[Fic Thor x Loki] Separate Ways [END]

ตอนที่ 22 : EP. 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,665
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    4 ม.ค. 61

ซ่า!

น้ำเย็นเฉียบสาดเข้าเต็มใบหน้าเทพนักรบที่เข้าสู่ห้วงนิทราได้ไม่ถึงนาทีดี ธอร์กระเด้งตัวขึ้นมาราวกับต้องของร้อนก่อนตวัดสายตามองผู้ที่เข้ามาทำลายฝันหวานเสียฉิบด้วยแววตากินเลือดกินเนื้อ แต่ด้วยวาระสังขารอันไม่เที่ยงเทพเจ้าสายฟ้าจึงทำได้เพียงมองค่อนขอดและโอดครวญไปพลางระหว่างพยายามหยัดตัวขึ้นนั่งสร้างความสมเพชเวทนาให้แก่ผู้คุมขังไม่น้อย

“ถึงเวลาไปตายแล้วเจ้าสายฟ้า” คำเอ่ยดั้งเดิมที่ธอร์ฟังจนติดรูหูย้อนกลับมาอีกครั้ง ครั้นคิ้วเข้มหนาของเทพเจ้าก็พลันขมวดเข้าเป็นปมอย่างใคร่รู้

“ข้าพึ่งได้พักเมื่อสองยาม” ธอร์ตอบกลับ เกิดมาหลายร้อยปีไม่เคยเจอแบบนี้ ใช่ว่าเขาไม่เคยไปร่วมประลองฝีมือต่างแดน เพราะไปมามากมายจึงได้เอ่ยเช่นนั้น อย่างน้อยๆที่แอสการ์ดจัดประลองกำลังกันทีก็ให้นักรบแต่ละรอบพักกันจนสภาพสมบูรณ์พร้อมค่อยแข่งขันต่อ ถึงเขาจะหน้าด้านเอาเวลานอนพักไปเล่นผีผ้าห่มกับน้องชายตัวเองจนไม่ได้นอนเองแต่ยังไงเสียเขาก็ควรได้รับเวลาพักผ่อนอยู่ดี

แกร็ก

บานประตูเหล็กเปิดออกอีกครา คราวนี้ชายฉกรรจ์ในชุดเกราะมากกว่าสิบนายก้าวองอาจเข้ามาภายในพร้อมอาวุธเต็มไม้เต็มมือ ธอร์รู้ได้ทันทีว่าคำอุทธรณ์ของเขาคงไม่ได้ผลนัก จึงค่อยๆลุกขึ้นไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่ ภาพชีเปลือยเดินลงจากเตียงไม่น่าดูชมนักในสายตาบุรุษแต่คนหน้าหนาก็หาได้แคร์ไม่ เป็นฝ่ายนายทหารเสียเองที่ต้องส่ายหน้าระอาและยืนหันหลังให้จนกว่าเทพเจ้าสายฟ้าผู้เปิดเผยจะแต่งองค์ทรงเครื่องเสร็จ

ธอร์ใช้ผ้าพันแผลที่ยังกองม้วนอยู่บนโต๊ะมาพันทับแผลช่วงท้องไม่ให้มันปริเปิดโดยง่าย และนำส่วนที่เหลือมาพันรอบฝ่ามือทั้งสองข้างจากนั้นก็เอาผ้าหนังสัตว์มาสวมรัดตรงช่วงเเผลขั้นอีกชั้นหนึ่งตามมาด้วยการนำเชือกผูกรัดหลวมๆไม่ให้มันเผลอเสียดสีเข้ากับปากแผล เท่านี้ก็พอจะมีเกราะกำบังกายบ้างแล้ว

ในใจเฝ้าคิดถึงอนุชาที่เดินตุ๊ปัดตุ๊เป๋เหมือนคนขาไม่สมประกอบกลับห้อง ไม่รู้ป่านนี้จะปลอดภัยดีรึไม่ หรือบางทีเรื่องความปลอดภัยอาจเป็นรองไปเลยหากเอาเรื่องความมือไวใจเร็วของแกรนด์ มาสเตอร์มาเป็นตัวเปรียบเทียบ

“......” ธอร์พ่นลมหายใจเซ็งๆ บางทีวินาทีนี้เขาควรตระหนักถึงความเป็นความตายของตัวเองมากกว่า เมื่อแค่พยายามก้าวออกจากห้องในตอนนี้ยังปวดแปลบตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า แล้วแบบนี้เขาจะวิ่งได้สักกี่น้ำกัน

ตายเป็นตาย…

กึก!

“!....” ระหว่างที่กำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยส่วนข้อมือก็โดนตรวนเหล็กตวัดมาล็อคจนสองแขนเข้ามาชิดสนิทกัน ธอร์ชะงักกึกกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ครั้นเลื่อนสายตาไปมองต้นทางก็พบกับนายทหารหลายสิบนายที่ร่วมด้วยช่วยกันดึงทึ้งลากแขนเขาให้เดินตามมา

การพันธนาการและดึงล่ามไม่ต่างจากเดรัจฉานสร้างความโกรธเกรี้ยวให้เทพเจ้าสายฟ้าถึงขีดสุดแต่ถึงกระนั้นก็ยอมเดินตามไปอย่างไม่อิดออดเพราะต่อให้ขืนรั้งตัวไว้ก็มีแต่เขาที่เจ็บตัว

อดทนไว้ธอร์...แล้วเจ้าค่อยบันดาลโทสะต่อคนต้นเรื่องทีเดียว

เทพเจ้าสายฟ้าสูดลมหายใจเข้าลึกๆ นึกถึงทุกสรรพสิ่งที่ทำให้อารมณ์เย็นพลางหมายมั่นไว้ในใจว่าหากสิ้นสุดการแข่งขันหรือเขาริหาหนทางหลุดพ้นจากพันธนาการได้เมื่อไหร่แกรนด์ มาสเตอร์จะเป็นคนแรกที่ได้ลิ้มรสรองเท้าหนังรัดส้นอันใหม่ของเขาแน่นอน

เขาได้สัตย์สาบานต่อหน้าดวงวิญญาณของผู้กล้าในวัลฮาลาไว้ และมันเป็นคำสัตย์แรกที่เขาพร้อมจะลงมือกระทำมันทุกเมื่อหากมีโอกาส

เสียงโห่ร้องกึกก้องดังมาในแว่วโสตประสาทอีกครั้ง ต่อให้เขาพึ่งได้ยินมันมาแต่ความดุดันพวกนั้นก็ยังตีตื้นความตื่นเต้นเร้าใจให้เขาได้ทุกครั้ง

ตั้งแต่ย่างเหยียบมาที่นี่ยอมรับว่าความบ้าคลั่งในกายมันตื่นตัวเสียจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้อยู่ เลือด การกู่ร้องคำราม มันคือวัตถุดิบชั้นดีที่คอยเร้าเรียกเขาคนเดิมกลับคืนมา ยังมีก็แต่ปณิธานแรงกล้าที่อยากช่วยอนุชาเท่านั้นที่ฉุดรั้งสติเขาเอาไว้ไม่ให้กลับกลายเป็นบุรุษบ้าสงครามคนเดิม

‘กลับมาถึงการต่อสู้อันดุเดือดอีกครั้ง ครั้งนี้พิเศษสุดๆไปเลยเมื่อแกรนด์ มาสเตอร์ไปสรรหาอสูรกายในตำนานมารวมไว้ในฮอลล์แห่งนี้ได้ถึง 2 ตัว และผู้ที่จะมาฟาดฟันอสุราพวกนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน!!’ โฆษกประกาศก้องเรียกเสียงเชียร์ให้กระหึ่มกว่าเก่า

โลกิที่ประทับอยู่ไม่ห่างจากแกรนด์ มาสเตอร์ในห้องชมการแสดงเริ่มอยู่ไม่สุข ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใคร สภาพธอร์ก็ไม่พร้อมต่อกรด้วยทั้งนั้น

แกรนด์ มาสเตอร์หยิบองุ่นเม็ดงามมากินพลางเหลือบมองคนโปรดเป็นระยะ ใบหน้าสวยหวานถูกบริวารเขาช่วยกันแต่งแต้มสีฟ้าครามบนริมฝีปากล่างและใต้ตาทั้งสองข้าง แม่สีนั้นเด่นขับให้ดวงตาสีเขียวดูคมเข้มขึ้นกว่าเก่า

มันเข้ากันได้ดีกับเสื้อคู่บารมีและสร้อยหยาดมรกตที่คนตัวเล็กนั่นยอมใส่ราวกับต้องการเอาอกเอาใจเขา

และมันได้ผลดีเยี่ยม...เขาพึงพอใจมากทีเดียว และยิ่งพอใจมากกว่าอะไรทั้งหมดเมื่อโลกิมีสีหน้าเคร่งเครียดเพราะรู้ซึ้งถึงความเป็นความตายที่คลืบคลานเข้าไปใกล้ชีวิตของเทพเจ้าสายฟ้าผู้เป็นทั้งกษัตริย์คนสำคัญแห่งแอสการ์ดและ...บุรุษในดวงใจ

คิดมาถึงตรงนี้แกรนด์ มาสเตอร์ก็หลุดหัวเราะกับตัวเอง เห็นทีการที่เขาติดใจโลกินักหนาคงเป็นเพราะการรักเดียวใจเดียวของอีกฝ่ายกระมั้ง ดูเข้าสิ...ขนาดเขาให้แก้วแหวนเงินทองขนาดนี้ยังไม่แยแส หากเป็นสตรีนางอื่นมีหวังตะครุบเหยื่อล่อของเขาไปแล้ว

มันเป็นความท้าทายและน่าหงุดหงิดไปในเวลาเดียวกันหากต้องคอยมาทราบว่าคู่แข่งตนนอนเป็นผักลวกอยู่ในที่พักก็ยังทำคะเเนนเหนือตนไปได้

ยอมรับตรงนี้เลยว่าเขาไม่เคยเกี้ยวพาราสีใครนานขนาดนี้มาก่อน...และไม่เคยถูกเมินเฉยซ้ำซากขนาดนี้เหมือนกัน

เสียเซลฟ์เป็นบ้า...

บานประตูยักษ์ใหญ่เลื่อนเปิดออกสองบาน ทุกชีวิตกลั้นลมหายใจด้วยความตื่นเต้น ก่อนความเงียบจะสงัดลงไปชั่วครู่เมื่อไม่มีสิ่งใดย่างกรายออกมาจนสุดท้ายแล้วคานประตูเหล็กที่ฝังอัดด้วยปูนอีกชั้นก็ถูกบางอย่างพุ่งกระแทกออกมา

“กรรรรรรรร!!!!!!” เสียงคำรามก้องนำร่องมาก่อนรูปกาย ฝุ่นควันที่ลอยอบอวลในอากาศเริ่มบางเบาจนเผยให้เห็นราชสีห์ตัวใหญ่ยักษ์ซึ่งมีขนสีดำสนิท ดวงตาแดงก่ำราวกับหยาดเลือด เขี้ยวยาวลากลงมาพ้นกลีบปาก และสิ่งที่ทำให้ผู้ชมหลายคนต้องผงะชิดเก้าอี้ด้วยความหวาดกลัวคืออสุรร่างใหญ่นั้นมีสามเศียร

“พระเจ้า...นั่นเดอร์ฟาน?”  ฝูงชนเริ่มกระซิบกระซาบกันด้วยใบหน้าซีดเผือด

เดอร์ฟาน อสูรกายในตำนานก่อเกิดก่อนจักรวาลจะก่อร่างสร้างตัว เป็นเสมือนคมหอกของพญามัจจุราชที่จะส่งทุกดวงวิญญาณไปสู่ปรโลก ทุกคนคิดว่ามันสูญสิ้นเผ่าพันธุ์ไปหมดแล้ว เห็นทีแกรนด์ มาสเตอร์คงได้มาจากน้องชาย เดอะ คอลเลคเตอร์ผู้สั่งสมสะดมครอบจักรวาล

พี่น้องสองคนนี้ยังน่ากลัวไม่เปลี่ยน…

“ซรรรรรรร” ความน่ากลัวแรกยังจับในจิตของทุกคนไม่ทันหายกระแสเสียงกังวานที่สองก็ดังมาจากประตูทางใต้ ครานี้คานเหล็กทิศเหนือยังอยู่ครบองค์ประชุมแต่มันกลับกลายเป็นที่เลื้อยไต่ของอสรพิษยักษ์ที่กำลังแผ่แม่เบี้ยอยู่เหนือเสาต้นหนึ่ง คะเนจากสายตาความยาวของมันมากกว่า 70 ฟุตเห็นไม่นับความใหญ่โตของมันที่เรียกได้ว่าอาจกินพื้นที่ไปเกือบครึ่งชั้นแรกของอัฒจันทร์

นาม เอซโล ปรากฏขึ้นบนหน้าจอมอนิเตอร์รอบด้าน มันเป็นชื่อเก๋ๆที่แกรนด์ มาสเตอร์ตั้งให้งูยักษ์ที่ขุดได้จากห้องเก็บสมบัติน้องชาย

“ฮ่าๆ ข้าได้ข่าวว่าพี่ชายเจ้าชอบงูนี่...ข้าเลยหามาให้” แกรนด์ มาสเตอร์ว่าอย่างอารมณ์ดี แตกต่างจากโลกิที่ตีสีหน้าเอือมระอาออกมาอีกรอบเมื่อแกรนด์ มาสเตอร์ช่างสอดเสือกไปเรื่อยแถมหยิบจับอะไรมาประชดประชันพวกเขาเก่งเหลือเกิน

“...นี่มันตัวบ้าอะไรวะเนี่ย” ผู้คนเริ่มนั่งไม่ติดที่ ความปลอดภัยคือสิ่งแรกที่ทุกคนลนลานคลานหา ก่อนผู้นำซาคาร์จะดลบันดาลให้ในเสี้ยววินาทีนั้นเลยด้วยลูกเล่นใหม่ล่าสุดที่แต่งเสริมเข้ามาในสนามแห่งนี้

มันคือกระจกใสที่ทำจากแร่ที่ทนทานที่สุดในกาแลคซี่แอนโดรเมดา มันสามารถรองรับน้ำหนักโทรลผู้เขาได้ถึง 1,000 ตัว และแน่นอนว่าเกาะกำบังขนาดย่อมที่เริ่มขยับขยายจนสูงเทียมฟ้าและโค้งลงมาครอบป้องกันผู้ชมในขณะนี้มีราคาเกินกว่าที่เจ้าของประเทศหลายๆประเทศจะมีปัญญาซื้อไหว

แต่เพราะที่นี่คือซาคาร์เรื่องเงินจึงไม่เคยใช่ปัญหา...นั่นสโลแกนเสี่ยแกรนด์แกล่ะ

‘เอาล่ะ เปิดตัวอสูรกายไปแล้วเรามาดูวีรบบุรุษผู้กล้าของเราดีกว่า! โอ้...ว้าวเขาจะเป็นวีรบุรุษคนเดียวที่มาต่อกรกับอสูรร้ายพวกนี้ให้เราชื่นชม เขาไม่ใช่ใครที่ไหนเลยนอกจากเจ้าสายฟ้า!!!!!!’ โฆษกที่นั่งเหวอไปชั่วขณะกับความใหญ่ยักษ์ของอสูรกายระดับที่ชาตินี้ทั้งชาติก็ไม่ขอพบเห็นอีกกลับมาทำงานของตนต่อ

คำประกาศชื่อวีรบุรุษของทุกคนเรียกเสียงเชียร์เซ็งแซ่ไปทั่ว บ้างก็จุดประทัดใหญ่โต ทุกคนเป่าปากร้องเรียกบุรุษผู้เป็นที่นิยมในขณะนี้กันอย่างตื่นเต้น

ตึง ตึง ตึง!!

เสียงกลองดังกึกก้องราวกับอัสนียบาตผ่าลงมาใจกลางสนาม การเปิดตัวแสนอลังการที่ทุ่มงบไปหลายแสนไม่ได้ช่วยให้โลกิรู้สึกดีขึ้นเลยเมื่อรู้ว่านักรบที่ใครต่อใครเรียกหายังคงบาดเจ็บเจียนตาย

เมื่อทำสิ่งใดไม่ได้ก็จำต้องทำในสิ่งที่เคยรังเกียจมาทั้งชีวิต ...การสวดภาวนาอ้อนวอนต่อบิดามารดาและผู้กล้าในวัลฮาลา ขอให้นักรบเหล่านั้นช่วยปกปักษ์รักษาชีวิตของผู้ที่เป็นดั่งดวงหทัยของเขา

จังหวะกลองเน้นหนักขึ้นเรื่อยๆเสมือนอัตราหัวใจเต้นของคนทุกคน หลายชีวิตกลืนน้ำลายลงฝืดคอยามปราการเหล็กค่อยๆถูกยกขึ้นในทิศบูรพาเผยให้เห็นร่างของเทพนักรบที่มีเพียงกางเกงขายาวสีเข้มชิ้นเดียวปกปิดเรือนร่าง ช่วงบนมีผ้าพันแผลมากมายพันตรงช่วงท้องพาดขึ้นมาถึงบ่า และสิ่งที่ทำให้โลกิเเทบเขวี้ยงแก้วน้ำใส่พี่ชายหน้าด้านของตัวเองคือเจ้าพี่โง่เลือกจะเปิดอกเปลือยเปล่าให้เห็นรอยเล็บและรอยฟันที่เขาเผลอกัดไว้ในยามที่พยายามกลั้นเสียงคราง

ไอ้พี่โง่! เจ้าคน...ไร้ยางอาย ข้าไม่น่าห่วงท่านเลย!!

ขนาดโลกิยังหัวเสียนับประสาอะไรกับคนที่ต้องมาเห็นความจริงชัดแจ้งเต็มสายตาแบบแกรนด์ มาสเตอร์กัน ชายชราคิ้วกระตุกระริ้ว รอยยิ้มที่ปั้นแต่งดูท่าจะยากเย็นขึ้นทุกที และบรรยากาศในห้องกระจกก็เริ่มอึดอัดเสียจนโลกิต้องขยับกายไปพิงชิดขอบโซฟาอีกฝั่งด้วยความหวาดกลัวเล็กๆ

“.....” ธอร์มองผ่านไปยังห้องกระจกเบื้องบน เมื่อเห็นว่าอนุชายังอยู่ในสภาพปลอดภัยดีก็คลี่ยิ้มออกมาอย่างโล่งอกก่อนมันแทบจะกลายเป็นรอยยิ้มค้างเมื่อกวาดสายตามองดีๆแล้วพบว่าโลกิสวมใส่อาภรณ์ละม้ายคล้ายกับคนที่เขาเหม็นขี้หน้า ไหนจะสร้อยคอทองคำและการแต่งแต้มริมฝีปากให้คล้ายคลึงกันนั่นอีก

บอกว่าอย่าอ้อนออเซาะบุรุษอื่น...เจ้าก็เล่นแต่งกายเป็นคู่รักหวานชื่นเพื่อเอาอกเอาใจตาแก่นั่นแทนสินะ...อย่าให้ข้าเจอตัวอีกรอบแล้วกันจะสำเร็จโทษให้ขยับกายไม่ไหวเลย!

เปรี๊ยะ!

กระแสสายฟ้าลุกลามมายังโซ่ตรวนที่พันธนาการแขนธอร์เอาไว้จนผู้คุมหลายคนจำต้องแตกฮือออกจากกันแล้วปล่อยให้เทพเจ้าสายฟ้าที่ถูกล็อคข้อมือเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายทั้งสองตามลำพัง

ตึง! ปราการเหล็กปิดลงเสมือนสัญญาณเริ่มต้นการต่อสู้ แต่เหมือนมันจะช้ากว่าจังหวะการวิ่งของสองสัตว์ร้ายที่พุ่งเข้าใส่เทพเจ้าองค์เดียวราวกับแก่งแย่งกันไปฉีกทึ้งร่างเหยื่อไร้พิษสง

“พี่ชายเจ้าจะอยู่รอดได้สักกี่นาทีกันเจ้าว่า” แกรนด์ มาสเตอร์แซวอย่างอารมณ์ดี

คนเจ็บมีหรือจะสู้กับอสูรกายในตำนานในสภาพสมบูรณ์พร้อมได้

เขาถือว่าตัวเองถอนทุนคืนจากเทพเจ้าสายฟ้าได้แล้ว และหากธอร์จะตายที่นี่ก็ไม่ใช่ธุระกงการของเขาอีกต่อไป

โลกิเค้นเสียงหัวเราะ ดวงตาสีเขียวจับจ้องพี่ชายที่หันมาจ้องตนเขม็งแม้ว่าเบื้องหน้าจะมีอสุราทั้งสองวิ่งเข้าใส่ เสี้ยววินาทีนั้นธอร์ยกนิ้วชี้และนิ้วกลางชี้มาที่เขาจากนั้นก็นำมันมาทาบที่ดวงตาสีฟ้าสดของตัวเองก่อนส่งยิ้มกว้างดูหน้าโง่ให้

“นั่นพี่ชายเจ้าทำบ้าอะไร?” แกรนด์ มาสเตอร์มองการกระทำนั้นอย่างงุนงงแตกต่างจากโลกิที่เริ่มคลี่ยิ้มออกมาเมื่อรับรู้ถึงสัญญาณที่ธอร์ชอบทำเสมอยามจะออกศึกสงคราม

มันเป็นการกระทำที่ยียวนกวนประสาททุกครั้งที่ได้พบเห็น...แต่ยอมรับว่าพอได้เห็นมันในครานี้มันก็ทำให้เขาใจชื้นขึ้นมาไม่น้อยที่เห็นว่าพี่ชายตัวดียังมีแรงมากวนฝ่าเท้าเขา

“ธอร์แค่บอกว่าจับตาดูชัยชนะของเจ้านั่นให้ดี”

ขอให้เจ้าทำได้อย่างปากว่าเหมือนทุกคราแล้วกันธอร์...


-------------------------------------------------------------------------------------------------

มาอัพอีกตอนแล้วคร้าบ ทั้งที่ท้อทั้งตาแกรนด์ มาสเตอร์นี่เกิดมาเพื่อข่มกันและกันจริงๆค่ะ อีกคนอวดเสื้อผ้าอีกคนอวดร่องรอย สงสารคนงามมาก ณ จุดๆนี้ 5555 อายังไงก็สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังทุกๆคนด้วยนะคะ ขอให้เป็นปีที่ดีของทุกคนเลยนะ ฝากเม้นติชมเหมือนเดิมค่า 1 เม้น 1 ล้านกำลังใจเด้อ

#thorkiseparateways


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,852 ความคิดเห็น

  1. #1837 Ikolsson (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2562 / 01:14
    เป็นห่วงพี่ท่อจังเลยเจ้าค่ะ // อีกนัยนึง อยากเห็นอีตาแกรนด์มาสเตอร์ตะบะแตกให้รู่แล้วรู้รอด เจ้าเล่ห์นัก
    #1,837
    0
  2. #1748 ลมมรณะ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 กันยายน 2561 / 15:08
    ทำได้สิเพื่อเมี..น้อง ธอร์ทำได้เราเชื่อมั่น
    #1,748
    0
  3. #1708 RE.EVE (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 19:01
    แกรนด์มาสเตอร์คนขี้ขิง
    #1,708
    0
  4. #1694 BeemKwsd (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 22:02
    โอ้ยยยย~ ทั้งหมั่นไส้ทั้งถูกใจความไม่เเยเเสใครนอกจากน้องกิของพี่หมีนี้5555 พี่ธอร์สู้ๆ
    #1,694
    0
  5. #1672 Mamimilky (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 19:42
    เรายังรออาวุธจากเอลฟ์แคระอยู่นะคะ โอ้ยยย พี่ท่อสู้ๆ
    #1,672
    0
  6. #1549 Salazar_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 17:22
    มอบโล่เทพเจ้ายอดหน้าด้านให้ธอร์เลยค่ะ
    #1,549
    0
  7. #1532 ฮิเมะหิมะขาว (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 23:55
    ธอร์สู้ๆ!! เอาชนะเเล้วไปเอาน้องกิคืนมา
    #1,532
    0
  8. #1510 PHOTOPHILE (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 21:00
    สู้ค่ะพิท้อออออ~
    #1,510
    0
  9. #1509 Howlvy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 00:32
    งืออออชอบบบอัพเถอะค่ะ้
    #1,509
    0
  10. #1508 Am Chotychoty (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 00:07
    สู้เค้าค่ะพี่ท้อออออ
    #1,508
    0
  11. #1507 สี ส้ม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 22:31
    พี่โง่นี่มันดีจริงๆเลย โง่ขนาดไหนก็มีคนรัก
    #1,507
    0
  12. #1506 ||อบหลับ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 20:15
    เปลี่ยนจากเทพแห่งสายฟ้าเป็นเทพหน้าด้านได้ไหม555555
    #1,506
    0
  13. #1504 Intuos (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 15:40
    หลุดขำตอนพี่ท้อถอดเสื้อ 55555
    #1,504
    0
  14. #1503 neeny limteerakul (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 11:38
    พี่ท้ออย่างเท่ โอ้ยยยย พี่ท้อผู้ไม่รู้จักความอายสุดยอด!
    #1,503
    0
  15. #1502 ไอแอมอะก้อย (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 10:18
    55+ พี่เทพ ผู้หน้าด้าน อาย คืออะไรไม่รู้จัก
    #1,502
    0
  16. #1501 Scarlet Wings (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 08:25
    ทีมท่านแกรนด์ได้ไห-----//โดนพี่ท้อเสยหน้า
    #1,501
    0
  17. #1500 YoSChi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 22:16
    พี่ท้ออออ เท่ฝึดๆไปเบยยยย น้องปลื้มมมมมมมม
    #1,500
    0
  18. #1499 Markimoo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 21:56
    อ๋อยยยยยย พี่ท้อต้องรอดกลับมาดูแลกินะค้า
    #1,499
    0
  19. #1498 phdoctorm (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 21:54
    หลังจากเรื่องที่เคยเคลือบแคลงใจคลี่คลาย ดูเหมือนจะกลายเป็นคู่รักข้าวใหม่ปลามันกันแล้วนะคะท่านผู้ชมมมม ฮิ้วววว รู้อกรู้ใจกันไปหมดดด แหมๆๆๆๆ
    #1,498
    0
  20. #1497 LMN_T-B (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:29
    ธอร์ที่รักกับภาษากายที่รู้กันเพียงสองเรา
    #1,497
    0
  21. #1496 Konix (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:27
    เสื้อคู่หรอจะสู้รอยข่วนรอยกัด บลัฟกันเข้าไป
    #1,496
    0
  22. #1495 pukluk_ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:22
    ชอบมากๆๆๆๆ ตื่นเต้นจังเลยค่ะว่าพี่ธอร์จะชนะได้ยังไง>_<
    #1,495
    0
  23. #1494 danger^_^ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:18
    สวัสดีปีใหมานะคะไรท์ อิอิ ขอบคุณที่แต่งฟิคสนุกๆให้อ่านกร๊าวใจมากเลย ขอให้ไรท?มีความสุขมากๆนะคะ ปล.อยากเห็นน้องกิท้องในฟิคของไรท์จังเยยยย
    #1,494
    0
  24. #1493 danger^_^ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:17
    กรี๊ดดแดเ พี่ธอร์เท่มากกกก รีบเอาชนะอสูรละเครื่องชอตที่คอ แล้วไปสำเร็จฌทน้องกิเลยน้าาาา
    #1,493
    0
  25. #1492 RSGM (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 มกราคม 2561 / 20:04
    ธอร์นี่มันธอร์จริงๆ เรื่องกวนอวดดีประสาทนี่ขอให้บอก คิดสภาพตอนลุงกมต.โดนพี่เอาคืนไม่ออกเลย55
    #1,492
    0