ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 9 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๘

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 206 ครั้ง
    5 ก.ค. 61

“บอกข้ามาเดี๋ยวนี้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น” ขุนไกรถามขึ้นทันทีหลังจากพันแผลให้เจ้าเด็กดื้อเสร็จ ยามนี้สองพ่อลูกพากันกลับเรือนหลังจากเจอมหกรรมการฟ้องชนิดที่ไกรทองได้เเต่พองแก้มอย่างเหนื่อยหน่ายในข้อกล่าวหา และแน่นอนว่ากลับมาถึงเรือนเขาก็โดนเอ็ดใหญ่โต ไอ้คาดโทษกักบริเวณสามสัปดาห์ไม่แคล้วเจอเป็นสิบแต่ลูกอ้อนลูกชนที่มีมากก็ต่อรองจนขอออกไปงานชนไก่คืนนี้ได้สำเร็จแม้จะโดนสั่งห้ามไม่ให้ไปไหนตามลำพังอีกก็ตาม

ไกรทองบิดหมุนแขนข้างที่ถูกงับเพื่อตรวจสอบว่าอวัยวะต่างๆยังคงทำงานได้ตามเดิมรึไม่และก็ได้ผลดีเกินคาด

มันเป็นไปได้ยังไงกันนะ...ตอนที่เขาโดนกัดเขาคิดไปแล้วว่าต้องเสียแขนเป็นแน่

ไกรทองเก็บงำความสงสัยไว้ในใจก่อนปรับสีหน้าให้ดูน่าเวทนาที่สุดเมื่อเห็นสายตาคาดคั้นของพ่อ

“ข้าก็ไปซื้อของร้านป้าวรรณแกแล้วมีคนตะโกนขายจระเข้ตัวเป็นๆกัน ข้าเลยแวะไปดูส่วนเรื่องเกือบทั้งหมดคิดว่าพ่อน่าจะรู้จากปากพวกป้าจันทร์หมดแล้ว” ไกรทองอธิบายละตรงไหนได้ก็ละแถมข้ามส่วนที่พ่อได้ฟังจากบรรดาแม่ค้าที่ตลาดด้วย ถึงแม้พวกป้าจะหนีไปอีกฟากหนึ่งแต่ก็ยังเล่าได้ละเอียดราวกับมีตาทิพย์ แม้ตอนท้ายๆป้าจะเสริมจนมั่วซั่วไปหมดก็เถอะนะ

อ่อ! มีอีกเรื่องที่พวกป้าไม่ได้พูดนี่หนา

“เด็กคนนั้นแปลกมากเลยพ่อ ข้าเห็นเต็มสองตาว่าพอเด็กคนนั้นเข้ามาจระเข้ก็ถอยหลังกรูดไปชิดต้นไทรใหญ่ราวกับกลัวนักหนา” ไม่เล่าเปล่าไกรทองลุกขึ้นยืนทำท่าจังก้าแบบเดียวกับที่เด็กคนนั้นทำด้วย

“จระเข้...กลัวมนุษย์เนี่ยนะ?” ขุนไกรหรี่ตา มันฟังดูน่าเหลือเชื่อเกินไป ยิ่งออกมาจากปากไกรทองผู้ชอบปั้นน้ำเป็นตัวแล้วยิ่งไม่มีมูลไปกันใหญ่

คนเป็นพ่อได้แต่คิดแล้วก็ขบขันอยู่เงียบๆอย่างไม่อยากขัดเวลาจ้อของลูกชาย ตอนนี้สองพ่อลูกกำลังทานมื้อเช้า และมันดูจะเป็นมื้อเช้าที่รสชาติดีซะด้วยเมื่อมันรวมเข้ากับประเด็นเผ็ดร้อนที่เจ้าตัวดีพึ่งไปก่อเรื่องมา

ห่วงก็ว่าไปตามห่วง ชื่นใจที่ลูกเป็นคนกล้าหาญก็ว่าไปตามความชื่นใจ แต่ก็อย่างว่าอะไรควรตำหนิก็ต้องติมันแรงๆจะได้ไม่ไปสร้างเรื่องชวนหัวใจวายแบบนี้อีก

“แล้วอะไรอีก?” ขุนไกรว่าหลังจากไกรทองโม้จบ เด็กหนุ่มนั่งขัดสมาธิลงตรงข้ามแล้วแงะเนื้อปลาวางให้พ่ออย่างเอาอกเอาใจเผื่อจะรอดจากการกักบริเวณแสนยาวนานนั้นได้ระหว่างนั้นก็นั่งอมข้าวแก้มตุ่ยยามพยายามนึกถึงเรื่องที่พึ่งเจอมา

“อืมก็ไม่มีอะไรแปลกๆแล้วนะพ่อเว้นแต่เรื่องที่จู่ๆหมอนั่นก็เอาปากมาทาบกับปากข้าน่ะ”

“แค่กๆ!” ขุนไกรสำลักแกงที่กำลังซดจนหน้าเขียว ร้อนถึงไกรทองต้องวิ่งแจ้นไปยกขันทองเหลืองมาให้เป็นพัลวัน

“พ่อ! เป็นอะไรมากไหมจ๊ะตกใจอะไรขนาดนั้นเล่า!” เด็กวัยกระเตาะวิ่งอ้อมมาช่วยลูบหลังให้ หากแต่ขุนไกรกลับแทบไม่ได้สนใจการเอาอกเอาใจพวกนี้เลยสักนิดเมื่อหูมันยังมีคำพูดลูกชายวนเวียนอยู่

“เด็กนั่นทำอะไรนะ?!” เมื่อหายสำลักขุนไกรก็กลับมานั่งชันเข่าจ้องหน้าลูกชายเขม็งและถามย้ำอีกรอบ

เมื่อกี้เขาหูฝาดหรือ…

“เขาช่วยข้าไว้แล้วก็เอาปากมาทาบกับปากข้าจากนั้นก็สอดลิ้นเข้ามาและ--”

“พอเลยพอ...พอ!” สาบานกับเจ้าป่าเจ้าเขาตรงนี้เลยว่าหากไกรทองไม่เจ็บอยู่เขาคงเขย่าลูกชายจนหัวคลอนข้อหาแก่แดดแก่ลมไปแล้ว

แต่ขี้คร้านจะต้องทำใจหนักเมื่อตระหนักได้ว่าคนอย่างไกรทองเคยสนใจอะไรนอกจากขนมกับมวยเสียที่ไหน ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาเลี้ยงลูกชายมาเพียงลำพังและไม่ได้เกี้ยวพาราสีกับสตรีนางอื่นเลยนอกจากแม่บัวเมียที่เสียไปเพราะโรคห่า และแน่สิตอนที่เขาหลับนอนกับนางก็ไม่ได้มาให้ไกรเห็นนี่ อีกอย่าง...ไกรทองอายุแค่สิบขวบเพียงเท่านั้นใครจะไปคิดว่าลูกน้อยของเขาจะต้องมาชิงสุกก่อนห่าม

บัดสีบัดเถลิงสิ้นดี!...ถึงเป็นผู้ชายเหมือนกันก็บัดสี!

ตอนนี้ผู้เป็นพ่อทำได้แค่เอาสองมือทึ้งหัวตัวเองอย่างจนปัญญาเมื่อคิดมาถึงเรื่องเพศสภาพ

ลูกเขาจูบกับบุรุษด้วยกัน!...ถึงเขาจะทำแบบนั้นอยู่บ่อยครั้งกับโคจรแต่...แต่นั่นก็ตอนตกลงปลงใจกันแล้วไงเล่า!

“แล้วเอ็ง...เอ็งได้…” ขุนไกรถึงกับไปไม่ถูกเพราะไม่รู้จะเริ่มสาวความจากส่วนไหนก่อน

“ข้าก็ทำตามที่เขาทำมานะพ่อ...มันประหลาดมากเลย ร้อนวูบวาบไปหมด แฉะๆที่ปากด้วย แต่ก็รู้สึกดีนะข้าชอบ...ว่าแต่มีอะไรรึเปล่าจ้ะพ่อดูไม่ดีเลย” ไกรทองถามตาใส ระหว่างพูดก็เอาลิ้นดุลๆแผลที่โดนขบกัดอย่างไม่อนาทรร้อนใจอะไรต่างจากสีหน้าขุนไกรลิบลับ

“เอ็งควรทำอะไรแบบนี้ตอนโตกว่านี้รู้ไหม” ขุนไกรอธิบายเสียงเครียด

“มันไม่ดีสินะ...ข้าจะไม่ทำอีกแล้วพ่ออย่าโกรธไกรนะ” ไกรทองรับคำเสียงเศร้า

ที่พ่อหน้าซีดเผือดแบบนั้นคงโกรธที่เขารักษาสัญญาว่าจะไม่มีเรื่องไม่ได้ เห็นทีการขอไปเที่ยวเล่นกับพวกไอ้ดำจะลำบากแล้วงานนี้

เด็กน้อยก้มหน้าชิดคอ ดวงตากลมโตหรุบลงพร้อมปากเบะคว่ำอย่างสำนึกผิด

มันเป็นท่าทางที่ขุนไกรไม่เคยเอาชนะได้ ครั้งนี้ก็เหมือนกัน แต่กับเรื่องคอขาดบาดตายนี้เขาก็ต้องตักเตือนขั้นเด็ดขาด ทั้งเรื่องความมุทะลุจนเกือบตายแล้วก็การเผลอไผลอิงแอบแนบกายกับผู้อื่นเกินงาม ดีแค่ไหนแล้วที่ตอนนั้นมีเพียงเขาผู้เดียวที่วิ่งฝ่าเข้ามา โชคดีที่ชาวบ้านผวาถอยไปสุมหัวรวมกันตรงลานวัดอีกฟากฝั่งแล้วไม่งั้นได้เห็นภาพบัดสีบัดเถลิงกันทั้งตำบลแน่ อ่อมีอีกคนที่เขาเห็นลางๆว่าอยู่ในเหตุการณ์ด้วย คือข้ารับใช้ของเด็กผมยาวนั่น...แต่รายนั้นคงไม่มีสิทธิออกปากนินทานายหรอก

ถึงความสัมพันธ์ระหว่างบุรุษจะไม่ได้ผิดแผกในสายตาเขาแต่มันก็ยังไม่ได้เป็นที่ยอมรับของชาวบ้านสมัยนี้เท่าไหร่จึงควรระวังให้มาก

“เฮ้อเอาเถอะ...เอาเป็นว่ามันยังไม่ถึงเวลาที่เอ็งจะควรยุ่งกับเรื่องพวกนี้ไว้โตกว่านี้ค่อยไปขึ้นครูในเมืองนู่น”

“ขึ้นครู? น่าสนุกจังเลยพ่อพาข้าไปเลยได้ไหม” เมื่อเจอคำไม่คุ้นหู ไกรทองก็คิดว่ามันน่าสนุกไปหมด

“ไม่ได้! ข้าบอกว่าโตกว่านี้ไง”

“โธ่พ่ออา...ไกรอยากรู้นี่นา”

“ไว้โตก่อน...โต-ก่อน” ขุนไกรเน้นทีละคำและมันเป็นดั่งประกาศิตว่าเขาไม่สนใจฟังอุทธรณ์ใดๆอีก คนเป็นลูกได้แต่ตีหน้าเศร้าแต่ก็ไม่ทวงถามสิ่งใดเพิ่มด้วยกลัวว่าพ่อจักโกรธตนไปมากกว่านี้ และเมื่อเห็นท่าทีสลดคนที่โอ๋ลูกมาทั้งชีวิตก็ต้องส่ายหน้าระอาแล้วเอื้อมมือไปลูบๆผมเจ้าตัวเล็กที่สงสัยอะไรไม่เข้าท่า

กับไกรทองถ้าไม่อธิบายก่อนสั่งห้ามคงไม่เป็นผลดีนักเพราะเด็กนั่นจะแอบดื้อแพ่งทำมันซ้ำๆ...คงไม่ไวไฟไปหรอกมั้งหากเขาจักสอนจักสั่งในเรื่องใต้สะดือพวกนี้ไว้บ้าง

“วันนี้ที่เด็กคนนั้นกระทำต่อเจ้ามันเรียกว่าการจูบ”

“จูบ?”

“ไว้ทำกับคนที่รัก”

“งั้นทำไมพ่อไม่เคยจูบไกรเลยล่ะจ๊ะ?”

“มันเอาไว้สำหรับคนที่ปลงใจเขาทำกัน…” มาถึงตรงนี้ขุนไกรเริ่มหาคำมาอธิบายได้ยากลำบากขึ้นทุกที และเหมือนเจ้าเด็กดื้อเริ่มจะเข้าใจรูปการณ์ทุกอย่างบ้างแล้ว

ไกรทองอ้าปากค้าง ดวงหน้าเปลี่ยนมาขึ้นสีจัด

“หมายความว่า…”

“อย่างที่เอ็งเข้าใจนั่นแหละ คนรักกันฉันท์ชู้สาวเท่านั้นถึงจูบกันแล้วคนส่วนมากเขาก็มักจะเก็บจูบแรกเอาไว้ให้กับคนที่หมายใจ…..….…ไกรทอง?” ขยายความต่อไปสักพักคนเป็นพ่อก็ต้องหยุดชะงักเมื่อไม่ได้ยินเสียงขานรับเหมือนทุกที เมื่อหันมาสบตรงๆกลับพบดวงหน้าแดงแจ๊ดไม่ต่างอะไรกับตำลึงสุกของลูก

เข้าใจแจ่มแจ้งแล้วสินะ...

“พ่อ...เอ๊ย!! ข้า...ข้าไม่ได้ชอบเจ้าเด็กอวดดีนั่นหนาา”

“ข้าก็ไม่ได้ว่าเจ้าชอบนี่”

“งั้นที่มันทำแปลว่ามัน...มันชอบข้าแบบฉันท์ชู้สาวเหรอ?”

“.........” คำถามนี้เล่นเอาขุนไกรต้องงับปากลงอย่างไม่รู้จะสรรหาอะไรมาตอบ แต่ไกรทองนี่เหมือนจะคิดไปไหนตกไหนแล้ว

“ฮึ้ย!! แล้วมาขโมยจูบแรกข้าไปได้ยังไง...เจอกันอีกทีไกรจะไปถามให้รู้เรื่อง!”

“พ่อว่า…”

“ไกรจะไปเตะแล้วถามว่าขโมยจูบแรกไกรทำไม” เด็กหัดเรียนรู้เรื่องอนาจารบ่นอุบ สองมือก็กุมแก้มแดงๆของตัวเองไปด้วย

ภาพที่ทำให้ขุนไกรเผลอนวดขมับไปเพราะความปลงตก คิดยังไงเด็กนั่นก็แปลกทั้งขึ้นทั้งร่องอยู่ดี จะบอกว่าเป็นลูกพระยานาหมื่นในพิจิตรก็ไม่เห็นเข้าเค้า อาจเป็นคนจากเมืองหลวงหรือไม่ก็หัวเมืองอื่น ดูแล้วแม้แต่แม่ค้าปากตลาดทั้งหลายยังไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังเด็กคนนั้นเลยสักคน

ชาวบ้านลือกันไปแซ่ดว่าเด็กผู้นั้นอาจเป็นเทวดาชั้นฟ้าลงมาช่วยตามการวิงวอนของมนุษย์ เพราะเด็กคนนั้นปรากฏตัวในวันที่สัตว์ร้ายที่ชาวบ้านหวาดหวั่นกันมาแรมปีถูกปลิดชีพลง

วรกายขาวซีด และเรือนผมสีดำขลับหากแต่พอต้องแสงอาทิตย์จะเคล้าไปด้วยสีเขียวเข้ม และนัยน์ตาก็คมดุแบบที่ไม่พึงมีในมนุษย์ เขาอยากเถียงใจจะขาดเพราะเขาเคยเห็นพรรสันฐานพวกนั้นมาก่อนในตัวโคจร

...โคจร?

“!!....” ขุนไกรเบิกตาโพลง เสียงเล่าเรื่องเจื้อยแจ้วของลูกชายเบาจางลงแทนที่ด้วยเสียงอัตราการเต้นของหัวใจที่ถี่รัวไม่ต่างจากกลองสะบัดชัย

วินาทีที่ไกรทองตกท่าน้ำ ไกรทองว่ามองเห็นจุดสีทองที่ว่ายตรงเข้ามาด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ตนใดจะทำได้ หากแต่พอขึ้นมาบนผิวน้ำคนที่ช่วยบุตรชายเขาไว้กลับเป็นเด็กหนุ่มเจ้าของดวงตาสีทองอำพันคล้ายคลึงกัน

และหากมันมารวมกับเรื่องที่ไกรทองคุยโวเอาไว้ว่าผู้มีพระคุณของตนสามารถใช้นัยน์ตาสะกดกุมภีร์ยักษ์ที่อาละวาดได้ก็น่าพิศวงไม่น้อย

กุมภีร์มีบ้างที่จักหวาดกลัวต่อมนุษย์อันเป็นนักล่าเสมอเหมือนกันแน่น้อยนักที่พวกมันจะแสดงออกถึงความกลัวขั้นถอยหลังกราวรูดปานนั้น

ไม่มีมนุษย์ตนใดทำเรื่องพวกนี้ได้...หากอมนุษย์ชั้นพญาอย่างโคจรก็ไม่แน่

หรือแท้จริงแล้วเด็กผู้นั้นจักมีส่วนเกี่ยวข้องกับการอาละวาดหนักของจระเข้ในช่วงนี้

ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเด็กนั่นก็ต้องรู้เรื่องศพโคจรที่หายไปด้วย…

“พ่อ...เป็นอะไรรึเปล่าทำหน้าเครียดเชียว”

ขุนไกรยิ้มแกนๆส่งให้บุตรชายพลางทำทีเอื้อมไปหยิบขันทองเหลืองมาซดน้ำแล้วทำสีหน้าผ่อนคลายให้เด็กน้อยได้หลงคิดไปว่าตนเพียงแต่กระหายน้ำเกินไปเพียงเท่านั้น

คงต้องลองถามไอ้ชื่นดูคืนนี้ว่ารู้จักเด็กผู้นั้นรึไม่ เห็นมันออกลาดตระเวนไปทั่วสยามแถมเข้าออกวังบ่อยครั้งน่าจะพอเคยเห็นหน้าคร่าตากัน

หรือหากได้เจอกันตัวเป็นๆคงต้องถามไถ่ให้รู้ความ…

ขุนไกรตั้งมั่นแน่วแน่ แต่ก็ไม่วายเผลอมองไปยังลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่จู่ๆได้รับท่าทีประหลาดจากเด็กชายปริศนาผู้นั้น

จักบอกว่าหมายใจในไกรทองก็ไม่น่าใช่...รู้จักกันเพียงสองวันแถมดูแคลนกันถึงเพียงนั้นคงคิดเป็นอื่นไปไม่ได้นอกจากคู่กัด

แต่คงไม่มีใครมาจรดจูบอริตนเองให้เสียปากแน่หากรังเกียจเดียดฉันท์กันจริง

พ่อหนุ่มผู้นั้นเป็นใครกันแน่นะ...แล้วต้องการอะไรจากลูกชายของเขา


……….


“ปลุกผีมาทั้งป่าช้าก็คงไม่สู้ปลุกอมนุษย์สักตัวหรอก” เสียงหนึ่งพูดขึ้นท่ามกลางองค์ประชุมของหกชีวิต ห้าผู้นั่งขัดสมาธิ และอีกผู้หนึ่งประนมมืออยู่ตรงปลายเท้า ตรงกึ่งกลางมีเทียนไขสองแท่งที่ใช้กะโหลกมนุษย์เป็นฐาน เปลวไฟนั้นจวนเจียนดับ รอบนอกมีสายสายสิญจน์ตรึงล้อมคนทั้งหกเอาไว้

“พวกท่านมั่นใจแน่รึว่าจักทำได้ นายของข้าคาดหวังนักหากเกิดผิดพลาดพวกท่านนั่นแหละจักไร้แผ่นดินอยู่” ชายที่ประนมมือเป็นฝ่ายทวงถาม

“ไม่เชื่อมือพวกข้ารึ?!” ชายผู้นั่งทางทิศพายัพขึ้นเสียง

“เปล่า เพียงแต่นายข้าไม่ชอบความผิดพลาดพวกท่านก็ทราบดี”

“ใช่ข้ารู้...ไปบอกนายมึงได้เลยว่าแผ่นดินสยามทั้งผืนจักต้องกลับมาเป็นของยุวราชาผู้มีสิทธิชอบธรรมอย่างนายมึงไม่ใช่ไอ้ขี้ขลาดตาขาวไม่รู้หัวนอนปลายเท้าที่นั่งชูคอระหงส์บนบัลลังก์อยู่ตอนนี้” บุรุษในตำแหน่งหรดีย้ำหนักให้ผู้ส่งสาสน์ได้ใจชื้น

“ไม่ใช่แค่เราเเน่ที่จักช่วยนายมึง มีหมอผีอีกเทียบเท่าทหารทั้งพระนครที่กำลังเดินทางมาเพื่อการณ์นี้” ชายในทิศประจิมสำทับ

“ได้ยินดังนี้ข้าก็อุ่นใจ...ว่าแต่พวกท่านวางแผนไว้แล้วใช่รึไม่”

“ใช่...เบื้องต้นก็ปลุกอมนุษย์ทั้งหลายขึ้นมาทำลายหัวเมืองให้สิ้นแล้วให้นายมึงลงมาปราบ เพียงเท่านี้ประชาชนจักนับหน้าถือตาใครได้นอกจากนายมึง” บุรุษผู้สุดท้ายที่นั่งนิ่งมานานอธิบายทั้งรอยยิ้มร้าย

และเมื่อใดก็ตามที่นายครอบครองบัลลังก์พวกนักพรตนอกรีดอย่างเราก็จักได้รับสิทธิพิเศษเหนือผู้ใดไปด้วย

“แล้วเวลาเหมาะสมที่พวกท่านหารือกันมันนานเท่าใด?”

“เจ็ดปี”

“เจ็ดปี?!”

“ใช่เจ็ดปี...พวกเอ็งไม่เคยได้ยินหรือช้าๆได้พร้าเล่มงาม เนิ่นนานเท่าใดผลสำเร็จมันก็ยิ่งเลอค่าเท่านั้น”

อีกเจ็ดปีไม่เกินกาลนี้…เราจักไม่ต้องหลบซ่อน

และเราทั้งหมดจักได้เป็นใหญ่ในปฐพี


----------------------------------------------------------------------------------------------

ลงแก้บนอีกตอนคร้าบ เอิ้กๆ ปั่นสุดชีวิต 5555 ตอนนี้พี่ชาละวันติดถ้ำไปแล้ว ก๊ากกก ไม่ออกมาเลย

ฝากเม้นติชมด้วยนะคะ หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจฮ้าบ

#ลิขิตกุมภีร์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 206 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2551 reluz (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:09
    7ปี อห.5555 แต่ขุนไกรกับน้องไกรบั่บ ฮื่อออ ขำำำแอแงง555555
    #2,551
    0
  2. #2217 Mamimilky (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 20:59
    7ปี พระ-นายโตเป็นหนุ่มแล้วมาเจอกันอีกครั้ง..แน่ๆ5555555555 แต่ขำพ่อขุนไกรนะคะ5555555555555555555
    #2,217
    0
  3. #1971 Sayume ♧♣ Jaremy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 00:57
    โถเจ้าไกร55555555545
    #1,971
    0
  4. #1626 bloodc2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:54
    ไกรทองก็ซื่อเหลือเกิน😂
    #1,626
    0
  5. #1345 tensita (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:22
    ติดถ้ำไหนอ่ะ ฮือออ เราพลาดอะไรไปอีกเนี่ย
    #1,345
    0
  6. #1227 T o m a t o ! (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 21:46

    แก้บนบ่อยไหมคะ555

    #1,227
    0
  7. #1203 ROS195 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 05:07
    พวกเอ็งเป็นใครวะ
    #1,203
    0
  8. #1116 blood magic (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 19:56

    น้องไกร~~~❤

    #1,116
    0
  9. #1114 Crazy Devill (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 07:43
    โถ่!!! ไกรทองจะใสไปไหนตะลู๊ก!!!!! เอนดรู!!!!!!
    #1,114
    0
  10. #1113 Hyukky38 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 07:35
    น้องน่ารัก น่ารังแก(ไม่ใช่ละ) ชอบความใสๆของน้องจังเลยย
    #1,113
    0
  11. #1112 幽霊人形 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 06:22

    มาอัพไวๆนะค้า

    #1,112
    0
  12. #1111 幽霊人形 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 06:22

    รอค่าาา

    #1,111
    0
  13. #1110 幽霊人形 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 06:22

    ขุนไกร มาไปสอ นเรื่องใต้สะดือให้ไกรทองเล๊ยยย เดี๋ยวชาละวันเขาสอนของเขาเอง--แค่ก

    #1,110
    0
  14. #1109 幽霊人形 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 06:21

    ก๊ากกก หนูไกรเอ๊ยยย

    #1,109
    0
  15. #1108 Banananaaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 01:58
    ตลกพ่อขุนไกรคิดไปไกล 55555 พี่วันก็รีบออกมาเร็วๆนะคะน้องไกรรอต่อยอยู่ อิอิ

    เราอ่านเรื่องนี้ทำให้นึกถึง ไกรทองอีกเรื่องนึงเลยค่ะตอนนี้มีประมาณ 30 กว่าตอนไรท์เค้าก็หายไป เราดีใจมากที่เรื่องนี้กลับมาต่ออีกครั้ง เป็นกำลังใจให้เสมอนะคะ เราอยากให้เรื่องที่สนุกแบบนี้ดำเนินต่อไปจนจบ สู้ๆนะคะ
    #1,108
    0
  16. #1107 Pp-Tt-Kk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 01:51
    รอเรื่องนี้ทุกวันน นับวันรอ ตอนนี้เจ้าหนูไกรน่ารักมากกกกก ทำไมน้องช่างใสซื่อขนาดนี้ มาให้พี่จุ๊บเหม่งทีลูก
    #1,107
    0
  17. #1106 Memory tale (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 01:05

    ฮรุกกก ชอบมากกกกกกกกกก

    #1,106
    0
  18. #1105 eva (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 00:36

    พระเอกก็งี้ ค่าตัวแพ๊งแพง5555555

    #1,105
    0
  19. #1013 ฝนแจ้แพ้แครอท (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 เมษายน 2560 / 08:57
    รอน้าาาาา
    #1,013
    0
  20. #1010 ✶なデア (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 23:57
    ลืมเนื้อเรื่องจริงๆ55555 ต้องย้อนละ
    #1,010
    0
  21. #1009 MissAtherMiris (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:46
    รู้สึกลืมเนื้อเรื่อง---
    #1,009
    0
  22. #1008 ฝนแจ้แพ้แครอท (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 19:35
    รอนะคะ คิดถึงมากกกก
    #1,008
    0
  23. #1007 lay zhang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 18:49
    เห็นขึ้นแจ้งเตือนนี่กรี๊ดเลย
    #1,007
    0
  24. #1006 Enzyme_ELF (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 17:50
    เย้ ในที่สุดไรท์ก็มาอัพแล้ววววว รอค่าาาาา
    #1,006
    0
  25. #1005 MemorialBlood (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มีนาคม 2560 / 15:24
    ในที่สุดไรท์ก็มาอัพโฮ~~//ร้องไห้//สู้ๆนะค่ะ
    #1,005
    0
  26. #181 MemorialBlood (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 14:37
    มาต่อเร็วๆนะค่ะไรท์น้ำตาท่วมบ้านรีดเเล้วค่ะ//ร้องไห้หนัก
    #181
    0
  27. #179 ๐|tuchswag|๐ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 21:45
    มาต่อไวๆนะคะรออ่านอยู่
    #179
    0
  28. #178 PP_Ploy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มกราคม 2560 / 22:44
    ง่าาารออยู่น้าไรท์จ๋า
    #178
    0
  29. #177 Natmonzii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2559 / 20:41
    รีบๆมาอัพนะค่า~
    #177
    0
  30. #176 PP_Ploy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 17:48
    ในที่สุดก็กลับมาแล้วT^T
    #176
    0
  31. #175 lay zhang (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 07:25
    กลับมาแล้ววว
    #175
    0
  32. #173 }-Nm'K-{ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 19:05
    เห็นนิยายเรื่องนี้แัพเเล้วเหมือนมีเข้า กรี๊ดจนเเม่ปารีโมทใส่หัว------
    ยินดีต้อนรับกลับนะคะ! รออ่านอย่างใจจดใจจ่อเลย ฮยืออออUwU
    #173
    0
  33. #172 snowdrom (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 18:43
    รอมาแสนนาน รอจะลืมไปแล้ว ฮรืออออ TAT)/
    #172
    0
  34. #171 MissAtherMiris (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 18:42
    กลับมาแล้ววววววว #ปูเสื่อรอเลยค่าาาา
    #171
    0
  35. #170 pang ping pong (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 18:31
    หายไปนานมากกก
    #170
    0