[จบบริบูรณ์] Fic 9 Satra : จองจำอสุรา [มารตา x ทารคา]

ตอนที่ 15 : ๑๔ : เปิดชมจันทร์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,752
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    10 เม.ย. 61

๑๔

เปิดชมจันทร์  

#มารตาจองจำทารคา



คาราวานของชาวรามเทพนครเคลื่อนขบวนไปอย่างเชื่องช้าเนื่องจากเวลาย่างเข้าสู่พลบค่ำ เหล่าข้าราชบริพารต่างพักงานมาสร้างที่พำนักขนาดย่อมในมุมสงบชายแดนป่าให้ราชนิกูลคนสำคัญอย่างไชยราเมชที่บัดนี้หลบหายไปชื่นชมธรรมชาติอยู่ตามลาดผา

เจ้าชายไชยราเมศหรือบัดนี้จะถูกสถาปนาขึ้นเป็นจอมกษัตริย์แห่งรามเทพนครแล้วแต่กระนั้นความอยากรู้อยากเห็นเยี่ยงเด็กวัยกระเตาะก็ยังไม่เลือนหายไปไหน ยิ่งรับรู้ว่าค่ำคืนนี้คือคืนชมจันทร์อันแสนสำคัญของชาวคีรีกัณฑ์ชายหนุ่มจึงหมายมั่นไว้ว่าจักหาหน้าผาสูงชันสักแห่งที่สูงพอจะชื่นชมกับความงามของท้องฟ้าในค่ำคืนนี้ได้

“ฮึบ…” ไชยปีนป่ายต้นไม้สูงเฉียดฟ้าหมายมั่นจะขึ้นไปนั่งบนกิ่งก้านใหญ่โตที่แผ่ไพศาลของมัน แต่อนิจจาเมื่อก้าวขึ้นมาเกือบถึงจุดสูงสุดขาก็ดันเหยียบพลาดไปโดนกิ่งไม้เล็กที่หักทันทียามน้ำหนักทั้งตัวของไชยทิ้งลงมา

“เฮ้ย!!” ขัติยวงศ์แห่งแดนมนุษย์ร้องเสียงหลงเมื่อทั้งร่างร่วงหล่นลงมาตามแรงโน้มถ่วงโลก ได้แต่หลับตาแน่นราวกับหวาดกลัวต่อความเจ็บปวดที่จะได้รับในไม่ช้า

หมับ !

บางอย่างจับเข้าเต็มข้อเท้าไชยแรงเหวี่ยงส่งผลให้แผ่นหลังของคนที่กำลังดิ่งลงพื้นอัดกระแทกเข้าเต็มลำต้นอย่างเเรงจนต้นไม้สั่นไหวแน่นอนว่าผู้รับแรงกระแทกเหล่านั้นก็ถึงกับจุกตัวงอ ยังไม่ทันหายใจทั่วท้องดีร่างที่ห้อยต่องแต่งก็ถูกฉุดขึ้นมาบนกิ่งไม้ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลด้วยแรงที่มากพอจะทำให้ร่างล้มกองเกยขึ้นไปอยู่บนตักของผู้ช่วยชีวิต ดวงตาพร่าเบลอของคนเจ็บเบิกกว้างแทบจะทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของบุคคลปริศนาที่ช่วยเหลือตนเต็มสองตา

“ฟงเอ๋อ?!”

“อยู่กันแค่นี้จะเสียงดังไปทำไม?” ฟงเอ๋อฉุดรั้งร่างที่อ่อนยวบไปเพราะแรงกระแทกเมื่อครู่เข้ามาในอ้อมกอดพลางใช้มือปัดป่ายเศษใบไม้ที่ติดตามฉลององค์ออกให้อย่างเบามือ

“เจ้า...มาทำบ้าอะไรที่นี่!”

“คำว่าขอบคุณน่ะพูดเป็นไหม?”

ไชยราเมศอ้าปากพะงาบอยู่นานจากทั้งการโดนถากถางซึ่งๆหน้าไหนจะสัมผัสอ่อนโยนที่ลูบผ่านตามแผ่นหลังและนัยน์ตาคมดุที่เต็มไปด้วยแววเป็นห่วงอิริยาบถพวกนั้นทำให้เผลอใจสั่นไหวอย่างไม่อาจห้ามจนสุดท้ายเมื่อพอตั้งสติได้ก็รีบเอื้อนเอ่ยสิ่งที่สมควรพูดที่สุดแม้มันจะอ้ำอึ้งคล้ายไม่เต็มอกเต็มใจก็ตาม

“ขอบ...ใจ”  

“ก็แค่นั้น” ฟงเอ๋อรับคำทั้งเสียงหัวเราะพลางเหลือบสายตามองคนที่ยังนั่งกองบนตัวด้วยแววตาล้อเลียน “ข้าไม่ใช่พระแท่นบรรทมของท่านนะองค์ชายรึถ้ามันสบายนักจักจ่ายข้าสักห้าสิบทองชั่งไหมเล่าข้าจะไปนอนเป็นเบาะรองกายให้ทุกคืนเลย”

“หึ...พล่ามไปเรื่อย” คนโดนเย้าหยอกเอามือดันหน้าบุรุษที่โอบกอดเอวตนออกแล้วพยายามยึดยื้อตัวลงจากตักแต่กลับทำไม่ได้สักทีเพราะเจ้าแท่นบรรทมกวนฝ่าเท้านี่โอบยึดเอาเขาไว้เสียแน่น ครั้นเงยหน้ามองจะเอาความฟงเอ๋อก็ยักคิ้วหลิ่วตาส่งมาให้อย่างยียวนกว่าเดิม

“ฟงเอ๋อไหนว่าหนักนักหนา!” คนโดนเเกล้งเริ่มเงอะงะเพราะตกอยู่ในท่าทีล่อแหลม

“ข้าไม่ได้ว่าหนักสักคำแค่หาเรื่องไปนอนกอดท่านเฉยๆ” ฟงเอ๋อกลั้วหัวเราะพลางคลายวงแขนที่ตระกองกอดไว้ออกเมื่อเห็นว่าคนบนตัวมีสีหน้าอึดอัดใจ

“ข้าไม่ใช่คณิกาพราวเสน่ห์ที่เจ้าพร่ำหยอดคำหวานแล้วจักต้องสะดีดสะดิ้งชอบใจหรอกนะ” ไชยราเมศตอบโต้ไปเพราะไฟโทสะเล็กๆยามนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่ตนเคยพบเห็นสลัดอากาศหนุ่มจ่ายเงินหลายชั่งเพื่อซื้อนางคณิกาในโรงน้ำชาแถวนาคาวรรณมาร่วมหลับนอนด้วย

“โอ...ท่านอยู่ที่นั่นทำไมไม่เข้ามาทักข้าล่ะ” ฟงเอ๋อแสร้งเลิกคิ้วอย่างสนอกสนใจประเด็นนี้ขึ้นมาทันที

ฟงเอ๋อเจ้าคนกวนประสาท!

“ข้าจะเข้าไปขัดความสำราญเจ้าทำไมกัน?”

“หึหึ…” ฟงเอ๋อยกสองมือเสนอหัวเชิงยอมแพ้ต่อการต่อปากต่อคำครั้งนี้แล้วตัดสินใจเบี่ยงประเด็นกลับมาในสิ่งที่ติดใจสงสัย

“เจ้าคิดอะไรอยู่ถึงใช้วรกายผอมกระหร่องแบบนั้นปีนป่ายขึ้นมาบนนี้”

“ข้ามีกล้ามเนื้อมากกว่าเจ้าแน่ๆฟงเอ๋ออย่ามาดูถูกกัน”

“ข้าไม่ได้ดูถูก...ข้าแค่เป็นห่วง” ฟงเอ๋อเอ่ยขัดคนที่ชอบคิดเองเออเอง และความจริงใจมันก็ช่างได้ผลดีเกินคาดเมื่อคนที่โวยวายเมื่อครู่ถึงกับสำลักน้ำลายตัวเองแล้วมองมาด้วยท่าทีประหม่ากว่าเดิม “อย่าทำอะไรเกินตัวเเบบนี้อีก” ฟงเอ๋อยังคงย้ำเจตจำนงค์ของตนขณะจับฝ่ามือที่มีร่องรอยถลอกจนเกิดห้อเลือดของไชยราเมศมาจูบซับแล้วค่อยๆบรรจงเลียคราบโลหิตนั้นเบาๆเชิงปลอบประโลม

ไร้ซึ่งความรู้สึกเจ็บ...ไม่แม้แต่จะรู้สึกใดด้วยซ้ำนอกจากอัตราการเต้นรัวเร็วของหัวใจเจ้ากรรม

ฟงเอ๋อ...เจ้ากำลังจะทำให้ข้าหัวใจวายตาย

“ระ...รู้แล้วน่า” ไชยราเมศดึงมือตนเองออกจากการกอบกุม นึกขอบคุณผืนฟ้าที่มืดทึมพอจะปกปิดดวงหน้าเห่อร้อนของตนได้หารู้ไม่ว่าแสงจากจันทร์เพ็ญทำให้ฟงเอ๋อที่จ้องมองอยู่เห็นดวงหน้าหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้าขึ้นสีแดงเถือกไม่ต่างจากผลมะเดื่อสุกชัดเจน

“ทำตัวทะเล่อทะล่ามากนักระวังจะเจอข้าตามคุมทุกฝีก้าว”

ดั่งหยดน้ำที่กระทบลงพื้นผิวทะเลสาบ ต่อให้มวลน้ำใต้ทะเลมหาศาลเพียงใดหากแต่ห่าฝนไม่ลดละความพยายามที่จะโปรยปรายลงมาสักวันหนึ่งพื้นผิวก็ต้องแตกวงกว้างให้ได้เห็น

เหมือนดั่งครานี้...หยอดเข้าไปวันละสิบยี่สิบหนอย่างไรเสียสักวันหนึ่งปากหนักๆของขัติยวงศ์แห่งรามเทพนครก็คงต้องแตกพ่ายบ้างล่ะน่า

และมิน่าเชื่อว่าความหวังที่ก่อร่างสร้างตัวไปเองมาตลอดจะเริ่มส่องสว่างรำไรให้ใจชื้นบ้างแล้ว

“ว่างนักก็มาสิ...ข้าจักได้ไม่ต้องเสียเบี้ยอัฐจ้างทหารตามอารักขา”

“กะใช้งานข้าฟรีๆรึ...กษัตริย์เมืองสยามนี่ขี้เหนียวซะจริง” ฟงเอ๋อหัวเราะเบาๆพลางช่วยประคองคนเจ็บให้ลงไปนั่งด้านข้างดีๆเดี๋ยวเกิดหลังเดาะขึ้นมาอีกจะยุ่งยากเอา กว่าเขาจะปีนขึ้นมาถึงบนนี้ก็วุ่นวายพออยู่แล้วแต่ไม่คาดคิดเลยว่าจักใจตรงกับคนที่เผลอคิดถึงขนาดนี้

“เจ้าก็มาชมจันทร์รึ?” ไชยขยับพิงกิ่งก้านของต้นไม้พลางเหม่อมองไปยังดวงจันทราที่เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า

“ใช่...ข้าแวะเวียนมาปล้นสะดมแถวนี้พอดีเลยพักเรือมาหาจุดชมวิวสวยๆเสียหน่อยแต่ก็ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอคนเซ่อซ่าตกจากต้นไม้”

“เหอะ…” ไชยราเมศพ่นลมหายใจอย่างขุ่นเคืองที่ถูกล้อเลียนในความสะเพร่าของตัวเองอีกครั้ง กษัตริย์แห่งรามเทพนครแยกเขี้ยวใส่ชายหนุ่มจากแผ่นดินไประลอกใหญ่ ท่าทีคล้ายแมวพยายามข่มขู่นั่นไม่ได้สร้างความหวาดกลัวให้ฟงเอ๋อแม้แต่น้อย ชายหนุ่มแสร้งยื่นมือเข้าไปขยี้เรือนผมยาวของไชยเบาๆจากนั้นก็โน้มศีรษะอีกฝ่ายเข้ามาหนุนพิงไหล่ตนเองอย่างเเยบยล

“ท่านี้น่าจะนั่งสบายกว่านะ”

ไชยราเมศเหลือบมองคนทึกทักเอาเองแต่ก็ได้แต่อมยิ้มและไม่คิดขยับตัวถอยห่างออกมาเพราะลึกๆในใจแล้วเขาเองก็ปรารถนาจะทำแบบนี้มานานแล้วเพียงแต่ไม่กล้าพอเท่านั้น

“พระจันทร์สวยนะ” ฟงเอ๋อว่าหากแต่ไชยก็ได้แต่กลอกตาระอาทั้งที่รอยยิ้มยังคงเปื้อนใบหน้าเมื่อเห็นอยู่ชัดๆว่าสลัดอากาศหนุ่มจ้องมองใบหน้าตนอยู่หาใช่จันทร์เพ็ญกลางฟากฟ้านั้นไม่

“เจ้านี่ช่างสอพลอไปเรื่อย”

“แล้วชอบไหมล่ะ?”

“ไม่!!”


…..

….

..

.


แม้นจักเสียเวลาถากถางกันอยู่หลายชั่วยามแต่ผลลัพธ์สุดท้ายก็ทำเอานางในและเหล่าอำมาตย์หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งเมื่อทั้งคุณท้าวและท้าวเธอยอมสงบศึกชั่วคราวเพื่อไปร่วมงานประเพณี

จะมีให้ใจชื้นกันก็เห็นจะเป็นตอนที่ท่านมารตาทรงปลดพันธนาการให้พระเชษฐาแล้วบรรจงสวมเครื่องทรงให้ด้วยตัวพระองค์เองโดยที่ท่านทารคาก็ทำเพียงยืนกอดอกหน้าบึ้งตึงให้ผัวปรนนิบัติพัดวีอยู่อย่างไร้ปากเสียง ท้ายที่สุดท่านท้าวแกก็ไม่ได้ถอดตรวนเหล็กลงอาคมที่พระศอของท่านทารคาออกให้ด้วยคงกลัวว่าท้าวเธอจะพิโรธจนบันดาลโทสะด้วยไฟมารเสียฉิบหายกันทั้งราชธานีซึ่งเรื่องนี้พวกบ่าวไพร่ก็เห็นดีเห็นงามด้วยเหมือนกัน

ใครจะไปกล้าเสี่ยงกับเส้นอารมณ์อดีตท่านจ้าวยามท้องไส้กันเล่า...แค่บัดนี้พระองค์ท่านไม่ฟาดงวงฟาดงาเสียจนข้าวของแตกกระจายก็บุญหัวกันเท่าไรแล้ว

และบัดนี้ข้าราชการชั้นน้อยใหญ่ต่างมารวมตัวกันในพระราชฐานชั้นในอันเป็นลานดินกว้างที่ใช้ประกอบพิธีการชมจันทร์ เป็นอันรู้ดีว่าก่อนทุกฝ่ายจะเข้ามาเบียดเสียดกัน ณ ที่แห่งนี้ทุกคนก็แอบลักลอบไปจับจองที่ลับตาคนเพื่อชมจันทร์กับนวลนางของตัวเองกันหมดแล้วเว้นท้าวมารตากับคู่ควงของพระองค์ไว้เพราะกว่าจะเสียเวลาลากถูกันออกมาได้ก็ถึงฤกษ์ยามงามดีในการเปิดพิธีการพอดิบพอดี

เมื่อจัดการส่งสัญญาณให้ปี่พาทย์บรรเลงแล้วอำมาตย์เฒ่าที่ประจำการอยู่เบื้องหลังพระแท่นท้าวมารตาก็แสร้งโค้งตัวลงมากระซิบกระซาบท่านท้าวที่นั่งเท้าคางมองการรำถวายพระพรก่อนเข้าพิธีการทั้งที่ดูยังไงก็เห็นกันทั้งบางว่าพระองค์ท่านมองผ่านนางอัปสรสวรรค์เหล่านั้นผ่านไปยังพระเชษฐาที่นั่งคนละฟากฝั่ง

“กำไลสุพรรณนาคาบนข้อพระหัตถ์ของท่านทารคางดงามสมบารมีจริงๆ...ท่านเห็นด้วยกับกระหม่อมรึไม่พะยะค่ะ”

มารตามองพาดผ่านนางรำโฉมสคราญไปยังทองพระกรคู่บ้านคู่เมืองที่ตนสวมใส่ให้พระเชษฐาเมื่อพลบค่ำ นัยน์ตามรกตแวววาวของนาคราชเข้าคู่กับวรกายสีเขียวครามได้อย่างน่าประหลาด ยิ่งยามริมฝีปากที่เคยพร่ำสัมผัสแย้มพระสรวลอย่างพึงใจไร้การปรุงแต่งเพราะเชิงเทียนแกะสลักดอกซ่อนกลิ่นที่ป้าศรีจันทร์ทูลถวายให้ยิ่งทำให้ราตรีที่มืดหม่นน่าเหนื่อยหน่ายสว่างไสวขึ้นทันตา

รอยยิ้มแสนโสภานั้นจักไม่มีวันผุดพรายขึ้นเลยหากพระเชษฐายืนอยู่เบื้องหน้าเขา ภาพเบื้องหน้างดงามเสียจนคนที่เพียรสวมหัวโขนปกปิดความรู้สึกเผลอดำริรับคำอำมาตย์เฒ่าอย่างเผลอไผล

“ใช่.....ไม่!!” แต่เมื่อได้สติอสุราสีชาดก็กระแอมไอแล้วตวัดสายตามองดุอำมาตย์เฒ่าที่ชักจะพาตนเลอะเทอะไปกันใหญ่

หากไม่ติดว่ากำลังเอื้อนเอ่ยวาจากับกษัตริย์เหล่าอำมาตย์ทั้งหลายในละแวกคงหลุดหัวเราะเยาะเสียให้ฟันร่วงกับท่าทีเหมือนเด็กน้อยหัดโป้ปดนั่นน่ะ

“ต่อไปเป็นการแสดงศาสตราวุธจากอัมพวาทารพระพุทธเจ้าค่ะ”

อัมพวาทารดินแดนเล็กๆอันเป็นเมืองขึ้นหนึ่งของคีรีกัณฑ์ ใช้คมดาบเป็นอาวุธเยี่ยงมนุษย์แต่คมฝักของมันใหญ่โตกว่ามากนัก การต่อสู้ครั้งนี้มีหนึ่งยักษ์จากอัมพวาทารมาร่วมต่อสู้กับหนึ่งในทหารยักษาแห่งคีรีกัณฑ์

เหล่าพสกนิกรยักษ์เริ่มส่งเสียงเซ็งแซ่ยามนักรบจากเมืองไกลมาร่วมเฉลิมฉลองพระเกียรติให้จอมราชันย์จนถึงที่นี่ และเพราะเผ่าพันธุ์ยักษ์จมปลักกับมีดดาบมาตลอดจึงชอบความรุนแรงพวกนี้เป็นชีวิตจิตใจไม่เว้นบุรุษหรือสตรี

เคร้ง! เคร้ง!

เสียงดาบกระทบกันดังสนั่นไปทั่วลาน มารตาลอบมองกิริยาสนอกสนใจของพระเชษฐาที่แตกต่างจากการนั่งอมทุกข์ไว้ทั้งโลกดังเดิมมากโข และไม่นานนักท้าวเธอท่ามากของเหล่านางกำนันก็เริ่มกระตุกยิ้มสะใจเมื่อเห็นหยาดโลหิตไหลจากกายหนึ่งในนักรบอันเป็นสัญญาณบอกว่าการต่อสู้ได้เริ่มดุเดือดถึงขีดสุดแล้ว

“อั่ก!...” หนึ่งในยักษาที่แสดงล้มตึงลงบนพื้นพร้อมกับเลือดกระอักเลอะกรอบปาก ชัยชนะที่เห็นได้ชัดนี้ทำให้ชายชาตินักรบจากแดนอัมพวาทารยกสองกำปั้นที่กุมศาสตราวุธขึ้นฟ้าเป็นอันฉลองถึงชัยชนะแห่งตนโดยที่เหล่ายักษ์จากทั้งอัมพวาทารและคีรีกัณฑ์ต่างส่งเสียงโห่รับอย่างปีติยินดี

ต่างจากคนๆหนึ่งที่สายเลือดยักษ์แห่งคีรีกัณฑ์เข้มข้นเสียจนทนรับต่อความพ่ายแพ้นี้ไม่ได้...

“บัดซบ!! เจ้ามันอ่อนหัดนัก! มาข้าจะสู้เอง!!” ทารคาผุดลุกขึ้นยืนพลางตรงเข้าไปกระทืบอกเจ้ายักษ์หน้าโง่ในกองทัพที่บังอาจมาพ่ายแพ้ต่อเมืองอื่นให้เห็นต่อหน้าต่อตาเล่นเอาเหล่าอำมาตย์นางในลุกฮือขึ้นด้วยความตกอกตกใจสุดขีดกับคำประกาศกร้าวนั้น

ท้าวเธอแกลืมตัวรึเปล่าว่าตัวเองกำลังท้องไส้อยู่...แถมแผลจากการกรีดพระอุทรก็เพิ่งสมานเองไม่ใช่รึไงท่าน!!!

แต่เมื่อองค์ลงอดีตท่านจ้าวมีหรือใครจะกล้าทัดทาน เมื่อไม่มีใครกล้าเอื้อนเอ่ยอะไรคนเม้งแตกก็จ้ำอ้าวไปหยิบดาบเล่มโตจากเจ้ายักษ์หน้าโง่มาถือไว้เองพลางเอามันชี้หน้ายักษ์จากอัมพวาทารที่บัดนี้ได้แต่เลิกลั่กมองหาทางช่วย

“ท่านมารตาขอรับ…” อาลาคินเอ่ยเรียกคนที่น่าจะกู้สถานการณ์ได้ดีที่สุดแต่ดูท่าแล้วเขาคงคิดผิดเมื่อกุลีกุจอลงมาคุกเข่าเบื้องหน้ายุคลบาทแล้วพบกับท่าทีกุมขมับราวกับปวดเศียรเวียนเกล้าสุดฤทธิ์ของท้าวแก

“เอ่อ...ท่านขอรับ” นักรบจากอัมพวาทารไม่รู้จักเอื้อนเอ่ยสิ่งใดต่อคนที่ตั้งท่าจะเข้ามาโจมตีตน

เขารู้ว่าเทหะยักษาผู้นั้นอิทธิฤทธิ์มากมายเพียงใด ถึงแม้นจักมีตรวนอาคมล็อกพระศอเอาไว้ก็ใช่ว่าจะกักกันพระปรีชาสามารถได้เสียเมื่อไหร่ แต่...แต่จะให้เขาลงไม้ลงมือกับคนตั้งครรภ์ได้ยังไง มันน่าไม่อาย!

“สู้กับข้าเยี่ยงนักรบทหาร...รึเพราะข้าคือนักโทษอุกฉกรรจ์เจ้าถึงรังเกียจจะต่อกรด้วย!”

“พระอาญามิพ้นเกล้า...กระหม่อมไม่มีความคิดเช่นนั้นเลยฝ่าพระบาท” ถึงแม้นอีกฝ่ายจะถูกลดบรรดาศักดิ์ลงเหลือเพียงนักโทษแต่ยักษ์ทุกหมู่เหล่าก็ยังให้ความเคารพในบารมีดั่งกษัตริย์คู่บัลลังก์กับอนุชาดังเดิมเช่นนั้นแล้วยักษ์จากอัมพวาจึงทำได้เพียงยกดาบงกๆเงิ่นๆในอากาศหากท้าวเธอเข้ามาใกล้กว่านี้เขาก็คงจำต้องตอบโต้อย่างรุนแรงกับท่านเทหะยักษาเพื่อเอาตัวรอดเหมือนกัน

“ถ้าเจ้าไม่สู้ก็ตายไปเยี่ยงคนขลาดดั่งราชาแห่งคีรีกัณฑ์คนปัจจุบันไปซะเถอะ” ทารคาเหยียดยิ้มพลางพาดพิงไปถึงอนุชาแห่งตนก่อนง้างคมดาบขึ้นหมายมั่นจะบั่นคอนักรบตรงหน้าเสียให้ขาดสะบั้น

แกร็ง!!!!

เสียงคมดาบกระทบเข้ากับกระบองเหล็กอย่างจังจนศาสตราวุธทั้งสองกระเด็นออกจากกัน

ทารคาสบถขัดใจที่มีผู้เข้ามาขวางกั้นก่อนแววตาขุ่นมัวจะเปลี่ยนมาเป็นสาแก่ใจอย่างถึงที่สุดเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาคั่นกลางคือคนที่เขาเพิ่งถากถางเกียรติยศต่อหน้าเหล่าข้าราชบริพารจากทุกแดนดิน

ให้มันรู้เสียบ้างว่าเจ้าไม่ได้หักหน้าข้าเป็นอยู่ฝ่ายเดียว

“โอ้...ยังจับศาสตราวุธเป็นกับเขาด้วยรึ ข้านึกว่ามือเป็นง่อยจับได้เพียงปากกาเซ็นสัญญาสงบศึกกับทำเรื่องทรพีๆซะอีก!” ทารคาไม่สนใจเสียงทัดทานของนางกำนันและป้าศรีจันทร์ที่พยายามเกลี้ยกล่อมอยู่ด้านหลัง ในสายตามีเพียงแววตาท้าทายที่ส่งมอบไปยังคนที่จองจำตนเป็นนายบำเรอชั้นต่ำเพียงเท่านั้น

เจ้าโง่ปล่อยข้าออกมาเองนะ ครานี้แหละจะถึงทีที่เจ้าจักได้อับอายต่อหน้าธารกำนัลบ้างแล้ว

คนที่มีชัยเหนือการรบมานับครั้งไม่ถ้วนยิ้มลำพองใจอยู่ได้ไม่นานก็ต้องเลิกคิ้วฉงนสงสัยที่เห็นคนที่สมควรกลัวจนตัวสั่นหลุดหัวเราะกังวานลั่น นัยน์เนตรสีฟ้าครามแสนเคร่งเครียดแปรเปลี่ยนเป็นความสนุกสนานจนดูผิดวิสัย

“เอาสิ...แต่ถ้าครานี้ข้าชนะท่านต้องตบรางวัลให้ข้าทั้งวันทั้งคืนเลยนะพี่ชาย”



-------------------------------------------------------------------------

มาลงครบแล้ว อะเฮือก นี่คือการแสดงความรักของสองคนนี้ค่ะทุกคลมันไม่ใช่การห้ำหั่นเค้าแสดงความรักค่า 5555 โอยยย

ฝากเม้นติชมด้วยนะคะ 1 เม้น 1 ล้านกำลังใจค่า

#มารตาจองจำทารคา





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

395 ความคิดเห็น

  1. #282 Mamimilky (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 22:17
    โอ้ยยยยยย พี่ท่านคะ ท้องอยู่ค่ะ!!!! ท้องอยู่!!!!!5555555555
    #282
    0
  2. #167 Mortal Kombat (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:03
    ขอให้มารคาแพ้(อยากอ่านncค่า ถึงอยากจะให้คุณพี่ชนะ)
    #167
    0
  3. #166 Pen pink (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:23
    ต้องใจเย็นๆน้าาาา
    #166
    0
  4. #165 phonphimon0123 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:43
    คิดไว้คนท้อง
    #165
    0
  5. #164 jack forch (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:20
    คือคุณพี่ท้องอยู่นะคะ!!!
    #164
    0
  6. วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:58
    ท่านเจ้าของบ่าว กำลังท้องกำลังไส้อยู่นะเจ้าคะ เพลาๆเรื่องการรบหน่อยก็ดีนะเจ้าคะ
    ปล.มารตาเจ้าคะถ้าทำอะไรรุนแรงกับท่านเจ้าของอิฉัน มีเรื่องนะเจ้าคะ ^*^!~~~
    #163
    0
  7. #162 ไอแอมอะก้อย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:40
    ตีกับเมียตัวเอง แห มม
    #162
    0
  8. #161 Minaoka Nanao (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 03:18
    เพลาๆหน่อยนะเจ้าคะท่านจ้าวบ่าวกลัวลูกท่านหลุดเหลือเกิน
    #161
    0
  9. #160 panggilo (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:22
    บ่าวไพร่ทั้งหลาย :ท่านเจ้าคะ ท่านเจ้า ไากนอกนกบมดจดอวกายห
    #160
    0
  10. #159 madaoare (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:07
    แง้วววว มีความสุขที่ได้อ่านนะคะ
    เป็นกำลังใจให้คุณไรท์นะ
    #159
    0
  11. #158 Faerwell_Blacker (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:54
    เฮือกกกก มายก้อดดดดดดดดด
    #158
    0
  12. #157 break1999 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:42
    มาตราจับรวบท่านเจ้าหอมแก้มโชว์กลางงานเลยค่ะ 5555
    #157
    0
  13. #156 บีเบอร์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:39
    ดูท่าแล้วท่านพี่คงมิแคล้วตบรางวัลให้ท่านท้าวมารตาแน่เจ้าค่ะ แต่!!! ท่านพี่ท้องไส้อยู่นะเว้ยเฮ้ยยยย!!!
    #156
    0
  14. #155 IntiraW. (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:37
    คู่นี้คุยกันดีๆไม่ได้จริงๆ 555555
    #155
    0
  15. #154 Earn Waranluk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:35
    แสดงความรักกันได้รุนแรงยิ่ง
    #154
    0
  16. #153 ตำลึงงงง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:57
    แหมมมมมม อยากจะแหมไปจนถึงดาวอังคาร
    #153
    0
  17. #152 บีเบอร์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:48
    แอร๊ยยยยย!!! ฟงเอ๋อนี้หยอกหนักจริงไรจริงงง!!!!
    #152
    0
  18. #151 Faerwell_Blacker (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:46
    แหมมมมมมม
    #151
    0
  19. #150 break1999 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:38
    แหมมมมมมมมมมม
    #150
    0
  20. #149 วิรมาลย์ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:36
    เรือนี้ก็ดีค่ะ *_*
    #149
    0