยมันจะจางแล้ว” ผมยิ้มทะเล้น ยอมบอกตรงๆว่าอยากทำให้ร่อยรอยมันเด่นชัดไปเรื่อยๆตราบที่สายตาเห็น

และ…

เพี๊ยะ!

“อุ๊บ!” ผมก็โดนตบปากเข้าให้

“สมน้ำหน้า” พี่ทารคามีท่าทีสะใจแต่กระนั้นดวงหน้าก็ยังแอบมีสีแดงระเรื่อฉาบทับอยู่

“หึ…” ผมเอามือที่ไม่ได้ประคองพี่เขามาบิดจับกรามตนเองพลางหัวเราะเบาๆกับการเขินจนต้องลงไม้ลงมือของพี่เขา

ผมจัดแจงช่วยพี่ทารคาแต่งตัว ไม่วายหาเศษหารือด้วยการบีบเค้นตามลำตัวนุ่มนิ่มที่พึ่งฟัดไปด้วย หากพี่เขาเป็นหุ้นตัวนึงผมได้กำไรเละเทะเลยสำหรับคืนนี้

“ผมไปส่งเอง”

“ไม่ต้อง”

“ให้ผมรับผิดชอบการเสียเอกราชครั้งแรกพี่หน่อยเถอะ--”

เพี๊ยะ!

ผมโดนตบปากอีกรอบคราวนี้ผมฉวยคว้ามือเล็กกว่านั้นเอาไว้แล้วมองคาดโทษ ส่วนอีกฝ่ายก็เหมือนเดิมไม่ได้สะทกสะท้าน แต่หน้าขึ้นสีแดงจัดเหมือนลูกตำลึงสุก

ผมข่มใจ ข่มทั้งความโกรธและความต้องการลึกๆ ถ้าพี่เขายังทำตัวหน้าฟัดอยู่แบบนี้ผมก็ไม่รู้ว่าจะทนได้อีกสักกี่น้ำ

“ให้ผมไปส่งนะ” ผมยืนกราน หยิบมือถือมาสไลด์เปิดกูเกิ้ลแมพเตรียมหาพิกัดด้วยแต่ระหว่างนั้นหน้าจอมือถือก็แสดงว่ามีคนโทรเข้ามาและใครคนนั้นก็คือ ‘บุหงา’ นักแสดงสาวที่กำลังโด่งดังในฐานะนางเอกของเขาทั้งในเรื่องเก้าศาสตราและเรื่องอื่นๆ

“รับสิ”

ผมเหลือบมองพี่ทารคา เพราะเขาอยู่ในอ้อมกอดผมจึงเห็นว่ามีคนโทรมา ผมแอบสังเกตุว่าน้ำเสียงพี่เขาดูตวัดห้วนขึ้นยามสั่งให้ผมรับโทรศัพท์แต่ผมคงคิดไปเอง...พี่เขาเกลียดผมจะตายจะทำอะไรก็ดูเกรี้ยวกราดใส่ไปหมด

ผมกดรับโทรศัพท์ และก็เหมือนเคย เธออยากให้ผมไปรับเธอกลับบ้าน เธอทำแบบนี้บ่อยในช่วงนี้เพราะหนังเรื่องหน้าเราต้องเล่นคู่กันอีก ว่าง่ายๆเธอต้องการเปลี่ยนจากสถานะคู่จิ้นมาเป็นแฟนตัวจริงของผมเพื่อความก้าวหน้าของหน้าที่การงานเราทั้งสองคน

เธอเองก็ดัง ช่วงนี้ผมก็ไม่ได้น้อยหน้า หากเราคบกันจริงข่าวบันเทิงจะยิ่งทำข่าวเกี่ยวกับเรามากขึ้นและแน่นอนถูกจับตาก็มีงานตามมามันคือผลพลอยได้

แต่...ผมตัดสินใจบอกปัดแล้ววางสายทิ้งโดยไม่ฟังการอุทธรณ์ของเธอ

พี่ทารคาที่เหมือนจะได้ยินบทสนทนากลายๆมองผมอย่างสับสน

“ไม่ไปรับเธอเหรอ?” พี่เขาเองก็คงรู้เรื่องความสัมพันธ์ของผมกับเธอจากข่าวฉาวต่างๆ แต่สิ่งที่พี่เขาไม่รู้คือ...ผมให้ความสำคัญกับพี่เขามากกว่าเธอเยอะ

“ไม่ล่ะผมรับปากว่าจะไปส่งพี่ก่อนแล้ว”

“เหอะ…” พี่ทารคาหัวเราะในคอกับการมัดมือชกของผม

ก็นะ...พี่เขาไม่ได้ตบปากรับคำว่าจะให้ผมไปส่งมีแต่ผมที่ยืนกรานไปเอง

แต่แล้วสิ่งที่ผมไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น…

“แยกสุขุมวิท 103 คอนโดที่สองถัดจากถนนใหญ่ ชั้น 9 ห้อง 9018”

ไม่ใช่แค่ไอดีไลน์ครับที่ผมได้...ผมข้ามขั้นมาได้เลขห้องพี่แกเลยโว้ย!



---------------------------------------------------------------------------------------


มาลงเพิ่มละเด้อ ฝากเม้นเป็นกำลังใจด้วยจ้ะ

เรื่องนี้เขียนเป็นบุรุษที่หนึ่งให้หมดเลยนะฮะเปลี่ยนบรรยากาศไป

ฟิคเรื่องนี้ลงไม่จบนะ บอกไว้ก่อนเลย แต่จะขายรูปเล่มพร้อมกับรีปริ้นเรื่องหลัก จองจำอสุรา คำหวาน และ บุหลันปันใจไปให้สำหรับท่านที่เก็บฟิคของด้อมนี้ไม่ทันค่ะ

ลงงานเก้าศาสตราโอนลี่ครั้งแรก (9 ก.ย 2018) เปิดรอบไปรหลังงานจ้ะ

หวีดกันได้ที่ #กองถ่ายจองจำอสุรา เหมือนเดิมค่ะ

หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจฮับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

395 ความคิดเห็น

  1. #350 Chez-moi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 21:40
    แต่ทำตามใจตัวเองขนาดนี้จะไม่โดนพี่เขาหมั่นไส้เอาเหรอคะมารตา ชอบมากค่ะ สนุกๆๆ
    #350
    0
  2. #349 ammykjd (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 15:14
    ไฝว้ต่อไปมารตาาาาาา
    #349
    0
  3. #348 'นมชมพู' (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 14:44
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดด คือดี คือดีมากกกแแกก อยากได้ทุกเล่ม อยากได้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ฮรุกกกกกกกกกกกก มั่ยหวัยแร้วหัวจัย /ปาดน้ำตาปริ่มๆ
    #348
    0
  4. #347 ์Numsang0822 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 14:41
    แหมมมมมมมมมมมมม อยากจะแหมไปให้ถึงดาวอังคาร
    #347
    0